
Egoïsme 1
Egoïsme is altijd een kwestie van energie naar je toehalen, aandacht vragen, zelfs aandacht opeisen. Je haalt energieën naar je toe:
Ø openlijk, duidelijk herkenbaar dus, als kostwinner, politicus, bankdirecteur bijvoorbeeld;
Ø door schreeuwen, stampen enz;
Ø door bezit;
Ø door wetenschap;
Ø door criminaliteit, pesten;
Ø door wedstrijdsport of kunst;
Ø door geweld bij verkrachting, mishandeling, oorlog enz;
Ø stiekem door vleien, omkopen, stroopsmeren, dreigen enz;
Ø door schijnbaar géven, zoals bij moederen, uitsloven, bezorgdheid enz.
Je moet dat wel beseffen. Je haalt verkéérde energieën naar je toe, die zich vastzetten in de bijpassende organen. Dat is iets voor studenten die willen promoveren: bij welke verkeerd opgepikte aandacht hoort welk orgaan, welke ziekte?
Ook bij Egocentrisme haal je energie naar je toe en vraag je om aandacht, je eist die zelfs op. Maar het verschil met egoïsme is dat je beseft dat je dit nodig hebt en dat je het dus ook goed gebruikt. Het zijn dan ook geen verkeerde energieën.
Egoïsme 2
Egoïsme mag niet, maar mensen hebben allemaal aandacht, warmte en waardering nodig. En daarom heeft iedereen allerhande smoesjes nodig om stiekem aandacht, warmte en begrip op te eisen. Of om anderen te mogen verwijten dat jij het van hen niet krijgt: 'daar ben je toch voor getrouwd... daar betaal ik je voor... dat hoort bij je vak.... dat is je plicht... je mag weleens wat dankbaarheid tonen...' En als verwijt: 'je bent niets lief (meer)... anderen gaan altijd vóór... je kent je plichten niet...'
En o wee, als je je op egoïsme betrapt voelt. Dan is het: 'sorryhoor... neemmeniekwalik... belang van de zaak... ik ben toch je kind... daar heb ik recht op... dat heb ik nodig...' En dit laatste is 't meest eerlijke.
Dan heb je nog de duidelijk politiek getinte uitdrukkingen: 'daar ben je voor getrouwd... ik breng de centen thuis... belang van de zaak...' En aan de andere kant wordt een beroep op een beetje belangstelling en Liefde afgewezen: 'ik heb geen tijd... veel te druk... dat is jouw probleem... niet zo zeuren... je hebt toch alles... doe niet zo zielig... dat moet je maar voor thuis bewaren... zo ben ik niet geschapen (!)(?)... daar betaal ik je niet voor... doe niet zo moeilijk...'
Bijna alles wat je doet, doe je met een dubbele, vaak drie, vier of meerdubbele bedoeling. Ook sociale, christelijke of therapeutische bezigheden..
Egoïsme 3
Het is wel gek dat die smoesjes bij functies1, bij kuddes passen, bij situaties en niet bij menselijkheid. Degenen die in dezelfde soort functies en (machts)situaties zitten, verkopen dezelfde smoesjes. Dat is opvallend.
Kennelijk heeft dat soort egoïsme alles met economie te maken, want: hoe hoger de functie, hoe gemakkelijker zo'n smoes verkocht mag worden en des te vanzelfsprekender incasseert de andere partij zo'n smoes. Hoe lager echter de functie... Onder aan de ladder van religies en maatschappij, zoals alle kapitalenverdienende, maar onbetaalde, hardwerkende huisvrouwen, heb je geen been om op te staan. Niemand accepteert dan ook zo'n smoesje van jou. Waar zit jij zelf in die ladder?
En als we niet weten wat Egocentrisme eigenlijk is, wat Liefde eigenlijk is, hoe kunnen we dan begrijpen dat die twee samen moeten vallen, wil je met Liefde bezig zijn? Wat kunnen de religies daar ook maar één woord over zeggen?
Egocentrisme.
Egocentrisme betekent dat je beseft dat je zelf het middelpunt van je eigen leven bent,'want jij moet alles zelf kiezen en beslissen. Dat kan en mag een ander nooit doen. Je mag je nooit de wet laten voorschrijven door wie of wat dan ook. Ook niet door religies.
Het besef van Egocentrisme betekent ook dat je gaat voelen dat de waarheid door je lichaamssignalen boven tafel gehaald wordt. Elk moment. En vooral je rotgevoelens