opeens heeft een geliefde kanker...moeilijke periode

nouh kreeg woensdag duz te horen dat me ma waarschijnlijk kanker heeft
ze loopt al zo'n lange tijd met klachten en na 2 antibioticakuren en een aantal onderzoeken hier toch maar naar utrecht gestuurd er zit iets in haar hoofd onder haar oog wat er niet hoort te zittuh
ze slikt nu ik weet nie hoeveel pijnstillers elke dag tot maandag dan word ze in utrecht opgenomen en dinsdag een kijkoperatie..waarbij ze stukjes weefsel gaan wegnemen en onderzoeken. ook nog een scan van haar hals erbij en dan krijgen we volgende week donderdag duz te horen of ze er wat aan kunnen doen of dat het niet behandelbaar is Dit word echt mijn meest beangstigende dag van me leven!!
ik ben nog nooit zo bang geweest echt lijkt of ik in een waas leef en ineens word wakker geschud en ik besef dat me moeder wel eens dood kan gaan.. zo ineens
er werd duz gesproken over lymphoon ofiets i.i.d geval sluiten ze niet uit dat t een hodskinsvorm kan zijn
meer mensen die dit mee hebben gemaakt???
Ik kan t echt niet aan om al die topics over kanker door t egaan spitten

we hebben maandag te horen gekregen dat pa kanker heeft.
longkanker, althans in die categorie.
longen zijn eigenlijk totaal niet slecht.
het is het vocht wat om de long zit..

deze vorm is niet te bestralen of te opereren,
enkel uit te rekken

20 juni begint de chemo

Sterkte Qatja....

Hier was het vandaag ook weer 'feest'....

Mn moeder haar rechterborst heeft ongeveer de zelfde symptomen als ze met haar linkerborst voorheen had.
Morgen krijgt ze een mammografie en eventueel daarna nog een echo...

Maandag volgt de uitslag.
Er komt geen eind aan, iedere keer weer wat anders.

pff ik ben hier een hele tijd niet geweest!gewoon omdat ik ff me leven zonder die gedachtes aan kanker en alles wil leiden..heb ook ff een periode dat ik weinig aan me ma denk..druk dr niet weg maar wil gewoon ff genieten nu van mijn leven en me richten op mn dingetjes enzo...
maar ik schrik van alle berichten weer..
maar birgit jouw ken ik persoonlijk en ik wist niet eens dat je moeder kanker had krijg er kippenvel van en zit hier met tranen in me ogen...
omdat ik psies weet hoe jij je voelt.. en dat kutgevoel gun ik niemand
ik scrolde naar beneden net en hoopte op n betere berichtje wat komen zou en ineens lees ik dat ze niks meer voor dr kunnen doen
meiss wat erg

Uitspraak van VS* op maandag 4 juni 2007 om 22:48:

▶

Klopt wel een beetje, nu leef je op de automatische piloot, je moet zoveel regelen. En je krijgt nog heel veel aandacht, dat wordt over een paar weken allemaal minder.. En hoe je dan reageert is per persoon verschillend, ik persoonlijk heb voor mijn gevoel geen hele grote klap gehad. Beetje kop in het zand steken denk ik, en gewoon door proberen te leven. Snap achteraf niet hoe ik het gedaan heb, maar je kan heel sterk zijn op het moment dat het moet lijkt het wel..

Leven bij de dag op dit moment in ieder geval! Sterkte meis!

idd je komt er pas achter hoe sterk je bent als je zoeits meemaakt..
k dacht zelf altijd dat ik n overdosis pillen zou nemen als ik zoiets mee zou maken maar ik verbaas me d rover hoe sterk ik ben geweest!
ik wens jouw en iedereen hier dan ook veel sterkte met alles!!!

kleine verandering..

mijn Tante werk op een kanker afdeling en die was het er niet me eens dat de artsen, ''gewoon maar'' chemo ginge doen, terwijl ze eigenlijk niet wisten wat er nou echt aan de hand was.
nu gaan ze het allemaal opnieuw onderzoeken.
het komt dus wel van een klier af deze vorm van kanker.
lymfen,alvleesklier ect.
dus maybe vinden ze iets, ,maybe is er nog iets aan te doen...
pa is trouwens 2 kilo aangekomen deze week.
dat gaf me toch wel weer een goed gevoel

ik wens iedereen heel veel sterkte in deze klote tijden

Uitspraak van _Q_ op dinsdag 19 juni 2007 om 22:49:

▶

maybe vinden ze iets, ,maybe is er nog iets aan te doen...
pa is trouwens 2 kilo aangekomen deze week.
dat gaf me toch wel weer een goed gevoel

Hoop het voor je en goed dat je pa is aangekomen!

Uitspraak van _Q_ op dinsdag 19 juni 2007 om 22:49:

▶

ik wens iedereen heel veel sterkte in deze klote tijden

Dank je...iedereen hetzelfde gewenst.

kuttijden... praat me dr niet overr... pfff

wens jullie allemaal het beste, xxx

Mn pa is pas van longkanker af GELUKKIG !
Heefty nog wel om de 3 of 4 maanden eeen onderzoek worden er foto's en zo gemaakt.

Hij wou dat we er gewoon mee omgingen en hem niet als een zielig iemand gingen zien. Gelukkig gedroeg hij zich ook niet zo.
Mja kan het begrijpen dat het slopend kan zijn !!

Kanker is en blijft een klote ziekte...

Ikzelf heb het overleefd..(non-hogdkin)
Maar dat doet lang niet iedereen
Ben beide ouders eraan verloren..
Moeder in mei 2005 en vader oktober 2006..

Het is verschrikkelijk om te zien,
dat iemand waar je ooit tegen op keek, luiers
moet dragen, en kwijlend in bed ligt..

Het geeft je zo'n machteloos gevoel,
je ziet hoe iemand langzaam door je vingers glipt..

En je weet dat je er niks tegen kan doen,
behalve die laatste knuffel geven..

En zeggen dat het goed is en dat je van ze houdt..


Daarom iedereen die er mee moet dealen,

Heel veel sterkte

Pfff kut om te lezen allemaal!!! zoveel dingen zijn niet eerlijk!!!
Mensen ontiegelijk veel sterkte met dit alles!!!!!

jikte gekte

poe

vette kutzooi man

jou leven gaat niet echt over rozen man..


hou je taai !

Ik wil iedereen veel sterkte wensen.

Mijn moeder is in nov. 2005 onverwachts overleden, en nog is het moeilijk.

Mijn collega had vorig jaar baarmoederhalskanker, en het leek zo goed te zijn. Nu is het uigezaaid naar haar lever, en is er niks meer aan te doen.

mijn oma is in december overleden aan de gevolgen van lymfklierkanker.
het is uiteindelijk in de lever terecht gekomen, daardoor ging haar hele huid verkleuren, alles werd geel.
sinds kort heeft mijn vader nu last van zijn ontlasting, er werd aan galstenen gedacht, maar nu begint mijn vader ook een gele tint te krijgen.. het zou toch niet weer zover zijn ik ga nu echt door een hel

Uitspraak van verwijderd op donderdag 28 juni 2007 om 16:16:

▶

mijn oma is in december overleden aan de gevolgen van lymfklierkanker.
het is uiteindelijk in de lever terecht gekomen, daardoor ging haar hele huid verkleuren, alles werd geel.
sinds kort heeft mijn vader nu last van zijn ontlasting, er werd aan galstenen gedacht, maar nu begint mijn vader ook een gele tint te krijgen.. het zou toch niet weer zover zijn ik ga nu echt door een hel

en is er al wat meer bekend??

Uitspraak van ! ! S@MMIE ! ! op maandag 2 juli 2007 om 16:32:

▶

en is er al wat meer bekend??

de operatie is gedaan en er is iets geplaatst waardoor de afvalstoffen beter weg kunnen.. maar helaas had het niet zo kunnen zijn dat het gewoon galstenen waren dr zit wel degelijk een (kleine) blokkade, of het nou kanker is of niet, ze gaan in ieder geval opereren. 11 juli weet ik pas meer

Uitspraak van ! ! S@MMIE ! ! op vrijdag 29 juli 2005 om 17:54:

▶

meer mensen die dit mee hebben gemaakt???

jawel heb zelf iets in mijn hoofd wat er nie hoort

kan me wel indenke in welke situatie je zit

veel sterkte

Uitspraak van verwijderd op zondag 8 juli 2007 om 22:57:

▶

jawel heb zelf iets in mijn hoofd wat er nie hoort

denk dat ik jou meer sterkte moet wensen dan... kut zeg...

Uitspraak van verwijderd op zondag 8 juli 2007 om 22:57:

▶

kan me wel indenke in welke situatie je zit

= zat

Uitspraak van verwijderd op woensdag 4 juli 2007 om 12:57:

▶

11 juli weet ik pas meer

laat even weten als je wilt hoe t afloopt verder

verder iedereen veel sterkte met alles

Uitspraak van ! ! S@MMIE ! ! op maandag 9 juli 2007 om 12:51:

▶

laat even weten als je wilt hoe t afloopt verder

de uitslag is binnen en het komt er op neer dat hij het overleeft de alvleesklier wordt compleet verwijderd en ze gaan het vervangen met iets kunstmatisch. maakt niet uit, liever je leven lang pillen slikken dan de dood recht in de ogen kijken toch
ze beginnen morgen al met opereren.
de dokters hebben wel gezegd dat er rekening moet worden gehouden met een herstelprocedure van 2 maanden, dus ik hoop dat we nog op vakantie kunnen
ik ben zo blij en opgelucht dat ik niet door hetzelfde verhaal moet gaan als hiervoor, en jullie allemaal bedankt voor de steun!

ik wil nog wel iets kwijt over deze ziekte.
in de periode dat ik mijn oma had verloren (non-hodgkin, kanker in de lymfenklieren) heb ik nogal het een het ander meegemaakt.
zo zie je iemand die altijd vol trots was ineens kaal worden, en je moet diegene verzorgen die vroeger jou heeft verzorgd.. het is erg pijnlijk, maar je doet er niks aan.
maar wat ik heb geleerd aan deze ziekte is dat het nog lang zo erg niet is vergeleken met andere doodsorzaken.
klinkt misschien hard, maar het is echt zo.
in de periode dat een persoon opgegeven is neem je in principe al afscheid maar dan gedeeltelijk, beetje bij beetje.
uiteindelijk kan je je dan al wat beter voorbereiden, de dood komt altijd als een klap en daar doe je niks aan, maar als je weet dat het er aan komt (ook een kwelling natuurlijk) heb je er meer aan dan als een persoon ineens een hartstilstand zou krijgen.
neemt niet weg dat het een klote ziekte is hoor! vooral voor jonge mensen.

als laatst wil ik iedereen veel sterkte wensen, want ondanks het flockerige "BAN, SLOTJE, STERF" gedrag zijn jullie uiteindelijk allemaal toch wel lief ^^

wat fijn om te horen

maar ik wil hier toch nog even op inhaken
iemand verliezen die plotseling t leven laat is ontzettend erg omdat je nooit geen afscheid kunt nemen maar iemand die altijd voor je gezorgd heeft en er altijd voor je was en je geen leven voor kan stellen zonder die persoon en die dan ineens langzaam afsterft en je elke dag huilend wakker hoort worden van de ellende/pijn/verdriet dat vind ik toch eigenlijk net zo hard
Nu ik eraan terug denk lijkt t soms wel meer pijn dan ooit te doen als ik eraan denk hoe ik me lieve mams langzaam weg zag glippen

Ik heb er ook vaak over nagedacht en vaak gebeden.. Mocht het zo zijn dat ze ergens na maanden toch uiteindelijk dood zou gaan aan die kutziekte en we langere periode al die onckerheid/stress/verdriet en pijn moeten doorstaan neem haar dan nu van ons af. T is behoorlijk moeilijk om dat te denken omdat je dr zo lang mogelijk bij je wilt hebben maar kep er vaak voor gebeden... Als t dan toch zo moet aflopen liefst dan wat snel zodat t haar zo min mogelijk pijn zal doen..

Ik heb t nu weer aardig moeilijk ff Zelfs nu nog steeds dagen dat ik denk verdomme mam je kan nu toch niet zomaar dood zijn Dan kijk ik naar buiten en hoop ik dat ze aan komt rijden in dr auto'tje en gezellig bij me op de koffie komt of soms denk ik wat als ze helemaal niet dood is en ze zich moest verbergen voor iets en ze staat ineens voor de deur T ongeloof is er nog steeds en momenteel kan ik t niet verdragen dat ik dr nooit meer zal zien Het is zoo fucking gemeen...
Kep net me diploma gehaald nieuwe baan en wil dit met dr delen. Wou dr vanmiddag zoo graag ff om advies vragen voor iets.. dan zit ik met me telefoon in me hand en in t scherm van me mobiel 'mam werk' te staren en wil ik dr bellen, net zoals ik vroeger altijd deed ik heb dat nummer overigens nog steeds niet kunnen wissen stom eigenlijk maar dat is zo definitief dan

Tlijkt soms of t alleen maar moeilijker word.. maar misschien komt t nu ff omdat ik weer wat veranderingen heb in me leven die ik t liefst met haar wil delen
pfff de zooi weer ff van me afgeschreven..

Samanta ik begrijp precies wat je bedoelt,tja t blijft moeilijk ook na 40 jaar,het verlies is altijd te vroeg en zal altijd moeilijk blijven.
Ik wens je heel veel sterkte in deze tijd.
Liefs van een oma.

Uitspraak van ! ! S@MMIE ! ! op maandag 9 juli 2007 om 12:51:

▶

denk dat ik jou meer sterkte moet wensen dan...

bedankt

ben er al wel aan geholpe maar jah
is er nog wel

maar gewoon doorgaan met je leve
kun je wel blijve piekere maar daar word het ook
nie beter van

ze zegge nie voor niks FEESTE TOT JE ERBIJ NEERVALT

Uitspraak van verwijderd op woensdag 11 juli 2007 om 16:15:

▶

maar wat ik heb geleerd aan deze ziekte is dat het nog lang zo erg niet is vergeleken met andere doodsorzaken.
klinkt misschien hard, maar het is echt zo.
in de periode dat een persoon opgegeven is neem je in principe al afscheid maar dan gedeeltelijk, beetje bij beetje.
uiteindelijk kan je je dan al wat beter voorbereiden, de dood komt altijd als een klap en daar doe je niks aan, maar als je weet dat het er aan komt (ook een kwelling natuurlijk) heb je er meer aan dan als een persoon ineens een hartstilstand zou krijgen.

is wel zo , heb laatste tijd om me heen bij veel mensen gezien dat er plotseling mensen zijn overleden , en toch ben je dan in 1 klap alles kwijt..
de ziekte van me vader duurt nu precies 2 jaar , en ik weet dat het keer afgelopen is ..
ik heb liever dit ondanks alle pijn (en ontzettend vermoeiend) dan plotseling ineens wat kwijt zijn
maar dat is dan bij iedereen verschillend , samantha kijkt daar bijvoorbeeld weer anders tegenaan.. ligt aan de persoon zelf

ben blij aan ene kant dat die **** ziekte nu zo lang duurt krijg teminste fatsoenlijk de kans om afscheid te nemen en erop voorbereiden ..

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 13 juli 2007 om 19:29:

▶

is wel zo , heb laatste tijd om me heen bij veel mensen gezien dat er plotseling mensen zijn overleden

ben je nie de enigste

zie het ook steeds meer

Uitspraak van ! ! S@MMIE ! ! op woensdag 11 juli 2007 om 16:46:

▶

dan zit ik met me telefoon in me hand en in t scherm van me mobiel 'mam werk' te staren en wil ik dr bellen, net zoals ik vroeger altijd deed ik heb dat nummer overigens nog steeds niet kunnen wissen stom eigenlijk maar dat is zo definitief dan

heb ik ook nog steeds hoor!
krijg steeds een smsje of telefoontje en dan staat er mama in het scherm omdat mijn pa de oude telefoon van mijn moeder gebruikt. dat is dik vaag, schrik elke keer weer als ik een sms of telefoontje krijg. maar durf haar nummer ook niet te wissen.

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 13 juli 2007 om 19:29:

▶

ben blij aan ene kant dat die **** ziekte nu zo lang duurt krijg teminste fatsoenlijk de kans om afscheid te nemen en erop voorbereiden ..

elke dag afscheid moeten nemen breek je ook wel een keertje op.
ik heb 17 dagen achter elkaar afscheid moeten nemen, elke dag weer.
ik kon het ook niet langer vol houden.
totdat ze zei dat ze niet meer alleen wilde zijn, ze was bang. we hebben 5 dagen zitten waken. het rare is dat ze daar eigenlijk ligt te sterven en wij zitten ernaast puzzeltjes te maken of een boek te lezen. rare gedachte eigenlijk.

mensen allemaal heel veel sterkte

Uitspraak van verwijderd op vrijdag 13 juli 2007 om 19:29:

▶

ik weet dat het keer afgelopen is ..

geniet van elke dag die jullie samen hebben.

Uitspraak van verwijderd op maandag 16 juli 2007 om 19:38:

▶

heb ik ook nog steeds hoor!
krijg steeds een smsje of telefoontje en dan staat er mama in het scherm omdat mijn pa de oude telefoon van mijn moeder gebruikt. dat is dik vaag, schrik elke keer weer als ik een sms of telefoontje krijg. maar durf haar nummer ook niet te wissen.

jah idd nouh ik heb het na anderhalf jaar dus nog steeds dus micht je hem niet kunne wissen je bent niet de enige

heb zat. op dance valley AL mijn filmpjes gewist van de afgelopen 2 jaar al me afterparty's feestjes etc...
maar zat n filmpje op van mijn moeder.. dan lacht ze naar de camera enk kijk er vaak naar als ik dr ff mis..
maargoed GODZIJDANK was ik wel zo slim om dat filmpje op me comp te zetten als ik dat niet had gedaan was ik echt geflipt zeg

Uitspraak van verwijderd op maandag 16 juli 2007 om 19:38:

▶

we hebben 5 dagen zitten waken. het rare is dat ze daar eigenlijk ligt te sterven en wij zitten ernaast puzzeltjes te maken of een boek te lezen. rare gedachte eigenlijk.

jaa raar is dat he

Uitspraak van verwijderd op woensdag 30 mei 2007 om 00:29:

▶

ROTTERDAM - Een internationaal team van onderzoekers heeft vijf genen ontdekt die een rol spelen bij het veroorzaken van borstkanker. Ze deden onderzoek bij 25.000 vrouwen die de kwaal hadden.

De vijf genen werden eerder niet als 'serieuze kandidaten' gezien bij de veroorzaking van borstkanker, aldus het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam. Ook het Leids Universitair Medisch Centrum nam aan het wereldwijde onderzoek deel.



"De risico's zijn per afzonderlijke genvariant laag, maar een samenspel van meerdere genvarianten bij één individu kan de risico's verder verhogen.

De bevindingen verhogen in sterke mate het inzicht in het ontstaan van borstkanker bij een deel van de patiënten", aldus een woordvoerder maandag.

Genvariant

Met behulp van de gevonden genvarianten kan een verklaring worden gevonden voor het familiair voorkomen van borstkanker in veel families.

Maar eerst moet een diagnostische test worden ontwikkeld waarin deze en eerder ontdekte genvarianten worden getest.

Risicofactor

Een belangrijke risicofactor voor het krijgen van borstkanker is erfelijke belasting. Een gezonde vrouw die één of meer verwanten in de eerste graad heeft (moeder, zus of dochter) die aan borstkanker lijden, heeft zelf twee tot drie keer zoveel kans op het ontwikkelen van deze vorm van kanker.



Dankzij de ontdekking kan borstkanker in een eerder stadium worden getraceerd en effectiever worden bestreden.

De resultaten van het onderzoek staan in het wetenschappelijke blad Nature.

Ik heb dit bericht ook gelezen, en kwam voor ons op een klote moment. Mijn moeder had net laten onderzoeken of de borstkanker die ze al twee keer gehad heeft erfelijk is of niet. Uit het onderzoek bleek dat dit niet het geval was, wat voor opluchting zorgde bij mijn moeder en zus. Diezelfde dag kwam dus het bericht dat er nieuwe genvarianten ontdekt zijn. Minders hoor..(N).

zo mijn pa is sinds vrijdag weer thuis,

ff herstelle voor de chemo begint,

tot nog toe geen tumor kunnen vinden, alleen het vocht(waar de kanker in zweeft)
longvliezen hebben ze vastgeplakt aan vliezen om de ribben(doen ze vaak bij mensen die vaak een klaplong hebben)
maar nu hadden ze vergeten medicatie vergeten mee te geven in ziekehuis
dus pa had eergsiter enorm veel pijn

ma nu gaat het gelukkig weer beter hier

nogmaals iedereen sterkte hier !

je denk altijd, het gebeurd thuis niet, tot het gebeurd

Uitspraak van _Q_ op woensdag 25 juli 2007 om 00:53:

▶

je denk altijd, het gebeurd thuis niet, tot het gebeurd

good luck

Veel sterkte allemaal!

Sterkte mensen!

Veel sterkte meisz

Ik ben zelf me moeder 10 maanden geleden verloren ook aan kanker, en als ik deze berichten hier lees, voel ik de pijn van andere ook, herken er zoveel dingen uit. Heb nog niet alles kunnen lezen, maar toch veel sterkte gewenst voor de mensen die het moeilijk hebben

Uitspraak van _Q_ op woensdag 25 juli 2007 om 00:53:

▶

je denk altijd, het gebeurd thuis niet, tot het gebeurd

jup... terugdenkend aan me pa die er 7 jaar geleden aan stierf na ongeveer een klein jaartje tegen deze kutziekte te vechten.

sterkte peeps

1 op de 3 krijgt een keer kanker, één troost voor anderen behalve mezelf, ik heb het 3x gehad.
Tis en blijft en kutziekte en ik zou denk ik gek worden als ik zou horen dat er niks aan te doen zou zijn.

Heb net te horen gekregen dat m'n vader acure leukemie heeft.
Hij ligt nu in het ziekenhuis en gaan kijken OF ze een behandelplan kunnen opstellen.

Vind het een rare gedachte dat ie er zomaar nietmeer kan zijn. Moet er ook even niet aan denken eigenlijk.

Sterkte voor iedereen

Uitspraak van nouk op donderdag 30 augustus 2007 om 10:48:

▶

Moet er ook even niet aan denken eigenlijk.

zowiezo nooit van uit gaan denk ik... sterkte ermee

Uitspraak van nouk op donderdag 30 augustus 2007 om 10:48:

▶

Heb net te horen gekregen dat m'n vader acure leukemie heeft.
Hij ligt nu in het ziekenhuis en gaan kijken OF ze een behandelplan kunnen opstellen.

Vind het een rare gedachte dat ie er zomaar nietmeer kan zijn. Moet er ook even niet aan denken eigenlijk.

Sterkte voor iedereen

laten we hopen dat alles weer goed komt

een vriendin van pa en ma had pas ook acute leukemie
maar die nu ''kankervrij''
na de behandeling

pa heeft nu de helft van zijn chemo erop zitten,
en het lijkt goed aan te slaan

sterkte ermee

dank jullie wel!

Hebben gisteren een ''familiegesprek'' gehad.
Het blijkt dat het geen acute maar chronische leukemie is, ook heeft hij nog een longontsteking.

Volgende week wordt duidelijk of het alleen een chemo wordt of dat hij in een studieprogramma van het AMC kan.

Kmot nog een lange zware tijd aan, maar laten we idd maar het beste hopen!

Als iemand ernstig ziek is dan kan het een oplossing bieden om een weblog aan te maken bij http://www.isziek.nl
Je kunt dan familie vrienden kennissen collega’s enz... op de hoogte houden van de ontwikkelingen van je ziektebeeld.
Het werkt echt (spreek uit ervaring)

Je verteld je verhaal op de site bij veranderingen in je ziektebeeld maar 1 keer in plaats van telkens dezelfde confronterende telefoon gesprekken. Ook krijgt je omgeving dan geen verhalen die niet kloppen.

Mensen in je omgeving kunnen dan zelf zien hoe het met je gaat zonder confrontatie wat vaak een drempel is...
Ook het achterlaten van een reactie op een door jou geplaatst bericht wordt veel gewaardeerd. Mensen steken je een hart onder de riem of schrijven een verhaaltje om je op te peppen.


Gr. Fred Kaauw

Uitspraak van _Q_ op donderdag 30 augustus 2007 om 15:16:

▶

sterkte ermee

Inderdaad... voor iedereen

Net telefoontje gehad. Mijn lieve schoonmama heeft alle bestralingen net gehad (ze heeft voor de derde x borstkanker) en zou donderdag aan de chemo beginnen... Maar ze hebben een vlek op dr long gevonden dus dat eerst maar eens afwachten.

Ik vind het nu al moeilijk laat staan als het mijn eigen moeder (of vader) zou zijn zoals de meesten hier mee maken. Het idee dat ik ook zo mijn eigen moeder kwijt zou raken bezorgd me keer op keer nog net geen paniekaanval dus ik probeer er zo weinig mogelijk aan te denken.

Het machteloze gevoel herken ik wel. Probeer dan ook maar zoveel mogelijk mijn eigen ding te doen en er op een positieve manier energie in te steken. Heb in de week van de KWF collecte gelopen en gister voor al mijn vriendinnen en collega zo'n geluksarmbandje van Pink Ribbon gekocht. Ook meteen maar lid geworden van Pink Ribbon. Wat moet je anders? Dan ga ik wel een x minder stappen als ik daardoor iemand anderse kan helpen.

Zou alleen ook zo graag willen dat ik mijn vriend en zijn vader kan helpen die worden gek van verdriet van de situatie en ik heb gewoon geen flauw idee ik ze kan helpen...

Kan me voorstellen dat jij je behoorlijk machteloos voelt. Heel veel sterkte in elk geval, en goed dat je iets constructiefs hebt gedaan.

Niet deze eventuele vorm. Maar mijn moeder zelf heeft borstkanker gehad gelukkig was ze er op tijd bij. Maar ik weet wat je doormaakt, veel sterkte gewenst!

.

Ik heb het van zo dichtbij nog nooit meegemaakt, thank God for that. Mijn oom is een paar jaar geleden overleden aan longkanker. We hoorden op vrijdag dat hij het had en anderhalve week later was hij dood. Verschrikkelijk.

Iets waar vroeger weinig over gesproken werd, komt tegenwoordig echt teveel voor. Denk dat iedereen wel iemand kent via via of in de naasten omgeving die met deze ziekte te maken heeft. Of jijzelf natuurlijk.
Ik heb echt respect en goede moed voor alle mensen die er zo goed mee om kunnen gaan. Met bewondering lees ik de verhalen hier boven..
Zelf heb ik zoiets gelukkig niet meegemaakt, ben wel blij dat er een forum is voor mensen die toch even hun hart willen luchten.

Ik wens iedereen heel veel Sterkte.
Op zulke momenten besef je maar weer al te goed dat het leven veelste kort kan zijn. Geniet dus van elke dag!!!

pa is vorige week vrijdag opgenomen om 9 uur smorgens.
met de ambulance, had echt heel weinig lucht

is de chemo eindelijk achter de rug en denk je ''ff rustig aan''

ma goed, het gaat inmiddels weer een stuk beter gelukkig
pa komt maandag weer thuis.

en het ''geen adem'' kwam niet door de kanker gelukkig.

maar door de bronchitus

de kanker staat nu stil en ''stabiel'' vertelde ze vandaag

mijn moeder is 2 jaar geleden geopereerd aan een hersentumor
de tumor was gelukkig goedaardig
en wat nog mooier was, hij zat op een gunstige plek
en de Operatie was ook goed geslaagd

wel heeft ze 2jaar na de operatie last van allerlei kwaaltjes
zoals hoofdpijn ,spierpijn in haar arm en been


meer mensen die deze kwaaltjes herkennen ??


ik heb het 1 en ander opgezocht op internet
het schijnt dat hersentumoren erfelijk kunnen zijn ??

want mijn oom ,(broer van mijn moeder)
heeft ook een hersentumor
en opereren is geen optie volgens de dokters
want hij zit op een hele ongunstige plek

Ik krijg hier een brok in m'n keel van Heel veel sterkte mensen

Ook van dichtbij meegemaakt, moeder had borstkanker. Gelukkig was ze er redelijk op tijd bij ze moest wel bestraald worden en kreeg chemokuren! Best heftig allemaal. Je moet proberen positief te blijven denken dat helpt echt