Iemand ervaring met LSD en wat doet het met je???
Forumonderwerp · 983367
35 volgers · 200719x bekeken
![[img width=468 height=312 cacheid=0010ff0f002e45a6286d6b281a029ea0d3]http://static.zoom.nl/426BEC2BAA7110A33D0F9B5D9C663BD3-blaat.jpg[/img]](/images/cache/0010ff0f002e45a6286d6b281a029ea0d3 "Bron: http://static.zoom.nl/426BEC2BAA7110A33D0F9B5D9C663BD3-blaat.jpg")
De zegel
Om 10 uur ’s avonds namen J en ik de zegel in. Ik zelf had gekozen voor de zegel links boven, op die zegel stond een stukje van de maan afgebeeld. Dat leek mij wel een leuke symboliek om mee te starten. Een klein beetje zenuwachtig was ik misschien toch wel. Ondanks alle goede verhalen die ik had gehoord en gelezen. Bleef er toch een stukje (media gecreëerde) angst in zitten. Een hele zegel! Mongool waarom nou niet eerst een halve? Kut straks ga ik veel te hard. de zegel zou 75 – 100 mics bevatten. Ik had gelezen dat als je best wel wat ervaring had met paddo’s, deze dosis prima zou zijn om mee te starten. Die gedachten liet mijn angst weer verdwijnen.
11 uur, het begint een beetje te werken. Heel langzaam en rustig komt het opzetten. Te vernemen aan een beetje klamme handen en zweetvoeten. Ik had eigenlijk een beetje een ongemakkelijk gevoel verwacht zoals bij het begin van paddo’s. Dit bleef me echter totaal bespaard. Ik voelde me hemels in mijn eigen lichaam. Ik kreeg een beetje een xtc gevoel door mn lichaam ik voelde allemaal warme energie stromen door mn hele lichaam. (Dit gevoel was wel veel puurder dan met xtc) Kreeg een heel ruimtelijk gevoel. Alsof alles klopte. Niet echt goed te omschrijven. Ik voelde me op een soort van rare lekkere manier groot. De drang om dit gevoel te vertellen werd groot en ik smsde dan ook naar R en N. Die ik niet veel later ook alle 2 aan de telefoon had. Ik probeerde ze het uit te leggen maar ondanks dat ik me best helder voelde was het verdomd moeilijk een normaal verhaal te vertellen want ik snapte zelf niet echt wat ik zei. Daarom maar besloten vrij snel weer op te hangen en mn gsm uit te zetten. Niet storen ik ben bezig
De visuals die ik had leken wel wel redelijk op die van 2cb, maar het was allemaal iets rustiger en dingen vervormden wat meer. Vierkant werd rond, maar rond werd niet vierkant. Het was weer alsof ik scherp en blur tegelijk zag. Alsof je naar 3d plaatjes kijkt zonder je rood groene bril. Zoals J het mooi omschreef. Achter de pc was het moeilijk om te voor elkaar te krijgen wat je precies wou. De logica miste ergens en ik wist niet meer hoe ik sommige woorden moest schrijven. Of hoe programma’s werkten. De space afbeeldingen die ik had meegenomen waren weer prachtig. Ze gingen te keer en ze leken echt heel erg veel diepte te hebben. Ook waren er weer overal ogen en gezichten in te maken. Bijna altijd enge gezichten, maar ze geven geen gevoel van angst. Ze hebben een aparte uitstraling alsof ze in alle rust observeren. Een kosmische staar.
De tijd was er niet echt meer. Op een gegeven moment vroeg ik hoe laat het was. Jos vroeg of ik het wou raden. Dus ik probeerde een schatting te maken. Al kon het voor mn gevoel 4 uur maar ook 2 uur zijn. Ik gokte dan daarom maar op 2 uur. (De laatste keer dat ik de tijd had gezien was rond 0:00. Ik zat er anderhalf uur naast het was half 4. Maar het deed me ook niets eigenlijk. tijd was totaal niet van belang. Ik voelde me heel erg bewust van het nu. Geen verleden geen toekomst. Gewoon alleen nu. Wat een heel lekker rustig gevoel gaf. Jos begonnen met teken en was heel druk. Het leek alsof hij met 12 dingen tegelijk bezig was terwijl ik gewoon languit in een stoel lag. Fruit te eten en misschien wel een uur lang (of 5 minuten wie zou het zeggen) mn vork bewonderd te hebben. Met helemaal maar dan ook echt helemaal nies aan mn hoofd. Schaduwen dansten en vormen veranderen maar alles straalde rust uit. Behalve J. Al was hij na een aantal kladjes toch begonnen aan een echt goede tekening waar hij dan ook voor mijn idee rustiger van werd. Hij was heel erg creatief geworden en ondanks dat ik me prima vermaakte wou ik dat ook. Maar toch kon ik me niet vinden in het teken. Boeken dat was meer mijn ding. Heb tijden in boeken rond gebladerd en gelezen over lsd en andere tripmiddelen. Al was lezen niet echt goed te doen als ik aan het pieken was. De letters lichten op en woorden worden groter kleiner paars blauw en weer normaal.
De rust in mn hoofd was verdwenen het nadenken over alles begon. Het universum, macht, oorlog, liefde alles kwam voor bij. De mooiste theorieën kon ik verzinnen. Het was tof om er over na te denken. Tegen een uur of 5 had ik wel het idee dat het toch echt allemaal voorbij was. Al bewoog er her en der nog wel het 1 en ander. En zelfs toen ik om 8 uur naar huis fietste voelde ik me nog heel opgewekt en kon ik optimaal genieten van de zonsopkomst en de sneeuw die ’s nachts was gevallen. Thuis in bed heb ik nog tijden wakker gelegen. Want toen ik mn ogen dicht deed en wou gaan slapen was het alsof ik 2 Engelsen op de radio hoorde praten met elkaar, waar over weet ik niet meer. Maar het idee stemmen te horen terwijl ik alleen in bed lag beangstigde me toch een beetje. Waardoor ik toch een tijdje lichtelijk onrustig in bed heb gelegen.
Op het moment dat ik wakker werd voelde ik me gewoon fit. En helemaal nuchter. Ergens heb ik een heel fijn gevoel over gehouden aan mijn trip.
Om 10 uur ’s avonds namen J en ik de zegel in. Ik zelf had gekozen voor de zegel links boven, op die zegel stond een stukje van de maan afgebeeld. Dat leek mij wel een leuke symboliek om mee te starten. Een klein beetje zenuwachtig was ik misschien toch wel. Ondanks alle goede verhalen die ik had gehoord en gelezen. Bleef er toch een stukje (media gecreëerde) angst in zitten. Een hele zegel! Mongool waarom nou niet eerst een halve? Kut straks ga ik veel te hard. de zegel zou 75 – 100 mics bevatten. Ik had gelezen dat als je best wel wat ervaring had met paddo’s, deze dosis prima zou zijn om mee te starten. Die gedachten liet mijn angst weer verdwijnen.
11 uur, het begint een beetje te werken. Heel langzaam en rustig komt het opzetten. Te vernemen aan een beetje klamme handen en zweetvoeten. Ik had eigenlijk een beetje een ongemakkelijk gevoel verwacht zoals bij het begin van paddo’s. Dit bleef me echter totaal bespaard. Ik voelde me hemels in mijn eigen lichaam. Ik kreeg een beetje een xtc gevoel door mn lichaam ik voelde allemaal warme energie stromen door mn hele lichaam. (Dit gevoel was wel veel puurder dan met xtc) Kreeg een heel ruimtelijk gevoel. Alsof alles klopte. Niet echt goed te omschrijven. Ik voelde me op een soort van rare lekkere manier groot. De drang om dit gevoel te vertellen werd groot en ik smsde dan ook naar R en N. Die ik niet veel later ook alle 2 aan de telefoon had. Ik probeerde ze het uit te leggen maar ondanks dat ik me best helder voelde was het verdomd moeilijk een normaal verhaal te vertellen want ik snapte zelf niet echt wat ik zei. Daarom maar besloten vrij snel weer op te hangen en mn gsm uit te zetten. Niet storen ik ben bezig
De visuals die ik had leken wel wel redelijk op die van 2cb, maar het was allemaal iets rustiger en dingen vervormden wat meer. Vierkant werd rond, maar rond werd niet vierkant. Het was weer alsof ik scherp en blur tegelijk zag. Alsof je naar 3d plaatjes kijkt zonder je rood groene bril. Zoals J het mooi omschreef. Achter de pc was het moeilijk om te voor elkaar te krijgen wat je precies wou. De logica miste ergens en ik wist niet meer hoe ik sommige woorden moest schrijven. Of hoe programma’s werkten. De space afbeeldingen die ik had meegenomen waren weer prachtig. Ze gingen te keer en ze leken echt heel erg veel diepte te hebben. Ook waren er weer overal ogen en gezichten in te maken. Bijna altijd enge gezichten, maar ze geven geen gevoel van angst. Ze hebben een aparte uitstraling alsof ze in alle rust observeren. Een kosmische staar.
De tijd was er niet echt meer. Op een gegeven moment vroeg ik hoe laat het was. Jos vroeg of ik het wou raden. Dus ik probeerde een schatting te maken. Al kon het voor mn gevoel 4 uur maar ook 2 uur zijn. Ik gokte dan daarom maar op 2 uur. (De laatste keer dat ik de tijd had gezien was rond 0:00. Ik zat er anderhalf uur naast het was half 4. Maar het deed me ook niets eigenlijk. tijd was totaal niet van belang. Ik voelde me heel erg bewust van het nu. Geen verleden geen toekomst. Gewoon alleen nu. Wat een heel lekker rustig gevoel gaf. Jos begonnen met teken en was heel druk. Het leek alsof hij met 12 dingen tegelijk bezig was terwijl ik gewoon languit in een stoel lag. Fruit te eten en misschien wel een uur lang (of 5 minuten wie zou het zeggen) mn vork bewonderd te hebben. Met helemaal maar dan ook echt helemaal nies aan mn hoofd. Schaduwen dansten en vormen veranderen maar alles straalde rust uit. Behalve J. Al was hij na een aantal kladjes toch begonnen aan een echt goede tekening waar hij dan ook voor mijn idee rustiger van werd. Hij was heel erg creatief geworden en ondanks dat ik me prima vermaakte wou ik dat ook. Maar toch kon ik me niet vinden in het teken. Boeken dat was meer mijn ding. Heb tijden in boeken rond gebladerd en gelezen over lsd en andere tripmiddelen. Al was lezen niet echt goed te doen als ik aan het pieken was. De letters lichten op en woorden worden groter kleiner paars blauw en weer normaal.
De rust in mn hoofd was verdwenen het nadenken over alles begon. Het universum, macht, oorlog, liefde alles kwam voor bij. De mooiste theorieën kon ik verzinnen. Het was tof om er over na te denken. Tegen een uur of 5 had ik wel het idee dat het toch echt allemaal voorbij was. Al bewoog er her en der nog wel het 1 en ander. En zelfs toen ik om 8 uur naar huis fietste voelde ik me nog heel opgewekt en kon ik optimaal genieten van de zonsopkomst en de sneeuw die ’s nachts was gevallen. Thuis in bed heb ik nog tijden wakker gelegen. Want toen ik mn ogen dicht deed en wou gaan slapen was het alsof ik 2 Engelsen op de radio hoorde praten met elkaar, waar over weet ik niet meer. Maar het idee stemmen te horen terwijl ik alleen in bed lag beangstigde me toch een beetje. Waardoor ik toch een tijdje lichtelijk onrustig in bed heb gelegen.
Op het moment dat ik wakker werd voelde ik me gewoon fit. En helemaal nuchter. Ergens heb ik een heel fijn gevoel over gehouden aan mijn trip.
laatste aanpassing
De letters lichten op en woorden worden groter kleiner paars blauw en weer normaal.
Gaaf !
Het universum, macht, oorlog, liefde alles kwam voor bij.
Infinity in a grain of sand, was het toch
Mooi te lezen.
Leuk dat er zoveel tripreports opstaan tegenwoordig. Ik zal eens een verslagje gaan schrijven van mijn ayahuascatrip van vrijdag
Zekers een mooi verslagje !
Damn krijg ook steeds meer zin in me LSD trip ! Weekend gepland in februari , dat moet hem dan toch echt worden
Damn krijg ook steeds meer zin in me LSD trip ! Weekend gepland in februari , dat moet hem dan toch echt worden
laatste aanpassing
donateur
Welk zegeltje was het eigenlijk SJ-O? Lekker geschreven verslagje 
Net een tripreport geplaatst van mijn extreem bizarre ayahuascatrip van afgelopen vrijdag. Voor de liefhebber: https://partyflock.nl/topic/1054948/PAGE/2.html#bottom
(permanent verbannen)
(permanent verbannen)
Mooi report cheiron
Hey Cheiron,
Echt een bizar verlag man, het blijft moeilijk voor te stellen allemaal maar snap je verhaal heel goed. Bizar wat sommige dingen met en voor je kunnen doen.
Vooral je eerste ayahuasca-report heeft redelijk wat raakvlakken met verschillende ervaringen die ik laatst met het roken van NN DMT heb gehad. (het ruimteschip, de helper die naar voren komt, het uitbundige afscheid nemen, de dood en de wedergeboorte) Echter duurt dit meestal zo kort dat je geen idee hebt wat je helper je eigenlijk helemaal duidelijk wil maken.
Echt een bizar verlag man, het blijft moeilijk voor te stellen allemaal maar snap je verhaal heel goed. Bizar wat sommige dingen met en voor je kunnen doen.
Vooral je eerste ayahuasca-report heeft redelijk wat raakvlakken met verschillende ervaringen die ik laatst met het roken van NN DMT heb gehad. (het ruimteschip, de helper die naar voren komt, het uitbundige afscheid nemen, de dood en de wedergeboorte) Echter duurt dit meestal zo kort dat je geen idee hebt wat je helper je eigenlijk helemaal duidelijk wil maken
. Echt een bizar verlag man, het blijft moeilijk voor te stellen allemaal maar snap je verhaal heel goed.
Haha ja, het gaat wel wat verder dan de huis-, tuin- en keuken drugservaring niet
verschillende ervaringen die ik laatst met het roken van NN DMT
reportje ?
raakvlakken
Wat ik inderdaad wel iets vindt toevoegen aan de bizarheid is dat dit in termen van ayahuasca een vrij "normale" evaring is. Lees bijvoorbeeld de (wetenschappelijke) studies van Benny Shanon en Rick Strassman. Het blijkt vooral in onze huidige cultuur abnormaal te zijn. In andere culturen heet dit gewoon shamanisme
de helper die naar voren komt
Vaag he
op zich wel prettig. Het klinkt al snel allemaal zo new-age achtig, maar ja, ik doe ook maar verslag van mijn waarnemingen Volgens Shanon is een volgende stadium dat je de visioenen kunt beinvloeden. Maar voorlopig is dat nog een brugje tever haha.
In deze string geef ik een verslag van 6 ervaringen met DMT: https://partyflock.nl/topic/1053867:DMT_The_spirit_molecule
Ik heb afgelopen weekend nog een ervaring gehad waarbij ik echt door een figuur (die ik in elke andere ervaring ook meerdere malen heb gezien) werd meegenomen en die allerlei dingen aan mij liet zien (waar ik overigens geen touw aan vast kon knopen).
Na deze op zich mooie ervaring kwam dezelfde draak uit alle voorgaande reports (ik had het idee het beest overwonnen te hebben) maar dit maal was het sterker dan ooit en heb ik nu besloten de pijp voorlopig de pijp te laten en even rustig aan te doen met dit soort dingen
Ik heb afgelopen weekend nog een ervaring gehad waarbij ik echt door een figuur (die ik in elke andere ervaring ook meerdere malen heb gezien) werd meegenomen en die allerlei dingen aan mij liet zien (waar ik overigens geen touw aan vast kon knopen).
Na deze op zich mooie ervaring kwam dezelfde draak uit alle voorgaande reports (ik had het idee het beest overwonnen te hebben) maar dit maal was het sterker dan ooit en heb ik nu besloten de pijp voorlopig de pijp te laten en even rustig aan te doen met dit soort dingen
Vooral je eerste ayahuasca-report heeft redelijk wat raakvlakken met verschillende ervaringen die ik laatst met het roken van NN DMT heb gehad. (het ruimteschip, de helper die naar voren komt, het uitbundige afscheid nemen, de dood en de wedergeboorte) Echter duurt dit meestal zo kort dat je geen idee hebt wat je helper je eigenlijk helemaal duidelijk wil maken .
Ik gooi er nog een schepje bovenop. Zouden dit herinneringen kunnen zijn uit voorgaande levens/ervaringen/kosmische invloeden? Het gekke is namelijk wel dat we allemaal soortgelijke herinneringen hebben als we hersenhelften aanspreken die we doorgaans niet echt gebruiken, behalve bij dromen.
IK geloof best dat er meer is dan wij kunnen ervaren, simpel omdat we de receptoren er niet (meer) voor hebben. Sonar bv. nemen wij niet waar, dieren wel. Zwaartekracht en kosmische stralingen zie je niet, maar is alom aanwezig en fors ook
Kan je als kind nog vrij eenvoudig communiceren met "Ogilvy en friends", op latere leeftijd hebben we die gaven opzij gezet voor alledaagse beslommeringen en raken we die gaven langzaam aan kwijt.Ik denk zelf dat je onder invloed van lsd (daarom gebruikten shrinks ze ook
) een deel van je onderbewustzijn bloot en komen er facetten van je leven boven water waar je het bestaan niet van kende. Het zou veel verklaren. Ik ben en blijft een theoreticus; astronoom en geen astroloog (al krijg ik wel steeds meer signalen dat ik mijn meningen moet bijstellen)Wat drugs al niet doet
Ow nee
ik probeer juist te minderen laatste aanpassing
Welk zegeltje was het eigenlijk SJ-O?
![[img width=240 height=240]http://farm1.static.flickr.com/86/245867549_ceded0d5c3_m.jpg[/img]](http://farm1.static.flickr.com/86/245867549_ceded0d5c3_m.jpg)
haha ik heb die onderste 10 gehad 2 jaar geleden ofzo
hoeveel ug is ongeveer één zegeltje?
Zouden dit herinneringen kunnen zijn uit voorgaande levens
Ik weet niet of je mn reportje in t ayahuasca-topic hebt gelezen, maar ik werd dus inderdaad letterlijk meegenomen naar het moment van sterven van een vorig leven. Vrij bizar allemaal
vooral omdat ik werd opgehangen toen zeg maar. Dus, nou ja, ik weet niet hoe je zou kunnen vaststellen of dit soort dingen echt zijn of fantasie, maar zinvol & betekenisvol is het zeker.k denk zelf dat je onder invloed van lsd (daarom gebruikten shrinks ze ook ) een deel van je onderbewustzijn bloot en komen er facetten van je leven boven water waar je het bestaan niet van kende.
Denken? Ik weet het wel zeker
Ik weet niet of je mn reportje in t ayahuasca-topic hebt gelezen, maar ik werd dus inderdaad letterlijk meegenomen naar het moment van sterven van een vorig leven. Vrij bizar allemaal vooral omdat ik werd opgehangen toen zeg maar. Dus, nou ja, ik weet niet hoe je zou kunnen vaststellen of dit soort dingen echt zijn of fantasie, maar zinvol & betekenisvol is het zeker.
Maar kon je je zelf ook echt herinneren aan dat leven?
donateur
haha ik heb die onderste 10 gehad 2 jaar geleden ofzo
Ik heb zegeltje nr. 15 nog
Van linksboven naar rechtsonder geteld 
Dus, nou ja, ik weet niet hoe je zou kunnen vaststellen of dit soort dingen echt zijn of fantasie, maar zinvol & betekenisvol is het zeker.
Kunnen het ook angstige ervaringen zijn? (Op de manier waarop ik de vraag stel is het antwoord vast ja) Maar meer of je dat zelf zo ervaren hebt, of onderga je dat gewoon en gaat dat verder prima zonder dat je bang bent voor wat je ziet?
laatste aanpassing
http://www.ncrv.nl/node/24118 (sorry, NCRV )
Het kan ook anders verlopen
)Het kan ook anders verlopen
laatste aanpassing
Kunnen het ook angstige ervaringen zijn?
Zal vast kunnen. Maar ik was (gelukkig) niet bang. Al dat innerlijke licht enzo, ik denk dat dat helpt.
Hoewel de vrouw die de Santo Daime naar Nederland heeft gehaald wel zegt: angst en twijfel zijn de wachters op de drempel...
Ik was na de eerste keer ayahuasca wel bang om het een tweede keer te drinken. Niet zozeer omdat het naar was geweest, maar omdat het zo bizar heftig was, dat ik dacht: misschien blijf ik er wel in ofzo.
Om een of andere reden is die angst helemaal weg. Ik voel me steeds lange tijd enorm goed erna, dus....
Maar kon je je zelf ook echt herinneren aan dat leven?
Ik begrijp je geloof ik niet. Kun je je vraag anders formuleren?
Ik vind het zo bizar en tevens erg leuk en interessant om te lezen, die tripreports. Heb zelf nog nooit getript, wel lichte hallucinaties na overmatig xtc gebruik maar dit is volgens mij echt niet te vergelijken. Is LSD wel een middel om voor de eerste x een trip te maken of kan ik beter 2-cb proberen. Paddo's trekt me op de een of andere manier niet zo, maar dat is geen gefundeerd iets, meer een gevoel.
Denk dat de meeste hier met paddo's zijn begonnen. Ook zeker leuk om te doen hoor, Maar nu ik lsd gebruik gaat hier toch zeker de voorkeur naar uit.
Het boek van timothy leary - the psychedelic experience is binnen. en de dvd zen beats, Net even een stukje gekeken maar denk dat hij tijdens een trip toch tegen valt. veel fractal plaatjes met wat zen muziek. ( zoals de titel al zegt eigenlijk )
Boek is goed te begrijpen. nog even 300 blz van the berlini mystery en dan is hij aan de beurt.
Het boek van timothy leary - the psychedelic experience is binnen. en de dvd zen beats, Net even een stukje gekeken maar denk dat hij tijdens een trip toch tegen valt. veel fractal plaatjes met wat zen muziek. ( zoals de titel al zegt eigenlijk )
Boek is goed te begrijpen. nog even 300 blz van the berlini mystery en dan is hij aan de beurt.
wel lichte hallucinaties na overmatig xtc gebruik maar dit is volgens mij echt niet te vergelijken
Zeker niet nee
Is LSD wel een middel om voor de eerste x een trip te maken of kan ik beter 2-cb proberen.
Ook 2cb is niet te vergelijken. Als het je interesseert zou ik er eerst veel over lezen, zodat je weet wat voor spectrum aan ervaringen je kunt verwachten. Als je t dan nog steeds wat vind, zoek je iemand die ervaring heeft en je sitter wilt zijn.
Het boek van timothy leary - the psychedelic experience is binnen.
Ah! benieuwd wat je ervan vindt. Eigenlijk ook een soort Innerlijk Bernini mysterie, een trip
. Als het je interesseert zou ik er eerst veel over lezen, zodat je weet wat voor spectrum aan ervaringen je kunt verwachten. Als je t dan nog steeds wat vind, zoek je iemand die ervaring heeft en je sitter wilt zijn.
Goed idee alleen hoe vind je zo'n iemand als iedereen die je kent zich alleen bezig houd met pillen en snuiverij
Goed idee alleen hoe vind je zo'n iemand als iedereen die je kent zich alleen bezig houd met pillen en snuiverij
als iedereen die je kent zich alleen bezig houd met pillen en snuiverij
Je wilt bepaalde mensen in ieder geval niet in je buurt hebben tijdens een trip.
Iemand die je echt vertrouwt, die diepgang heeft, zichzelf kent, etc, zonder tripervaring maar met voldoende achtergrond kennis kan ook een sitter zijn. MAar ja, als je zo iemand ook niet kent... Echt, je wilt echt geen lompe hufter in je buurt hebben als je bad gaat, I asure you.
Of je gaat naar een van de vele mogelijkheden om georganiseerd te trippen, bijvoorbeeld in een ayahuascaritueel. Dat heb je in vele soorten en smaken. Dan ben je in een klap experienced haha en kun je voor al je vrienden sitter zijn haha.
Ik zie een nieuw soort "relatieplanet" voor me: sitterplanet. Gezocht: sitter met ervaring LOL
laatste aanpassing
van het weekend 2cb drank lsd en xtc geprobeerd onder het genot van een joint
was best van de kaart haha
was best van de kaart haha
laatste aanpassing
haha goed plan, sitter aangeboden 15 eu per uur.
Ja zo'n ritueel is ook wel een idee, gelijk goed ingewijd.
Ik zie wel, bedankt voor de info.
Ja zo'n ritueel is ook wel een idee, gelijk goed ingewijd.
Ik zie wel, bedankt voor de info.
Zo.....gaat er dit weekend nog getript worden?
kan iemanand er verkrijgen tis al een eindje geleden dat ik getript heb en kzoek een paar stuks voor mezelf
Ik heb nog een aantal (7) (hele zwakke) zegels liggen, die ga ik denk ik zondag maar eens allemaal droppen, maandag lekker vrij namelijk. Heb er zin in! Lekker een klont papier in mijn maag, slikken jullie de zegels altijd door eigenlijk? Of zou na een half uur onder je tong het overgrote deel wel zijn opgenomen?
De keren dat ik het gedaan heb, heb ik het eerst een kwartiertje onder/op mijn tong gelegd en daarna gewoon doorgeslikt. Zekere voor het onzekere nemen imo
kan iemand me helpen kzoe groote afname zegels
kan iemanand er verkrijgen tis al een eindje geleden dat ik getript heb en kzoek een paar stuks voor mezelf
kan iemand me helpen kzoe groote afname zegels
??
Ik heb nog een aantal (7) (hele zwakke) zegels liggen
toevallig dolfijntjes met een yingyang erachter?
Hofmann 2010, blijkbaar is dit een zwakke badge, maar goed, iets meer papier in je buik, nog steeds een gerse trip
Wat is de dosering van die hofmann's 2010 dan? of weet je dat ook niet precies?
Ik dat we op dit forum niet zo om spelfouten gaven?
Geen exact idee wat de dosering is, maar redenerend dat de drempelwaarde 20ug is en ik nog wel heel lichte vervormingen waarnam zeg ik ergens tussen de 20 en 40 ug? Iemand meer info?
Geen exact idee wat de dosering is, maar redenerend dat de drempelwaarde 20ug is en ik nog wel heel lichte vervormingen waarnam zeg ik ergens tussen de 20 en 40 ug? Iemand meer info?
dat is geen spelvauhd meer eh dat is zo erg dat heet een verkeerde woordkeus !
jullie mening? vind die showhost maar een lul
Iemand meer info?
Die Hofmann's 2010 liggen rond de 50 mics.
Voor lichte vervormingen moet je ook al wel ruim boven de drempelwaarde zitten.
Ik merk zelf van een kwartje al dat ik lichtjes off-baseline ben, en dat klopt dus wel ongeveer met de (officiële) testresultaten van 50 mics.
4 weken verder en heb toch eigenlijk wel weer zin om te trippen iemand nog getript dit weekend ?
iemand nog getript dit weekend ?dat is geen spelvauhd meer eh dat is zo erg dat heet een verkeerde woordkeus !
Dat vind ik nou grappig, gisteravond helemaal, al moest ik je zin eerst 20 keer lezen voor ik het doorhad.
Overigens wel een spelfout aangezien ik weldegelijk batch in mijn hoofd had zitten ipv verkeerde woordkeuze. Ach, het is maar hoe je het bekijkt, het gaat niet om hoe je het zegt maar wat je zegt en dan voornamelijk wat je ermee bedoeld, ofzoiets.
Mijn Trip report: The moving apple!
Wie? Ik en Scooby-doo
Wat? LSD – maya 1 zegel.
Bodyweight and length: 58KG – 1.77cm
Maaginhoud: Krentebol, 2 hamkaas croisantjes.
Voorafgaand.
Wordt wakker om 6:45 misschien mede omdat ik zenuwachtig ben voor wat mij vandaag te wachten staat.
Het is tijd om mijn bed uit te gaan. Het is ondertussen 10:30 even douchen en klaar maken voor vertrek.
Scooby-doo en ik hebben afgesproken eerst even langs de winkel te gaan. Even ontbijt regelen en wat andere benodigdheden voor de rest van de dag.
Iname 12:30
Omdat we bang waren dat de trip zwaar zou gaan worden hebben we na een minuut of 5 de zegel doorgeslikt. We dachten dat we zo iets minder hard zouden gaan.
Setting:
Midden in een bos op een bruine leren bank.
Met daaromheen een kleine houten beschutting.
Je zou het kunnen vergelijken met een bus hokje. Tegenover het ‘bushokje’ staat een oude verroeste olie ton die gebruikt wordt als open haard.
Daarnaast staat een wit bijzettafeltje met eten en drinken er op, daaronder een houten speaker kist van scooby-doo.
Op de achtergrond Sphongle en een aangename wier rook lucht. Af en toe schijnt de zon, het is een beetje semi-bewolkt.
Geschreven tijdens de trip zelf:
13:00 – Lacherig gevoel is aanwezig. De olie ton is inmiddels aangestoken en verspreid een aangename warmte. We hebben de bomen om het hutje versiert met glimmende sliertjes en papier. We wachten beide vol spanning af op wat komen gaat. Om de tijd de doden spelen we met het vuur en lachen we om grappen zonder inhoud.
13:15 – Een vaag gevoel begint op te komen. De muziek uit scooby-doo’s speaker kist lijkt van meerdere kanten te komen. Alsof er om ons heen nog meer dingen zijn afgezien van de speakerkist die de nummers van Sphongle afspelen. Honger of dorst hebben we beide niet meer.
13:25 – De eerste hallucinaties beginnen te komen. De tijd gaat ongelofelijk traag, ik hoop dat ik het schrijven volhoud dacht ik.
13:45 – We besluiten een rondje te gaan lopen, even weg bij het vuur. Plan gestaakt! Verder dan mijn mp3 speler uit mijn tas halen kom ik niet.
14:00/23:30 (…)
Tot zo ver heb ik dingen op weten te schrijven tijdens de trip zelf.
Achteraf geschreven:
Nadat ik toch mijn mp3 uit m’n tas heb weten te halen gaan we op pad, het dichtbegroeide bos uit.
Na een tocht door het bos komen we op een weiland terecht. De zon schijnt, ik verwachtte dat vanaf dat moment de trip alleen maar positief zou zijn. ‘terribly wrong there’
Na een paar minuten op het weiland te staan kom ik erachter dat het voor mijn gevoel vol zit met horzels.
Ik denk dat het er minder waren dan ik dacht op dat moment. Waarschijnlijk net zoveel als je gewoonlijk aantreft op een weiland eind juli. Maar feit was dat door de trail die ik achter elk van hen zag ik het gevoel kreeg dat het er tientallen waren. (Ik heb een soort fobie voor stekende insecten, ik herken ze meestal vrij snel)
Als een idioot ren ik over het weiland, weg voor de gevaren die mij leeg willen zuigen. Scooby-doo heeft echter de tijd van zijn leven door mijn vertoning. Niet goed wetend of ik nou moet blijven rennen besluit ik uiteindelijk terug het bos in te gaan.
Bam! Foute keuze.
Het bos is zo dichtbegroeid en alles komt zo op me af dat ik helemaal gek wordt. Alle verschillende kleuren groen doen mij duizelen. Toch maar terug naar het weiland. Scooby-doo en ik besluiten nog verder te lopen richting een fietspad. Aangekomen bij een bankje lassen we een rust pauze in. Weer wordt een rustig ogend moment verstoort. Ditmaal door een natuur liefhebber. Hij loopt in precies dezelfde richting als wij dat zouden doen richting headquarters. (de bank)
Gewoonlijk hadden we ons hier niet zoveel van aangetrokken, maar voor mijn gevoel droeg hij exact dezelfde tas als waar ik mijn laptop in had mee genomen. Zo snel en onopvallend mogelijk gingen we er achter aan om te kijken of mijn tas nog bij de bank lag. Dit was natuurlijk het geval..desondanks was ik ongelofelijk blij dat hij er nog was.
Echter waren we weer in het bos.. ‘a certain feeling of madness is surrounding this place’ Ik wist zeker dat het niet goed met me af zou lopen als ik langer in het bos bleef.
Na alles even op een rijtje te hebben gezet besloten we een kleed mee te nemen naar het weiland om er te relaxen. ‘Let’s pray those beasts are gone’ Ook de speakerkist ging mee, en natuurlijk mijn tas met laptop.. die laat ik niet meer alleen! Na een complete reorganisatie in onze hersens waren we zover. We hadden alles ingepakt en waren klaar om 15 meter verder op te gaan liggen op een kleedje in een weiland.
Eenmaal geïnstalleerd op het weiland begon het aangenaam te worden. Geen horzels! Slechts zon, rust en mooie gedachtes. Het voelde een beetje alsof het weekend was na een week hard te hebben gewerkt. Al snel kwamen er allerlei spullen te voorschijn waaronder 2 appels. Zoals gewoonlijk zetten ik mijn tanden in de appel na hem geïnspecteerd te hebben op rotte plekjes e.d. maar het voelde toch niet helemaal zoals gewoonlijk.. ik bekeek de appel nogmaals en het viel me op dat de appel twee lagen schil had, of althans zo leek het. De lagen schoven langzaam over elkaar en de onderste laag leek door de bovenste heen te schijnen. De volgende conversatie volgde:
Ik: Best vreemd he..
Scooby-doo: Wat?
Ik: Iets eten dat beweegt..
Scooby-doo: Een appel beweegt niet hoor!
Ik: Nou die van mij anders wel!
Na gerold te hebben van het lachen en nog wat andere gedachtengangen met elkaar gedeeld te hebben besloot ik onder begeleiding van wat hardcore een stuk te gaan hardlopen in mijn eentje.
Onder het rennen viel me op dat de appel niet het enige was dat uit meerdere lagen leek te bestaan. Ook mijn huid moest er aan geloven.
Het fenomeen dat zich vertoonde bij de appel had nu mijn gehele huid geïnfecteerd. Mijn huid schoof heel langzaam over mijn aderen en er ontstonden zwarte plekken terwijl mijn vingertoppen wit bleven. Ik had het gevoel dat ik in een afrikaan evolueerde.
Terug gekomen bij scooby-doo werden de hallucinaties minder. Ik melde mijn evolutie bevindingen aan scooby-doo.
Na nog een tijdje op het kleed te hebben gelegen en naar muziek geluisterd te hebben en wat met een bal te hebben gespeeld gingen we terug naar de bank, het bos weer in.
Het begon al donker te worden. In het begin hadden we het nog een beetje moeilijk in het bos vanwege de drukte van de bomen en kleuren etc. Maar toen we eenmaal gesettled waren ging het prima.
De olie ton die diende als open haard voorzag ons van warmte en mijn laptop voorzag ons van amusement. Onder het genot van een biertje keken we de film Roadtrip. De bodyload die tijdens de gehele trip wel aanwezig was leek weg te zakken door de alchohol. Een aanrader voor aan het eind van een trip. Rond half 12/ 12 uur gingen we naar huis.
Reacties zijn welkom
Wie? Ik en Scooby-doo
Wat? LSD – maya 1 zegel.
Bodyweight and length: 58KG – 1.77cm
Maaginhoud: Krentebol, 2 hamkaas croisantjes.
Voorafgaand.
Wordt wakker om 6:45 misschien mede omdat ik zenuwachtig ben voor wat mij vandaag te wachten staat.
Het is tijd om mijn bed uit te gaan. Het is ondertussen 10:30 even douchen en klaar maken voor vertrek.
Scooby-doo en ik hebben afgesproken eerst even langs de winkel te gaan. Even ontbijt regelen en wat andere benodigdheden voor de rest van de dag.
Iname 12:30
Omdat we bang waren dat de trip zwaar zou gaan worden hebben we na een minuut of 5 de zegel doorgeslikt. We dachten dat we zo iets minder hard zouden gaan.
Setting:
Midden in een bos op een bruine leren bank.
Met daaromheen een kleine houten beschutting.
Je zou het kunnen vergelijken met een bus hokje. Tegenover het ‘bushokje’ staat een oude verroeste olie ton die gebruikt wordt als open haard.
Daarnaast staat een wit bijzettafeltje met eten en drinken er op, daaronder een houten speaker kist van scooby-doo.
Op de achtergrond Sphongle en een aangename wier rook lucht. Af en toe schijnt de zon, het is een beetje semi-bewolkt.
Geschreven tijdens de trip zelf:
13:00 – Lacherig gevoel is aanwezig. De olie ton is inmiddels aangestoken en verspreid een aangename warmte. We hebben de bomen om het hutje versiert met glimmende sliertjes en papier. We wachten beide vol spanning af op wat komen gaat. Om de tijd de doden spelen we met het vuur en lachen we om grappen zonder inhoud.
13:15 – Een vaag gevoel begint op te komen. De muziek uit scooby-doo’s speaker kist lijkt van meerdere kanten te komen. Alsof er om ons heen nog meer dingen zijn afgezien van de speakerkist die de nummers van Sphongle afspelen. Honger of dorst hebben we beide niet meer.
13:25 – De eerste hallucinaties beginnen te komen. De tijd gaat ongelofelijk traag, ik hoop dat ik het schrijven volhoud dacht ik.
13:45 – We besluiten een rondje te gaan lopen, even weg bij het vuur. Plan gestaakt! Verder dan mijn mp3 speler uit mijn tas halen kom ik niet.
14:00/23:30 (…)
Tot zo ver heb ik dingen op weten te schrijven tijdens de trip zelf.
Achteraf geschreven:
Nadat ik toch mijn mp3 uit m’n tas heb weten te halen gaan we op pad, het dichtbegroeide bos uit.
Na een tocht door het bos komen we op een weiland terecht. De zon schijnt, ik verwachtte dat vanaf dat moment de trip alleen maar positief zou zijn. ‘terribly wrong there’
Na een paar minuten op het weiland te staan kom ik erachter dat het voor mijn gevoel vol zit met horzels.
Ik denk dat het er minder waren dan ik dacht op dat moment. Waarschijnlijk net zoveel als je gewoonlijk aantreft op een weiland eind juli. Maar feit was dat door de trail die ik achter elk van hen zag ik het gevoel kreeg dat het er tientallen waren. (Ik heb een soort fobie voor stekende insecten, ik herken ze meestal vrij snel)
Als een idioot ren ik over het weiland, weg voor de gevaren die mij leeg willen zuigen. Scooby-doo heeft echter de tijd van zijn leven door mijn vertoning. Niet goed wetend of ik nou moet blijven rennen besluit ik uiteindelijk terug het bos in te gaan.
Bam! Foute keuze.
Het bos is zo dichtbegroeid en alles komt zo op me af dat ik helemaal gek wordt. Alle verschillende kleuren groen doen mij duizelen. Toch maar terug naar het weiland. Scooby-doo en ik besluiten nog verder te lopen richting een fietspad. Aangekomen bij een bankje lassen we een rust pauze in. Weer wordt een rustig ogend moment verstoort. Ditmaal door een natuur liefhebber. Hij loopt in precies dezelfde richting als wij dat zouden doen richting headquarters. (de bank)
Gewoonlijk hadden we ons hier niet zoveel van aangetrokken, maar voor mijn gevoel droeg hij exact dezelfde tas als waar ik mijn laptop in had mee genomen. Zo snel en onopvallend mogelijk gingen we er achter aan om te kijken of mijn tas nog bij de bank lag. Dit was natuurlijk het geval..desondanks was ik ongelofelijk blij dat hij er nog was.
Echter waren we weer in het bos.. ‘a certain feeling of madness is surrounding this place’ Ik wist zeker dat het niet goed met me af zou lopen als ik langer in het bos bleef.
Na alles even op een rijtje te hebben gezet besloten we een kleed mee te nemen naar het weiland om er te relaxen. ‘Let’s pray those beasts are gone’ Ook de speakerkist ging mee, en natuurlijk mijn tas met laptop.. die laat ik niet meer alleen! Na een complete reorganisatie in onze hersens waren we zover. We hadden alles ingepakt en waren klaar om 15 meter verder op te gaan liggen op een kleedje in een weiland.
Eenmaal geïnstalleerd op het weiland begon het aangenaam te worden. Geen horzels! Slechts zon, rust en mooie gedachtes. Het voelde een beetje alsof het weekend was na een week hard te hebben gewerkt. Al snel kwamen er allerlei spullen te voorschijn waaronder 2 appels. Zoals gewoonlijk zetten ik mijn tanden in de appel na hem geïnspecteerd te hebben op rotte plekjes e.d. maar het voelde toch niet helemaal zoals gewoonlijk.. ik bekeek de appel nogmaals en het viel me op dat de appel twee lagen schil had, of althans zo leek het. De lagen schoven langzaam over elkaar en de onderste laag leek door de bovenste heen te schijnen. De volgende conversatie volgde:
Ik: Best vreemd he..
Scooby-doo: Wat?
Ik: Iets eten dat beweegt..
Scooby-doo: Een appel beweegt niet hoor!
Ik: Nou die van mij anders wel!
Na gerold te hebben van het lachen en nog wat andere gedachtengangen met elkaar gedeeld te hebben besloot ik onder begeleiding van wat hardcore een stuk te gaan hardlopen in mijn eentje.
Onder het rennen viel me op dat de appel niet het enige was dat uit meerdere lagen leek te bestaan. Ook mijn huid moest er aan geloven.
Het fenomeen dat zich vertoonde bij de appel had nu mijn gehele huid geïnfecteerd. Mijn huid schoof heel langzaam over mijn aderen en er ontstonden zwarte plekken terwijl mijn vingertoppen wit bleven. Ik had het gevoel dat ik in een afrikaan evolueerde.
Terug gekomen bij scooby-doo werden de hallucinaties minder. Ik melde mijn evolutie bevindingen aan scooby-doo.
Na nog een tijdje op het kleed te hebben gelegen en naar muziek geluisterd te hebben en wat met een bal te hebben gespeeld gingen we terug naar de bank, het bos weer in.
Het begon al donker te worden. In het begin hadden we het nog een beetje moeilijk in het bos vanwege de drukte van de bomen en kleuren etc. Maar toen we eenmaal gesettled waren ging het prima.
De olie ton die diende als open haard voorzag ons van warmte en mijn laptop voorzag ons van amusement. Onder het genot van een biertje keken we de film Roadtrip. De bodyload die tijdens de gehele trip wel aanwezig was leek weg te zakken door de alchohol. Een aanrader voor aan het eind van een trip. Rond half 12/ 12 uur gingen we naar huis.
Reacties zijn welkom