toen een goede vriendin poosje geleden ff minder in dr vel zat en gewoon ff dr ei kwijt moest, en ik gewoon iets opbeurends wilde overbrengen, kwam zonder nadenken spontaan de volgende uitspraak tot stand:
als je toch langs kabbelende watervalletjes en weilanden met zweverige lieveheersbeestjes loopt, geniet van al t goede wat t leven je te bieden heeft, sta dan vooral niet stil bij de dingen die je niet aanstaan maar neem alleen de dingen die je een goed gevoel geven mee naar t volgend genot....
zodat je achteraf slechts kan beamen dat ondanks alle tegenslagen in t leven je met een smile kan zeggen: ik leef!!!
deed dr goed
