Uitspraak van verwijderd op zondag 25 januari 2009 om 17:56:
Kan hier iemand vertellen hoe Les Transardantes was?
Ik had aan Reza een verslag beloofd dus hier komtie dan:
Half 1 op Amstel station, kaartjes gekocht, kwart over 1 in de trein! Soepel reisje, al moesten we dus wel met trein-ns bus-trein-trein. Eenmaal aangekomen in Luik, was t zo'n 5 uur. Hypermodern station maar echt de allerlelijkste stationsbuurt ooit. Echt een lelijke en armoedige stad. We zijn ergens een Stellatje gaan drinken en daarna maar gewoon heel veel gegeten bij een hamburgertent, want we wilden vroeg naar binnen. Heel gek was trouwens dat geen enkele pinautomaat het deed of onze kaartjes slikte, dus we hoopten maar dat we in de hal konden pinnen.
Er reden pendelbussen vanaf t station naar de hal, dus dat hadden ze goed geregeld. De vrees die ik had over het publiek bleek al bij de bushalte niet ongegrond te zijn:
alleen maar Belgische jongeren met de gemiddelde leeftijd van 16, met soms een uitschieter naar 15 of missschien 18. In de bus werd vrolijk de fles whisky doorgegeven en de slechtse wiet gerookt. Slecht voorteken dus.
Eenmaal bij de hal aangekomen werd t alleen maar erger, maar t gaat uiteindelijk toch om de muziek, dus probeerde me er niks van aan te trekken. Snel naar binnen, waar dus duidelijk werd dat ook hier onze pasjes t niet deden. Met zn 7en teren op ongeveer 40 euro dus. Echt belachelijk.
De hal was redelijk goed ingedeeld, met eerst de Cube room links, de Sphere room rechts, en wat verder door de Pyramid room. Ertussen in waren wc's, waar je 2 euro moest betalen voor een bandje om de hele avond te mogen. Ze hadden een tafeltje voor de ingang van de wc gezet waar je die bandjes kon kopen, zodat t dus echt veelste druk was om naar binnen te komen, echt heel stom geregeld. Ook stonden er geen kranen om je handen af te wassen, maar moest je t doen met een 'waterpunt', waar 3 mensen de hele tijd bekertjes water stonden te tappen uit een hele grote jerrycan. Over kutbaantjes gesproken.
In de Pyramid room, waar we dus eigenlijk voor kwamen, stond een dj te draaien voor Heartthrob. Ik weet zn naam niet, maar ik denk dat t in zijn voordeel is als ik die ook niet te weten kom. Hij stond een soort mix tussen Electro House en Latin House te draaien, met vrolijke salsadeuntjes en dat soort ongein. Heb ik opzich niks tegen, maar als opener in zo'n zaal, geprogrammeerd voor Heartthrob? Echt heel raar vond ik het. De zaal was dan ook zo goed als leeg.
Om half 10 kwam dan eindelijk Jessy op t podium. Hij maakte het echt in een keer goed. Wat een set! Geweldig! Echt een perfecte opbouw, eerst lekker rustig en steeds meer tempo derin. De zaal werd ook steeds voller en de sfeer zat er echt goed in. Hulde voor Jessy!
Na Heartthrob dus Holden. En de jongens van het geluid hadden een soort vaag idee over t opvullen van de stilte tussen de 2 artiesten in. Heartthrob was nog niet eens (onder luid applaus) van t podium af of ze hadden een vaag opvul nummertje opgezet. En ja je raad t, gewoon 2 hele foute latin house platen. Wie verzint dit?
Holden begon heel diep, heel rustig. Was de eerste keer dat ik hem zag, en nu weet ik wat ik gemist heb toen ik er niet bij was de vorige keren. Genieten! Hij deed lekker zn eigen ding en t was echt geweldig. Die synths die hij gebruikt, al die geluidjes die je hoort, echt top! Het publiek wist niet helemaal wat ze moesten doen, maar wij gingen echt helemaal los. Geweldige set, 2 uur genoten.
En ja, ik moest dan ook wel bijna huilen toen hij na die 2 uur bijna perfectie wederom t podium nog niet af was, of de regie had de Crookers remix van Back Up er in zitten. Anti-climax?!
Toen Mills. En dat was eigenlijk Awakenings all over again. T publiek stond bijna alleen maar stil, en dat verdiende de man echt niet, want hij draaide echt geweldig. Hij begon echt heel diep, ontzettend gaaf dus. Steeds meer tempo derin. Ook hij had echt een perfecte opbouw. Bij The Bells was t natuurlijk even springen met de hele zaal, maar t paste wel heel goed in zn set. Weer 2 uur genoten dus.
Van Francois K en Derrick May had ik best wel hoge verwachtingen. Ze begonnen in ieder geval goed, gewoon goede Detroit techno. Alleen hebben ze me de rest van de set eigenlijk niet kunnen boeien. Ze wisselden hele gave platen af met echt raar monotone en saaie. Er zat eigenlijk totaal geen opbouw in de set. Eigenlijk leek t alsof ze gewoon omstebeurt een plaatje inmixten. Ook was t mixwerk nou niet helemaal je-van-het. In principe is t niet erg om een plaat midden in door te mixen, dat kan echt heel gaaf klinken. Maar 'The Man with the Red Face' en Voorn's remix van 'Dark Flower' zijn nou niet echt platen die je middenin door mixt. Dan hoor je de plaat opkomen, verheug je je op de break, komtie er niet. Al met al een gemiste kans dus voor beide heren, want ze kunnen echt wel beter dan dit. Misschien lag het aan de setting? Er was natuurlijk 0 sfeer en de zaal was veelste groot, waardoor t telkens hooguit half vol stond. Erg jammer dus, want had er veel meer van verwacht.
Terugreis naar t station was redelijk drama, want de pendelbussen moesten nu ineens een mannetje of 2500 vervoeren, waardoor er telkens zo hard gepropt werd in de bussen dat de deuren niet eens meer dicht konden. Één keer reed een van de bussen weg, lag er nog een schoen op de plek waar net 200 man een bus in probeerde te komen. Haha
Al met al wel goed naar ons zin gehad. De muziek was echt top, ondanks misschien de teleurstelling van Francois/Derrick. Eigenlijk wel mazzel van t pinnen, want nu heeft t hele avondje me niet eens zo veel gekost. Eurotje of 90 slechts. Jammer van het publiek en de organisatie, maar daar had ik van tevoren ook weinig goede hoop op. Nog wel een paar leuke Nederlanders tegen gekomen, erg gezellig gehad!
