Tijd voor mijn keta-ervaring
Enjoy
eerst nam ik een klein beetje.... gewoon om t op te bouwen..
rustig lekker gevoel. beetje spacend... later de avond nam ik wat meer en het voelde al wat minder fijn en raar, maar ik wou wel eens uittreden en in die wereld komen. Dus ik heb nog een lijn genomen ging op me bed liggen..... heb nog nooit zoiets naars meegemaakt.
ik zat gevangen in een eindelose nachtmerrie die mijn leven moest voorstellen ik wist niet waar ik was wie er bij me was en of ik nou wakker was of niet. Alles uit me leven was slecht ik was een mislukking en dacht meerdere keren aan de dood en zelfmoord leek de enige uitweg. Ik kon me niet bewegen en of ik nou muziek in of uit me oren dee ik bleef het horen. Ik wist niet of ik nog ademde dus snakte steeds naar adem wist niet of ik door me mond of neus ademde wist op een begeven moment niet meer of ik wel leefde. Ik heb me nog nooit zo slecht gevoeld.
Ik wou praten maar er kon alleen maar een gekreun uit komen en wist niks anders te zeggen als..."keeeeee...taaaaa...miiii...neee" of het hard was of zacht wist ik niet. Het was een vreselijk gevoel, de wereld was niet echt en het leven op aarde had geen zin meer.
Ik kon niet zien hoelaat het was en hoopte dat het snel voorbij was. Uiteindelijk bleef ik nog een uur of 2 in een vage enge bange roes en viel in slaap.
Dat ging dus niet als gepland.
Nou aangezien ik een nuchter en niet paranoïa persoon ben heb ik een goed onderscheid van wat echt en nep is.... dus bang was ik er zeker niet van geworden en wilde wel eens weten hoe die mooie wereld nou was....
de dag erop...
Het werd tijd voor try 2.
Ik nam redelijk snel een aantal sleutelpuntjes en de rest van het zakje(1/3 tot halve gram denkik)
Ging in m'n chill plekje liggen en er was deze keer een vriend bij die oplette. Toen het begon kreeg ik weer vage gedachtes maar dacht gelijk van.. niet aan denken je bent vrij...en jahoor daar ging ik..
leek wel alsof mijn geest werd losgerukt aan de binnenkant van mijn vel en kleiner werd in mijn lichaam. En alsof ik rondjes bleef vliegen in mezelf. Ook mooie gedachtes van vrij vliegen door het universum en alles wat groot was was klein en wat klein was wat groot... niks had waarde en alles was mooi. En een hele hoop dat soort dingen, maar jullie zullem het wel kennen.
Bijzonder spul en tegelijkertijd gevaarlijk.