Je zou het ook van de andere kant kunnen bekijken. Nu vindt haar eerste keer plaats in een omgeving waar veel ervaren mensen aanwezig zijn en niet op een locatie waar iedereen maar wat doet en de kans op falen groter is. Als iemand iets echt wil proberen, dan doet hij of zij dat na verloop van tijd toch wel, dan kan het maar beter in een gecontroleerde omgeving gebeuren.
Dus dit. Het was juist heel erg fijn, want die mensen wisten dat ik het wilde proberen en hadden liever dat ik goed spul had en dat er mensen bij me waren die gewoon naar huis zouden gaan als het niet goed ging, dat ook totaal niet erg zouden vinden en ook wisten wat er met je gebeurt (inslagmoment kan voor iemand die het voor het eerst doet best beangstigend zijn). Zij hebben mij echt een hele fijne beleving gegeven en toen was het dus voor een jaar ook wel weer welletjes. Ik vind dat persoonlijk echt 100x verantwoordelijker dan met vijf vriendinnen voor het eerst gebruiken die allemaal geen idee hebben wat ze aan het doen zijn... Zie genoeg mensen die er bij de eerste keer een hele PF/speaker/triforce in kwakken en twee uur later kotsend in een hoekje op de vloer liggen te trillen...
Zit wel wat in, maar ik bekijk het als vader van 2 kids (17 en 20) en ik kan me niet voorstellen dat ik hen een P-tje zou geven om het 'gecontroleerd' te proberen.
Tsja.. en als ze nou aangeven dat ze het graag willen proberen? Heb je dan niet liever dat je ze in ieder geval goede info biedt enzo? Als kinderen iets willen dan gebeurt het toch wel hoor...
Ik ben heel erg vrij opgevoed met het idee dat ik alles mag proberen, als ik maar eerlijk ben en van sommige dingen zeggen mijn ouders ook dat ze het stom zouden vinden als ik eraan begon (zoals roken). Blowen, roken, drank... het was allemaal totaal niet interessant voor mij. Wel eens geprobeerd, maar echt geen big issue. Harddrugs hebben mijn ouders verder niet zoveel verstand van, maar vrienden van mijn ouders wel. Mijn ouders hebben dus ook gezegd dat mocht ik ooit iets willen proberen, ze liever wilden dat die mensen mij inlichtten dan dat ik het stiekem op een feestje zou doen met vriendinnen die er geen verstand van hebben. Nou willen ze ook niet dat ik aan de coke ga en dergelijke, maar mijn ouders weten hoe ik ben (nieuwsgierig en verstandig) en ik vind het een stuk verantwoordelijker hoe zij het aanpakken dan dat je het maar in de doofpot stopt (niet dat ik zeg dat jij dat doet hoor).
Het is een heel fijn idee dat mocht er een keer iets misgaan, dat ik dan gewoon bij mijn ouders terecht kan met een eerlijk verhaal, in plaats van dat ik me in allerlei bochten moet gaan wringen om ervoor te zorgen dat mijn ouders er niet achter komen.
Het antibeleid van mijn ouders bijvoorbeeld heeft me alleen maar nieuwschieriger gemaakt destijds dan ik toch al was... en rebels als ik was was de pret er toen alleen maar groter om. Vraag me wel eens af hoe dingen gelopen zouden zijn als ze ipv zeggen "drugs is slecht! Niet doen!" meer hadden gefocused op hoe het werkt, wat het doet en wat de eventuele risico's waren van gebruik... Misschien dat ik ze dan wel serieuzer genomen dan hun uitgevaardigde verbod op het hele onderwerp drugs.
Precies...