Hoi Blue boy,
bedankt voor je interesse in rave
De Engels-Nederlandse samenwerking is er altijd al geweest in Hardcore.
Eind jaren '80 was de ravescene in Engeland gedomineerd door house en vage Belgische acid.
Mensen als Shut Up & Dance begrepen het niet helemaal en hebben voor zichzelf een
dansbare variant van hiphop uitgevonden, waarbij de breakbeat werd versneld tot zo'n 130 bpm

(het zou ook best kunnen dat de naam 'hardcore' hiermee te maken heeft). Engelse hardcore ontstond uit een mengsel hiervan en house/acid.
Begin '90 heette het allemaal in Nederland simply 'house', maar sommige nummers, zoals bvb Dominator, onderscheidden
zichzelf van de rest door hun hardheid.
Na '91 gingen de Nederlandse en Engelse hardcore meer ieder hun eigen weg, tot midden jaren '90.
Nederlandse happy hardcore-producers putten heel veel inspiratie uit Engelse hardcore (chipmunks, breakbeat-bassdrum combinatie, piano's), ook Ruffneck met zijn 'Artcore' sound (in het Engels hardcore = 'ardcore') En rond de '95-'96 ook Engelsen hebben volledig de breakbeat vervangen door de Nederlandse kickdrum en de piano's door synthleads.
Tegenwoordig, na lange tijd elkaar weer negeren, is er weer een soort samenwerking. Er worden regelmatig Nederlandse hardcore DJ's uitgenodigd om te draaien in Engeland, en op feesten is er vaak een aparte 'Gabba' room.
Hardcore bestaat al inmiddels bijna 20 jaar en is nog steeds springlevend. Ik denk dat een van de belangrijkste redenen daarvoor was vooral de constante uitwisseling van ideeen dat hardcore 'boeiend' houdt.
Sinds ongeveer 2002 viert ook de oldskool geluid zijn revival in de vorm van hardcore breaks ('nu rave', 'breakbeat hardcore'). Daarin oude geluiden en technieken worden gecombineerd met de nieuwe + allerlei andere muziekstijlen, deze vrijheid van creativiteit leidt weer tot veel originaliteit en diversiteit.
Ik hoop dat ik je vraag heb beantwoord, want ik ga nu slapen
