Uitspraak van verwijderd op woensdag 1 juni 2011 om 23:56:
Hoe je het laatst uitlegde, had ik het idee dat hij in jouw beleving extern van het universum zat zegmaar. Hoe moet ik het nu vatten?
Schepper is er altijd al en Hij brengt dat wat buiten Hem is in t bestaan: universum
Schepper kan dus niet het universum zelf zijn of opgesloten binnen de grenzen van dat universum
Want Hij had t universum daarvoor ook niet nodig om te zijn
Plus als God in t universum zou zitten, dan heeft God n fysieke locatie waar Hij zou zijn op n bepaald moment in de tijd
Dat is n specificatie
En dat past niet bij God
Dat zou n beperking zijn
Als je je op n bepaald moment in de tijd bevindt in n specifieke fysieke locatie houdt dat automatisch in dat je niet op n andere locatie bent op hetzelfde moment
Je plek is dus gespecificeerd: hier en niet daar
Dat is God plaatsen in de wereld vd schepping
Voordat t universum er was had Hij geen fysieke locaties of tijd nodig om in te bestaan, dus na de schepping ervan net zo min
God is niet n onderdeel van t universum
Het universum zelf is n fysieke locatie
Als je zegt dat God niet n onderdeel is van t universum maar t gehele ding, dan heb je weer n beperkte God
Want t universum heeft bepaalde afmetingen en n vorm betekent n limiet
Tis hetzelfde probleem, alleen op n grotere schaal
God is niet de schepping
Realiseer ook even dat er buiten de grenzen van t universum geen fysieke locaties in n tijdlijn zijn
Dus 'waar' is God als Hij niet in t universum bestaat is n overbodige vraag, aangezien 'waar' vragen is naar n specifieke fysieke locatie en die bestaan niet buiten de grenzen van t universum
Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 2 juni 2011 om 00:15:
Dit is dus gewoon waanzin.
Waanzin is steeds hetzelfde argument gebruiken, en ook al is ie ontkracht, toch geloven dat t deze keer stand zal houden
Zelfs tijd had iets nodig om t in t bestaan te brengen, om zn limieten aan te geven
Dat wat tijd in t bestaan bracht is de bezitter van tijd
Datgene kan dan niet gebonden zijn aan tijdlijnen en niet van de ene staat overgaan naar de volgende
Datgene is dan Eeuwig met n hoofdletter: eeuwig zonder begin en altijd zonder einde
Lijkt me vrij makkelijk om te begrijpen..
Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 2 juni 2011 om 00:15:
Iets moet bestaan in iets. Dat is juist de grote paradox.
Hoe is dat n paradox?
Voor Planck's moment, t vroegst meetbare moment vd inflatie vd BigBang is er niets, tis onmeetbaar
Het grote niets treffen we aan daar, waar nog geen tijd bestaat, geen ruimtelijkheid, geen richtingen, geen locaties, helemaal noppes, nada
En datzelfde niets (kunnen we ons makkelijk voorstellen) vinden we als we naar de uiterste grenzen van de bel (wat we t universum noemen) reizen en de grens over zouden steken
Wat we daar zouden vinden is t grote niets, de wetten die gelden binnen de grenzen van t universum lossen op daar, er is geen tijd, geen richting, helemaal niks
Iets (het universum) is omringd en kwam voort uit t grote lege niets
Of noem het het Alles, het Al, dat waarin alles mogelijk is, dat waaruit t bestaan zelf voortkwam
Niets, alles.. nooit, altijd..
De bron, de Schepper.. pick one
Uitspraak van verwijderd op donderdag 2 juni 2011 om 00:30:
Ik heb wel het idee dat de godsperceptie komt vanuit onbegrip, en eindeloos door redeneren.
Eindeloos?

Wat is er mis met n rationeel argument voor t bestaan van God?
Tis t enige bewijs wat je ooit zult krijgen in dit leven
Je gaat God hier in dit bestaan echt niet vinden of meten of kunnen aanwijzen
Je moet inzien dat je God's bestaan alleen kunt bevestigen of ontkrachten dmv rationeel redeneren
Er is geen andere mogelijkheid
Dus als je n sterker rationeel argument tégen t bestaan van God kunt verwoorden dan mijn argumenten vóór, dan pas mag je zeggen dat geloof in God voortkomt uit onbegrip (of waanzin is of n fabel)
Tot dan staat t argument en de logica is vrij sterk hier hoe ik t zie