opeens heeft een geliefde kanker...moeilijke periode

nouh kreeg woensdag duz te horen dat me ma waarschijnlijk kanker heeft
ze loopt al zo'n lange tijd met klachten en na 2 antibioticakuren en een aantal onderzoeken hier toch maar naar utrecht gestuurd er zit iets in haar hoofd onder haar oog wat er niet hoort te zittuh
ze slikt nu ik weet nie hoeveel pijnstillers elke dag tot maandag dan word ze in utrecht opgenomen en dinsdag een kijkoperatie..waarbij ze stukjes weefsel gaan wegnemen en onderzoeken. ook nog een scan van haar hals erbij en dan krijgen we volgende week donderdag duz te horen of ze er wat aan kunnen doen of dat het niet behandelbaar is Dit word echt mijn meest beangstigende dag van me leven!!
ik ben nog nooit zo bang geweest echt lijkt of ik in een waas leef en ineens word wakker geschud en ik besef dat me moeder wel eens dood kan gaan.. zo ineens
er werd duz gesproken over lymphoon ofiets i.i.d geval sluiten ze niet uit dat t een hodskinsvorm kan zijn
meer mensen die dit mee hebben gemaakt???
Ik kan t echt niet aan om al die topics over kanker door t egaan spitten

Uitspraak van Spangen op woensdag 23 juli 2008 om 14:30:

▶

San, jij heb mama een plekje gegeven.. een plekje in haar eigen hoofdstuk in jullie boek!!

ah wat lief! dat is echt ontroerend..

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 19:54:

▶

Niet de zaal inkijken en zo min mogelijk naar de kist proberen te kijken

dat denk ik ook...

Uitspraak van actief op woensdag 23 juli 2008 om 17:40:

▶

maar bij mijn vader kwam zijn overlijden meer als een bevrijding, dus dat scheelde veel met mijn gevoel op dat moment.

zo'n gevoel heb ik nu ook, gisteren weer gezien en het is dat ik hoor dat ie ademend maar oh oh oh, die kleur van z'n gezicht. Ik bleef huilen gisteravond, normaal kan ik me altijd sterk houden maar gisteren. ik zei tegen m'n vriend: ik wil hem niet nog slechter zien, ik kan het niet meer, ik heb genoeg gezien. Wanneer gaat ie nou en heeft ie er nou vrede mee, ik wil hem niet nog zo 2 maanden meemaken echt niet, ik kan het niet meer opbrengen..

Uitspraak van verwijderd op donderdag 24 juli 2008 om 08:55:

▶

Het is trouwens niet nodig geweest maar ik was blij dat mijn beste vriendin achter me stond, just in case.

ja dat is ook beter

Uitspraak van *BEE* op donderdag 24 juli 2008 om 09:09:

▶

ik zei tegen m'n vriend: ik wil hem niet nog slechter zien, ik kan het niet meer, ik heb genoeg gezien.

Ik voel zo met je mee!!!

Het is het meest afgrijselijke wat je in je leven mee kan maken.. bah bah bah! Het is zo moeilijk om te zien dat iemand vast blijft houden aan het leven, maar ook zo logisch omdat hij jou en je moeder en zusje niet los wil laten!!

ik weet wel dat ondanks dat je het je nu niet kan voorstellen dit beeld wel een heel stuk vervaagd en je over een tijdje echt weer de mooie beelden in je gedachte op de eerste plaats krijgt.

Uitspraak van *BEE* op donderdag 24 juli 2008 om 09:09:

▶

Uitspraak van Spangen op woensdag 23 juli 2008 om 14:30:
San, jij heb mama een plekje gegeven.. een plekje in haar eigen hoofdstuk in jullie boek!!

ah wat lief! dat is echt ontroerend..

Waat je wat het leuke is... Hij heeft me later gevraagt om een boekje voor hem te maken over zijn moeder en samen met een dagboek wat zij voor hem heeft gemaakt hebben we dat echt tot een boekje gedrukt!! hij heeft nu echt een beeld op papier!!

Mijn vriendin vond het zo belangrijk om niet vergeten te worden en dat word ze nu niet

Uitspraak van *BEE* op woensdag 23 juli 2008 om 11:22:

▶

Ja ik hoop het ook, m'n zus was boos omdat ze daar mee begonnen, ik zeg: wat wil je dan?? dat ie onnodig ligt te lijden? constant ligt te krabben? amper normaal kan ademen? chagrijnig word op alles en iedereen omdat ie van gekkigheid niet weet wat ie met zichzelf aanmoet? ik zeg: dat is egoistisch pas om hem in leven te houden omdat je hem nog niet wilt missen, ik zeg; we hebben al een jaar de tijd gehad om afscheid te nemen. We mogen nog blij zijn dat we zo lang de tijd hebben gehad, moet ie dan nog steeds maar blijven lijden?? Maar ze snapte het denk ik niet zo en kon er niet tegen dat hij nou ineens knock out lag en paar dagen ervoor nog aanspreekbaar was maar ja dat zijn van die momenten waar je doorheen moet bijten

Het is ook een héle moeilijke beslissing, want je hebt toch een schuldgevoel dat je je vader of moeder onder zeil houdt terwijl iemand soms probeert wakker te worden. Het moeilijkste was nog dat wij een extra dosis op de pomp moesten geven op het moment dat mijn moeder onrustug werd in haar slaap.... dat kon ik echt niet.. maar uiteindelijk na een week zag ook ik in dat het beter voor haar was.. het was zó zielig... dus ik hoop echt dat je paps heeeeerlijk diep slaapt straks.. lekker kan dromen alsof er niks aan het handje is.. en dan kunnen jullie hem lekker knuffelen, dat merkt hij echt wel hoor

Uitspraak van *BEE* op woensdag 23 juli 2008 om 11:24:

▶

Mooi stukje, ik heb ook al een gedicht geschreven wat ik op de begrafenis ga voordragen als het me lukt

Je vindt de kracht ervoor, het is mij ook gelukt

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 juli 2008 om 19:54:

▶

Herkenbaar...
Doordat de kanker ook op zijn maag zat, kon hij al een tijdje heel moeilijk eten en drinken. De laatste dagen kon hij helemaal niet meer eten en drinken en praten ging hem ook steeds meer moeite kosten. De avond voor zijn overlijden nam mijn tante het waken over zodat ik even een paar uurtjes slaap kon pakken. Ik knuffelde hem en met alle moeite zei hij nog: "Tot morgen meissie..."
Dat deed zo zeer... We wisten niet eens zeker of die morgen er nog wel zou komen.

Die morgen is er nog wel gekomen maar ik heb niet meer met hem kunnen praten. De volgende dag is hij in coma geraakt en later die dag is hij overleden. 's Avonds zou er een arts komen voor de euthanasie maar 's middags vond hij zelf mooi geweest en is hij er tussenuit gepiept. We waren er allemaal bij toen het gebeurde (mijn moeder, mijn broer, al zijn broers en zussen en ik) en op de één of andere manier luchtte het op toen het eindelijk gebeurd was.

Vreselijk... echt, dat gevoel.. kan je aan niemand beschrijven.

Uitspraak van actief op woensdag 23 juli 2008 om 21:13:

▶

ja dat moet je ook doen...

alleen dat had ik sowieso niet, aangezien ik hem de laatste maanden ook met mijn moeder verzorgd had, en afgelegd. dan kijk je er toch anders tegen aan denk ik

ik kan dat helaas nog niet. Ik ben ook tot op het laatste bij mijn moeder geweest, heb geholpen met de opbaring, heb haar opgemaakt... en het enige beeld wat steeds door mijn hoofd schiet is hoe ze de laatste 2 dagen erbij lag.. zó zielig..

Ik weet dat het vanzelf komt.. de mooie herinneringen.. maar nu nog even niet..

Uitspraak van Spangen op donderdag 24 juli 2008 om 10:13:

▶

Het is het meest afgrijselijke wat je in je leven mee kan maken.. bah bah bah! Het is zo moeilijk om te zien dat iemand vast blijft houden aan het leven, maar ook zo logisch omdat hij jou en je moeder en zusje niet los wil laten!!

Dat is echt verschrikkelijk ja....

Uitspraak van Spangen op donderdag 24 juli 2008 om 10:13:

▶

Ik voel zo met je mee!!!

dank je wel, gelukkig heb ik veel vrienden die me nu ook veel bellen, ook vrienden van vroeger die m'n vader gekend hebben, ze sms'en bellen, ze leven met me mee en dat geeft me een hoop steun. Zo kom je er toch achter dat je in zo'n tijd ook echt op ze kunt bouwen ook al spreek je ze niet vaak meer..

Uitspraak van Spangen op donderdag 24 juli 2008 om 10:13:

▶

Het is zo moeilijk om te zien dat iemand vast blijft houden aan het leven, maar ook zo logisch omdat hij jou en je moeder en zusje niet los wil laten!!

Ja m'n vriend zei gisteren ook nog: voor wie doet het? voor wie vecht hij? ja voor jullie waarschijnlijk maar hij bevat zelf niet dat ie dat beter niet kan doen en dat denken wij ook. Misschien is het toch een soort vaderlijke trots maar ik heb echt genoeg gezien...

Uitspraak van Spangen op donderdag 24 juli 2008 om 10:13:

▶

ik weet wel dat ondanks dat je het je nu niet kan voorstellen dit beeld wel een heel stuk vervaagd en je over een tijdje echt weer de mooie beelden in je gedachte op de eerste plaats krijgt

ja dat zei m'n schoonmoeder ook, en S@M die dit forum heeft geopend zei het ook al tegen me, en ik ga er van uit dat het wel goed gaat komen met de tijd, maar het zal wel tijd nodig hebben.. Je ziet dit nu al een jaar lang zo

Uitspraak van Spangen op donderdag 24 juli 2008 om 10:13:

▶

Hij heeft me later gevraagt om een boekje voor hem te maken over zijn moeder en samen met een dagboek wat zij voor hem heeft gemaakt hebben we dat echt tot een boekje gedrukt!! hij heeft nu echt een beeld op papier!!

Oh wat mooi, ook voor hem later als ie ouder wordt heeft ie altijd iets om in terug te kijken. super zeg dat jullie dat gedaan hebben. en ook respect voor je vriendin dat ze er al op die manier mee bezig is geweest. Ze wist dat het eraan zat te komen en heeft er naar gehandeld en dat doet m'n vader niet hij wilt nergens wat van af weten

Uitspraak van verwijderd op donderdag 24 juli 2008 om 10:19:

▶

dus ik hoop echt dat je paps heeeeerlijk diep slaapt straks.. lekker kan dromen alsof er niks aan het handje is.. en dan kunnen jullie hem lekker knuffelen, dat merkt hij echt wel hoor

dat hoop ik ook gisteren was hij wakker terwijl hij niet in de gaten had dat ik er was en ook niet dat m'n zus kwam: zei m'n moeder: Han wie is daar? Ja ik denk melissa hij heeft het amper door, dan kan hij maar beter gauw snel in een diepe slaap vallen id..

Uitspraak van verwijderd op donderdag 24 juli 2008 om 10:23:

▶

heb geholpen met de opbaring, heb haar opgemaakt

wel knap hoor dat je dat kon opbrengen!

Uitspraak van *BEE* op donderdag 24 juli 2008 om 10:39:

▶

wel knap hoor dat je dat kon opbrengen!

Had het ook niet verwacht... toen de dame van de uitvaartverzorging langskwam hebben we het erover gehad, met mijn moeder samen... en toen zei ze dat ze het opmaken liever door familie laten doen. Ik begon gelijk te janken en dacht dat ik het nóóit zou kunnen, maar het is gelukt en achteraf vond ik het heel fijn om te doen.
We hebben mijn moeder zelf gewassen en aangekleed, nog zitten lachen omdat mijn vader haar ondergoed verkeerd aandeed... ik heb haar helemaal mooi gemaakt, nagels gelakt en haar haar gedaan.. álles hebben we gedaan. Ik heb haar zelfs gedragen, god wat was ik trots dat we dat zelf konden doen....

Je vindt de kracht wel als het nodig is

Uitspraak van verwijderd op donderdag 24 juli 2008 om 10:23:

▶

Ik weet dat het vanzelf komt.. de mooie herinneringen.. maar nu nog even niet..

het is bij mij al bijna een jaar geleden, maar dat beeld heb ik nog steeds van hoe ik hem aantrof.
dat beeld gaat niet weg, geeft ook niet. maar je moet wel de beelden erbij pakken hoe je hem kende

Uitspraak van verwijderd op donderdag 24 juli 2008 om 08:55:

▶

Maar ik vond het zelf prettiger om iemand te hebben die mijn vader ook daadwerkelijk goed gekend heeft.
Het is trouwens niet nodig geweest maar ik was blij dat mijn beste vriendin achter me stond, just in case.

dat is ook wel makkelijker
word het alleen wel persoonlijker van denk ik?

die spreekster is nog langs gekomen toen mijn vader leefde, dus het verhaal heeft me vader zelf verteld. dat scheelt nogal

Uitspraak van *BEE* op donderdag 24 juli 2008 om 09:09:

▶

zei tegen m'n vriend: ik wil hem niet nog slechter zien, ik kan het niet meer, ik heb genoeg gezien. Wanneer gaat ie nou en heeft ie er nou vrede mee

dat had ik ook
mijn vader zelf ook, hij vond het moeilijk om mijn hulp te accepteren. maar hij wou zelf ook niet langer meer, hij wou ook ingeslapen worden.

ook omdat hij ons dat beeld niet wou geven

Uitspraak van actief op donderdag 24 juli 2008 om 14:38:

▶

maar hij wou zelf ook niet langer meer, hij wou ook ingeslapen worden.

ook omdat hij ons dat beeld niet wou geven

ja en mij vader wilt dat dus niet! die wilt er gewoon niet aan geloven en ik snap het wel hij is pas 57, zou je dan zelf vrede mee hebben dat je sterft?? ik denk het niet maar aan de andere kant als je nou zo moet lijden dan zou je toch denken dat je er na verloop van tijd wel vrede mee krijgt maar hoor... hij blijft doorvechten.

mijn vader was 54..

iedereen verschilt
het was niet dat hij er vrede mee had, maar zo wou hij niet langer, hij wou alleen vechten, niet dat iedereen met hem mee moest vechten

Uitspraak van *BEE* op donderdag 24 juli 2008 om 14:41:

▶

ja en mij vader wilt dat dus niet

ik vertelde alleen mijn verhaal

Uitspraak van actief op donderdag 24 juli 2008 om 14:38:

▶

het is bij mij al bijna een jaar geleden

wist ik niet mop
m'n ma zit er nu midden in

Uitspraak van *BEE* op donderdag 24 juli 2008 om 10:39:

▶

Oh wat mooi, ook voor hem later als ie ouder wordt

Hij is nu ondertussen 15 geworden en 2 koppen groter dan ik!!!
Maar nogsteeds koestert hij het boekje ofdat het een miljoen waard is!!!

Uitspraak van actief op donderdag 24 juli 2008 om 19:34:

▶

iedereen verschilt
het was niet dat hij er vrede mee had, maar zo wou hij niet langer, hij wou alleen vechten, niet dat iedereen met hem mee moest vechten

Precies... iedereen is gelukkig anders daarin, en het is ook beide moeilijk!! als iemand maar blijft vechten hoop je vaak dat ze ophouden omdat het zo'n vreselijke lijdensweg is, en als de moed word opgegeven wil je daar ook vaak in het begin niet aan..
Laten we eerlijk wezen onze geliefde mogen ons gewoon niet ontvallen voordat wijzelf 114 zijn!!! bij wijze van...

Uitspraak van verwijderd op donderdag 24 juli 2008 om 19:39:

▶

wist ik niet mop

zie eerste foto in mijn album

Uitspraak van Spangen op donderdag 24 juli 2008 om 20:01:

▶

Laten we eerlijk wezen onze geliefde mogen ons gewoon niet ontvallen voordat wijzelf 114 zijn!!! bij wijze van...

inderdaad

mijn oma is ook 90 en ziet dan haar zoon overlijden

het is gewoon erg zo'n lijdensweg, en ik denk dat je dan heel anders overal tegen aankijkt als je dat hebt

Uitspraak van actief op donderdag 24 juli 2008 om 14:38:

▶

Ik weet dat het vanzelf komt.. de mooie herinneringen.. maar nu nog even niet..

het is bij mij al bijna een jaar geleden, maar dat beeld heb ik nog steeds van hoe ik hem aantrof.
dat beeld gaat niet weg, geeft ook niet. maar je moet wel de beelden erbij pakken hoe je hem kende

Mooi verwoord Roger... Je slaat de spijker op zijn kop

Ik was ook heel bang dat ik de beelden uit de periode dat hij ziek was nooit meer zou kunnen loslaten maar gek genoeg waren het juist die herinneringen die als eerste vervaagden. Mijn vader had ook geen vrede met zijn ziekte (hij was 54 toen hij stierf) maar ging er wel heel realistisch mee om. Dat maakte het voor ons achteraf ook minder moeilijk om ermee om te leren gaan. En gelukkig heb ik, naast zijn ziekte en overlijden, ook 23 jaar aan mooie herinneringen aan hem

Uitspraak van Spangen op donderdag 24 juli 2008 om 20:01:

▶

Precies... iedereen is gelukkig anders daarin, en het is ook beide moeilijk!! als iemand maar blijft vechten hoop je vaak dat ze ophouden omdat het zo'n vreselijke lijdensweg is, en als de moed word opgegeven wil je daar ook vaak in het begin niet aan

Absoluut waar... Het is heel dubbel.
Voor de persoon zelf wil je dat het zo snel mogelijk voorbij is terwijl je hart schreeuwt 'Blijf vechten en blijf bij ons!'.
Je verstand weet dat het beter is als het snel voorbij is maar zelf wil je ze het liefst voor altijd bij je houden.
Mijn vader kreeg een experimentele behandeling aangeboden waar op voorhand al bij gezegd werd dat de kans op slagen klein was en dat het zijn leven met hoogstens een week of wat zou verlengen. Mijn vader koos ervoor om de laatste weken volledig bij kennis met zijn gezin door te brengen, en niet ziek van een chemokuur die op termijn toch niets meer uit zou halen. In het begin was dat moeilijk omdat het voelde als opgeven maar achteraf gezien ben ik dankbaar en vind ik het dapper dat hij voor zijn gezin koos.

Uitspraak van actief op donderdag 24 juli 2008 om 19:34:

▶

ik vertelde alleen mijn verhaal

ik bedoelde het niet vekeerd hoor! ik bedoelde meer te zeggen dat ik het goed vind van jou vader hoe dat toen heeft gezien en dat ie niet iedereen er langer door wou laten lijden inclusief zichzelf.
En dat mijn vader juist stug blijft zeggen bijvoorbeeld als m'n vriend zegt: het is toch klote allemaal word je er nou niet helemaal zat van en dan zegt m'n vader heel droog: neeeeuh hoor einde gesprek! en dat is heel moeilijk voor iedereen.
Als ie het nou kan accepteren..

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 25 juli 2008 om 09:40:

▶

Mooi verwoord Roger... Je slaat de spijker op zijn kop

dank je

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 25 juli 2008 om 09:40:

▶

Ik was ook heel bang dat ik de beelden uit de periode dat hij ziek was nooit meer zou kunnen loslaten maar gek genoeg waren het juist die herinneringen die als eerste vervaagden

toch wel? moet wel zeggen dat ik het steeds minder vaak voor me zie, maar kan het beeld zo weer oproepen. wel komen de mooie herinneringen nu vaker aan bod.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 25 juli 2008 om 09:40:

▶

Dat maakte het voor ons achteraf ook minder moeilijk om ermee om te leren gaan. En gelukkig heb ik, naast zijn ziekte en overlijden, ook 23 jaar aan mooie herinneringen aan hem

dat heb ik ook ervaren
dan weet je dat hij zijn rust heeft, waar hij zo hard naar verlangde

Uitspraak van *BEE* op vrijdag 25 juli 2008 om 10:16:

▶

Als ie het nou kan accepteren..

ok, op die manier
mijn excuses dan.

maar dat lijkt me nog lastiger.. hoor ook wel van mensen dat ze dan ineens vakanties gaan boeken.
omdat ze het niet willen zien, wat het inderdaad nog lastiger maakt

oma is vanacht overleden aan maagkanker.

Uitspraak van *BEE* op woensdag 23 juli 2008 om 11:22:

▶

ja daar zit ook wel wat in maar ik denk dat ik het dan eng vind als hij niet meer ademt..

Nee dat is echt niet eng

Uitspraak van Beauty is mama !! op woensdag 30 juli 2008 om 11:05:

▶

oma is vanacht overleden aan maagkanker.

Bah, heel veel sterkte

Uitspraak van Beauty is mama !! op woensdag 30 juli 2008 om 11:05:

▶

oma is vanacht overleden aan maagkanker.

Heel veel sterkte

Mijn moeder is 5 oktober 2002 overleden aan kanker, en is 10 dagen voor mijn verjaardag gebeurd.
Ik weet het nog als de dag van gister.. en ik mis haar echt heel erg!
Ik praat er graag met lotgenoten over, of gewoon met andere mensen.
Jullie kunnen altijd een priveberichtje sturen als iemand me op msn wilt toevoegen of wat dan ook.
Sterkte allemaal die zoiets ook heeft meegemaakt!

Ik ben 'blij' om te weten dat er nog zoveel mensen van mijn leeftijd zijn die dit hebben meegemaakt...

Uitspraak van verwijderd op woensdag 30 juli 2008 om 11:56:

▶

Ik ben 'blij' om te weten dat er nog zoveel mensen van mijn leeftijd zijn die dit hebben meegemaakt...

kan ik me voorstellen, het gebeurt ook veels teveel
en een ouder verliezen is gewoon ondenkbaar (ook als je je zoon of dochter moet verliezen)
mijn oma was 90 en mijn vader 53

er stond ook een enorme wachtlijst, schijnt dat het echt "heerst" de laatste tijd

Uitspraak van Beauty is mama !! op woensdag 30 juli 2008 om 11:05:

▶

oma is vanacht overleden aan maagkanker.

gecondoleerd, en veel sterkte

Uitspraak van actief op woensdag 30 juli 2008 om 12:03:

▶

en een ouder verliezen is gewoon ondenkbaar

Maar toch weten we allemaal dat het ons te wachten staat!!! de kans dat we onze ouders eerst verliezen is natuurlijk vele malen groter dan dat we zelf eerst gaan... Alleen ik hoop zo vreselijk dat mijn ouders dan gewoon inslapen op hun 99e...

Ben nu allebei mijn opa's en mijn ene oma aan die rotziekte verloren en mijn laatste oma heeft borstkanker dus als ik doemdenker zou zijn zou het er somber inzien... maar ik reken nogsteeds op mijn ouders die zoals gezegt 99 worden!!!

klopt, maar naarmate je ouder word, heb je dat besef.
alleen de manier waarop is wel erger

ik heb mijn vader van een grote stevige man, zien veranderen, in een energie loze geraamte
en dat is wel iets wat op je netvlies brand

ik denk meer dan dat hij door een ongeluk om het leven zou komen.
hoewel ik dan wel weer afscheid heb kunnen nemen.

Uitspraak van verwijderd op woensdag 30 juli 2008 om 11:11:

▶

Bah, heel veel sterkte

Uitspraak van Spangen op woensdag 30 juli 2008 om 11:32:

▶

Heel veel sterkte

Uitspraak van actief op woensdag 30 juli 2008 om 12:03:

▶

gecondoleerd, en veel sterkte

dank jullie wel, ondanks dat ik wist dat het eraan zou komen, kwam het toch als een schrok...

Uitspraak van actief op woensdag 30 juli 2008 om 12:03:

▶

kan ik me voorstellen, het gebeurt ook veels teveel
en een ouder verliezen is gewoon ondenkbaar (ook als je je zoon of dochter moet verliezen)
mijn oma was 90 en mijn vader 53

er stond ook een enorme wachtlijst, schijnt dat het echt "heerst" de laatste tijd

Ja het is verschrikkelijk. Mijn moeder is 12 april overleden, mijn oma (haar moeder) is dus helemaal alleen, van haar andere dochter hoort ze nooit meer iets.. zo zielig

Je kan het je NIET indenken hoe het voelt als je dan op je 26e je moeder kwijtraakt..
(jullie wel natuurlijk.. maar voor 'buitenstaanders'..)

Jeetje al die verhalen.. wel heel erg!
Ik woon nu bij mn vader en zou dr niet aan moeten denken om hem nu moeten verliezen.. want dan weet ik echt geen raad meer.
Gelukkig heb ik nog de oma en opa van mijn vaderskant.. van mijn moederskant zijn alle 2 overleden en de familie ervan heb ik ook geen contact meer mee.

En wat Cee zegt: het is nooit leuk om je moeder kwijt te raken.. op welke leeftijd dan ook.
Zelf was ik 11/12 toen het gebeurde.

Uitspraak van verwijderd op woensdag 30 juli 2008 om 13:08:

▶

Ik woon nu bij mn vader en zou dr niet aan moeten denken om hem nu moeten verliezen.. want dan weet ik echt geen raad meer.

Pff wees blij, mijn vader laat me gewoon in de steek. Hij is bij vrienden geweest op Bonaire en de Dominicaanse, daar heeft hij nu een 30 jarig grietje leren kennen (ik word bijna 27 he.. ), en hij heeft daar een huis gekocht.. ik praat al 2 weken niet meer met hem... vind het verschrikkelijk, mijn moeder is net 3 maanden overleden !

Uitspraak van actief op woensdag 30 juli 2008 om 12:26:

▶

ik heb mijn vader van een grote stevige man, zien veranderen, in een energie loze geraamte
en dat is wel iets wat op je netvlies brand

het is alsof ik mezelf hoor praten!
Nou heeft hij gisteren wel voor het eerst in die 1,5 jaar tijd gezegd dat hij weet dat het geen nut meer heeft om te vechten en dat hij het ook niet meer wilt, ik ben blij dat hij zelf tot dat inzicht is gekomen.

Uitspraak van Beauty is mama !! op woensdag 30 juli 2008 om 12:39:

▶

ondanks dat ik wist dat het eraan zou komen, kwam het toch als een schrok

dat blijft toch wel heel raar idd. sterkte ermee

Uitspraak van verwijderd op woensdag 30 juli 2008 om 13:23:

▶

Hij is bij vrienden geweest op Bonaire en de Dominicaanse, daar heeft hij nu een 30 jarig grietje leren kennen (ik word bijna 27 he.. ),

oh oh oh

Uitspraak van verwijderd op woensdag 30 juli 2008 om 13:23:

▶

en hij heeft daar een huis gekocht.. ik praat al 2 weken niet meer met hem... vind het verschrikkelijk, mijn moeder is net 3 maanden overleden !

niet te begrijpen he! het is goed dat hij verder gaat met leven... maar zo snel.. en dan ook gelijk daar wonen zonder aan jou te denken.. echt onbegrijpelijk.

Mijn moeder blijft in de toekomst ook zeker niet alleen, er zijn zoveel dingen die ze met m'n vader wou doen toen hij net die leverziekte kreeg en nog geen kanker had. Ze hoopte dat ze het leven met hem ging krijgen wat ze 27 jaar gemist heeft. Lekker fietsen, op vakantie sportieve dingen doen (m'n vader was namelijk een echte kroegtijger en daar ging z'n hart naar uit) dus toen hij niet meer kon drinken etc hoopte ze daarop maar er is nooit wat van gekomen doordat er kanker bij kwam.
Ik heb er daarom ook wel begrip voor en zou het super voor haar vinden als ze later iemand vind waarmee ze die dingen alsnog kan doen.. mijn vader wou het zelf niet, al had hij er lichamelijk nog wel in staat toe kunnen zijn had ie het niet gedaan. Zo was hij gewoon niet..

Maar in jouw geval.. wel gek hoor, echt heel vreemd dat een vader dan er zo mee omgaat

bah, ik probeer dit topic steeds te negeren, maar elke keer staat ie toch weer bovenaan in de catagorie gezondheid & voeding
mensen ik snap het helemaal, en afhankelijk van wat voor band je met zo'n persoon hebt opgebouwd is het alleen maar erger.

een jaar geleden had mijn vader last van rare ontlasting, viel veel af.
na een tijdje kreeg hij geelzucht en jeuk over zn hele lichaam.
eerst werd er gedacht dat het misschien galstenen waren, maar er was niks te vinden.
toen werd er een ct-scan gemaakt, en er werd een gezwel gevonden bij de alvleesklier.
gelijk daarna werd er al een operatie gepland om het te verwijderen en intussen een 2de scan om beter te kunnen zien of de tumor verwijderbaar was.
de dokters gingen opereren, maar ze konden niks doen, de "tumor" was doorgegroeid in de aorta, er is uiteindelijk een omleiding gemaakt en een biopsie van het gezwel.
artsen gaven mn vader niet lang meer, hooguit een half jaar.
we wisten niet 100% zeker of het nou een kwaadaardig gezwel was of niet, maar volgens de dokter was het zeker weten kwaadaardig, door de manier waarop het gegaan is.
maarja, mn vader heeft zich nooit ziek gevoeld.
na een week in het ziekenhuis te hebben gelegen bijkomend van de operatie mocht hij weer naar huis, herstel zou 6 weken tot 6 maanden duren.

hij stond na een week al weer vrolijk te werken, en uit de biopsie is geen kwaadaardigheid gekomen.
toch blijven ze zeggen dat het kwaadaardig is, dus elke 3 maanden is het weer spannend als er bloed geprikt wordt, gvd wat heb ik daar een hekel aan.
ook zijn er ct-scans gemaakt waaruit bleek dat de tumor niet gegroeid was.

maargoed, die periode waar je doorheen gaat als je zoiets te horen krijgt is verschrikkelijk.
als je je pa alleen al hoort hoesten sta je al gelijk aan de rand van het bed.

moest ook gelijk aan mn oma denken die er wel door is overleden, je trots wordt gewoon afgepakt en het begint bij je haar! ik hoop echt dat ze ooit nog een middel tegen deze verschrikkelijke ziekte vinden!

Uitspraak van *BEE* op woensdag 30 juli 2008 om 14:05:

▶

niet te begrijpen he! het is goed dat hij verder gaat met leven... maar zo snel.. en dan ook gelijk daar wonen zonder aan jou te denken.. echt onbegrijpelijk.

Ja ik begrijp het ook niet. Zo snel, en op zo'n manier

Uitspraak van verwijderd op woensdag 30 juli 2008 om 15:13:

▶

dus elke 3 maanden is het weer spannend als er bloed geprikt wordt, gvd wat heb ik daar een hekel aan.

Dat zijn de ergste dagen...alsof je maag omdraait...

Uitspraak van verwijderd op woensdag 30 juli 2008 om 13:23:

▶

Pff wees blij, mijn vader laat me gewoon in de steek. Hij is bij vrienden geweest op Bonaire en de Dominicaanse, daar heeft hij nu een 30 jarig grietje leren kennen (ik word bijna 27 he.. ), en hij heeft daar een huis gekocht.. ik praat al 2 weken niet meer met hem... vind het verschrikkelijk, mijn moeder is net 3 maanden overleden !

Jeetje wat erg! En dat is wel erg snel.. omdat je moeder nog maar zo kort is overleden!
Heel veel sterkte!!

Sterkte Meid

Uitspraak van verwijderd op woensdag 30 juli 2008 om 13:23:

▶

Uitspraak van » Mariëlle. op woensdag 30 juli 2008 om 13:08:
Ik woon nu bij mn vader en zou dr niet aan moeten denken om hem nu moeten verliezen.. want dan weet ik echt geen raad meer.

Pff wees blij, mijn vader laat me gewoon in de steek. Hij is bij vrienden geweest op Bonaire en de Dominicaanse, daar heeft hij nu een 30 jarig grietje leren kennen (ik word bijna 27 he.. ), en hij heeft daar een huis gekocht.. ik praat al 2 weken niet meer met hem... vind het verschrikkelijk, mijn moeder is net 3 maanden overleden !

Uitspraak van verwijderd op woensdag 30 juli 2008 om 16:06:

▶

Uitspraak van *BEE* op woensdag 30 juli 2008 om 14:05:
niet te begrijpen he! het is goed dat hij verder gaat met leven... maar zo snel.. en dan ook gelijk daar wonen zonder aan jou te denken.. echt onbegrijpelijk.

Ja ik begrijp het ook niet. Zo snel, en op zo'n manier

Onbegrijpelijk... Ik kan me er ook heel boos om maken
Mijn moeder had ook heel snel een nieuwe relatie en als we aangaven dat wij het daar moeilijk mee hadden, was de reactie vaak:
"Je moet je moeder ook haar geluk gunnen; ze heeft het heel zwaar gehad de afgelopen tijd."
Ik gun mijn moeder alle geluk van de wereld maar mijn vader was nog niet eens 3 maanden weg en van ons werd verwacht dat we het zomaar zonder slag of stoot zouden acccepteren. Vaak neem ik het haar nog steeds kwalijk dat ze ons de kans niet heeft gegeven om aan de afwezigheid van onze vader te wennen en dat er van ons constant verwacht wordt dat we ons maar aanpassen aan de situatie.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 1 augustus 2008 om 09:34:

▶

Vaak neem ik het haar nog steeds kwalijk dat ze ons de kans niet heeft gegeven om aan de afwezigheid van onze vader te wennen en dat er van ons constant verwacht wordt dat we ons maar aanpassen aan de situatie

bij jou ook al zo snel



Tsja ik heb geen idee wat mijn moeder zou doen, ze zegt zelf wel dat ze heus een keer zou uitgaan ofzo maar geen behoefte heeft aan een man in huis ofzo dat vond ze een heel raar idee

M'n vader ligt nog steeds blijft maar volhouden
Is de laatste 3 dagen heeel veel aan het slapen en dat is volgens de zuster wel een teken dat we nu echt naar het einde gaan maar het zal me niks verbazen als hij morgen weer zit te babbelen

gisteren oma begraven, het was zo een mooie dienst, en er waren zo ontzettend veel mensen, dat hadden we nooit durven dromen...

wat een fuckin klote kut ziekte bah
ik heb echt serieus de tranen over mijn kop lopen..
wat is deze shit slopend bah
dat je je pa of ma zo achterlijk snel achteruit ziet gaan, en dan ook nog ziet sterven
iets kutters is er niet
ik weet hoe het is

ik wens jullie voor de 100ste keer sterkte hier

peace en

keep yo heads uppes dan

Uitspraak van *BEE* op maandag 4 augustus 2008 om 13:39:

▶

M'n vader ligt nog steeds blijft maar volhouden
Is de laatste 3 dagen heeel veel aan het slapen en dat is volgens de zuster wel een teken dat we nu echt naar het einde gaan maar het zal me niks verbazen als hij morgen weer zit te babbelen

Dat is bij mijn moeder precies zo..
Dan denken we dat het bijna voorbij is en dan ineens gaat het weer een stuk 'beter'

Ben zelf blij als het voorbij is. Ze kan niets meer zelf doen en door de hersentumor heeft ze haar emoties niet onder controlle, dus als ze wakker is, dan huilt ze kei hard van de pijn.
Vind het echt kut om haar zo te zien en ben ergens bang dat ik haar zo blijf herinneren, maar dat wil ik absoluut niet

Uitspraak van » Miekske « op woensdag 13 augustus 2008 om 13:00:

▶

Ben zelf blij als het voorbij is

ja ik had het er een paar dagen geleden nog met m'n moeder over toen zei ze: het is toch raar dat je eigenlijk wilt dat iemand sterft? ik zeg ja maar zoals wij hem nu zien dat is toch niks? dat gun je niemand! dan is het niet eens zo raar dat we hem niet meer op deze manier willen zien of hoeven meemaken. Maar we hebben niks te vertellen want we zijn inmiddels weer een week verder

en idd

Uitspraak van » Miekske « op woensdag 13 augustus 2008 om 13:00:

▶

emoties niet onder controlle

M'n vader roept soms heel hard Beeee als ik er zit of m'n moeders naam en die is er dan niet, moet ik 10 x uitleggen dat ze er niet is
Vorige week riep hij ineens: mama, papa.. heel zachtjes soort jammerend geluid.. heel raar ging door m'n hele lijf en hij heeft vorige week gezegd dat hij denkt dat hij deze week overlijd maar ja 2 weken geleden zei hij precies hetzelfde tegen m'n zus maar toen waren het dagen

Is toch vreemd dat we zoiets helemaal moeten meemaken, echt tot het bittere eind letterlijk en figuurlijk

Uitspraak van *BEE* op maandag 18 augustus 2008 om 08:50:

▶

toch vreemd dat we zoiets helemaal moeten meemaken, echt tot het bittere eind letterlijk en figuurlijk

idd ja heb het ook in mijn familie mee gemaakt, het is echt geen pritje deze ziekte en dat is nog zacht uitgedrukt

hij is donderdag om 20:00 uur overleden

Uitspraak van *BEE* op zaterdag 23 augustus 2008 om 13:35:

▶

hij is donderdag om 20:00 uur overleden

Gecondoleerd

Ik heb dit topic zo de laatste weken een beetje gevolgd,heb nooit iets gepost puur omdat ik niet zou weten wat.
Maar als ik dit allemaal zo lees heb ik, alleen maar veel respect voor diegenen die met deze ziekte te maken hebben.

Uitspraak van *BEE* op zaterdag 23 augustus 2008 om 13:35:

▶

hij is donderdag om 20:00 uur overleden

Gecondoleerd meid...
Hoewel het eraan zat te komen, is het toch rot om te lezen.

Ik wens jou en je familie de komende tijd alle kracht, liefde en wijsheid toe om het verlies te verwerken.

Heel veel sterkte meid!!
Ik vond een mooi versje.....

Pa

Ik kan het niet uitstaan.
Dat de wereld doordraait,
nu jij er niet meer bent.
Dat je een klein deel
bent van deze aardbol,
en niet iedereen je kent.
Dat de mensen blijven lachen,
en niet wisten van jou bestaan.
En niet eens hebben gemerkt,
dat je zachtjes bent gegaan.

Uitspraak van *BEE* op zaterdag 23 augustus 2008 om 13:35:

▶

hij is donderdag om 20:00 uur overleden

Ik wens jou en je naasten veel sterkte en kracht toe de komende tijd
…
Mijn moeder houden ze vanaf vandaag in slaap en ze gaan nu ook steeds meer morfine toedienen.
Voor haar ben ik blij dat ze niet meer lang hoeft te lijden, maar zelf ben ik heel bang voor wat komen gaat.
Hoe ik met de situatie moet omgaan..

Uitspraak van Spangen op zaterdag 23 augustus 2008 om 20:34:

▶

Heel veel sterkte meid!!
Ik vond een mooi versje.....

dank je wel, ik heb zelf een maand of 1,5 geleden al een mooi gedicht gemaakt. Ik ga het nu naar de dominee mailen die de kerkdienst gaat houden, net als de nummers en songteksten van wat er gespeelt gaat worden. Gelukkig is alle kermis al weer vertrokken. Vrijdag de kist uitgezocht, kaarten etc. Schrijven opsturen stress stress maar het is allemaal achter de rug gelukkig. Maandag de condoleance en dinsdag de begravenis

Uitspraak van » Miekske « op zondag 24 augustus 2008 om 00:04:

▶

Voor haar ben ik blij dat ze niet meer lang hoeft te lijden, maar zelf ben ik heel bang voor wat komen gaat.
Hoe ik met de situatie moet omgaan..

ik denk idd dat dat ook niet heel lang meer zal duren maar je weet er op dat moment gewoon mee om te gaan denk ik. Je zet misschien alles wel op een automatische piloot ofzo zo leek dat bij mij wel te gaan je moet het toch allemaal regelen maar het gaat je lukken! succes en veel stertke ermee tegen die tijd.