Ik begrijp het Angerfist album niet helemaal.
Ik geef alvast toe, ik stapte er al skeptisch in, ik verwachtte geen kneiter divers album met alleen maar top 10 materiaal. En sterker nog, er zijn een aantal platen die me tóch wel op bepaalde punten verrast hebben.
Over 't feit dat veel van de platen naar eenzelfde type sound neigen zal ik niet te lang uitweiden, dat is al vaak genoeg door anderen aangehaald. In principe is het natuurlijk goed om een eigen sound te hebben die een succesformule blijkt te zijn, maar als je 3 CD's vol stopt met die formule is dat wel een beetje té veel van 't goede. Een kroketje is lekker, maar bestel er 45 en halverwege m'n maal ben ik die smaak wel beu.
Dan nog 't punt van full versions. Super tof dat die er gewoon op staan, dat is wel een pluspunt (al ben ik niet anti-geknipte versies). Maar als er dan vervolgens een flinke grabbel aan tracks zijn die nog geen 4 minuten halen, sommigen zelfs maar nét 3 minuten lang zijn, tja... Opvallend genoeg zijn dat in de meeste gevallen ook tracks die ik relatief gezien het simpelste vind klinken. Alsof ze puur 'ter opvulling' geproduceerd zijn. Ter vergelijking: Endymion had op hun CD met nieuwe nummers 14 tracks, The Viper 15. Ieder van de CD's van Retaliate bevat 15 tracks. Hou in je achterhoofd dat de eerste twee genoemde albums wél geknipte versies hadden en je ziet dat het dus (vrijwel) niks scheelt qua aantal tracks, en dat terwijl je verwacht dat als er daadwerkelijk alleen 'volwaardige' tracks in full op het album zouden staan, je toch rond zo'n 12 nummers aan de maximum capaciteit van je CD zit. Nu heb ik het gevoel alsof die korte tracks erin gestopt zijn om te compenseren voor de langere tracks van 4,5+ minuut en er tegelijkertijd toch óók voor te zorgen dat er 15 tracks op elk van de 3 CD's gepropt kunnen worden.
Maar is dat automatisch iets slechts? Want nogmaals, mijns inziens zijn dat de mindere platen van het album, maar om ze zo eventjes tussen de langere platen, collabs en remixen door te horen vind ik het wel wat hebben. Een soort van 'adempauze' tussen de overige tracks door. Het houdt er in ieder geval meer de pit in voor mij dan de manier waarop Mad Dog dit deed, met zelf geconstrueerde intro's en outro's. Het zullen geen tracks zijn die veel gedraaid worden, maar het vult je CD wel op een originele manier op.
En dan nog de tracks zelf, waarvan het gros me toch niet weet te pakken. Conspiracy had ik echt fantastisch gevonden als die niets-toevoegende samples over house muziek maakt jongeren kapot dit dat zus zo er niet in gezeten hadden. 'T rapgedeelte in het outro van Dortmund '11 begrijp ik ook niet, leuk experiment maar het klinkt echt niet lekker (al is het natuurlijk maar een outro en zul je 't op een feest waarschijnlijk nooit horen). De enige tracks waar ik weinig over aan te merken heb zijn Still Krazy en de No Escape From My Wrath Remix, al is die laatste wel érg ver verbouwd en moest ik het origineel er even bijpakken om me ook alweer te herinneren hoe de oorspronkelijke melodie ging. De In A Million Years Remix pakt me ook wel en als up-tempo tracks vind ik Mafia en Retaliate ook wel wat hebben, al zal ik die laatsten niet vaak luisteren. Maar er zit geen wauw-factor in zoals ik ten tijde van Mutilate wel had door Riotstarter en Strangle & Mutilate bijvoorbeeld.
Al met al, niet echt mijn smaak (meer) qua muziek dus. Misschien lijk ik nu een enorme zeiksnor, maar begrijp me niet verkeerd: ik schilder dit niet af als een crap album, ben alleen toch lichtelijk teleurgesteld dat er niet een échte verrassing tussen zat, ondanks dat ik al skeptisch was toen ik begon met luisteren. Ben absoluut van mening dat Angerfist wel een prestatie heeft afgeleverd hier en ik kan me heel goed voorstellen dat er mensen zijn die dit een geweldig album vinden. Over smaak valt uiteindelijk niet te twisten. Maar persoonlijk ben ik van mening dat Mutilate beter was, waarschijnlijk ook grotendeels doordat dat ineens de 'nieuwe' Angerfist toonde. Nu zijn we deze stijl van hem al wat jaren gewend en is dit album gewoon meer van wat we nu gewend zijn van Angerfist in plaats van zo'n stijlswitch-album. Maar er zijn zat mensen die meer van hetzelfde tof vinden: Angerfist heeft tenslotte die #39 in DJ Mag niet zomaar uit z'n mouw geschud.
Allemaal mening overigens, wat hier boven staat. Geen feiten. Op de laatste zin van de vorige alinea na dan.
Ik heb maar 1,5 uur geslapen ja, forgive me.
von Street Revolution ook erg lekker"
..
