Het grote PF (online) Poker Topic

Om op lange termijn een winnende pokerspeler te zijn, moet je aan veel eisen voldoen. Je moet bijvoorbeeld veel discipline en een goed bankroll-management hebben en, het allerbelangrijkste; je moet simpelweg op z'n minst net iets beter zijn dan je tegenstanders. Dit laatste bereik je door het spel zo veel mogelijk te spelen, erover te leren door boeken te lezen, of door erover te discussiëren met andere spelers. Doen, leren, aanpassen, winnen. Klinkt simpel.
Het belangrijkste is om het begrip "lange termijn" goed te doorgronden. Al speel je nog zo briljant, er zullen periodes (dagen, weken) tussenzitten waarin alles tegenzit. Je AA wordt alsmaar gekraakt door 27o, je hit geen enkele draw en je hele winst van de maand ervoor is weg. Echter, als goede speler weet je dat dit kan gebeuren en je weet ook dat je periodes kent waarin alles meezit. Op de lange termijn ben je een winnende speler, klaar.

Saaie introductie he? Waarom? Omdat je het al een keer gelezen hebt, in welke vorm dan ook. "Been there, done that." Maar...

Er is al veel geschreven over de winnende speler en de tactieken en technieken om een winnende speler te worden. Er is echter weinig geschreven over De Matige Speler, dus de speler waar jij je winst vandaan moet halen. In Deel 1 van dit Epos gun ik je een blik in het gedachtengoed van zomaar Een Matige Speler. Wat gaat er in z'n hoofd om? Hoe speelt hij? Waarom speelt hij? Hoe bekijkt hij de pokerwereld? Waarom verliest hij, en win jij? Bestudeer het nauwkeurig en haal er je voordeel uit. Als je merkt dat je bepaalde passages herkent, bedenk dan: "If you can't spot the sucker, you are the sucker!"

Tijd Tekort
Een Matige Speler is een amateur, in alle betekenissen van het woord. Hij pokert voor z'n plezier, als leuke hobby. Hoewel hij hoopt dat ie ooit een klapper zal maken, is "verdienen" niet de reden waarom hij pokert. Hij is niet stinkend rijk, maar kan heus wel wat missen en hecht weinig waarde aan geld. Hij vindt 't spel leuk en is van mening dat ie de meeste facetten van het spel goed onder de knie heeft. Outs, Pot-Odds, Positiespel, Value-Betting, hij heeft er van gehoord en snapt de begrippen soms zelfs tot in de volledigheid. Niet dat ie er bij nadenkt tijdens het spelen, want hij is een gevoelsspeler. Maar toch, leer 'm niks over het spelletje, want hij weet er best veel van. Zet 'm in een gesprek met 5 profs en je merkt nauwelijks dat hij de amateur is. Vooral omdat hij bij elke vraag of discussie het enige juiste antwoord weet te geven: "Ach, het hangt van de situatie af".

Het grootste probleem en de hoofdreden waarom Een Matige Speler niet een winnende speler is, en nooit zal worden, is eenvoudig: tijd tekort. Poker is niet de hoofdbezigheid in z'n leven. Als hij gaat pokeren denkt ie: "Ha, ff lekker pokeren". Zie hem als iemand die evengoed had kunnen zeggen: "Ha, ff lekker zappen". Met andere woorden, het is zíjn tijd, even weg van alles wat 'm bezighoudt (studie, werk, gezin, familie, sociaal leven).

Hij denkt niet in sessies, maar geniet van de paar uur die hij heeft om te kunnen pokeren. Je kunt zelf, als goede speler, inschatten wat het gevolg is van deze instelling. Toch? Precies: Een Matige Speler gaat dus heel veel handjes spelen! Hij heeft weinig tijd, houdt van poker en heeft een paar uur. Denk jij dat ie alleen maar gaat folden en op azen gaat wachten? Welnee, hij is er toch niet op uit om geld te verdienen, hoewel hij dat uiteraard prima vindt. Hij wil voornamelijk zoveel mogelijk "pokeren". Met andere woorden, een flop-percentage van 30-60 % zal geen uitzondering zijn. Call, fold, call, call, fold, call, call, call, lose of suck-out.

De range van De Matige Speler beslaat dan ook het gehele deck. Niks starthanden als AA, KK, AK, enz.
Q8o, J2s, 39o, dit zijn prima en goed speelbare kaarten voor De Matige Speler. Zijn motto? "Effe floppie zien". Ofwel, je weet nooit wat er gaat vallen op de flop. En hij is slim genoeg om iedereen van een gezonde repliek te dienen als hij wordt aangevallen op zijn speelwijze. "Ach, soms moet je je spel varieren". Hij kan jou zelfs de favoriete starthanden van spelers als Gus Hansen en Sammy Farha noemen. Zo voelt ie zich ook een beetje stiekem, die paar uurtjes dat ie speelt. Een soort Gus! En die was toch goed? Nou dan.

Een flush- of straightdraw zal hij dan ook alleen neerleggen als iemand een pistool tegen z'n hoofd houdt. Hij is ongeduldig is gooit al z'n chips erin, als het het goed voelt. Top pair? Beuken! Middle Pair? Nog een kaartje zien. Overpair? All-In! Enzovoorts. Er is uiteindelijk geen flop te bedenken waar De Matige Speler niets aan heeft. Outs genoeg. Maar onderschat hem niet. Hij legt keurig weg als er genoeg wordt ingezet door z'n tegenstanders. Hij weet donders goed wie de betere spelers zijn aan tafel, want aan zelfkennis geen gebrek. Echter, hij weet ook dat dit er maar 1 of 2 aan zijn tafel zijn. Een stukje zelfkennis, uitvergroot naar de wereld. Zorg er dus voor dat jij die tegenstander bent, want hij heeft heus wel respect voor je. Als ie maar doorheeft dat jij de betere speler bent.

Wel eens nagedacht over het feit waarom de meeste toeristen in Las Vegas worden uitgekleed aan de pokertafel? Nou, nu weet je het dus. Die mensen zijn er maar een paar dagen en willen zoveel mogelijk handjes spelen! De regulars daar lachen zich een ongeluk elke dag. Natuurlijk krijgen ze wel eens een suck-out tegen zich, maar op de lange termijn zullen ze altijd, ALTIJD winnen.

Dronken spelen mag niet
De Matige Speler vindt dit onterecht. Hij kan zich er wel wat bij voorstellen, maar toch, wat een onzin! Die keren dat hij gedwongen wordt een kaart neer te leggen omdat ie angst heeft voor (de kaarten van) z'n tegenstander, daar wordt ie niet blij van. En raad eens? Als ie lam is, heeft ie helemaal geen angst! Het flop-percentage stijgt naar 50-80% en de runner-runner flush-straight-draws zijn bij elke hand aanwezig, wat wil je nog meer? Biertje!

Het jammere voor jou als goede speler is dat ie wel eens geluk krijgt. Hij ramt met z'n dronken harses z'n short-stack all-in, jij called 'm met AA en je verliest tegen zijn J4. Jij als goede speler fronst je wenkbrauwen, zegt keurig NH, en je lacht moeizaam om alle donkeys en retards die deze wereld rijk zijn (want je onthoudt altijd: op de lange termijn...).

Sessies moet je kunnen afmaken
Absolute onzin voor De Matige Speler. Niets is zeker in het leven! Om 12 uur 's nachts een MTT beginnen, terwijl ie weet dat ie de volgende dag vroeg op moet? Maakt niet uit, gewoon kijken of ie kan dubbelen in het begin en dan kunnen wel altijd nog zien. Tuurlijk twijfelt hij wel eens, vlak voordat ie de "register-knop" indrukt, maar de liefde voor het spel, en de liefde voor de vrije tijd die hij eindelijk heeft, wint het vrijwel altijd van z'n gezonde verstand. Dan maar brak de volgende ochtend, is zijn motto. Niet dat ie vaak brak is (wellicht een paar keer per jaar haalt ie de eerste vier uur van een nachttoernooi), maar de herinnering aan in het verleden behaalde successen bezorgt 'm een warm gevoel. Had hij niet ooit die mooie MTT gewonnen? Want, niet vergeten, in theorie is De Matige Speler zo slecht nog niet. Hij is in staat een toernooi te winnen op skill, met een beetje geluk. Het komt alleen zelden voor.

Nooit hoger spelen dan je bankroll toelaat
Wederom geen issue voor De Matige Speler. Het hele begrip "bankroll" past niet in z'n leven. Er is geld op de pokerrekening of niet en als 't op is, tja, ook goed. Hij drukt op Cashier, ziet dat er nog 61 dollar aanwezig is, kijkt naar de klok, ziet dat 't 01.00 uur is en beseft dat ie pas over een week weer tijd heeft om te spelen. De keuze is eenvoudig: "een sit-and-go voor 55+5 dollar", alles of niets. Want natuurlijk is De Matige Speler een gokker. Hij ziet poker weliswaar als behendigheidsspel, maar weet dondersgoed dat je een dosis geluk nodig hebt om te kunnen winnen. En als nou het geluk tijdens dit ene toernooitje eens aan z'n zijde was, dat zou mooi zijn!
En ja hoor, hij wint het toernooi, en hij heeft maar 2 keer geluk gehad. Nogmaals kijkt hij op de klok, ziet dat het 01.45 is en denkt. Ok, nog een kwartiertje cash-tafel en dan naar bed. Z'n bankroll is nu 248,50 dollar en hij twijfelt geen seconde: op naar de 2-4NL! Hij fold z'n eerste paar handjes en schrikt van de raises die hij ziet. Een raise naar 24 dollar pre-flop? Even denkt hij: wat een idioten hier, hoe kunnen ze zo makkelijk met geld omgaan? Hebben ze dan geen normen en waarden?

Die gedachtengang verdwijnt als sneeuw voor de zon als hij KK vindt in de grote blind. Z'n hartslag gaat iets omhoog als er iemand raist naar 16 dollar en er 2 callers zijn. Plotseling spookt er van alles door 'm heen: "1 raiser, 2 callers: als ik 'm flat-call ga ik 'm misschien verliezen, en als ik re-raise krijg ik zeker een caller mee, wat lekker zou zijn. Als er dan een aas op de flop komt kan ik 'm alsnog neerleggen."

Wat er eigenlijk door 'm heen spookte was de gedachtengang van een normale goede speler. Maar het idee van dat hij nog 10 minuten heeft en dat ie z'n bankroll kan verdubbelen zodat ie de volgende keer aan het zondag-toernooi mee kan doen en dat hij daarmee 1,5 ton kan pakken, wint het van dit soort gestoorde ideeën en binnen een nano-seconde is ie all-in.

De raiser fold, de eerste caller CALLED en de tweede caller fold.
Wow, hij called! De hartslag is inmiddels opgelopen naar de potgrootte, hij bekijkt de flop en ziet dat het goed zit! Q92! De turn, een 7, lekker! De river, tergend langzaam, jaaaa, een 3! Hebbes!
Toch?
Neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee!
Tegenstander had 77.
De Matige Speler kijkt met open mond toe hoe de chips richting tegenstander schuiven en hijzelf plotseling "sitting out" is.
77?
77???
Zeven fucking zeven?!??!?!?!?!?!! Tering, hoe kan je dat callen, eikel! Da's 200 euro mafkees! Hij begint te tikken, maar wat hij ook schrijft, er verschijnen alleen maar sterretjes in het chatvenster. Het antwoord: LOL. De Matige Speler zet z'n computer uit en hoofdschuddend loopt hij richting slaapkamer. Hoe kan ie nou callen? De zelfkennis is op dit moment totaal verdwenen. Niemand kan goed tegen onrechtvaardig verlies.

Bankroll? Hoezo bankroll? Als De Matige Speler had verdubbeld, zou hij waarschijnlijk een 500-sit-and-go hebben gedaan. Enzovoorts. Totdat het op is. Uiteindelijk heeft hij precies gekregen wat hij zelf wilde: een adrenaline-kick! Hij heeft 't maximale uit z'n "sessie" gehaald en is nu blut. Maakt niet uit, volgende week weer wat storten, geen probleem.


Een Matige Speler kan besluiten om Een Goede Speler te worden
Dit duurt meestal maar enkele dagen, of een paar sessies. Hij heeft er plotseling genoeg van om steeds maar blut te gaan en beseft dat ie het wel degelijk in zich heeft om een goede speler te worden: hij weet immers alles van pot-odds en value-betting. Meestal besluit hij dit als hij twee dagen lang kan pokeren, dus geen verplichtingen heeft (ofwel hij is ziek).

Wat er dan gebeurt is een chemische botsing die z'n weerga niet kent: De Matige Speler raakt totaal in de war. Hij fold nagenoeg alles, op AA na. Z'n favoriete kaart, AKs is opeens een standaard muck-hand. Als er ook maar iemand raist aan tafel, is z'n eerste gedachtengang: "Goh, dat zal ie toch niet voor niets doen? Laat ik m'n JJ maar pre-flop wegleggen, anders kom ik na de flop in de problemen." Als ie uiteindelijk AA vindt, bedenkt ie zich de wijze woorden van een aantal goede spelers: nooit slowplayen, ze zijn levensgevaarlijk! Dus dan maar UTG all-in. Iedereen fold en De Matige Speler raakt steeds meer in de war.

Waar hij normaal gemiddeld 20 keer een rebuy doet tijdens een 3-dollar rebuy MTT, koopt hij zich nu slechts 1x in, en bloedt langzaam dood.
Waar hij normaal loopt te schelden op iedereen die 'm een bad-beat geeft, zegt hij nu keurig NH, en knikt instemmend: hoort bij het leven van de goede speler, denkt hij.

Als de telefoon gaat is hij even afgeleid. Hij ziet dat iemand raist. Hij heeft KQs en op onverklaarbare wijze is ie voor ie 't weet all-in. Hij neemt de telefoon op en ziet hoe ie de pot kansloos verliest tegen KK. Tegen z'n moeder zegt ie: "Ehm, ik bel je zo ff terug, ok?" Hij kijkt naar het scherm, bedenkt wat ie fout heeft gedaan en bedenkt dan: "nee, zo wordt het ook niets". Hij verscheurt het blaadje waarop hij z'n winsten en verliezen bijhield, met al drie regels tekst, zet de computer uit om 'm na vijf minuten weer aan te zetten en z'n oude spel te spelen. En belt z'n moeder niet terug.