Aangezien het wel een enorm drukke tijd is op Partyflock op het moment, en zéker de hoeveelheid zinnige informatie is meer dan ooit te voren. Dus bij deze nog maar even een reportje. Of nouja, een report wil ik het bijna niet noemen aangezien het meer 'losse stukken' zijn, was eigenlijk voor m'n eigen 'archief' ipv te posten. Het zal dus wat onsamenhangend weglezen denk ik.
Maar mochten mensen het leuk vinden om te lezen, bij deze:
Als ik jullie was, zou ik gewoon zelf op ontdekkingsreis gaan!
En dat hebben we gedaan ook.
R. en ik besloten enkele dagen van te voren dat het er echt van moest komen; samen trippen.
Gewapend met 5 zegels (plm. 120 ug elk) en 2 bommetjes 2C-i vertrokken we richting Almen. Een luxueus hotel voor een nacht geboekt midden gelegen in het bos, oftewel de perfecte locatie voor de perfecte trip.
Na het nuttigen van enkele biertjes rekende we af. Op mijn vraag aan de ober of hij nog goede wandelroutes in de buurt wist, antwoordde hij: 'Ik heb geen idee! Als ik jullie was, zou ik gewoon zelf op ontdekkingsreis gaan!'. Op zo'n manier, dat het hem bijna duidelijk was met welk doel wij daar waren. Of zou het komen omdat ik dit vroeg terwijl de wijzer op de klok de 10 al gepasseerd was?
We namen de ieders een zegel maar besloten al snel een halve bij te nemen. We liepen een eindje langs het water waar we discussieerden over de totale irrelevantie van nieuws en het belang dat mensen daaraan hechten. Waardoor ze vervolgens in onze ogen daadwerkelijk alle andere wél belangrijke aspecten van het leven aan zich voorbij laten gaan.
De LSD deed ondertussen zijn intrede maar zette niet helemaal door. Ik wist dat de dosis voldoende zou moeten zijn maar het was de trekker die nog over gehaald moest worden om ook daadwerkelijk out of space te geraken. Nog één klein zetje..
We waren dicht bij het hotel dus teruglopen was een optie. Het regende iets waar we ons weinig aan stoorde en toen eenmaal de joint gerold en gerookt was begon de trip ook pas echt lekker door te zetten. Op het moment dat we de hotelkamer uit wilde lopen kreeg Rutger een enorme lachkick, samen lagen we werkelijk dubbel van het lachen!
Ook later, toen ik een slok drinken nam en ik direct werd 'bestraft'. Mijn geconditioneerde, gulzige gedrag liet me namelijk een veel te grote slok nemen zonder te genieten van de intensiteit van het drinken (Aloé vera drank) zelf. Toen ik dit R. vertelde lag deze weer dubbel waardoor hij zelf zich vervolgens ook vol in z'n drinken verslikte.
We praatten over hoe moeilijk het was te bespreken wat je voelt. De beperking welke woorden ons oplegde was overduidelijk aanwezig wat resulteerde in een bij LSD bekend, introvert gedrag. Gelukkig waren we er beiden over eens dat we waarschijnlijk hetzelfde dachten, aangezien dit zelfs in sobere staat van bewustzijn regelmatig zo is, was er weinig twijfel dat dit nu niet het geval zou zijn.
Uiteindelijk intens tot rust gekomen na een heerlijke rustpauze op de grond. Zowel even grappig als onbegrijpbaar was de intensiteit van het geluid van de op de bladeren doen neerslaande regendruppels, terwijl tegelijkertijd de regeldruppels bijna niet voelbaar waren.
Het ritmische geluid van de regendruppels deed ook eerder denken aan muzikale drums dan aan het Hollandse welbekende regenachtige weer. Muziek op mijn telefoon welke ik al die tijd bij me droeg, bleef dan ook nog onaangeroerd.
Eenmaal op de hotelkamer (vermoedelijk 3u 's nachts) was pas het moment waarop ik mijn telefoon pakte en wat muziek opzette. Beginnend met nummers van Jimi Hendrix waarbij ik nog niet eerder de enorme complexiteit ervan had waargenomen, gevolgd door enkele tripnummers Als Ott - Blumenkraft, Scopes - Glass of water en Bird of Prey - Atrium. Toen er na enige tijd de vogels buiten door de muziek heen begonnen te fluiten was het tijd om te gaan slapen. De effecten van LSD waren echter nog te overweldigend dus slapen was geen optie. Gelukkig blijft met LSD de mentale moeheid altijd wel redelijk op de achtergrond, waardoor het slechts lichtelijk uitrusten van 8 tot 10 geen doodsteek zou zijn voor de daaropvolgende dag.
Integendeel, de volgende dag werd nog volledig overheerst door het Love, Peace & Happiness gevoel en het was dan ook bijna alsof we terugkwamen van vakantie toen we tegen de middag weer mijn woonplaats inreden. Voldaan, vermoeid, ontspannen en alweer uitkijkend naar de volgende trip...
Peace
Edit: Uiteindelijk hebben we het dus bij die 1,5 zegel (plm. 120 p stuk) gelaten, en geen 2C-i oid meer bijgenomen.