"Terug naar Eden"
Hoi allemaal,
Ik zit te roken, koffie te drinken, de druppels van de kraan maken een spoor in het koffiefilter. Buiten suizen auto’s voorbij, het is halfbewolkt en een enkel vogeltje laat zich horen. Ik heb weer op de bank geslapen, want mijn meisje heeft nog steeds ernstige rugklachten. Gelukkig gaat ze binnenkort met me zwemmen en naar fysiotherapie om er wat aan te doen. Hopelijk kan ze daarna weer werken, maar de dokter zei gisteren al dat dit soort rugklachten maanden kunnen gaan duren, helaas. Zelf wil ik ook weer aan het werk, want ik had het daar best naar me zin en nu opeens blijkt dat de overheid een fout in de bereking van mijn eigen bijdrage gemaakt heeft is het gewoon weer mogelijk om daar te gaan werken. Daarbij ga ik twee herstelgroepen bijwonen om ervaring op te doen voor mijn mogelijk nieuwe baan. Tegenwoordig heb ik een iets hogere dosering medicatie, die me een betere buffer geeft tegen de dagelijkse spanningen waar ik tegenop loop, daarbij leer ik vandaag de dag weer opnieuw te vertrouwen en interpreteer ik niet elke spanning als zijnde negatief. Dat deed ik voorheen wel, omdat ik tijdens mijn ziekte vaak in mijn vertrouwen gekrengd werd, waardoor ik een traumatische ervaring heb opgelopen in het omgaan met mensen die ik niet ken. Daarbij heb ik mede dankzij mijn psycholoog een methode ontwikkeld die de wilde sprongen en onlogische verklaringen in mijn hoofd beter hanteerbaar maken en het mij mogelijk heeft gemaakt de spanning die daaruit ontstaat af te laten nemen en zelfs te temperen, ik voel me in andere woorden steviger in mijn schoenen staan. Ik merk dat ook aan het feit dat mijn jaloezie en achterdocht minder geworden is naar mijn meisje toe, ik ben niet meer zo bang om haar te verliezen aan een ander. Ik denk niet altijd meer: O, die wil toch alleen maar neuken. Nee, tegenwoordig zie ik veel menselijk contact als een vorm van vriendschap en in een uitzonderlijk geval gaat het om echte verliefdheid. Ik, denk dat er wel vaak sprake is van premature verliefdheid die dikwijls niet tot uiting kan komen, omdat mensen praktisch niet de tijd en emotionele ruimte hebben om elkaar beter te leren kennen en zodoende een diepere band op te bouwen die voelt als echte verliefdheid. Daarom ben ik er ook stellig van overtuigd dat ik mijn leven voor een groot deel wel zelf in de hand heb en dat mijn keuzes alles bepalend zijn in de mensen en dingen die ik op mijn levenspad tegenkom. Uiteindelijk beslist iedereen zelf wat hij of zij wil doen en in het geval dat je wat samen wilt doen zullen beide partijen met elkaar akkoord moeten zijn in wat men dan gaat doen, want anders werkt het niet. Echte liefde en vriendschap kan alleen in volledige vrijheid plaatsvinden. Dat betekent dus ook dat je vrij van jezelf moet zijn om volledig optimaal te kunnen functioneren, want als je ziek bent en met jezelf in de knoop zit dan zit je ook andere mensen in de weg en die ervaren jouw aanwezigheid dan ook als gespannen en storend. Ik heb in het verleden dikwijls meegemaakt dat mensen mij wegstuurden of raar aankeken als ik weer eens gedwongen de aandacht op mezelf vestigde, helaas heb ik daar ook dat gebrek in zelfvertrouwen mee gekregen, waardoor ik vandaag de dag weer opnieuw leer te vertrouwen mede met behulp van een psycholoog. Gelukkig heeft die gezegd dat ik een rasvoorbeeld van iemand ben die het uiteindelijk ook allemaal zelf wel zou moeten kunnen, dus wat dat betreft ziet het er aan de buitenkant niet naar uit dat ik snel nog eens opnieuw met mezelf en anderen in de problemen kom, dit aangezien ik van mijn verleden geleerd heb en me tegenwoordig een stuk zekerder voel met al die mooie, leuke, lieve, grappige mensen die in de loop van mijn leven voor, naast en achter me zijn gaan staan naar aanleiding van familiaire banden, een gemeenschappelijk belang of een premature verliefdheid die nooit volledig tot uitdrukking is gekomen. Vrienden, collega’s, kennissen, familie, allemaal onwijs tof dat jullie me altijd maar aan willen horen en zoveel hernieuwd vertrouwen hebben geven, waardoor ik mezelf weer een stuk beter voel dan voorheen. Dank jullie wel.
Hartelijke groet,
Hasta la Pasta.