heerlijk men.. t leeft zo nog meer..meer van die spontane echo's.. vet om te zien hoe je de hele tijd metde mixer bezig bent, het als een intrument gebruikt..als n echte dubmaster
Bedankt! Het geeft meer ruimte om te spelen met de akkoorden én het ziet er veel leuker uit.
Hehe, ik ben blij dat het in de smaak valt.
Ik heb het nog iets complexer gemaakt, ik kan de effecten nu per synth regelen, gisteren had ik niet genoeg kabels maar nu wel.
Lee Perry, Scientist, Tubby zijn natuurlijk de voor de hand liggende namen.
mijn favoriete dub album is denk ik Scientist Rids the World of the Evil Curse of the Vampires http://www.youtube.com/watch?v=7OLccug3RKU http://www.youtube.com/watch?v=m-kH4qez1Vw
Lee Perry & The Upsetters - Black Panta: http://www.youtube.com/watch?v=DxHqqJg37Hg
Ja The Scientist Rids The World Of The Evil Curse Of The Vampires is echt essentieel!!! Dat album is echt subliem.
Verder de dubmoeite waard:
Mad Professor - No Protection. Dit is een dubremix van het album Protection van Massive Attack. Hij gaat behoorlijk diep.
Adrian Sherwood - Echo Dek. Dit is een dubremix van een album van Primal Scream. Komt echt heel goed uit de verf, als je weet wat voor muziek Primal Scream oorspronkelijk maakt!
Ik ben de laatste tijd weer helemaal verslingerd geraakt aan Dubtechno, en vandaag moet ik zeker 20 keer het nummer "M4.5A (Edit)" van Maurizio ACHTER elkaar hebben geluisterd. Deze staat op de M-Series.
Ik vind de stijl van Maurizio zo gigantisch relaxt. Ik denk dat de sfeer van bijvoorbeeld M4.5A vooral te beschrijven valt als "gemoedelijk". Je gaat er zonder tegen te spreken in mee en je accepteert wat de geluiden je te vertellen hebben.
Bij een van de luisterbeurten van dit nummer had ik het idee dat ie wel gemixt zou kunnen worden met "Hired Touch" van Cobblestone Jazz. De bass "stootjes" lijken overeen te komen en de beat is vrij basic.
M4A, M4B, M4.5A (M4.5B is een sample van 30 seconden dus die reken ik niet mee)) In feite zijn het 3 versies van 1 nummer, maar echt een wezenlijk verschil zit er niet in. Alleen de drive wijkt iets af.
Zeker, geldt ook voor M6 trouwens. Je hebt de A en B versie en op Acting Crazy (Main Street 3 geloof ik) staan nóg 3 versies (club vocal, instrumental en edit).
absoluut... vet om m6a te draaien en dan pas na 5 a 6 min. acting crazy erin te mixen... je merkt er niks van maar die vocaal komt dan pas als je hem niet meer verwacht... waanzinnig
ik droom nog steeds van de dag dat je dit kunt doen in een kleine volle zaal en dat iedereen helemaal los gaat en 't dag eraf juicht...
Uiteraard is Paul St. Hilaire al jaren actief in deze muziek en maken vocalen sowieso een integraal deel uit van reggae zelf.
In de reggae wel ja, maar in de dub hoeft van mij de nadruk er niet echt op. Tot op zekere hoogte kan ik het prima hebben, maar in die set van Scion Versions met Tikiman in Dublin vind ik na zo'n 40 minuten wel storend worden.
in dub vind ik die stukjes vocalen juist zo tof.. een zin die midden ineen woord afgebroken wordt en na echo'd.. kunnen echt hoogtepunten van tracks zijn
In de reggae wel ja, maar in de dub hoeft van mij de nadruk er niet echt op. Tot op zekere hoogte kan ik het prima hebben, maar in die set van Scion Versions met Tikiman in Dublin vind ik na zo'n 40 minuten wel storend worden.
Dat is ook mijn beleving wel ongeveer. Pure reggae is niet abstract genoeg. Sowieso beschouw ik mezelf niet echt als een muziekliefhebber, meer geluidsfreak.
Haha, inderdaad! Ik merk het zelf als ik aan het klooien ben met bijvoorbeeld een synth en m'n Rhodes piano, sommige dingen werken heel goed op de piano maar totaal niet op de synth (dub akkoorden bijvoorbeeld werken dan weer andersom, die hebben niet zoveel inhoud met de piano).
ik zou m wel geschikt achten voor dub.. maar dat is misschien omdat ik ook meer heb met meer straightforward reggae.. terwijl jij volgens mij meer gaat voor de textuur en ritme..
Ik heb 'm wel een keer gebruikt (in Converse) maar dat was meer als onderdeel van de sequence, niet zozeer als bron voor het akkoord. Ik snap wel dat het zou kunnen werken in reggae, maar ik ga inderdaad meer voor textuur en ritme.
Ik mag er trouwens wel graag melancholische piano treatments mee maken ( à la Brian Eno's Thursday Afternoon).
remote_ heeft trouwens ook een tijdje een blog bijgehouden waarin hij albums reviewde, daar kwam allerlei muziek voorbij die ik ook wel interessant vind.
2562 treedt hier op. Als ik dan niks te doen heb ga ik wel even kijken denk ik.
Ik ga dr ook heen denk ik, lekker weekendje Grunn
Iemand bekend met deze?
Beat Pharmacy - Wikkid times Web 2008
Beat Pharmacy - Steadfast
Label: Deep Space Media
Format: CD, Album
Country: US
Released: 2008
Genre: Electronic, Reggae
Style: Dub,Dub Techno
Tracklist:
1 Rooftops feat. Coppa
2 Time feat. Damon
3 Strangers feat. Spaceape
4 Sunshine feat. Paul St Hilaire
5 Hope & Frustration feat. Ras B
6 House of Love
7 Piece of Mind feat. Coppa
8 Ghostship feat. Spaceape
9 Nuclear Race feat. Paul St Hilaire
10 Backwards Never feat. Infinity
11 Assassination of the Mind feat. Ras B.
Beat Pharmacy’s fourth and most ambitious album to date is a collection of protest dub songs that combine deep and poetic lyricism of the very timely kind with atmospheric dub techno grooves. The result is a compelling and haunting record that is bound to float around in the listener’s head long after the music stops. Thick sub-dub basslines burble beneath reverberating chords while echoing melodies and textures dance atop syncopated grooves.
The album opens with the catchy “Rooftops” that features socially conscious UK MC, Coppa. Think LKJ and the Stereo MC’s meets Luomo. On “Time,” Damon Aaron offers up a fragile folk-style vocal with a beautiful choral harmony that drifts in an out of the Augustus Pablo-style melodica. Simply epic. Mysterious UK dub poet, Spaceape proves on “Strangers” and “Ghostship” why he is fast becoming the most sought after vocal among dubstep producers.
His articulate lyrics are reminiscent of some of the greatest protest singers of our time. Paul St. Hilaire offers up two distinctly different vocals. On “Sunshine” he croons his way through the bass heavy rhythm, while on “Nuclear Race” he delivers the vocal as if he was sitting next to you in a quiet room. All the vocalists involved have stepped up to the plate BIG TIME. There are no preaching or clichs here, just heartfelt truth innovation.
ben m nu ff aan t tjekken
zitten wel leuke tunes tussen, alleen op t eerste gehoor hadden die vocals iets vager mogen zijn imo, wat verby-er en lekker gedelayed enzo
morgen maar s op degelijk volume luisteren
