Electro liefhebbers op Partyflock?

Het antwoord voor het waardeloze optreden van The Belleville 3 (3 voor 12):

The Belleville Three: “Dit was eens, maar nooit weer”
Pijnlijk optreden technolegendes

“Dit was echt heel erg slecht,” aldus Derrick May, zo’n 20 minuten na het legendarische optreden van The Belleville 3. “We hebben geprobeerd er het beste van te maken, maar het was gewoon niet goed. Ik denk dat dit de eerste en de laatste keer is geweest.”

Het moest hét hoogtepunt van Awakenings worden. Het idee was als volgt: zet de drie godfathers of techno, oftewel Derrick May, Kevin Saunderson en Juan Atkins samen achter de draaitafels en je hebt gegarandeerd een legendarisch optreden. Het liep anders. Vooral vanwege een afwezige en falende Juan Atkins. Terwijl Saunderson en May probeerden te redden wat er te redden viel, was het Atkins die geen plaat strak gemixt kreeg. Hangend over de draaitafel en met zijn zonnebril halverwege zijn neus, kreeg Atkins meerdere malen scheve blikken van zijn twee collega’s.

Na afloop van het optreden is ons een interview beloofd met de drie grootheden. Maar ook hier geeft Atkins niet thuis. Als ik hem vraag of we een rustige plek op kunnen zoeken zegt hij, terwijl hij wijst naar Adam Beyer, die op dat bezig is aan zijn optreden: “Nee niet nu, ik wil Jeff Mills zien.”

Een interview met de Belleville Two dan maar. May en Saunderson zijn zichtbaar aangeslagen. “Ik wilde dit eigenlijk helemaal niet doen”, aldus May. “We houden van Juan en we zullen er altijd voor hem zijn, maar hij is de weg kwijt. Hij heeft lange tijd een drugsprobleem gehad, is aan de betere hand, maar vandaag leek het nergens op. Kevin heeft me uiteindelijk overgehaald om dit toch te doen. Hij heeft nachten door zitten werken in de lobby van het hotel om het te laten slagen, dan is het triest dat het zo eindigt.”

“We wilden er alles aan doen om iets goeds neer te zetten”, vervolgt Saunderson. "Maar met iemand die in een andere wereld lijkt te zitten is het geen werken. Het is pijnlijk om te zien. Volgens mij had het publiek het niet altijd door, maar voor ons was het geen pretje.”

In tegenstelling tot Atkins lijkt May wel weer serieus bezig met het promoten van Detroit techno. Hij blies onlangs zijn label nieuw leven in met releases van Greg Gow en DVS1. "Dat loopt prima. De kans dat Kevin en ik binnenkort samen weer de studio in duiken is groter dan dat we nog een keer in deze formatie optreden."

De set-up op podium was indrukwekkend. Atkins mag het doen met één draaitafel en Traktor - een software-programma dat met een druk op de knop meerdere platen in hetzelfde tempo laat lopen. Ook Saunderson bedient zich van dat digitale systeem, terwijl May duidelijk laat zien technisch superieur te zijn. Vol overgave mixt hij uit de losse pols vinyl en cd’s in op het gesynchroniseerde werk van zijn twee collega’s. May smijt met de faders en equalizers, haalt het maximale uit zijn apparatuur. Bovendien spelen Saunderson en May om beurten live op een synthesizer. “We hebben met opzet op deze manier gespeeld, zodat we van te voren grote fouten konden uitsluiten. Dat is niet gelukt", vervolgt May.

“Natuurlijk zijn we trots op wat we bereikt hebben, we kunnen er ook echt wel de positieve kant van inzien. Techno is enorm groot geworden, dat hadden we nooit gedacht toen we op onze slaapkamers naar Electrifying Mojo en Kraftwerk luisterden. Maar waarschijnlijk ben je getuige geweest van een eenmalig optreden.” Saunderson lachend: “Het is niet anders, we hebben er het beste van gemaakt.”