
Wat vinde die mense d’r eige belangrijk! Ze kenne geen scheet late of hij mot in het hele land geroke worde. Slaat de krante der maar op na. ’t Is Amsterdam hier en Amsterdam daar, Amsterdam zus en Amsterdam zó, Amsterdam vóor en Amsterdam na… en dan komp Amstelveen! Azzofter vedder niks gebeur… Azzof de wereld on hunnie draai…
Wat stellet nou helemaal voor dan, dat Amsterdam? De hóofdstad van Nederland? Wáterhoof zallie bedoele! Stelletje tillers! Amsterdam hèppet! Ja en anders jatte ze ’t wel!
Je ken die tv nie anzette of stane ze weer te kwijle voor dat paleis op die Dam of op een of ander folkloristisch bruggetje dat bijna van rottigheid in mekaar pleur… Schilderachtig Amsterdam… Cultureel Amsterdam… Amsterdam bij nacht… Joods Amsterdam… Amsterdam in Verzet… Amsterdam lach… Amsterdam huil… Schilderachtig Ansterdam … Amsterdam zing… Amsterdam fluit… Schemerachtig Amsterda… Altijd weer datzellefde over-het-paard-getilde-lou-toffe-god-gloeiende-pest-pokke-vol-automatische-gaskamer-breje-tering-touw-koleertige-kùt-Amsterdam!
Niet da’k wat tege Amsterdammers hep… ’t Zijn beste mense, hebben een goed hart… ’t Moes alleen gekóok opter rug hange en dan zo laag dat de honde erbij kenne… Dus daar legget niet an.
Op de radio dus idem dito… Je ken die knop nie omdraaie of stader weer zo’n grensdebiel over die Westerteringtore te galleme… Zak dáar je broek van af, van al die zijkliedjes over dat stink-Y en die graf-Jordaan! Dat is sinds de dage van die Johnny Jordaan en heet die wandelende Dr. Oetker-pudding met dat hoogpolige tepijt opter taas en die vuurvaste grijns opter melik? Tante Leen, precies! Al sinds de dage van die Johnny Jordaan en die tante Leen ister een onafgebroke stroom van kwaadaardige gezwellen uit de Alberti-mafia, die óok zo nodig nog hun lepel in die brijpot motte zette! Krijge ze het mond en klauwzeer metter Amsterdam!