Willy Brokamp was de Johan Cruijff van MVV. Tussen 1964 en 1974 en in 1976 en 1977 was Brokamp de onbetwistbare vedette in Maastricht. De Blonde Pijl was een snelle, technisch hoogwaardige aanvaller om wie alles draaide. Maar net als Cruijff kreeg hij ook veel gezeur over zich heen. Ooit trapte Brokamp in De Geusselt vanaf het veld (toen nog omringd door een sintelbaan) de bal richting hoofdtribune, precies in de handen van een op hem kankerende toeschouwer. Als die zoveel kritiek had, moest hij zelf maar gaan voetballen, luidde de boodschap van 'de Witte'. Om zo je onvrede te kunnen tonen was niet alleen lef, maar héél veel techniek nodig. In een wedstrijd tegen Volendam, die hij hoogstpersoonlijk op een 3-0 achterstand had gedribbeld, trok Brokamp na rust het shirt over zijn hoofd. Hij kon het geklungel van zijn medespelers, die Volendam tot 3-2 lieten terugkomen, niet langer aanzien. Tegen FC Groningen ging hij uit protest op de middenstip zitten. En als Willy Brokamp op stap was geweest en te laat op zondagochtend op het station verscheen (MVV reisde nog met de trein naar uitwedstrijden), hield de conducteur de intercity naar het westen nog even vast.
Diezelfde Willy Brokamp ging in 1974 (te laat) bij de club spelen, die hem al als tiener had willen hebben: Ajax. Destijds had Brokamp het aanbod afgeslagen: hij vond Maastricht een 'gezelliger' stad dan Amsterdam. Maar nu kon hij niet meer weigeren. MVV had, op Jo Bonfrère na, geen speler meer die speltechnisch ook maar in zijn buurt kwam, en trainer George Knobel, die hem altijd had beschermd, was al een jaar weg.
Willy Brokamp had een flitsend debuut bij Ajax, in een uitwedstrijd tegen NAC. Maar hij had de pech dat de spelersgroep van Ajax verzadigd en in een hevige machtsstrijd verwikkeld was. Buiten het veld liet Brokamp zich niets gebeuren. Ajax had een woning voor hem gehuurd in de buurt van De Meer, maar hij huurde al snel een appartement bij het Leidseplein. Was toch wat gezelliger; er is immers méér dan voetbal. Ajax postte een tijdje lang iemand bij Brokamps huis in de Watergraafsmeer om te controleren of Brokamp niet laat náár de stad ging, maar Willy woonde allang in de stad.
In zijn tweede seizoen bij Ajax werd Rinus Michels er trainer. Brokamp had het niet zo op autoritaire types. Hij wilde 'vrij' zijn (vandaar ook het rugnummer 12 dat hij bij MVV droeg, het nummer dat buiten het elftal valt). Ondanks zijn enorme technische kwaliteiten, zette Michels Brokamp steeds vaker buiten het elftal. Hij was te lui, was het oordeel, maar Brokamp liep nou eenmaal niet op onmogelijke ballen. Dat getuigt niet van luiheid, maar van een fantastisch spelinzicht, vindt Brokamp. Ooit vertelde Rinus Michels ten overstaan van de hele spelersgroep dat er altijd twee zijn die het verpesten. Brokamp informeerde doodleuk naar de naam van die ándere speler.
In 1976 keerde Brokamp terug naar MVV, dat net (voor het eerst) gedegradeerd was. Hij speelde, als hij er zin in had, de sterren van de hemel. Willy Brokamp liet zich nog een jaar schoppen door tegenstanders van een bedenkelijk niveau en stopte eind 1977.
Respect
