
MANASYt: donker en rusteloos
Wed, 12.12.2007
Petar Tassev, afkomstig uit het oud-communistische Bulgarije, groeide op met de hysterische noise van onder andere Swans, Godflesh en Voïvod. Zelf zong hij in een aantal hardcore- en metalbandjes. Hij verhuisde in 1998 naar Detroit, Amerika en begon zich steeds meer te interesseren voor elektronische muziek. In 2003 verscheen zijn eerste ep bij het Duitse electrolabel Kommando 6 dat inmiddels ter ziele is. Twee jaar en vijf releases later verhuist hij terug naar Europa. Op het moment van schrijven woont hij samen met zijn vriendin in Italië. Hij bekommert zich kennelijk niet om landsgrenzen. Zo speelde hij laatst nog in Worm te Rotterdam en staat hij volgend jaar op het Bloc Festival in Engeland. Dit jaar heeft hij al vier donkere industrial- en electroplaten uitgebracht op onder andere het Duitse label Simulacron en MNX Recordings uit Glasgow. Zijn naam? MANASYt.
Waarom verhuisde je op een gegeven moment naar Amerika? Begon daar je fascinatie voor elektronische muziek?
'Ik verhuisde in 1998 naar Detroit, maar daar heb ik slechts één jaar gewoond. Al snel wilde ik daar weg. Tijdens een optreden in Ohio ontmoette ik een aantal vrienden uit Detroit en toen zijn we samen vertrokken naar het zuiden van Amerika. In '98 luisterde ik nog voornamelijk naar gitaarmuziek, maar ik raakte meer en meer geïnteresseerd in elektronische muziek, en dan met name electro. In de jaren tot mijn eerste release in 2003 ben ik dus uitgegroeid tot een fervent liefhebber van dat genre.'
Hoe ervaarde je die eerste release, Junk Mail, op Kommando 6? Waarom koos je voor dit Duitse label?
'Het was echt fantastisch en een unieke ervaring. Ik had nooit gedacht dat het zo ver zou komen. Maar ik heb wel altijd al geweten dat ik een soort van muzikaal talent in me had. Op een gegeven moment heb ik gewoon demo's verstuurd naar een handjevol labels en Kommando 6 was een van de eerste labels dat reageerde. Ik vond wel dat mijn muziek goed bij dat label paste. Ik heb het altijd een zeer goed label gevonden en ik vind het jammer dat Beta Evers (oprichter Kommando 6 – red.) op een gegeven moment er de brui aan gaf.'
Welke artiesten waren je voorbeelden in de tijd dat je begon met het maken van muziek?
'Op een gegeven moment hoorde ik wat muziek van Adult. en ik was behoorlijk onder de indruk, maar de muziek die ze tegenwoordig maken, vind ik maar niks. Ik luisterde graag naar de wat rustigere songs van Drexciya, de techno-nummers vond ik minder leuk. Verder luisterde ik veel naar Silicon Scally, Scorn en Ultradyne. Ik heb wel veel gemist als je kijkt naar de old-school electro. Ik weet daar overigens vrij weinig van, maar ik vind 't toch niet bijster interessant.'
Sindsdien heb je veel muziek uitgebracht op diverse labels. Dit jaar heb je onder andere het mini-album Shibari, in samenwerking met Beta Evers, in een oplage van honderd uitgebracht op Simulacron. Hoe verliep die samenwerking?
'In principe hebben we alles gedaan via het internet. Ik had een beginnetje gemaakt met wat nummers, Beta schreef wat teksten en ze paste enkele nummers aan zodat haar stem goed uitkwam. We wilden het al heel lang doen, en ik ben blij dat het nu eindelijk af is. Tot nu toe hebben we alleen nog maar positieve reacties gehad. Volgend jaar verschijnt er trouwens een vinyl-versie van op het Haagse Bunker Records waar eerder al Experimenten Met Mensen En Monsters van mijn hand verscheen.'
Hoe kwamen jullie op het thema van Shibari, oftewel bondage?
'Het hele idee kwam van Beta en ik vond het eigenlijk wel goed bij de muziek passen. Misschien dat we een nieuwe soort fans krijgen die geïnteresseerd zijn in bondage, haha.'
Shibari verscheen in een speciale editie met een oplage van slechts honderd stuks. Met een aantal orders werden er zelfs mini-handboeien meegestuurd. Kun je uitleggen waarom je daarvoor gekozen hebt?
'Dat was ook Beta's idee. Een kleine oplage en de mini-handboeien zorgen er natuurlijk voor dat de uitgave wat authentieker wordt en dat het een soort 'collectors item' voor fans is. Ik hoop dat de handboeien een beetje de fantasieën aanwakkeren bij onze fans.'
Is dat iets wat je meer wil gaan doen?
'Ik heb inderdaad plannen om meer speciale edities in een gelimiteerde oplage uit te brengen, zodat ik zelf kan bepalen wat ik ermee wil doen. Misschien dat het iets wordt als Shibari, maar dat weet ik nog niet zeker. In ieder geval zal het bestaan uit nieuwe muziek en ik heb er al wat artwork voor klaarliggen.'
Denk je dat artiesten opnieuw moeten kijken naar hoe ze hun muziek aan de man willen brengen?
'Goede vraag. Dat weet ik eerlijk gezegd niet. Ik persoonlijk ben dol op vinylreleases, maar het publiek wil kennelijk toch iets anders. Of cd's dan de oplossing zijn? Ik weet het echt niet. Af en toe breng ik mp3'tjes uit, maar ik vind dat niet zo'n fijn systeem. Mensen downloaden de mp3'tjes toch wel ergens zonder ervoor te betalen en het heeft geen waarde voor de echte liefhebbers. Zij zien liever een fysieke release verschijnen.'
Maar zijn gratis mp3'tjes een oplossing om de naamsbekendheid te vergroten en daardoor meer te verkopen?
'Natuurlijk, maar ik heb liever niet dat de nieuwste liedjes al op het internet te vinden zijn. Als het om oudere releases gaat, heb ik er niet zo'n probleem mee. Toen ik net begon in de muziekindustrie deelde ik al mijn muziek met zoveel mogelijk mensen, maar op een gegeven moment wilde ik er ook een beetje geld aan verdienen.'
Alles draait om geld in de muziekindustrie.
'Ja, waarom niet? Dat zal altijd zo blijven. Het is ook wel nodig om als artiest geld te verdienen. Toen ik nog in Bulgarije woonde, was het meer een luxe en kon ik er zelfs goed van leven. Nu kan dat niet meer en ben ik slechts artiest in m'n vrije tijd. Daarbij heb ik gewoon geld nodig, want voor alle optredens moet ik zelf de vliegtickets kopen en een hotelkamer huren: dat is bij elkaar genomen behoorlijk prijzig. Ik vind dat ik een wel beetje geld mag verdienen.'
Terug naar je muziek. Vertel ons meer over je eerste album Tales Of Ignorance.
'Op een gegeven moment speelde ik in een club in Glasgow en werd ik gevraagd door Dan Monox om een demo in te sturen. Hij runt het platenlabel MNX Recordings dat samenwerkt met de club Monox. Het was de bedoeling dat het een ep zou worden, maar ik had genoeg ingestuurd voor een heel album. Het album bestaat uit een variatie van nieuwe en oudere nummers. Ik zou Tales Of Ignorance omschrijven als een emotioneel, koud en donker album. Het is een rustigere plaat dan men van mij gewend is, maar de energie spat er soms nog steeds vanaf.'
Je staat inmiddels ook genoteerd voor de toch al spetterende line-up van het Engelse Bloc Weekend in maart volgend jaar. Heb je er al zin in?
'Absoluut! Ik ben er alle drie de dagen en ik ga enorm genieten van al die goede muziek. Zelf ga ik inderdaad een nachtje spelen. Misschien dat Aphex Twin nog komt, gezien nog niet alle grote namen bekend zijn gemaakt. Vorig jaar was Autechre er nog. Ik kan niet wachten!'