Vrouwelijke ejaculatie
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vrouwelijke ejaculatie is de benaming voor het uitstoten van vocht uit de vagina of urinebuis, lijkend op de ejaculatie bij de man.
Verondersteld wordt dat het vocht afkomstig is uit de urinebuis of uit de vagina. Aangezien er bij de vrouw nog nooit structuren werden aangetroffen die een ejaculatie mogelijk maken, gaat men er in het algemeen van uit dat bij een urethrale ejaculatie vocht uit de blaas wordt geloosd, en bij een vaginale ejaculatie vaginaal vocht wordt uitgeperst door de bekkenbodemspieren.
De vrouwelijke ejaculatie is sinds de jaren 1990 een populair onderwerp geworden en deed zijn intrede in vele pornofilms, waar in nagenoeg alle gevallen een ejaculatie wordt nagebootst met urine of een geïnjecteerde vloeistof. Meestal gebeurt een vrouwelijke ejaculatie als de G-plek gestimuleerd wordt. Uit onderzoek blijkt dat het vaak om een wittige, reukloze vloeistof gaat, die wat samenstelling betreft lijkt op het prostaatvocht van mannen.
[bewerken] Opwekken van ejaculatie
Tijdens stimulatie van de G-plek zal er op een gegeven moment een sensatie van urineren ontstaan. Het gevoel dat je naar de wc moet. In de vagina zelf zal en G-plek opzetten en steviger worden. Ook zal deze (mits de vrouw op haar rug ligt) naar beneden gaan drukken. Door verdere stimulatie van de G-plek kan de vrouw tot een ejaculatie komen. Onderzoeken hebben uitgewezen dat een vrouwelijke ejaculatie zeldzaam is, zie hieronder "Controversieel en zeldzaam".
[bewerken] Controversieel en zeldzaam
In 1983 lieten een groep onderzoekers (waaronder Goldberg en Whipple) elf vrouwen onderzoeken door twee gynaecologen. Zes van deze vrouwen beweerden te kunnen ejaculeren. De gynaecologen vonden bij vier van de elf vrouwen een gebied dat voldeed aan de omschrijving van de G-plek. Er was geen verschil in voorkomen tussen de vrouwen die wel dan niet konden ejaculeren. Tijdens het onderzoek van het ejaculaat van zes vrouwen kon men geen prostaatsubstanties terugvinden. Het vocht leek eerder op urine.
In een ander onderzoek van Masters en Johnson, werden 300 vrouwen in de leeftijdscategorie van 18 tot 40 jaar onderzocht. Slechts 14 vrouwen uit de groep waren in staat te ejaculeren.
Darling, Davidson en Conway-Welch publiceerden in 1990 het resultaat van een onderzoek dat zij deden naar de vrouwelijke ejaculatie. Een anonieme vragenlijst werd verstuurd naar 2.350 vrouwen in de Verenigde Staten en Canada, waarvan 55% werd teruggestuurd. Op veertig procent van de enquêteformulieren maakten de vrouwen melding van het vrijkomen van een vloeistof (ejaculatie) tijdens het orgasme. 82% van de vrouwen die schreven een gevoelige plek in de vaginawand te hebben (G-plek) rapporteerden een ejaculatie tijdens hun orgasme.
Recente onderzoeken (onder andere dat van de Tsjech Stanislav Kratochvíl in 1994) wezen uit dat het vrouwelijke ejaculaat bestaat uit urine, afscheiding van de klieren van Skene of een mengeling van beiden. De ejaculatie van dit vocht wordt in verband gebracht met de stimulatie van de G-plek.
De Slowaak Milan Zaviai liet in 1988 bij een aantal vrouwelijke vrijwilligers de G-plek stimuleren. Bij sommige van de proefpersonen was er geen ejaculatie, bij anderen traden orgasme en ejaculatie tezamen op en bij een derde groep trad er een ejaculatie op zonder orgasme en soms zelfs zonder seksuele opwinding. Gebaseerd op deze bevindingen ondervroeg Kratochvil driehonderd vrouwen. Bij zes procent van de vrouwen werd melding gemaakt van afgifte van een vocht gelijkende op een mannelijke ejaculatie. Nog eens dertien procent had tenminste één zulke ervaring. Afgifte van vocht zonder ejaculatie werd gerapporteerd door ongeveer zestig procent van de vrouwen.
De vrouwelijke ejaculatie mag blijkens de onderzoeken als een zeldzaam fenomeen worden gezien.
Op 4 januari 2010 bracht een aantal wetenschappers een onderzoek naar buiten waar zij beweerden bewezen te hebben dat de G-spot niet bestaat. Deze wetenschappers, verbonden aan het King's College in Londen, onderzochten 902 tweelingparen. Zowel een- als twee-eiïge tweelingen, en tussen de 23 en de 83 jaar oud deden mee. Hieruit zou geen enkel bewijs voor de G-spot gekomen zijn. Had de G-spot bestaan, zo luidt de logica van de onderzoekers, dan zouden eeneiige tweelingen er als paar notie van gemaakt moeten hebben omdat zij hun DNA delen. Er bleek echter geen enkel patroon te ontdekken: sommige deelneemsters zeiden wél een G-spot te hebben, terwijl hun identieke tweelingzus hem niet had. Eeneiige tweelingen bleken het daarbij ook niet vaker met elkaar eens te zijn dan de meer verschillende tweeeiige tweelingen.
[bewerken] Bronnen, noten en/of referentiesBronnen, noten en/of referenties:
http://www.nu.nl/lifestyle/2154876/g-spot-bestaat-toch-niet-.html
Mediabestanden
Voor meer mediabestanden zie de categorie Ejaculation van Wikimedia Commons.
Ontvangen van "
http://nl.wikipedia.org/wiki/Vrouwelijke_ejaculatie"
Categorieën: Seksualiteit | GynaecologieWeergavenartikel overleg Bewerken Geschiedenis Persoonlijke instellingenBeta inschakelen
Niet aangemeldOverlegpagina IP-adresBijdragen IP-adresAanmelden / registreren Zoeken
Navigatie
Hoofdpagina
Vind een artikel
Vandaag
Categorieën
Recente wijzigingen
Nieuwe artikelen
Willekeurige pagina
Informatie
Gebruikersportaal
Snelcursus
Etalage
Hulp en contact
Donaties
Hulpmiddelen
Links naar deze pagina
Verwante wijzigingen
Bestand uploaden
Speciale pagina's
Permanente verwijzing
Deze pagina citeren
Afdrukken/exporteren
Boek maken
Downloaden als PDF
Printervriendelijke versie
in andere projecten
Mediabestanden
in andere talen
Català
esky
Dansk
Deutsch
English
Español
Suomi
Français
Galego
Italiano
Lietuvi
Polski
Português
Simple English
Svenska
Tagalog
Türkçe
Deze pagina is het laatst bewerkt op 30 jan 2010 om 17:32. De tekst is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen, er kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn. Zie de Gebruiksvoorwaarden voor meer informatie.
Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc., een organisatie zonder winstoogmerk. Privacybeleid Over Wikipedia Voorbehoud