....??
Forumonderwerp · 799266
3 volgers · 21940x bekeken
Vind het egoistisch!
Zelf ontvlucht je al je problemen en toestanden en shit, en je laat je dierbaren achter met veel pijn, veel verdriet & veel vragen! Maar zou me er opzich ook wel bij kunnen in leven.. want het leven is niet erg makkelijk
Zelf ontvlucht je al je problemen en toestanden en shit, en je laat je dierbaren achter met veel pijn, veel verdriet & veel vragen! Maar zou me er opzich ook wel bij kunnen in leven.. want het leven is niet erg makkelijk
laatste aanpassing
het is niet de enige maar de makkelijkste ik heb een paar maten gehad die het hebben gedaan maar dan besef je pas wat verdriet je achterlaat moest je het zelf doen
het is niet de goede en enigste oplossing...maar wat vaker gezegt word de makkelijkste uitweg voor je verdriet..
een vriendin van me heeft zelfmoord gepleegt en is nu al 4 jaar overleden...
ik zelf heb et ook geprobeert alleen ik kon et toch niet...
kwam allemaal door mislukte relaties en probleme verder...
ik ben der zelf boven opgekomen en had weer na lange tijd alleen te zijn geweest een vriendin gevonde....
ik heb 9 maande met haar gehad...maar nu is het uit omdat ze bji me weg is gegaan...
ik heb er wel weer aangedacht maar doe et toch niet....het is geen oplossing...want je maakt meer mensen verdrietig dan dat je echt wat oplost...
het beste is gewoon met een vertrouwd persoon over alles praten.. en wie weet komt er een goede oplossing uit...
een vriendin van me heeft zelfmoord gepleegt en is nu al 4 jaar overleden...
ik zelf heb et ook geprobeert alleen ik kon et toch niet...
kwam allemaal door mislukte relaties en probleme verder...
ik ben der zelf boven opgekomen en had weer na lange tijd alleen te zijn geweest een vriendin gevonde....
ik heb 9 maande met haar gehad...maar nu is het uit omdat ze bji me weg is gegaan...
ik heb er wel weer aangedacht maar doe et toch niet....het is geen oplossing...want je maakt meer mensen verdrietig dan dat je echt wat oplost...
het beste is gewoon met een vertrouwd persoon over alles praten.. en wie weet komt er een goede oplossing uit...
Persoonlijk vind ik het egoïstisch als ANDERE mensen negatief oordelen over iemand die zelfmoord heeft gepleegd. Wie ben jij om te oordelen hoe iemand zich voelt en wat hij zou moeten doen?
Jou leven wordt door jou beleefd. Als jij door omstandigheden, ellende, etc. etc. genoeg hebt van het leven (en dan bedoel ik niet een dipje, of een depressie) dan is het jou recht om daar een eind aan te maken. Het is JOU leven, niet van iemand anders.
Vind het alleen verkeerd om andere mensen bij jou zelfmoord te betrekken zoals bij voor de trein springen etc.
Jou leven wordt door jou beleefd. Als jij door omstandigheden, ellende, etc. etc. genoeg hebt van het leven (en dan bedoel ik niet een dipje, of een depressie) dan is het jou recht om daar een eind aan te maken. Het is JOU leven, niet van iemand anders.
Vind het alleen verkeerd om andere mensen bij jou zelfmoord te betrekken zoals bij voor de trein springen etc.
Het is een bewuste keuze die jij maakt!
Het is jou leven, het word je gegeven en wat je er mee doet is aan jezelf! Ik kan het op sommige momenten goed begrijpen dat mensen de keuze maken en er en einde aan te blazen.
Als me ouders op jonge leeftijd zouden sterven, zit er voor mij maar 1 ding op, dat is mijn ouders achterna!
Zonder hun, diegene die van me gemaakt hebben wat ik ben, zou ik niet sterk genoeg meer zijn om alleen verder te gaan.
Het is jou leven, het word je gegeven en wat je er mee doet is aan jezelf! Ik kan het op sommige momenten goed begrijpen dat mensen de keuze maken en er en einde aan te blazen.
Als me ouders op jonge leeftijd zouden sterven, zit er voor mij maar 1 ding op, dat is mijn ouders achterna!
Zonder hun, diegene die van me gemaakt hebben wat ik ben, zou ik niet sterk genoeg meer zijn om alleen verder te gaan.
donateur
Deze week is een vriend van me ook zo overleden ...
kan nog niet begrijpen...
kan nog niet begrijpen... vandaag om 1 uur moet ik de kroeg open maken al snel komt er een (roddel) over een jongen van 20 die een overdosis heeft genomen meer details worden verzameld en het vermoeden wie het zou kunnen zijn.
er hangt een bonnetje van gisteravond een paar biertjes hij zou vandaag komen dat rotjong, altijd met piepende banden inparkeren we vonden het altijd irritant. Maar vandaag blijft het rustig, geen piepende banden we krijgen stress.......... maar we wonen in een dorpje en een verhaal is al snel erger als de waarheid. zijn telefoon wordt niet opgenomen..... we horen hem niet scheuren door het dorp aaah het zal allemaal wel losloopen en dan is daar dat ene telefoontje dat iedereen stilvalt, gezichten verbleken en tranen verschijnen....
tis lang stil dan komen de verhalen..........
daar sta je dan achter de bar een biertje te tappen ik zie zijn bonnetje een bonnetje wat ik zo in de prullenbak kan gooien godverdomme met tranen in mijn ogen kijk ik naar het bonnetje 5 hertog-jan en 3 frisdrank ik loop naar buiten en kijk de straat in geen gele golf geen piepende banden, ik hoef er ook niet meer op te wachten het is klaar hij is er niet meer gvd. 20 jaar lieffie we zullen je niet vergeten xxx
oneerlijk als het is een keuze is gemaakt..........
er hangt een bonnetje van gisteravond een paar biertjes hij zou vandaag komen dat rotjong, altijd met piepende banden inparkeren we vonden het altijd irritant. Maar vandaag blijft het rustig, geen piepende banden we krijgen stress.......... maar we wonen in een dorpje en een verhaal is al snel erger als de waarheid. zijn telefoon wordt niet opgenomen..... we horen hem niet scheuren door het dorp aaah het zal allemaal wel losloopen en dan is daar dat ene telefoontje dat iedereen stilvalt, gezichten verbleken en tranen verschijnen....
tis lang stil dan komen de verhalen..........
daar sta je dan achter de bar een biertje te tappen ik zie zijn bonnetje een bonnetje wat ik zo in de prullenbak kan gooien godverdomme met tranen in mijn ogen kijk ik naar het bonnetje 5 hertog-jan en 3 frisdrank ik loop naar buiten en kijk de straat in geen gele golf geen piepende banden, ik hoef er ook niet meer op te wachten het is klaar hij is er niet meer gvd. 20 jaar lieffie we zullen je niet vergeten xxx
oneerlijk als het is een keuze is gemaakt..........
een rilling door mijn lijf bij het zien van een inkomend mailtje van mijn neef die ik al meer dan 16 jaar niet gesproken enof gezien had..."slecht nieuws" kopte het onderwerp ...ik had twijfel om het mailtje niet te lezen maar toch ook nieuwsgierig naar wat en hoe ... veel meer dan slecht nieuws en ik moet je wat vertellen kwam het mailtje niet ... diep van binnen wist ik meteen ... er is iemand dood ... mijn tante of mijn moeder ...
nadat ik mijn telefoonnummer door gemaild had ... ging mijn telefoon vrij snel over en was het heel gek om mijn neef na 16 jaar aan de telefoon te hebben ... Joyce ik had je graag onder andere omstandigheden gesproken ... maar wat ik je moet vertellen ga je niet leuk vinden
... woensdag 29 aug heeft je moeder zelfmoord gepleegd en is maandag 3 september al gecremeerd...
het kwam redelijk lauw op me dak ... maar mijn hersenen wisten duidelijk nog niet hoe hiermee om te gaan ... heb ander half uur in een deuk gelegen om alle verhalen over de familie die ik 16 tot 19 jaar niet gehoord of gezien heb ...
nadat ik opgehangen had ... kon ik leek wel alleen maar blijven herhalen "me moeder is dood" en de drang naar wat ik die woensdag 29 aug gedaan had ... had ik er iets van gemerkt ??? heb ik haar daad gevoelt ??? bijna paniek in mijn hoofd om te weten hoe ik mij voelde die dag ... ik was ziek ... wrede maagpijn en misselijkheid ... die op maandag 3 sept nog steeds aanwezig was ... en dinsdag was ik weer helemaal hersteld ... waarom die drang tot het perse willen weten wat ik dag gedaan had snap ik tot nu toe nog niet helemaal ... maar het gaf mij een klein beetje rust ...
de volgende dag wakker worden totaal ontdaan van woede onbegrip en veel frustraties over het feit mijn moeder is dood ... en wat flikt zij me nou aangezien ik haar al in geen jaren meer gezien had ... als in een waas begon ik mijn post door te zoeken naar een briefje kaartje.. iets van mijn moeder ... maar helaas... helemaal niets
door het abrupte einde en geen kans op afscheidt ben ik naar mijn vader gegaan die ik ook al in geen 6 jaar meer gezien of gesproken had ... de drang naar het duidelijk maken hoe je ook over me denkt wat je ook vind .. ik hou wel van jou ... was duidelijk in mijn hoofd ... heb mijn moed bij elkaar gegraait en ben naar mijn vader gegaan ... ik wilde niet binnen komen .. wilde er verder geen woorden aan vuil maken ... maar mijn vader stond er op dat ik binnen kwam ... mijn verbazing viel op het moment dat hij zei ... ik vind het heel moedig van je om naar mij toe te komen ... ik weet je moeder is overleden ... hoe weet jij dat was mijn eerste vraag ... en vertelde mij dat hij een rouwkaart had ontvangen... en begon meteen te zoeken waar hij die gelaten had ... met een beetje schaamte liet hij weten dat hij die had weggegooit ... en begon als een gek door zijn vuilnisbak te graaien ... 
Ik heb hem Joyce ... maar hij is verkreukeld en een beetje vies ... pa dat maakt niet uit ik wil hem hebben ... de tranen stroomde over mijn wangen bij het lezen van mijn moeders naam... ze is dus echt dood ...
mijn vader was ook gebeld door een familielid en er was hem gevraagd of ik al op de hoogste gesteld was ... waardoor mijn vader mij iets meer info kon geven over wat er die woensdag de 29ste gebeurd was ...
ze heeft nog boodschappen gedaan ... een grote bos bloemen had mijn moeder nog gehaald ...(typisch mijn moeder trouwens zonder bloemen in huis.. geen thuis) en wat daarna is gebeurd zal miss voor altijd onduidelijk blijven ... ze is gevonden op de bank zonder briefje of wat dan ook ...
vreemd is het om een hele dag te huilen ... zonder dat ik dat eigenlijk wilde ... zonder mijn gezicht te vertrekken begonnen de tranen te lopen ondanks ik mij redelijk oke voelde .. feitelijk veranderde er niets voor mij ... mijn moeder was ik al jaren kwijt ... er viel niemand in mijn omgeving weg
vandaag ik zie er niet meer uit ... voelt alsof ik met een gootsteen ontstopper heb gevochten ... mijn ogen zijn 3x zo dik van de tranen van gisteren... maar ben blij dat ik mezelf heb kunnen vermannen door te huilen wanneer het kwam ... waardoor ik mij vandaag een stuk relaxter er onder voel ... miss ook wel gezien het feit ... met de dood verlies je niet alleen maar je kan er ook door winnen ... (mijn vader en miss wel mijn neef en de rest van de familie)
en hoe nu met mijn gedachte over zelfmoord en mijn moeder ... tsja het "waarom" zal blijven totdat ik miss antwoord zou krijgen van haar vrouw.. maar zover mijn info daarover rijkt weet zij ook niet waarom ... wil de dood van mijn moeder soms een beetje naar mezelf toetrekken omdat ik geen contact meer wilde ... is het daarom ??? mijn moeders gemis naar haar dochter en kleinzoon ??? of speelde er hele andere dingen in haar leven??? ... ik vind de daad laf en erg egoistisch ... en dat niet eens vanuit mijn standpunt gezien ... maar puur vanaf de kant van haar vrouw ...
ik zelf begin mijn rust al te vinden erin ... en merk dat doordat de waterlanders mij met rust laten tijdens het typen van dit bericht ... ik zal de vragen en de wetenschap altijd bij dragen maar verdriet is omgeslagen in naja ... het is niet anders ...
de gedachte dat ik contact zal moeten opnemen met mijn moeders vrouw geeft mij al wat meer rust dan gisteren ... aangezien ik weet dat mijn moeder in bezit is van al mijn kinderspullen als in foto's en andere zooi ... die ik toch wel erg graag terug zou willen ... maar ik laat haar even ...het is nog te vroeg om daarover te beginnen bij een in rouw gedompeld persoon ...
en voor mijn moeder
mam ... ... tsja ... ik hoop dat je voor jezelf de rust hebt gevonden
http://www.indras-home.nl/
nadat ik mijn telefoonnummer door gemaild had ... ging mijn telefoon vrij snel over en was het heel gek om mijn neef na 16 jaar aan de telefoon te hebben ... Joyce ik had je graag onder andere omstandigheden gesproken ... maar wat ik je moet vertellen ga je niet leuk vinden
... woensdag 29 aug heeft je moeder zelfmoord gepleegd en is maandag 3 september al gecremeerd... het kwam redelijk lauw op me dak ... maar mijn hersenen wisten duidelijk nog niet hoe hiermee om te gaan ... heb ander half uur in een deuk gelegen om alle verhalen over de familie die ik 16 tot 19 jaar niet gehoord of gezien heb ...
nadat ik opgehangen had ... kon ik leek wel alleen maar blijven herhalen "me moeder is dood" en de drang naar wat ik die woensdag 29 aug gedaan had ... had ik er iets van gemerkt ??? heb ik haar daad gevoelt ??? bijna paniek in mijn hoofd om te weten hoe ik mij voelde die dag ... ik was ziek ... wrede maagpijn en misselijkheid ... die op maandag 3 sept nog steeds aanwezig was ... en dinsdag was ik weer helemaal hersteld ... waarom die drang tot het perse willen weten wat ik dag gedaan had snap ik tot nu toe nog niet helemaal ... maar het gaf mij een klein beetje rust ...
de volgende dag wakker worden totaal ontdaan van woede onbegrip en veel frustraties over het feit mijn moeder is dood ... en wat flikt zij me nou
aangezien ik haar al in geen jaren meer gezien had ... als in een waas begon ik mijn post door te zoeken naar een briefje kaartje.. iets van mijn moeder ... maar helaas... helemaal niets door het abrupte einde en geen kans op afscheidt ben ik naar mijn vader gegaan die ik ook al in geen 6 jaar meer gezien of gesproken had ... de drang naar het duidelijk maken hoe je ook over me denkt wat je ook vind .. ik hou wel van jou ... was duidelijk in mijn hoofd ... heb mijn moed bij elkaar gegraait en ben naar mijn vader gegaan ... ik wilde niet binnen komen .. wilde er verder geen woorden aan vuil maken
... maar mijn vader stond er op dat ik binnen kwam ... mijn verbazing viel op het moment dat hij zei ... ik vind het heel moedig van je om naar mij toe te komen ... ik weet je moeder is overleden ... hoe weet jij dat was mijn eerste vraag ... en vertelde mij dat hij een rouwkaart had ontvangen... en begon meteen te zoeken waar hij die gelaten had ... met een beetje schaamte liet hij weten dat hij die had weggegooit ... en begon als een gek door zijn vuilnisbak te graaien ... Ik heb hem Joyce ... maar hij is verkreukeld en een beetje vies ... pa dat maakt niet uit ik wil hem hebben ... de tranen stroomde over mijn wangen bij het lezen van mijn moeders naam... ze is dus echt dood ... mijn vader was ook gebeld door een familielid en er was hem gevraagd of ik al op de hoogste gesteld was ... waardoor mijn vader mij iets meer info kon geven over wat er die woensdag de 29ste gebeurd was ...
ze heeft nog boodschappen gedaan ... een grote bos bloemen had mijn moeder nog gehaald ...(typisch mijn moeder trouwens zonder bloemen in huis.. geen thuis) en wat daarna is gebeurd zal miss voor altijd onduidelijk blijven ... ze is gevonden op de bank zonder briefje of wat dan ook ...
vreemd is het om een hele dag te huilen ... zonder dat ik dat eigenlijk wilde ... zonder mijn gezicht te vertrekken begonnen de tranen te lopen ondanks ik mij redelijk oke voelde .. feitelijk veranderde er niets voor mij ... mijn moeder was ik al jaren kwijt ... er viel niemand in mijn omgeving weg
vandaag ik zie er niet meer uit ... voelt alsof ik met een gootsteen ontstopper heb gevochten ... mijn ogen zijn 3x zo dik van de tranen van gisteren... maar ben blij dat ik mezelf heb kunnen vermannen door te huilen wanneer het kwam ... waardoor ik mij vandaag een stuk relaxter er onder voel ... miss ook wel gezien het feit ... met de dood verlies je niet alleen maar je kan er ook door winnen ... (mijn vader en miss wel mijn neef en de rest van de familie)
en hoe nu met mijn gedachte over zelfmoord en mijn moeder ... tsja het "waarom" zal blijven totdat ik miss antwoord zou krijgen van haar vrouw.. maar zover mijn info daarover rijkt weet zij ook niet waarom ... wil de dood van mijn moeder soms een beetje naar mezelf toetrekken omdat ik geen contact meer wilde ... is het daarom ??? mijn moeders gemis naar haar dochter en kleinzoon ??? of speelde er hele andere dingen in haar leven??? ... ik vind de daad laf en erg egoistisch ... en dat niet eens vanuit mijn standpunt gezien ... maar puur vanaf de kant van haar vrouw ...
ik zelf begin mijn rust al te vinden erin ... en merk dat doordat de waterlanders mij met rust laten tijdens het typen van dit bericht ... ik zal de vragen en de wetenschap altijd bij dragen maar verdriet is omgeslagen in naja
... het is niet anders ... de gedachte dat ik contact zal moeten opnemen met mijn moeders vrouw geeft mij al wat meer rust dan gisteren ... aangezien ik weet dat mijn moeder in bezit is van al mijn kinderspullen als in foto's en andere zooi ... die ik toch wel erg graag terug zou willen ... maar ik laat haar even ...het is nog te vroeg om daarover te beginnen bij een in rouw gedompeld persoon ...
en voor mijn moeder
mam ...
... tsja ... ik hoop dat je voor jezelf de rust hebt gevonden http://www.indras-home.nl/
soms is zelfmoord de enige oplossing??
emo.
laatste aanpassing
ik denk bij zelfmoord aan mensen die geen familie meer hebben alleen zijn verslaafd zijn. dat soort dingen dat er voor die mensen gewoon geen andere oplossing meer is.
hoeft echt niet mijn ouders waren al bijna 18 jaar getrouwd!
mijn moeder heeft 6 jaar in n psychiatrische inrichting gezeten en ze "woonde" al 5 jaar thuis, maar bijna niemand wist dat mn moeder toen heel erg verslaafd is geworden en dat mn ouders heel erg veel schulden hadden (mijn vader is ook verslaafd)
aan de buitenkant dacht juist iedereen dat we n heel normaal gezin waren....
maar mn moeder heeft 6 jaar geleden ook zelfmoord gepleegd
(permanent verbannen)
Ja dan ben je wel ver heen....als er echt geen oplossing meer is
er zijn altijd oplossingen... voor alles
donateur
het doen misschien niet nee maar de manier waarop kun je ook nog een hoop andere trauma's mee voorkomen.
voor de trein springen of van een flat zijn vaak wanhoopsdaden, met medicatie bijvoorbeeld is veel beter uitgedoktert, vergeet niet dat veel mensen in een verwarde toestand zijn als ze het doen, rationeel zijn over de consequenties naar anderen ben je dan vaak al niet meer.
er zijn altijd oplossingen... voor alles
ben ik het niet mee eens, absoluut niet zelfs.
er is een groot verschil tussen tegenslagen en andere rottigheid, en psychiatrische aandoeningen. Iemand die psychotisch of depressief is voelt zich vaak zo ontzettend ellendig... soms zien die mensen geen andere uiweg uit hun hel meer, ik begrijp het wel, maar het is wel heel tragisch.
K weet precies hoe ze zicht voelen....En Door Die Depressie Kan Het Soms het Einde Zijn Van Je Leven....
Je Houdt Een Hoop Verdriet 8ter Voor Mensen Maar Daar Denk Je Op Dat Moment Niet Bij na
Voor iedereen kan het zover komen als hulp niet optijd is....
Als ik het zal doen zal ik het niet tegen mensen zeggen...
K Zal Het Onverwachts Doen......
Misschien Zal Ik Een Briefje 8terlaten Wrom K Niej Meer Wou...
Zodat Vrienden Zich Niet Schuldig Hoeven Te Voelen....????
okay ff voor al die wijs neuzen met hun commentaar dat mensen die zelfmoord plegen egoistisch zijn ga alsjeblieft naar het humor/lol forum en ga daar lekker poep praten. mijn beste maat is volgende week een jr geleden de trein tegemoet gelopen HAED ON!! en nee niet omdat dat zijn doel in't leven was maar uit pure wanhoop schijnbaar hebben de uitzendingen naar kosovo, afghanistan en irak toch een dusdanig litteken achter gelatenen waar die alweer zo lang mee liep en geen enkelle verbetering voor ogen had. dat de gedachte zo door te moeten leven zo ondragelijk voor hem was dat tie uit eindelijk geen andere weg meer zag dan als laatste optie maar uit het leven te moeten stappen en dan heb je het echt over wanhoop daar heeft egoisme helemaal niks mee te maken dus de volgende keer als jullie weer lekker kortzichtig en bekrompen willen doen doe dat dan ff in het humor forum dan ga je nog lekker in de massa op ook! ik weet zeker dat me maat de voors en tegens op elkaar afgewogen heeft en dat dit de enigste optie was die overbleef en ook al had ik het liever anders gezien en vind ik dat wij niet over leven en dood mogen beslissen. heb ik er nu wel vrede mee kunnen vinden.
27-01-1978 // 20-09-2006 peter brons mijn respect gaat nog altijd naar jou uit en ik mis je ontzettend pik maar 'tis goed zo wan't het was ook geen doen tochb. I love you man!!!
27-01-1978 // 20-09-2006 peter brons mijn respect gaat nog altijd naar jou uit en ik mis je ontzettend pik maar 'tis goed zo wan't het was ook geen doen tochb. I love you man!!!
Ik vind het maar zwak En egoistisch Dus omdat ik een klote leven heb zou ik maar mijn familie ook nog veel pijn aandoen Ga lekker naar een psychiater zou ik zeggen
ja hoor neem jij nog een breezahhh...vast niemand in je omgevingdie zoiets gedaan heeft zeker...dom wijf
vast niemand in je omgevingdie zoiets gedaan heeft zeker
ik denk niet dat het daarmee te maken heeft
... ondanks alles blijf ik het laf vinden ... voor alle problemen is een oplossing
.. en dat blijf ik mijn leven lang zeggen ... dat een ander het daar niet mee eens is ... prima ... maar laat elkaar in de die waarde
okay ff voor al die wijs neuzen met hun commentaar dat mensen die zelfmoord plegen egoistisch zijn ga alsjeblieft naar het humor/lol forum en ga daar lekker poep praten. mijn beste maat is volgende week een jr geleden de trein tegemoet gelopen HAED ON!! en nee niet omdat dat zijn doel in't leven was maar uit pure wanhoop schijnbaar hebben de uitzendingen naar kosovo, afghanistan en irak toch een dusdanig litteken achter gelatenen waar die alweer zo lang mee liep en geen enkelle verbetering voor ogen had. dat de gedachte zo door te moeten leven zo ondragelijk voor hem was dat tie uit eindelijk geen andere weg meer zag dan als laatste optie maar uit het leven te moeten stappen en dan heb je het echt over wanhoop daar heeft egoisme helemaal niks mee te maken dus de volgende keer als jullie weer lekker kortzichtig en bekrompen willen doen doe dat dan ff in het humor forum dan ga je nog lekker in de massa op ook! ik weet zeker dat me maat de voors en tegens op elkaar afgewogen heeft en dat dit de enigste optie was die overbleef en ook al had ik het liever anders gezien en vind ik dat wij niet over leven en dood mogen beslissen. heb ik er nu wel vrede mee kunnen vinden.
Ik kan begrijpen dat mensen het een egoistische daad vinden, ookal ben ik het wel met je eens...
Mijn ex-vriend heeft vorig jaar een kogel door zijn hoofd geschoten (zat ook in het leger, goede rang, teveel gezien... Toen ik het hoorde wist ik niet waar ik het zoeken moest... Ik geloofde het niet; ik merkte dat het minder lekker liep bij hem, zijn nieuwe vriendin werkte niet erg goed.. ze wilde graag een kind(wat na zijn dood zonder zijn weten in toch geboren is)op het moment van wist hij nog niet dat het wel zou lukken. .zijn werk was zwaar.. Maar ik had niets aan zien komen.. Ik wist geneens dat hij daartoe instaat zou zijn.
Al die vragen spoelden harder over me heen dan de tranen over mijn wangen.. na 3 dagen kalmeerde ik een beetje en begon ik na te denken..
"waarom deed je dit? kon je het niet vertellen.. Dat het zwaarder werd en je het niet meer trok?"
nog geen dag later kwam de volgende vraag(die overeenkomt met die naïeve mening van mensen hier).
"Hoe kun je mij dit in godsnaam aan doen...?"
Verdriet mengt zich met woede, een militaire begravenis weerhield mij ervan afscheid te nemen... (als je ex-vriendje zich doodschiet is het niet fijn om op zijn begravenis geweren af te horen gaan)
Ik ben zijn beste vriendin heel lang geweest.. er was niets wat hij mij niet zou vertellen.. maar toch....
Hij deed dit omdat hij zelf geen uitweg meer zag...
Niet om mij of iemand anders te kwetsen..
Wie doet dat dan?
ik vind jezelf
... maar goed .. da's een oneindige discussie ... begrijp me niet verkeerd ... voor de daad zelf heb je als mens vind ik echt wel moed nodig om te doen ...
maar ik blijf het wegrennen voor je problemen vinden
...
fuck it!
het is een permanente oplossing voor een tijdelijk probleem!
het is een permanente oplossing voor een tijdelijk probleem!
zwak zwak zwak
recent maatje verloren door zelfmoordactie(bart boz)en nee begrip had ik absoluut niet voor zijn actie,maar wel RESPECT voor zijn keuze..... tis moeilijk te bevatten dat iemand dit wil,maar de keuze om te sterven maak je niet zomaar....rust in vrede maatje....
donateur
voor alle problemen is een oplossing .. en dat blijf ik mijn leven lang zeggen ...
maar bijvoorbeeld chronisch depressief zijn of een andere zware psychiatrische handicap? Dat gaat nooit meer over, wij als gezonde mensen kunnen wel vinden, denken, verwachten dat je daar mee moet dealen, leren leven, er het beste van te maken
maar als iedere minuut op de dag een uur duurt, en dat uur tergend, slopend is...tsjah...
En nog genoeg andere voorbeelden die ik kan bedenken
Ik kom op m'n werk iedere dag met mensen in gesprek die een einde aan hun leven willen maken of een poging gedaan hebben, en hoe goed ik mijn werk ook wil doen, hoe positief ik moet blijven, hoeveel perspectief...zelfs het kleinste beeje dat je ze moet geven...ik kan het me soms dondersgoed voorstellen dat ze ervoor kiezen eruit te stappen.
Ik kan me voorstellen dat soms iemand de moed op wil geven om zelfmoord te plegen omdat ze geen andere uitweg vinden
Maar zelfmoord is nooit de oplossing voor het probleem wat zich speeld
maar meer een uitvluchting omdat je geen oplossing kunt enof meer wilt vinden
dus nee, zelfmoord is niet de enigste oplossing ook niet soms en zal het nooit worden ( Vind ik )
Maar zelfmoord is nooit de oplossing voor het probleem wat zich speeld
maar meer een uitvluchting omdat je geen oplossing kunt enof meer wilt vinden
dus nee, zelfmoord is niet de enigste oplossing ook niet soms en zal het nooit worden ( Vind ik
)
Mag mijn touw en krukje wel lenen ?
meld mij ook weer eens!!
dacht laat ff weten hoe t met mij gaat.
zie dat bugs ook nog altijd actief is hier die kent me van hier nog wel.
gaat erug goed
heb de laatste tijd het idee dat ik er helemaal mee klaar ben, voel me zo relaxt en ontspannen, ondanks k het erg druk heb met werken.
voel me lekker me zelf en zelfverzekerd
heerlijk 100% rust in me koppie!!
eindelijk
dacht laat ff weten hoe t met mij gaat.
zie dat bugs ook nog altijd actief is hier die kent me van hier nog wel.
gaat erug goed
heb de laatste tijd het idee dat ik er helemaal mee klaar ben, voel me zo relaxt en ontspannen, ondanks k het erg druk heb met werken.voel me lekker me zelf en zelfverzekerd
heerlijk 100% rust in me koppie!!
eindelijk
hoezo een tijdelijk probleem kun jij in de hoofden van die personen kijken dan?
je hebt geen idee waar je het over hebt joh.
Maar zelfmoord is nooit de oplossing voor het probleem wat zich speeld
maar meer een uitvluchting omdat je geen oplossing kunt enof meer wilt vinden
zelfmoord.....
ik heb het vroeger geprobeerd maar toen ik er mee bezig was met me polsen door tesnijden beseft ik dat het niet de juiste weg is!
en dat er mischien een andere weg is om me beterder tevoelen!
en geloof me die zijn er zoek hulp bij mensen of vrienden je moet je leven niet op geven omdat alles tegen zit!
na regen komt zonnenschijne
ook al denk je van niet ik dacht het ook dat ik er nooit overheen zou komen maar nu 8 jaar later ben ik blij dat ik het nooit door heb gezet!!
ik heb het vroeger geprobeerd maar toen ik er mee bezig was met me polsen door tesnijden beseft ik dat het niet de juiste weg is!
en dat er mischien een andere weg is om me beterder tevoelen!
en geloof me die zijn er zoek hulp bij mensen of vrienden je moet je leven niet op geven omdat alles tegen zit!
na regen komt zonnenschijne
ook al denk je van niet ik dacht het ook dat ik er nooit overheen zou komen maar nu 8 jaar later ben ik blij dat ik het nooit door heb gezet!!
juist
Laat je verleden voor wat het is!
Dat probeer ik maar soms val je toch weer terug in het diepe en dan is het fijn als je iemand om je heen hebt die naar ja luisterd!en je op vrolijkt!
Het is alleen jammer dat het niet mijn geval!
Me vriend weet totaal niet hoe die er mee om moet gaan!
Laat je verleden voor wat het is!
Dat probeer ik maar soms val je toch weer terug in het diepe en dan is het fijn als je iemand om je heen hebt die naar ja luisterd!en je op vrolijkt!
Het is alleen jammer dat het niet mijn geval!
Me vriend weet totaal niet hoe die er mee om moet gaan!
Me vriend weet totaal niet hoe die er mee om moet gaan!
klinkt miss heel bot hard ... maar bedoel het niet persoonlijk ... dan zoek je toch hulp ... niemand anders dan jij weet beter dat er wat mis is
en in hoeverre je aan het af glijden bent vechten voor jezelf is geen schande
dan zou het "komen" zijn...
Vind het egoistisch!
Zelf ontvlucht je al je problemen en toestanden en shit, en je laat je dierbaren achter met veel pijn, veel verdriet & veel vragen!
mensen met een psychische stoornis kijken daar niet meer naar.
iemand van buitenaf denkt daar zo over ja, maar de mensen die lijden niet meer.
het is gewoon een ziekte die je daartoe zet.
laatste aanpassing
Hoor ik psychische stoornis ? 
DEATH IS THE ONLY WAY OUT !!!
DEATH IS THE ONLY WAY OUT !!!
donateur
Nee, ik vind het kortzichtig als je alleen aan je zelf denkt door je eigen leven te nemen
dan begrijp je kennelijk niet wat er allemaal door het hoofd kan gaan van iemand, vaak zijn mensen ervan overtuigd dat de wereld en hun naasten beter af zijn zonder hen, niet als excuus, niet als iets dat ze zich voorhouden, maar een overtuiging.
ja tuurlijk , alsof dit zo speciaal is 
Zelfmoord is een makkelijke uitgang, de weg naar de uitgang daarentegen is vaak een hel maar het is nooit een oplossing