Ik heb vaker verschillende paddo's gebruikt ook in hogere dosis. Hoewel ik het fantastisch spul vindt zoek ik iets nieuws en zwaarder. Twee weken terug lsa zaden gebruikt en voelden me meer vergiftigt dan trippen. Nu kwam ik Ayahuasca dit klinkt wel als echt zwaar trippen heeft iemand hier ervaring mee? Of toch maar eens San Pedro uitproberen?
Forumonderwerp · 1054948
3 volgers · 15685x bekeken
Juist ik heb een poster beseld van die zelfde afbeelding!
En die van Alebert Hofmann er ook bijal vind ik Albert toffer op zijn foto's waar hij ouder is.
Een oud wijs man! maar toch! Albert hoort thuis in mijn huis
Mag ik vragen waar jij deze posters besteld hebt?
Mag ik vragen waar jij deze posters besteld hebt?
Correctie, wegens 48$ verzendkosten nog niet besteld.
Misschien samen een inkoop actie houden?
www.alexgrey.com
Deze wil ik gaan bestellen:
http://shop.cosm.org/mindfold-2.aspx
http://shop.cosm.org/stalbert.aspx
http://shop.cosm.org/netofbeing.aspx
http://shop.cosm.org/oversoul.aspx
laatste aanpassing
Sj-o'ngen jongen, wat hebben we toch weer veel overeenkomsten:
Tijdje terug ook twee posters van Alex Grey besteld, en ze hangen nu te schitteren in mijn kamer.
Degene die ik uit Amerika heb laten invliegen:
http://shop.cosm.org/cosmicchrist.aspx
http://shop.cosm.org/psychicenergysystem.aspx
Hebben jullie ook al de film van Alex Grey gezien?
Geheel gratis te kijken op:
http://video.google.com/videoplay?docid=6827097227365303858
Aanrader!
Tijdje terug ook twee posters van Alex Grey besteld, en ze hangen nu te schitteren in mijn kamer.
Degene die ik uit Amerika heb laten invliegen:
http://shop.cosm.org/cosmicchrist.aspx
http://shop.cosm.org/psychicenergysystem.aspx
Hebben jullie ook al de film van Alex Grey gezien?
Geheel gratis te kijken op:
http://video.google.com/videoplay?docid=6827097227365303858
Aanrader!
Tijdje terug ook twee posters van Alex Grey besteld, en ze hangen nu te schitteren in mijn kamer.
Vette posters!
Hebben jullie ook al de film van Alex Grey gezien?
Had ik al eens gezien ja. Ooit die hele site van alex doorgespit en t internet afgestruind, dan zie je wel eens wat haha. Maar hij is inderdaad aardig om te zien.
Ik zit zelf vooral te wachten op de DVD van the spirit molecule http://thespiritmolecule.com/ ....
Correctie, wegens 48$ verzendkosten nog niet besteld.
Misschien samen een inkoop actie houden?
www.alexgrey.com
Deze wil ik gaan bestellen:
http://shop.cosm.org/mindfold-2.aspx
http://shop.cosm.org/stalbert.aspx
http://shop.cosm.org/netofbeing.aspx
http://shop.cosm.org/oversoul.aspx
Ziet er allemaal heel vet uit alleen die Mindfold? je kan toch net zo goed een trui of iets dergelijks op je gezicht leggen of heb ik dat?
Ik ga nu nog niks bestellen, heb nog geen plek om het op te hangen maar in de toekomst wil ik toch zeker wel die Albert Hofmann poster in de kamer hebben!
Ziet er allemaal heel vet uit alleen die Mindfold? je kan toch net zo goed een trui of iets dergelijks op je gezicht leggen of heb ik dat?
Is ook mogelijk, maar heb bij de gewijde reis ook al paar keer een mindfold op gehad, en dat beviel echt super goed.
laatste aanpassing
+1
Wat doet die mindfold dan? Wat zie je dan?
beetje off topic, ik wil peyote eten.
Ik zag op onlinesmarthop dat je ze gewoon kan kopen. Nu lees ik overal dat je ze pas een beetje kan eten als ze 20 jaar of ouder zijn. Maar op die site staat dat je gewoon het gehele ding op moet eten. Heeft iemand hier het misschien een keer gedaan of kan die er iets meer over vertellen?
alvast bedankt
Ik zag op onlinesmarthop dat je ze gewoon kan kopen. Nu lees ik overal dat je ze pas een beetje kan eten als ze 20 jaar of ouder zijn. Maar op die site staat dat je gewoon het gehele ding op moet eten. Heeft iemand hier het misschien een keer gedaan of kan die er iets meer over vertellen?
alvast bedankt
beetje off topic, ik wil peyote eten.
Lijkt me meer on topic dan waar wij het over hebben
Zelf nog geen ervaring met peyote maar ik heb uit verhalen gehoor dat ze eerst moeten hebben gebloeid voordat je ze kan gebruiken.
(je kan ze kopen die al eens hebben gebloeid) maar hoe en wat verder.. dat antwoord moet ik je schuldig blijven.
laatste aanpassing
Ik zit zelf vooral te wachten op de DVD van the spirit molecule http://thespiritmolecule.com/ ....
Heb je hem gepre-orderd dan? Ik heb geen credit card, dus ik kon dat helaas niet
Zelf nog geen ervaring met peyote maar ik heb uit verhalen gehoor dat ze eerst moeten hebben gebloeid voordat je ze kan gebruiken.
(je kan ze kopen die al eens hebben gebloeid) maar hoe en wat verder.. dat antwoord moet ik je schuldig blijven.
Het is ook echt verrot dat je nergens dat antwoord kan vinden. De een heeft het over bloeien, de ander heeft het over leeftijd. Maar nergens ook maar iemand met een duidelijk antwoord (N).
en continu je ogen dicht houden kan lastig zijn dan is dit echt relaxt.
dat herken ik nog wel van mijn laatste 2C-B trip. Op een gegeven moment voelde ik een beste bodyload in mijn gezicht, en ik had er echt gewoon moeite mee om mijn ogen dicht te houden. Alsof iets mijn oogleden omlaag aan het trekken was 
Uitspraak van Renegade master! op dinsdag 26 oktober 2010 om 14:51:
Mag ik vragen waar jij deze posters besteld hebt?
Correctie, wegens 48$ verzendkosten nog niet besteld.
Misschien samen een inkoop actie houden?
www.alexgrey.com
Deze wil ik gaan bestellen:
http://shop.cosm.org/mindfold-2.aspx
http://shop.cosm.org/stalbert.aspx
http://shop.cosm.org/netofbeing.aspx
http://shop.cosm.org/oversoul.aspx
Ik heb ook wel interesse.
Spectraleyes stond vorig weekend met een standje bij de Mind Altering Science Conference. Was wel vet om dat soort kunst in real life te zien. Blijft alleen wel prijzig. Heb uiteindelijk nog wel 2 stickers gekocht voor op mn flaptop 
ik heb ook interesse in die posters.
Dus SJ-O en Ortega zullen we dan maar wat gaan bestellen want op deze manier betalen we nog maar 16 dollar pp aan verzendkosten.
Dus SJ-O en Ortega zullen we dan maar wat gaan bestellen want op deze manier betalen we nog maar 16 dollar pp aan verzendkosten.
Ik vind het goed. Scheelt behoorlijk wat in de verzendkosten dan.
Zit alleen nog te twijfelen of ik met onderschrift/handtekening wil of niet
Zit alleen nog te twijfelen of ik met onderschrift/handtekening wil of niet
Zit alleen nog te twijfelen of ik met onderschrift/handtekening wil of niet
Haha ja daar heb ik ook last van. Maar dubbele kosten voor een kopie van een handtekening... maar toch wel nice!
Heb besloten om die van Albert toch niet te bestellen. In plaats daar van ga ik blotter art bestellen.
http://blotterart.com/alberthofmanncelebration-hotpink.aspx
Oudere Albert is de bom
Als ik nou aankomende vrijdag de bestelling ga plaatsten. Kunnen we allemaal nog even denken welke we precies willen.
Verzendkosten dalen aanzienlijk maar houd rekening er mee dat ik in Nederland nog door moet sturen.
ja super ik ga ook ff bedenken wat ik wil en dan laat ik het even weten.
1 tip als je peyote wil eten, eet veel!! En als je je misselijk voelt, gewoon door blijven eten, en dansen, mocht dat nog gaan, wat je ook kan doen, is tegen het vuur praten (tegen een vlam van een kaars is ook goed, neem aan dat je geen kampvuur kan maken in je huis of tuin ) Ben nl bij zo'n peyote ceremonie geweest met een echte mexicaanse sjamaan, en het was heel belangrijk om tegen het vuur het praten over wat je maar kwijt wil (want dat is Grootvader Vuur, vuur is heel belangrijk bij Peyote)En hoe meer je eet, hoe meer je voelt, hoe beter!
) Ben nl bij zo'n peyote ceremonie geweest met een echte mexicaanse sjamaan, en het was heel belangrijk om tegen het vuur het praten over wat je maar kwijt wil (want dat is Grootvader Vuur, vuur is heel belangrijk bij Peyote)En hoe meer je eet, hoe meer je voelt, hoe beter!
Trip report
Ik heb ook zo'n half jaar geleden deze spirituele mix (ayahuasca) gedronken op mijn tocht door de jungle van Peru.
Omdat het toch best een vage trip was en het al een tijd terug was kan ik me niet alles meer herinneren maar ik zal proberen zoveel mogelijk te beschrijven..
Het zal waarschijnlijk ook een lang verhaal worden want ook de hele situatie was voor mij apart en best van belang voor de trip.
De aanleiding -
Het begon allemaal nadat ik drie franse gasten had ontmoet in Cusco. Ze hadden me tijdens het uitgaan over gehaald om naar een feest in de jungle te gaan en, het feestbeest dat ik ben, de volgende ochtend zat ik al om half 8 in de bus. Na zo'n 30 uur in de bus kwamen we aan in Pucalpa, en bleek dat het feest was afgelast. Er zat dus niks anders op dan de boel een beetje te verkennen. Na enkele dagen gingen we verder de jungle in onder begeleiding van een local. Ondertussen kwam ik meer te weten over mijn reisgenoten, waarvan er maar 1 engels kon, en ving ik op dat ze graag een shaman wouden ontmoeten. Dat leek mij ook wel heel interessant.
De shaman -
We ontmoette de shaman zo'n uur lopen van het dorpje. De man leek niet op een shaman zoals ik hem verwachte. Echter de manier waarop hij tegen over ons zat, hoe hij tegen ons praatte, de kalmte en wijsheid van zijn woorden.. We voelden ons plotseling kinderen die voor sinterklaas zaten, vol met vragen maar toch een beetje bang voor deze man. Eén franse jongen begon te vertellen: Twee van hen hadden innerlijke problemen en wouden daarom een shaman bezoeken die hun kon begeleiden met hun trip om die innerlijke problemen te deblokkeren. Na een half uur praten besloot de shaman die avond een ceremonie te houden. Totaal gefascineerd door alles besloten ik en nog twee fransen mee te doen.
De ceremonie -
Een uur met zaklampen door het donker was een spannende ervaring voordat we aankwamen in het 'triphuis' van de shaman. Het had twee open kanten waar je de jungle om je heen zag in het donker..Ik moest lachen toen ik zag dat 1 muur vol hing met playboy pagina's. Zeker iets om fijn op te trippen!
Hij starte na een half uur stilte, waarin we ons ieder voorbereiden om de trip, met het uitdelen van de ayahuasca. Voordat hij dat deed voor ieder van ons sprak hij een spreuk uit in een rare taal waarbij hij de goden vroeg om ons persoonlijk te helpen bij de innerlijke reis. We dronken ieder een kopje van het nogal bittere drankje.. De shaman deed het zelfde.
We gingen liggen op de houten vloer, nogal oncomfortabel, en al snel voelde ik mijn zintuigen anders worden, scherper. En alsof de shaman wist dat ik dingen begon te zien, of hij zorgde ervoor dat ik dingen begon te zien, begon hij precies op dat moment te zingen in een vreemde taal. Ik probeerde me te concentreren op mijn zintuigen, de vloer onder me, de geluiden uit de jungle. Ik moest echter mijn ogen dicht doen, zo vertelde de shaman mij. Niet dat hij dat letterlijk zei.. maar dat hoorde ik in zijn gezang. Ik deed mijn ogen dicht en zag dingen die ik nog het best vergelijk met een paddotrip met je ogen dicht. Echter was alles veel natuurlijker, het waren geen patronen maar letterlijk planten en dieren. Ze draaiden op me af, lianen, slangen, krokodillen.. mijn lichaam begon te schokken.. de slangen maakte me bang omdat ze naar me hapten en ik het gevoel had dat ze deel voor deel mijn hersenen weg hapten en daarbij mijn manier van werkelijkheid, de connectie met mezelf verbroken. Echter de shaman vertelde me weer dat het ok was, dit hoorde bij de acceptatie van de plant, van de goden. Ik probeerde me te laten gaan en merkte dat de beelden verdwenen.. ze gingen over in iets anders, niet minder angstig, het idee dat er overal mieren over mij heen liepen en het gevoel dat ik in connectie stond met de hele wereld. Dit gevoel gaf me angst omdat ik dacht dat dit teveel wijsheid voor mijn nietige zelf zou zijn. Ondertussen stelde de shaman mij weer gerust met zijn gezang..
Op dat moment moest een van de franse jongens overgeven. De shaman stopte met zingen en mijn beelden verdwenen. Ik deed mijn ogen open. Ik lag totaal helder naar het plafond te staren mijn beelden te overdenken, en over het feit waarom ik niet moest overgeven. De jongen ging niet veel later weer liggen en de shaman begon na enkele minuten weer met zingen.
Gelijk begonnen de beelden weer te komen, niet zo heftig als ervoor echter, meer realistisch over mijn eigen leven. Ik was waarschijnlijk al in connectie met de natuur en had de test doorstaan dacht ik nog. Echter begon mijn lichaam veel meer te schokken, zoals al eerder in de trip, en ik kreeg het idee dat er iets in mijn lichaam zat dat er uit moest. Mijn armen en benen trilden, mijn borst kwam omhoog en mijn mond ging open alsof ik moest gapen. Ik blies een enorme stoot lucht uit en het voelde alsof ik iets slechts kwijt was.. dit gebeurde heel vreemd nog 3 of 4 keer en toen stopte het..geen visioenen meer ook.
Ik hoorde wel veel meer, wijze lessen die ik dacht te horen in het gezang. Maar ik kon er niet bij dat ik die vreemde taal kon verstaan, ik twijfelde of ik het niet allemaal zelf bedacht.. hoe wijs sommige gedachten ook waren. Ook voelde ik nu alsof ik met de anderen in contact stond, alsof ik meeleefde met hun trip, alsof we allemaal verbonden waren via de plant..
Uiteindelijk kwam ik moe en voldaan weer terug in de realiteit en lag daar nog voor onbekend lange tijd. De shaman rookte uiteindelijk wat tabak en zegende ons nogmaals door een spreuk en rook over onze hoofden te blazen en de slechte geesten weg te jagen..
We bedankten de shaman met een beetje geld en cadeaus voor hem en zijn familie. We gingen terug naar ons slaaphuis en vielen al snel in slaap.. de volgende ochtend werd ik vrolijker en fitter wakker dan ooit.. maar wel met enorme honger!
Ik raad het niet iedereen aan omdat het nogal heftig kan zijn, maar voor mensen die open staan en al andere hallucinerende middelen hebben gebruikt kan het zeker een mooie, spirituele ervaring zijn.
(Ik zou het ook niet zonder shaman doen, ik had echt veel steun aan zijn gezang.)
Have fun
Ik heb ook zo'n half jaar geleden deze spirituele mix (ayahuasca) gedronken op mijn tocht door de jungle van Peru.
Omdat het toch best een vage trip was en het al een tijd terug was kan ik me niet alles meer herinneren maar ik zal proberen zoveel mogelijk te beschrijven..
Het zal waarschijnlijk ook een lang verhaal worden want ook de hele situatie was voor mij apart en best van belang voor de trip.
De aanleiding -
Het begon allemaal nadat ik drie franse gasten had ontmoet in Cusco. Ze hadden me tijdens het uitgaan over gehaald om naar een feest in de jungle te gaan en, het feestbeest dat ik ben, de volgende ochtend zat ik al om half 8 in de bus. Na zo'n 30 uur in de bus kwamen we aan in Pucalpa, en bleek dat het feest was afgelast. Er zat dus niks anders op dan de boel een beetje te verkennen. Na enkele dagen gingen we verder de jungle in onder begeleiding van een local. Ondertussen kwam ik meer te weten over mijn reisgenoten, waarvan er maar 1 engels kon, en ving ik op dat ze graag een shaman wouden ontmoeten. Dat leek mij ook wel heel interessant.
De shaman -
We ontmoette de shaman zo'n uur lopen van het dorpje. De man leek niet op een shaman zoals ik hem verwachte. Echter de manier waarop hij tegen over ons zat, hoe hij tegen ons praatte, de kalmte en wijsheid van zijn woorden.. We voelden ons plotseling kinderen die voor sinterklaas zaten, vol met vragen maar toch een beetje bang voor deze man. Eén franse jongen begon te vertellen: Twee van hen hadden innerlijke problemen en wouden daarom een shaman bezoeken die hun kon begeleiden met hun trip om die innerlijke problemen te deblokkeren. Na een half uur praten besloot de shaman die avond een ceremonie te houden. Totaal gefascineerd door alles besloten ik en nog twee fransen mee te doen.
De ceremonie -
Een uur met zaklampen door het donker was een spannende ervaring voordat we aankwamen in het 'triphuis' van de shaman. Het had twee open kanten waar je de jungle om je heen zag in het donker..Ik moest lachen toen ik zag dat 1 muur vol hing met playboy pagina's. Zeker iets om fijn op te trippen!
Hij starte na een half uur stilte, waarin we ons ieder voorbereiden om de trip, met het uitdelen van de ayahuasca. Voordat hij dat deed voor ieder van ons sprak hij een spreuk uit in een rare taal waarbij hij de goden vroeg om ons persoonlijk te helpen bij de innerlijke reis. We dronken ieder een kopje van het nogal bittere drankje.. De shaman deed het zelfde.
We gingen liggen op de houten vloer, nogal oncomfortabel, en al snel voelde ik mijn zintuigen anders worden, scherper. En alsof de shaman wist dat ik dingen begon te zien, of hij zorgde ervoor dat ik dingen begon te zien, begon hij precies op dat moment te zingen in een vreemde taal. Ik probeerde me te concentreren op mijn zintuigen, de vloer onder me, de geluiden uit de jungle. Ik moest echter mijn ogen dicht doen, zo vertelde de shaman mij. Niet dat hij dat letterlijk zei.. maar dat hoorde ik in zijn gezang. Ik deed mijn ogen dicht en zag dingen die ik nog het best vergelijk met een paddotrip met je ogen dicht. Echter was alles veel natuurlijker, het waren geen patronen maar letterlijk planten en dieren. Ze draaiden op me af, lianen, slangen, krokodillen.. mijn lichaam begon te schokken.. de slangen maakte me bang omdat ze naar me hapten en ik het gevoel had dat ze deel voor deel mijn hersenen weg hapten en daarbij mijn manier van werkelijkheid, de connectie met mezelf verbroken. Echter de shaman vertelde me weer dat het ok was, dit hoorde bij de acceptatie van de plant, van de goden. Ik probeerde me te laten gaan en merkte dat de beelden verdwenen.. ze gingen over in iets anders, niet minder angstig, het idee dat er overal mieren over mij heen liepen en het gevoel dat ik in connectie stond met de hele wereld. Dit gevoel gaf me angst omdat ik dacht dat dit teveel wijsheid voor mijn nietige zelf zou zijn. Ondertussen stelde de shaman mij weer gerust met zijn gezang..
Op dat moment moest een van de franse jongens overgeven. De shaman stopte met zingen en mijn beelden verdwenen. Ik deed mijn ogen open. Ik lag totaal helder naar het plafond te staren mijn beelden te overdenken, en over het feit waarom ik niet moest overgeven. De jongen ging niet veel later weer liggen en de shaman begon na enkele minuten weer met zingen.
Gelijk begonnen de beelden weer te komen, niet zo heftig als ervoor echter, meer realistisch over mijn eigen leven. Ik was waarschijnlijk al in connectie met de natuur en had de test doorstaan dacht ik nog. Echter begon mijn lichaam veel meer te schokken, zoals al eerder in de trip, en ik kreeg het idee dat er iets in mijn lichaam zat dat er uit moest. Mijn armen en benen trilden, mijn borst kwam omhoog en mijn mond ging open alsof ik moest gapen. Ik blies een enorme stoot lucht uit en het voelde alsof ik iets slechts kwijt was.. dit gebeurde heel vreemd nog 3 of 4 keer en toen stopte het..geen visioenen meer ook.
Ik hoorde wel veel meer, wijze lessen die ik dacht te horen in het gezang. Maar ik kon er niet bij dat ik die vreemde taal kon verstaan, ik twijfelde of ik het niet allemaal zelf bedacht.. hoe wijs sommige gedachten ook waren. Ook voelde ik nu alsof ik met de anderen in contact stond, alsof ik meeleefde met hun trip, alsof we allemaal verbonden waren via de plant..
Uiteindelijk kwam ik moe en voldaan weer terug in de realiteit en lag daar nog voor onbekend lange tijd. De shaman rookte uiteindelijk wat tabak en zegende ons nogmaals door een spreuk en rook over onze hoofden te blazen en de slechte geesten weg te jagen..
We bedankten de shaman met een beetje geld en cadeaus voor hem en zijn familie. We gingen terug naar ons slaaphuis en vielen al snel in slaap.. de volgende ochtend werd ik vrolijker en fitter wakker dan ooit.. maar wel met enorme honger!
Ik raad het niet iedereen aan omdat het nogal heftig kan zijn, maar voor mensen die open staan en al andere hallucinerende middelen hebben gebruikt kan het zeker een mooie, spirituele ervaring zijn.
(Ik zou het ook niet zonder shaman doen, ik had echt veel steun aan zijn gezang.)
Have fun
Mooi report! mooi dat je zoveel steun had aan het gezang!
mooi dat je zoveel steun had aan het gezang! U make me smily
Ligt er aan wat je gebruikt
De beste closed eye visuals krijg je in het donker, en continu je ogen dicht houden kan lastig zijn dan is dit echt relaxt.
Haha
Dus eigenlijk verblindt ie gewoon je zicht? Ik dacht dat er misschien knipperlichtjes of iets dergelijks aan de binnenkant zaten of, weet ik veel wat... 
MadniX, prachtig en interessant report man! Wat een vette setting ook!!! In de jungle zelf.. hoe vet... en grappig ook hoe dat totaal ongepland zo liep. Prachtig! Dat lijkt me nou ook echt een gave ervaring. Was een leuk reisje naar de jungle even om je report te lezen
Bij deze mijn report van afgelopen 1 november. Een ritueel van 12 uur, waarbij we 9 uur gedanst hebben en daarna 3 uur gezeten.
Ik zit in een stoel. We zijn ergens midden in het ritueel.
Er is geen tijd meer, waar ik ben. Ik besluit in dit eeuwige moment een klein kijkgaatje te maken, voor als ik later een report ga schrijven. Naast mij opent zich een soort ruimte. Door die ruimte zal jij die mijn report gaat lezen kunnen meekijken in het ritueel.
We zijn gerangschikt in een hexagon, een zeshoek. Vrouwen links in de zaal, in drie groepen. Mannen rechts in de zaal, ook in drie groepen. Samen zes groepen, die een zeshoek vormen. Iedereen heeft een vaste plek in het ritueel. We hebben al ongeveer 6 uur gedanst in deze formatie. Stapje naar links, stapje naar rechts. In het midden staat een tafel, waar 6 mensen omheen zitten: drie mannen en drie vrouwen. Ze spelen instrumenten. Ik zit aan de rand en kijk toe. Ik zie hoe boven de mensen die in het midden zitten, zich een tunnel opent. Een opening naar een andere dimensie. Ze spelen muziek, het is waanzinnig mooi. Ik zit in een soort levende fractal. Vormen, kleuren, beweging. Ik doe mijn ogen dicht. Ik ben in een enorme koepel. Een sterrenhemel, gemaakt van geometrische vormen. Dan ontmoet ik een groep wezens. Ze zijn de 12. Het is moeilijk uit te leggen, maar ze zijn het bewustzijn wat het best kan worden aangeduid met het getal 12. En ze laten het me zien. Het is zo mooi. Zo onuitlegbaar mooi. Dan BEN ik de 12. Ik ben een spiegel voor de 12. Ik reflecteer het bewustzijn van de 12 en begrijp daardoor hoe het in elkaar zit. 12 is een geheel. 12 maanden, 12 sterrentekens. Het is waarschijnlijk nauwelijks begrijpbaar hoe het voelt om het bewustzijn van een getal te ZIJN.
Deze afbeelding heb ik met Gravilocity gemaakt, in een poging iets te verbeelden van wat ik bedoel:
![[img width=480 height=640 cacheid=00117d08002ef6f1d8a584831a02b6fa2a]https://album.partyflock.nl/79648494.png[/img]](/images/cache/00117d08002ef6f1d8a584831a02b6fa2a "Bron: https://album.partyflock.nl/79648494.png")
Een ander moment. Ik ben aan het dansen. We dansen lang, in totaal 9 uur. In de laatste uren ga ik mijn rug voelen. Mijn rug begint pijn te doen. Ik sta de pijn toe. Open mijn bewustzijn voor de pijn. Ineens begin ik geluiden te horen. pieppieppieppiep.....pieppieppieppieeeeeeeep....pieeeeeeeeepp.... Wat is dat? Ik volg de geluiden met mijn geest. Ineens herken ik de geluiden: ze zijn van een ziekenhuis apparaat. Ik volg het geluid. Ineens ben ik daar. Ik ben in een ziekenhuis. Ik heb een hartaanval. Ik ga dood. Ik schrik. Ik ben weer terug in de zaal. Wat is dit nou weer. Waar slaat dit op. Hoezo. Dit is te raar. Dan besluit ik: ok, het is een ervaring. Laat ik nou de ervaring gewoon eens hebben. Ook al is het raar. Gewoon kijken wat er gebeurt. Ik ga terug. Het geluid... Dan ben ik weer dood aan het gaan. Het is niet zo lang geleden. Parijs. 1960. Ik ben jong, 17. Ik denk: fuck. ik ga dood. Mn hart. Ik voel de troosteloosheid van dat leven. Ik heb niet echt zelfmoord gepleegd, maar een leven geleid waarvan je dus blijkbaar een hartaanval krijgt op je 17e. Ik weet niet precies wat. Een experiment teveel. Ik denk drugs. Gek genoeg laat het me wat onverschillig. Ik was niet zo gehecht aan het leven. Ik schiet weer terug in het ritueel, 2010, Amsterdam. Vreemd hoe al die herinneringen zo echt zijn. Het is alsof ik me ineens iets herinner van een tijdje terug. Zoals je terug kan denken aan die vakantie vorig jaar en als je dan je gedachtes volgt, kun je een heel spoor van herinneringen weer bovenhalen.
Dan, helemaal in het begin van het ritueel. We zijn net begonnen. Ik heb de Daime ongeveer 20 minuten binnen. Ik denk eerst, oh, het valt wel mee. Maar ineens slaat het in. Echt BAM. Alsof ik wordt gezandstraald. Het is een enorme klap. Ik kan nauwelijks overeind blijven. Ik kan mijn boekje niet meer lezen. Alle letters geven licht. Mijn zicht wordt kaleidoscopisch. Ik laat mijn boekje voor wat het is. Ademen, staan, dansen. ik heb al mijn aandacht nodig om uberhaupt te kunnen blijven staan en mijn pasjes te doen. Naar links, naar rechts. Het is extreem heftig. Mijn lijf vibreert. Ik tril los uit mijn lijf. Alsof ik plotseling in de Python zit. Ik concentreer me. Dansen. Ademen. Dan ben ik er doorheen. Ik ben nu uit mijn lijf. Ik ben in een andere wereld. Er is een stem. Een wezen, een gedaante. Hij verwelkomt me. De les begint. In hoog tempo krijg ik informatie. Over vanalles, mijn leven, waar ik mee bezig ben. Hij laat me mijn leven zien. Ik begrijp dat mijn geest bevrijd is van de begrenzingen van mijn lijf. Mijn denken is enorm helder en snel, onmenselijk snel.
Aan het einde, na het danswerk, doen we nog 3 uur Santa Missa. Een dodenmis, een Requiem. Rozenkrans bidden, en zingen. Heel langzaam zingen. Traag. Bidden, zingen. In de zaal trekt een kou op. Het lijkt alsof het waait. Een koude windvlaag. Het zijn dode wezens die op ons ritueel afkomen. Dode mensen. Ik richt me op mijn eigen warmte. Ik zie iemand van de Daime door de ruimte lopen met 4 kaarsen. Langzaam. Ik vraag me af waarom, maar het voelt goed, het is mooi. Ik heb mijn ogen dicht, ga op in wat er gebeurt. De kou is intens. Ik begrijp: door te zingen vertel ik de doden dat ze dood zijn. Hoe het is om geleefd te hebben. We zingen over leven en doodgaan. Ik toon ze mijn lichamelijkheid, mijn bewustzijn van mijn leven en mijn sterfelijkheid. Dan zie ik ineens, met mijn ogen open, de vloer bewegen. Het is echt een volle hallucinatie, met ogen open. De vloer is verdwenen. De vloer in deze realiteit is weg. In plaats daarvan bestaat de vloer uit groene beesten. Groene Escher-achtige kikkers. Onder een soort zachte laag. Het lijkt wel ijs, waaronder die kikkers bewegen. Het zijn er duizenden. Dan begrijp ik ineens: dit zijn de dode zielen die op de mis afkomen. Voor hen zing ik. Ik zie ineens voor mijn geest de zaal van een afstandje. Wij als groep mensen. Daaronder, onder de aarde, duizenden dode zielen die nog niet de weg hebben gevonden naar het licht, nog geen rust hebben gevonden. Wij helpen ze. Ze komen op ons licht af. Ik doe mijn ogen dicht. Ik zie de kou. Ik zie een sneeuwvlok. Een hexagonale sneeuwvlok. Het is prachtig; hij glinstert, beweegt. Ik zie mezelf in de winter lopen. Het ijs heeft een bewustzijn. Het ijs vertelt een verhaal. Een prachtig schouwspel. Ik doe mijn ogen weer open, de vloer beweegt nog steeds. Ik sla het boek open, lees door de teksten die we zingen. Waar we zijn weet ik absoluut niet. Ik denk: ik begin aan het einde met zoeken. Het laatste lied heet: I stepped on the Cold earth. Wauw. Prachtig. Dat was ik net aan het ervaren. Ik lees de eerste zinnen. Dan beginnen ze daadwerkelijk dit lied te zingen. I stepped on the cold earth and I felth warmth. Wat een prachtige tekst. Dat was ik aan het doen. Mijn warmte voelen.
Terug, in het midden van het ritueel. Ik ben Cheiron geworden: een mythologische centaur, half paard, half mens. Het voelt enorm goed. Ik voel hoe krachtig mijn onderlijf is: ik ben een paard van onder. Ik voel hoe het is om qua bewustzijn het bewustzijn van een paard te hebben in mijn onderstel. Ik zie een situatie voor me, waarbij ik met mijn bewustzijn in de onderkant van mijn lijf als een paard ruimte schep. Ruimte maak. Krachtig, indrukwekkend, oerkracht.
Ik begrijp ineens het bewustzijn van stoffen. Ik zie de structuurformule van DMT voor me. DMT is mijn medicijn. Een medicijn tegen deze zieke maatschappij. Ik begrijp wat sigaretten doen. Als ik de rook ruik, ruik ik ammoniak en teer. Ik begrijp hoe die geuren iets met het bewustzijn doen. Ze wissen nare gevoelens uit. Smoren de sensitiviteit in ammoniak en teer lucht. Suiker: ik begrijp wat suiker met het bewustzijn doet. En zout. Ik kan als het ware de stof ingaan met mijn geest en begrijpen hoe ze subtiel uitwerking heeft. Ben ineens terug zeven, als ik als klein kind voor het eerst heel bewust sigarettenrook ruik en daar last van heb. Een vervelend moment: omgeving waarin gevoelens zo snel mogelijk weggeteerd moeten worden. De mensen die roken willen niet voelen wat ze voelen.
Ik voel hoe het bewustzijn van de Daime terugreikt tot aan de amazone. Tot in het regenwoud. Deze eeuwenoude liaan, de plant. Hoe ze samen een bewustzijn vormen. Dit is buitenaards bewustzijn dat zich via mij en de plant openbaart. Het geneest het kapitalisme, losgetrokken van de Aarde en haar ecologie. De plant voert me terug. Stel je voor hoe het is als de mensheid uitsterft. Als je de laatste mensen op aarde bent. Dan zullen we Daime drinken, en weten dat we overgaan naar een andere realiteit. Ik zie hoe ze in de amazone al eeuwenlang Daime drinken en zingend en dansend om de Daime heen staan. Hoe het een eigen, geisoleerd bewustzijn is.
Ik zit in een stoel. We zijn ergens midden in het ritueel.
Er is geen tijd meer, waar ik ben. Ik besluit in dit eeuwige moment een klein kijkgaatje te maken, voor als ik later een report ga schrijven. Naast mij opent zich een soort ruimte. Door die ruimte zal jij die mijn report gaat lezen kunnen meekijken in het ritueel.
We zijn gerangschikt in een hexagon, een zeshoek. Vrouwen links in de zaal, in drie groepen. Mannen rechts in de zaal, ook in drie groepen. Samen zes groepen, die een zeshoek vormen. Iedereen heeft een vaste plek in het ritueel. We hebben al ongeveer 6 uur gedanst in deze formatie. Stapje naar links, stapje naar rechts. In het midden staat een tafel, waar 6 mensen omheen zitten: drie mannen en drie vrouwen. Ze spelen instrumenten. Ik zit aan de rand en kijk toe. Ik zie hoe boven de mensen die in het midden zitten, zich een tunnel opent. Een opening naar een andere dimensie. Ze spelen muziek, het is waanzinnig mooi. Ik zit in een soort levende fractal. Vormen, kleuren, beweging. Ik doe mijn ogen dicht. Ik ben in een enorme koepel. Een sterrenhemel, gemaakt van geometrische vormen. Dan ontmoet ik een groep wezens. Ze zijn de 12. Het is moeilijk uit te leggen, maar ze zijn het bewustzijn wat het best kan worden aangeduid met het getal 12. En ze laten het me zien. Het is zo mooi. Zo onuitlegbaar mooi. Dan BEN ik de 12. Ik ben een spiegel voor de 12. Ik reflecteer het bewustzijn van de 12 en begrijp daardoor hoe het in elkaar zit. 12 is een geheel. 12 maanden, 12 sterrentekens. Het is waarschijnlijk nauwelijks begrijpbaar hoe het voelt om het bewustzijn van een getal te ZIJN.
Deze afbeelding heb ik met Gravilocity gemaakt, in een poging iets te verbeelden van wat ik bedoel:
Een ander moment. Ik ben aan het dansen. We dansen lang, in totaal 9 uur. In de laatste uren ga ik mijn rug voelen. Mijn rug begint pijn te doen. Ik sta de pijn toe. Open mijn bewustzijn voor de pijn. Ineens begin ik geluiden te horen. pieppieppieppiep.....pieppieppieppieeeeeeeep....pieeeeeeeeepp.... Wat is dat? Ik volg de geluiden met mijn geest. Ineens herken ik de geluiden: ze zijn van een ziekenhuis apparaat. Ik volg het geluid. Ineens ben ik daar. Ik ben in een ziekenhuis. Ik heb een hartaanval. Ik ga dood. Ik schrik. Ik ben weer terug in de zaal. Wat is dit nou weer. Waar slaat dit op. Hoezo. Dit is te raar. Dan besluit ik: ok, het is een ervaring. Laat ik nou de ervaring gewoon eens hebben. Ook al is het raar. Gewoon kijken wat er gebeurt. Ik ga terug. Het geluid... Dan ben ik weer dood aan het gaan. Het is niet zo lang geleden. Parijs. 1960. Ik ben jong, 17. Ik denk: fuck. ik ga dood. Mn hart. Ik voel de troosteloosheid van dat leven. Ik heb niet echt zelfmoord gepleegd, maar een leven geleid waarvan je dus blijkbaar een hartaanval krijgt op je 17e. Ik weet niet precies wat. Een experiment teveel. Ik denk drugs. Gek genoeg laat het me wat onverschillig. Ik was niet zo gehecht aan het leven. Ik schiet weer terug in het ritueel, 2010, Amsterdam. Vreemd hoe al die herinneringen zo echt zijn. Het is alsof ik me ineens iets herinner van een tijdje terug. Zoals je terug kan denken aan die vakantie vorig jaar en als je dan je gedachtes volgt, kun je een heel spoor van herinneringen weer bovenhalen.
Dan, helemaal in het begin van het ritueel. We zijn net begonnen. Ik heb de Daime ongeveer 20 minuten binnen. Ik denk eerst, oh, het valt wel mee. Maar ineens slaat het in. Echt BAM. Alsof ik wordt gezandstraald. Het is een enorme klap. Ik kan nauwelijks overeind blijven. Ik kan mijn boekje niet meer lezen. Alle letters geven licht. Mijn zicht wordt kaleidoscopisch. Ik laat mijn boekje voor wat het is. Ademen, staan, dansen. ik heb al mijn aandacht nodig om uberhaupt te kunnen blijven staan en mijn pasjes te doen. Naar links, naar rechts. Het is extreem heftig. Mijn lijf vibreert. Ik tril los uit mijn lijf. Alsof ik plotseling in de Python zit. Ik concentreer me. Dansen. Ademen. Dan ben ik er doorheen. Ik ben nu uit mijn lijf. Ik ben in een andere wereld. Er is een stem. Een wezen, een gedaante. Hij verwelkomt me. De les begint. In hoog tempo krijg ik informatie. Over vanalles, mijn leven, waar ik mee bezig ben. Hij laat me mijn leven zien. Ik begrijp dat mijn geest bevrijd is van de begrenzingen van mijn lijf. Mijn denken is enorm helder en snel, onmenselijk snel.
Aan het einde, na het danswerk, doen we nog 3 uur Santa Missa. Een dodenmis, een Requiem. Rozenkrans bidden, en zingen. Heel langzaam zingen. Traag. Bidden, zingen. In de zaal trekt een kou op. Het lijkt alsof het waait. Een koude windvlaag. Het zijn dode wezens die op ons ritueel afkomen. Dode mensen. Ik richt me op mijn eigen warmte. Ik zie iemand van de Daime door de ruimte lopen met 4 kaarsen. Langzaam. Ik vraag me af waarom, maar het voelt goed, het is mooi. Ik heb mijn ogen dicht, ga op in wat er gebeurt. De kou is intens. Ik begrijp: door te zingen vertel ik de doden dat ze dood zijn. Hoe het is om geleefd te hebben. We zingen over leven en doodgaan. Ik toon ze mijn lichamelijkheid, mijn bewustzijn van mijn leven en mijn sterfelijkheid. Dan zie ik ineens, met mijn ogen open, de vloer bewegen. Het is echt een volle hallucinatie, met ogen open. De vloer is verdwenen. De vloer in deze realiteit is weg. In plaats daarvan bestaat de vloer uit groene beesten. Groene Escher-achtige kikkers. Onder een soort zachte laag. Het lijkt wel ijs, waaronder die kikkers bewegen. Het zijn er duizenden. Dan begrijp ik ineens: dit zijn de dode zielen die op de mis afkomen. Voor hen zing ik. Ik zie ineens voor mijn geest de zaal van een afstandje. Wij als groep mensen. Daaronder, onder de aarde, duizenden dode zielen die nog niet de weg hebben gevonden naar het licht, nog geen rust hebben gevonden. Wij helpen ze. Ze komen op ons licht af. Ik doe mijn ogen dicht. Ik zie de kou. Ik zie een sneeuwvlok. Een hexagonale sneeuwvlok. Het is prachtig; hij glinstert, beweegt. Ik zie mezelf in de winter lopen. Het ijs heeft een bewustzijn. Het ijs vertelt een verhaal. Een prachtig schouwspel. Ik doe mijn ogen weer open, de vloer beweegt nog steeds. Ik sla het boek open, lees door de teksten die we zingen. Waar we zijn weet ik absoluut niet. Ik denk: ik begin aan het einde met zoeken. Het laatste lied heet: I stepped on the Cold earth. Wauw. Prachtig. Dat was ik net aan het ervaren. Ik lees de eerste zinnen. Dan beginnen ze daadwerkelijk dit lied te zingen. I stepped on the cold earth and I felth warmth. Wat een prachtige tekst. Dat was ik aan het doen. Mijn warmte voelen.
Terug, in het midden van het ritueel. Ik ben Cheiron geworden: een mythologische centaur, half paard, half mens. Het voelt enorm goed. Ik voel hoe krachtig mijn onderlijf is: ik ben een paard van onder. Ik voel hoe het is om qua bewustzijn het bewustzijn van een paard te hebben in mijn onderstel. Ik zie een situatie voor me, waarbij ik met mijn bewustzijn in de onderkant van mijn lijf als een paard ruimte schep. Ruimte maak. Krachtig, indrukwekkend, oerkracht.
Ik begrijp ineens het bewustzijn van stoffen. Ik zie de structuurformule van DMT voor me. DMT is mijn medicijn. Een medicijn tegen deze zieke maatschappij. Ik begrijp wat sigaretten doen. Als ik de rook ruik, ruik ik ammoniak en teer. Ik begrijp hoe die geuren iets met het bewustzijn doen. Ze wissen nare gevoelens uit. Smoren de sensitiviteit in ammoniak en teer lucht. Suiker: ik begrijp wat suiker met het bewustzijn doet. En zout. Ik kan als het ware de stof ingaan met mijn geest en begrijpen hoe ze subtiel uitwerking heeft. Ben ineens terug zeven, als ik als klein kind voor het eerst heel bewust sigarettenrook ruik en daar last van heb. Een vervelend moment: omgeving waarin gevoelens zo snel mogelijk weggeteerd moeten worden. De mensen die roken willen niet voelen wat ze voelen.
Ik voel hoe het bewustzijn van de Daime terugreikt tot aan de amazone. Tot in het regenwoud. Deze eeuwenoude liaan, de plant. Hoe ze samen een bewustzijn vormen. Dit is buitenaards bewustzijn dat zich via mij en de plant openbaart. Het geneest het kapitalisme, losgetrokken van de Aarde en haar ecologie. De plant voert me terug. Stel je voor hoe het is als de mensheid uitsterft. Als je de laatste mensen op aarde bent. Dan zullen we Daime drinken, en weten dat we overgaan naar een andere realiteit. Ik zie hoe ze in de amazone al eeuwenlang Daime drinken en zingend en dansend om de Daime heen staan. Hoe het een eigen, geisoleerd bewustzijn is.
laatste aanpassing
WOW! Wat een indrukwekkend report.
Was dit een van je 'diepere rituelen'?
Was dit een van je 'diepere rituelen'?
Zeer nice report weer Cheiron!
Hoeveel glazen heb je in totaal gehad?
mooie ervaring.
Ben wel benieuwd of je nog meer over suiker kan vertellen. (Ik verkondig suiker altijd als vergif in mijn omgeving)
En de zout?
Hoeveel glazen heb je in totaal gehad?
Ik begrijp ineens het bewustzijn van stoffen. Ik zie de structuurformule van DMT voor me. DMT is mijn medicijn. Een medicijn tegen deze zieke maatschappij. Ik begrijp wat sigaretten doen. Als ik de rook ruik, ruik ik ammoniak en teer. Ik begrijp hoe die geuren iets met het bewustzijn doen. Ze wissen nare gevoelens uit. Smoren de sensitiviteit in ammoniak en teer lucht. Suiker: ik begrijp wat suiker met het bewustzijn doet. En zout. Ik kan als het ware de stof ingaan met mijn geest en begrijpen hoe ze subtiel uitwerking heeft. Ben ineens terug zeven, als ik als klein kind voor het eerst heel bewust sigarettenrook ruik en daar last van heb. Een vervelend moment: omgeving waarin gevoelens zo snel mogelijk weggeteerd moeten worden. De mensen die roken willen niet voelen wat ze voelen.
mooie ervaring.Ben wel benieuwd of je nog meer over suiker kan vertellen. (Ik verkondig suiker altijd als vergif in mijn omgeving
)En de zout?
@kapitein ortega:
Leuk te horen dat je het mooi vindt. Ehm, ik denk niet dat het een van mn 'diepste' rituelen is. In ieder geval wel mn langste En een erg mooi ritueel. bovendien had ik het idee dat ik er goed inzat. Soms vind ik het best lastig om te begrijpen wat er gebeurt. Dan is het gewoon teveel, te complex, te nieuw, te vreemd. Deze keer kon ik goed meekomen met wat er gebeurde.
@sj-o:
Dank je. Ehm, de suiker. Ik zag dat het in wezen geen verkeerde stof is. Maar wel een stof met een 'moeilijk' bewustzijn. Alle stoffen hadden bewustzijn voor me. Suiker is als het ware moeilijk toegankelijk en daardoor moeilijk te verteren. Maar, ehm, tja, het is echt heel lastig om in woorden uit te drukken wat dat is, het bewustzijn van suiker Als je een week geen suiker eet, en dan ineens wel, ga je ook voelen wat het doet. Een week suikerloos eten roept allerlei emoties op. Suiker 'zoet' al die gevoelens weg. Probeer maar eens te doen, weglaten uit je dieet (wat je waarschijnlijk al doet, als je het vergif noemt haha) , dan ga je zeker in het begin sjagrijnig zijn. Of het 'missen'. Voor zout hetzelfde, hoewel een ander effect. Wanneer je zout weghaalt moet je veel scherper gaan waarnemen. In het begin denk je: mijn eten smaakt niet. Maar als je dat volhoudt, een week ofzo, dan ga je merken dat het eerst frustreert en ineens ga je beter proeven. Beter ruiken. Zout doet wel weer iets anders dan suiker, en ook iets psychisch, maar wederom: heel lastig uit te leggen voor mij. Het geeft een soort vastigheid, het weghalen confronteert je met de 'ongezouten' realiteit. Ik begreep wel ineens heel goed homeopathen, hie zij omgaan met dat soort stoffen.
Leuk te horen dat je het mooi vindt. Ehm, ik denk niet dat het een van mn 'diepste' rituelen is. In ieder geval wel mn langste
En een erg mooi ritueel. bovendien had ik het idee dat ik er goed inzat. Soms vind ik het best lastig om te begrijpen wat er gebeurt. Dan is het gewoon teveel, te complex, te nieuw, te vreemd. Deze keer kon ik goed meekomen met wat er gebeurde.@sj-o:
Dank je
. Ehm, de suiker. Ik zag dat het in wezen geen verkeerde stof is. Maar wel een stof met een 'moeilijk' bewustzijn. Alle stoffen hadden bewustzijn voor me. Suiker is als het ware moeilijk toegankelijk en daardoor moeilijk te verteren. Maar, ehm, tja, het is echt heel lastig om in woorden uit te drukken wat dat is, het bewustzijn van suiker Als je een week geen suiker eet, en dan ineens wel, ga je ook voelen wat het doet. Een week suikerloos eten roept allerlei emoties op. Suiker 'zoet' al die gevoelens weg. Probeer maar eens te doen, weglaten uit je dieet (wat je waarschijnlijk al doet, als je het vergif noemt haha) , dan ga je zeker in het begin sjagrijnig zijn. Of het 'missen'. Voor zout hetzelfde, hoewel een ander effect. Wanneer je zout weghaalt moet je veel scherper gaan waarnemen. In het begin denk je: mijn eten smaakt niet. Maar als je dat volhoudt, een week ofzo, dan ga je merken dat het eerst frustreert en ineens ga je beter proeven. Beter ruiken. Zout doet wel weer iets anders dan suiker, en ook iets psychisch, maar wederom: heel lastig uit te leggen voor mij. Het geeft een soort vastigheid, het weghalen confronteert je met de 'ongezouten' realiteit. Ik begreep wel ineens heel goed homeopathen, hie zij omgaan met dat soort stoffen. Zondag ga ik weer aan de Ayahuasca, maar verdorie ik blijf een angsthaas, dat voelt niet fijn!! Want ik haal me vanalles in mijn kop, de laatste tijd denk ik nl regelmatig aan de dood en dat dat mijn uuhhm OOK AL, beangstigd, dus dan denk ik weer van, dalijk ga ik mijn eigen dood meemaken of andere horror dingen
Niet dat jullie hier wat aan hebben, maar ik moest het ff kwijt
Niet dat jullie hier wat aan hebben, maar ik moest het ff kwijt
Zondag ga ik weer aan de Ayahuasca, maar verdorie ik blijf een angsthaas, dat voelt niet fijn!! Want ik haal me vanalles in mijn kop, de laatste tijd denk ik nl regelmatig aan de dood en dat dat mijn uuhhm OOK AL, beangstigd, dus dan denk ik weer van, dalijk ga ik mijn eigen dood meemaken of andere horror dingen
Meestal als je je van te voren van alles in je kop haalt valt het uiteindelijk reuze mee!
Sterker nog: door al die angsten vooraf, heb je zelfs een beetje kans jezelf te blokkeren ervoor, waardoor het heel slapjes kan uitvallen soms. Weet ik uit ervaring. En de keer dat ik van te voren heel laconiek was en dacht 'ach, het zal wel weer meevallen' en toen ook tijdens het ritueel te snel een tweede kopje ayahuasca nam, beleefde ik de meest disturbing ervaring ever. Dus, let it go... heb vertrouwen!
Cheiron, ben benieuwd naar je report.. laten ff lezen
laatste aanpassing
maar verdorie ik blijf een angsthaas, dat voelt niet fijn!!
Zie het als de voorwas
Ik neem dat soort gevoelens (die ik overigens ook regelmatig heb, voorafgaand aan een ritueel) vaak mee in mijn voorbereiding. Ik bereid me dan voor door me voor te nemen om mijn angst als fenomeen naar de Daime mee te nemen, en aan de Daime te gaan vragen me te helpen om met de angst om te gaan. Works for me
Enne, ik kan uit eigen ervaring vertellen dat doodgaan best meevalt hoor
Ik ga wel vaker dood tijdens rituelen. Het boeiende is dat je bewustzijn gewoon blijft bestaan, dus wat dat betreft hoef je niet bang te zijn. Je Ego / persoonlijkheid overlijdt misschien, maar je bewustzijn niet....'ach, het zal wel weer meevallen'
Haha dat is mij ook wel eens heel slecht bevallen. Liever bang van te voren dan laconiek.
Met Daime komt eerst de kater, dan de high... Een stevige 'voorwas' kan een heel fijn ritueel opleveren. Als dan de eerste slok naar binnen is, voel ik me helemaal ontspannen alsof er een deken over me heen komt. Maar goed, dat wil niet zeggen dat het fijn is. Ben benieuwd naar je report trouwens, Feestbeesten!!. Waar ga je eigenlijk?
Je Ego / persoonlijkheid overlijdt misschien, maar je bewustzijn niet....
Dat lijkt me ook wel een partij geflipt om mee te maken hoor
In 'Blue Berry' die film (ken je die? vast wel..) zie je ook een ego-dood. Hoewel ik het zelf nooit heb meegemaakt, lijkt het me dat het in die film behoorlijk treffend uitgebeeld wordt. Zal flink heftig zijn.. Ervaar je naderhand dan ook dat er een stukje van je ego inderdaad is ingelost/gestorven trouwens?
Haha dat is mij ook wel eens heel slecht bevallen. Liever bang van te voren dan laconiek.
Ik heb m'n lesje ook wel geleerd daarmee
In 'Blue Berry' die film (ken je die? vast wel..)
Nee, ken ik niet. De moeite waard?
Ervaar je naderhand dan ook dat er een stukje van je ego inderdaad is ingelost/gestorven trouwens?
Ehm, ik ervaar het meer zo, dat ik er achter kom dat ik mezelf geidentificeerd heb met iets dat ik niet wezenlijk ben. Ik ben bewustzijn, niet mijn persoonlijkheid. Dat besef wordt sterker na een dergelijke ervaring. De dingen waarvan ik dacht dat ik het was, verdwijnen, en toch ben ik er. Dan ben ik die dingen waarvan ik dacht dat ik het was, blijkbaar dus niet.
Ik (Ellen) ga het in Drenthe doen, zoals mijn andere 2 keren. Morgen ga ik er naartoe, is een vrouwenweekend met zondag een Aya ceremonie. Toch wel fijn om jullie reactie te lezen, stelt me iets gerust
Nou, succes. Ik doe zaterdag ook weer een ritueel
Ben heel benieuwd hoe je het gaat hebben, lees graag je report. Zonde om die clip te kijken als je de film nog niet hebt gezien
Nee, ken ik niet. De moeite waard?
Ja, ik vind 'm echt vet
Ehm, ik ervaar het meer zo, dat ik er achter kom dat ik mezelf geidentificeerd heb met iets dat ik niet wezenlijk ben. Ik ben bewustzijn, niet mijn persoonlijkheid. Dat besef wordt sterker na een dergelijke ervaring. De dingen waarvan ik dacht dat ik het was, verdwijnen, en toch ben ik er. Dan ben ik die dingen waarvan ik dacht dat ik het was, blijkbaar dus niet.
Ah dat is in principe al steeds meer de illusie genaamd het ego leren doorzien. Dus dat zijn wel serieuze spirituele stappen
Cheironm kijk NIET die clip die die Heartpressure gepost heeft voordat je de film gaat kijken, maar check gewoon deze clip
Komen fragmenten in voor uit blueberry die een fijne impressie geven
@d{}zart & @heartpressure bedankt voor de filmpjes (hoewel ik de eerste dus maar niet heb gekeken....) ik ben nieuwschierig geworden, ga m ff opzoeken!
En over die egodood: dat zijn wel spirituele stappen ja. Ik denk dat je met ayahuasca / daime vanzelf spiritueler wordt, meestal.... Het zijn toch wel ervaringen die een doorsnee wereldbeeld flink laten exploderen
@feestbeesten weekend ziet er mooi uit. Zal vast mooi worden. Ikzelf vind zweethut eerlijk gezegd heftiger dan de Daime, maar dat kan ook aan mij liggen
En over die egodood: dat zijn wel spirituele stappen ja. Ik denk dat je met ayahuasca / daime vanzelf spiritueler wordt, meestal.... Het zijn toch wel ervaringen die een doorsnee wereldbeeld flink laten exploderen
@feestbeesten weekend ziet er mooi uit. Zal vast mooi worden. Ikzelf vind zweethut eerlijk gezegd heftiger dan de Daime, maar dat kan ook aan mij liggen
Ik vind dit een leuk topic
Feestbeesten en Cheiron een goede reis gewenst.
Ben benieuwd naar de reportjes.
Zelf wil ik binnenkort ook weer gaan.
Feestbeesten en Cheiron een goede reis gewenst.
Ben benieuwd naar de reportjes.
Zelf wil ik binnenkort ook weer gaan.
Cheironm kijk NIET die clip die die Heartpressure gepost heeft voordat je de film gaat kijken, maar check gewoon deze clip
waar slaat dat nou weer op . Er worden in mijn filmpje geen dingen die de clue van de complete film weggeven hoor?En waarom zou hij de hele film persé móeten kijken voor alleen dit stukje
?Ik vond die film echt niet bepaald goed ofzo (ben zo te zien niet de enige: http://www.imdb.com/title/tt0276830/), dus kan je prima gewoon dat stukje van mij kijken hoor Cherion. Krijg je tenminste de trip een beetje van begin tot eind te zien, wat JUIST toffer is dan random dingen door elkaar..
En waarom zou hij de hele film persé móeten kijken voor alleen dit stukje
Haha omdat als je dit gezien hebt de rest van de film niet bijzonder meer is, en je dus besluit de film wel te gaan kijken je maar beter dit kan bewaren om er toch nog wat aan te vinden?
Haha omdat als je dit gezien hebt de rest van de film niet bijzonder meer is, en je dus besluit de film wel te gaan kijken je maar beter dit kan bewaren om er toch nog wat aan te vinden?
Heb je mijn filmpje uberhaupt al bekekend
?Wat ik al zei:
Er worden in mijn filmpje geen dingen die de clue van de complete film weggeven hoor?
Heb je mijn filmpje uberhaupt al bekekend
Yeah en ook al regelmatig aan anderen laten zien.
Ik vond die film echt niet bepaald goed ofzo
Daarom is misschien de trip ook t beste wat er in zit
Oftewel: waarom zou je 1,5 uur besteden aan een slechte film, als je ook gewoon even mijn filmpje kan bekijken om het enige goede stukje uit de film te zien
Vond jij het zo'n slechte film dan? Ik totaal niet.. misschien ook een beetje omdat ik 'm alle keren stoned gezien heb
Maar ik vind het juist zo'n mooi verhaal.. beetje zo'n wild-west sfeer met zo'n ouderwets indianenverhaal erin. Scheelt misschien ook dat ik gewoon wat met de indianencultuur heb. De film behoort bij mij wel tot m'n favorieten iig. Al is het al wel weer een tijdje geleden dat ik 'm voor 't laatst gezien heb.laatste aanpassing
De vorige keer dat ik Ayahuasca nam, dat was mijn 2de keer, toen liet Ayahuasca mij voelen wat het precies doet in je lichaam, en deze keer liet Ayahuasca mij voelen wat het is om op reis te gaan, en te ervaren hoe de muziek, die gedraaid werd, je mee neemt op reis. Dat was zo apart, zo bijzonder! Ik kreeg te horen dat IK BEN thuisgekomen en dat IK MAG, IK BEN en IK MAG. Ik mag moeder zijn, ik mag onzeker zijn IK MAG, ik mag alles ik moet niks, dat was heel fijn om te ervaren en te voelen. Op het laatst van mijn reis hoorde ik, je hebt het gedaan! Je bent op reis geweest! Omdat mijn angst ligt in overgave, is het zo spannend voor mij om Ayahuasca te nemen, maar omdat daar mijn angst ligt, betekent het dat Ayahuasca mijn weg is in het leven, vandaar dat ik tijdens mijn reis hoorde, Ik ben thuisgekomen en zo neemt Ayahuasca mij steeds een stapje verder, om langzaam aan die overgave te wennen, en mij het vertrouwen te geven dat Zij precies doet wat je nodig hebt, om zo thuis te komen bij mezelf!
Aho, met een diepe buiging voor Ayahuasca!
Nu weet ik trouwens ook wat het verschil is met de aya bij de daime en de jurema die ik op heb, bij de daime is de aya mannelijk en jurema is de vrouwelijke ayahuasca, ik wist dat nl nog niet...
Aho, met een diepe buiging voor Ayahuasca!
Nu weet ik trouwens ook wat het verschil is met de aya bij de daime en de jurema die ik op heb, bij de daime is de aya mannelijk en jurema is de vrouwelijke ayahuasca, ik wist dat nl nog niet...
laatste aanpassing