Uitspraak van verwijderd op dinsdag 9 september 2008 om 12:39:
Aanspreken heeft geen zin, dat tuig heeft totaal geen omgangsnormen.
Het ligt er misschien maar net aan op wat voor manier je ze aanspreekt.
Oke, misschien is de situatie in mijn kleine stadje niet te vergelijken met Den Haag en andere grote steden, maar ik heb hier toch wel eens een heel normaal gesprek gehad met een 10 jarig Marokkaantje, die een jongen in mekaar wilde slaan.
De NL-jongen had de fiets van de Marokkaanse jongen kapot gemaakt, al dan niet per ongeluk. Het ontaarde in een klein vechtpartijtje, waar ik tussen ben gekomen.
Ik vroeg wat het probleem was en het Marokkaantje vertelde over zijn fiets. Ik vroeg wat hij eraan wilde doen en zijn antwoord was dat hij de jongen verrot zou slaan.
Waarop ik antwoordde: Als jij die jongen verrot slaat, is dan jouw fiets weer gemaakt?

Dat was een nadenkertje...
Hij antwoordde natuurlijk met "nee dat niet...."
Ik zei, is dit dan de oplossing van het probleem, denk je?
Hij was het met me eens dat het geen oplossing was. Daarop heb ik hem een oplossing gegeven, ga met de jongen mee naar huis en overleg met de ouders over de schade en hoe het opgelost kon worden.
De jongens gingen daarop overleggen en uiteindelijk liep het Marokkaantje mee met de NL-er, naar zijn huis, om het probleem écht op te lossen.
Het Marokkaantje bedankte mij voor de wijze les...
Ben hem nog wel eens tegen gekomen en hij lacht nog steeds naar me als hij me ziet..
Soms moet je kinderen gewoon even nieuwe ideeën aandragen, wellicht andere ideeën dan hen thuis geleerd word.
Nu is deze situatie in Den Haag uiteraard weer heel anders, maar toch denk ik dat er zelfs met die kinderen te praten valt, als je maar de juiste dingen zegt....
De Marokkaanse gemeenschap zou meer moeten doen in deze situaties, vaak luisteren die kinderen veel beter naar mensen van hun eigen ras en geloof...
En ik blijf erbij dat Nederlanders te schijterig zijn en te snel denken dat ze in de problemen komen als zij anderen aanspreken op hun gedrag.