Veel tekst, maar laatste alinea is weer-ga-loos:
BRIEF VAN TON OJERS AAN
COLLEGA'S RTV NOORD HOLLAND
Amsterdam, 18 januari 2008
Beste collega’s
Het is correct dat ik telefonisch, met pijn in mijn hart aan chef-sport Fred Segaar heb medegedeeld dat ik genoodzaakt ben om te stoppen met mijn werkzaamheden bij RTV-NH.
De feiten:
Het FCNH project 2007 is een geweldig succes geworden. Dit was voornamelijk te danken aan het vakmanschap en de professionaliteit van alle medewerkers.
In oktober 2007 hebben Mathijs en ik aan de bel getrokken omtrent de invulling van FCNH
Via een mail van Robert Zaal kregen wij te horen dat de financiering van het project moeilijk zou worden voor RTV-NH. Alle begrip hiervoor.
Heel concreet vraagt Robert Zaal, ik citeer “aan jou de vraag om er voor te zorgen dat partijen die interesse hebben in participatie in dit project contact met mij opnemen”.
Concreet gezegd, zorg voor sponsoring.
Uit ons netwerk geven wij de naam door van een groot fan van ons programma, de heer
Ton Hooijmaijers, lid van de provinciale staten van Noord-Holland.
De provincie wilde graag financieel wat doen om ons programma mogelijk te maken, en alle
Lof voor Robert Zaal, hij heeft keurig de bal uit het net gehaald en een prima contract afgesloten.
Ook werd verder alles geregeld;
-de invulling van het sponsorgeld
-aanstellen projectmanager ( dat was toch Mathijs????)
-alles geregeld met de toernooileiding van de Copa Amsterdam
Begin december worden Mathijs en mijn persoon uitgenodigd voor een vergadering omtrent FCNH door Fred Segaar en een projectmanager. Binnen 5 minuten had ik de heren een hand gegeven omdat ik mij niet kon vinden in de gevolgde procedure en wel om de volgende redenen;
-er is absoluut vooraf geen overleg geweest met programmamaker Mathijs Groenewoud en mijn persoon omtrent de aanstelling van een projectmanager. Dit was slechts een mededeling.
-het budget was al volledig ingevuld.
Zoveel voor reclame activiteiten, zoveel voor productiekosten en een onvoorziene post.
Mijn vraag was dus, zijn de praktische kosten voor mijn team ook opgenomen in de verdeling van de sponsorgelden. Dit leek mij geen onbelangrijke vraag.
Antwoord: Kort maar krachtig, hier was niet over nagedacht.
Met de toernooi organisatie van Copa Amsterdam waren Mathijs en ik in gesprek omtrent de toernooi sponsor Falcon leven. Wij werden verplicht om het logo van de sponsor van Copa Amsterdam (Falcon leven)op onze shirts te dragen ( dit zonder enige vergoeding)
Dit werd zonder overleg met ons door het management van RTV-NH geaccepteerd.
Dit terwijl wij vele grote sponsors hadden die graag op onze shirts hadden willen staan.
Met andere woorden, enorme communicatie stoornissen tussen het management enerzijds en de werkvloer anderzijds.
Begin december wist het management dat ik mij onmogelijk kon vinden in de gekozen werkwijze.
Maandag 14 januari 2008, gesprek gehad met de projectmanager omtrent het gerezen probleem.
In de tussenliggende 4 weken hebben Dink Binnendijk en Robert Zaal niet de moeite genomen om contact met mij te zoeken. Het was blijkbaar niet nodig en om met Dink zijn woorden te spreken;”Een rimpeltje in een vijver”. Het gesprek met de projectmanager was voorspelbaar.
-geen nieuwe gezichtspunten, niets gedaan met de door onze ingediende begroting om het team optimaal voor te bereiden op de Copa Amsterdam.
Sterker nog wij konden de praktische invulling met externe sponsoren financieren, maar dat werd kennelijk niet op prijs gesteld want er kwam geen reactie van de projectmanager op mijn voorstel.
Dit was voor mij essentieel want alles moet perfect geregeld worden, want wij doen niet mee
om het olympisch gedachtegoed uit te dragen. Ik kon dus onmogelijk akkoord gaan omdat er bij het management totaal geen kennis van zaken aanwezig was omtrent deze belangrijke invulling van het project.
Dan maakt Dink de opmerking; “Ton niet, geen probleem, we gaan gewoon door met FCNH, ook zonder Ton”.
Deze opmerking lag bij mij zeer gevoelig, omdat Dink niet 1 keer de moeite heeft genomen om mij te bellen. Tevens zou het FCNH project in de reguliere sportuitzending op de vrijdag
worden uitgezonden. Hopelijk begrijpen jullie dat ik dan niet in de uitzending kan zitten, terwijl Mathijs dit project dan met een ander zou doen.
Restte mij dan ook niets anders dan de chef sport te bellen om mijn vertrek aan te kondigen.
In Nederland is het de gewoonte om een verkeersdrempel aan te leggen als er iemand om het leven is gekomen. Deze cryptische omschrijving kwam nu ook van pas. Robert Zaal belde mij
Op woensdag 16 januari 2008 ( was dit niet 4 weken te laat!!!)
Volgens Dink heb ik niet de moeite genomen om terug te bellen. Ik krijg altijd iedereen te spreken, maar je moet er soms wel een beetje moeite voor doen.
Dan duikt de media er vol op. Dink begrijpt niets van die aandacht en vind het allemaal
“lekker belangrijk”. Uit tactische overwegingen wilde chef sport Fred Segaar niets zeggen tegen de media.
Volgens Dink moest het FCNH project professioneel worden aangepakt en in goede banen worden geleid. Dit is hem goed gelukt.
Dit is het verhaal, spannender kan ik het niet maken.
Ik wilde Dink hartelijk bedanken voor zijn vertrouwen in mij de afgelopen jaren, absoluut geen hard feelings. Ik ben zeer bedroefd Dink dat je zo met je personeel omgaat. Je hebt namelijk door het verkeerd inschatten van de situatie het hele programma opgeblazen en dat is een vervelend einde van onze verder prima samenwerking.
Tot slot Dink, zegt dit verhaal meer over jou dan over de omroep.
Ik wil alle collega’s bedanken voor de fantastische samenwerking van de afgelopen jaren.
Hoe is het mogelijk dat door mismanagement zo een prachtig programma om zeep wordt geholpen. Terwijl ik dit schrijf, voel ik de tranen opkomen.
Ik mis jullie nu al
Hartelijke groet,
Ton
TON helemaal emotioneel.
![[img width=300 height=300 cacheid=000eeca5002a48cdf391519e1a0223e477]http://img174.imageshack.us/img174/5530/tongifxj7.gif[/img]](/images/cache/000eeca5002a48cdf391519e1a0223e477 "Bron: http://img174.imageshack.us/img174/5530/tongifxj7.gif")
