opeens heeft een geliefde kanker...moeilijke periode

nouh kreeg woensdag duz te horen dat me ma waarschijnlijk kanker heeft
ze loopt al zo'n lange tijd met klachten en na 2 antibioticakuren en een aantal onderzoeken hier toch maar naar utrecht gestuurd er zit iets in haar hoofd onder haar oog wat er niet hoort te zittuh
ze slikt nu ik weet nie hoeveel pijnstillers elke dag tot maandag dan word ze in utrecht opgenomen en dinsdag een kijkoperatie..waarbij ze stukjes weefsel gaan wegnemen en onderzoeken. ook nog een scan van haar hals erbij en dan krijgen we volgende week donderdag duz te horen of ze er wat aan kunnen doen of dat het niet behandelbaar is Dit word echt mijn meest beangstigende dag van me leven!!
ik ben nog nooit zo bang geweest echt lijkt of ik in een waas leef en ineens word wakker geschud en ik besef dat me moeder wel eens dood kan gaan.. zo ineens
er werd duz gesproken over lymphoon ofiets i.i.d geval sluiten ze niet uit dat t een hodskinsvorm kan zijn
meer mensen die dit mee hebben gemaakt???
Ik kan t echt niet aan om al die topics over kanker door t egaan spitten

kanker is gewoon echt een klote ziekte..
soown jonge mensen die er tegenwoordig aan dood gaan..

Weet je wat wel mooi is. Dat er op een website als deze, die eigenlijk over feesten en dergelijke gaat (vaak ook over drugs enzo), ook ruimte is voor serieuze gesprekken. En dat mensen die elkaar misschien nooit zullen zien toch elkaar steun kunnen bieden.

Eerder in een relatie heb ik mijn toenmalige schoonmoeder verloren aan een zeer zeldzame ernstige vorm van kanker en dat heeft nog steeds invloed op me. De relatie liep kapot en ook het gezin van mijn toenmalige vriend is helemaal uit elkaar gevallen. Niets dan pijn en ellende bracht het met zich mee. Nu, ruim 2 jaar later, heb ik al ruim 7 maanden met mijn vriend en we gaan samenwonen. En nu hebben we vrijdag gehoord dat zijn moeder het weer heeft (voor de derde keer). Weer borstkanker.

Het is een schat van een vrouw en ik ben ontzettend veel om haar gaan geven. Het feit dat ze geen chemo of amputatie wil beangstigd me dan ook wel een beetje. Binnen drie weken wordt ze nu geopereerd en krijgt ze bestraling. Hoeveel ik om haar geef... maar om mijn vriend geef ik nog meer. Ik wil hem gewoon gelukkig zien en hoop écht dat t goed uitpakt. Ben ook gewoon bang dat tweer foutloopt zoals vorige x. Dat ook hij zich afsluit en de ziekte daardoor tussen ons in zal komen te staan.. Misschien heel stom maar ik ben zo bang voor de ziekte en alles wat het met zich meebrengt.

Nog een misschien stom iets... vraagje voor met name de dames op het forum. Hebben jullie er ook wel eens bij stilgestaan dat de kans groot is dat je kinderen het ook krijgen wanneer het in de familie zit? Kben gek op kinderen maar hij zei ook al dat wanneer ik een dochter krijg het bijna zeker zal zijn dat ze het ook heeft.... Nog 2 zussen van zijn moeder hebben het ook. Ben benieuwd of jullie er wle eens over nagedacht hebben en of het effect heeft op je kinderwens bijvoorbeeld. Zou je om die reden besluiten om geen kinderen te nemen?

Net zoals al eerder vermeld werd wil ik ook iedereen heel veel succes en sterkte wensen. En ik wil de oprichtster van dit forum bedanken voor haar initiatief. Je maakt iets heel moeilijks en persoonlijks bespreekbaar en bent zo een steun voor velen die iets soortgelijks hebben meegemaakt of meemaken

mijn moeder heeft 4jaar geleden borstkanker gehad , en is er nu gelukkig weer helemaal bovenop laatst heeft ze nog een onderzoek gehad en het was helemaal weg

Ik ben dan wel geen dame maar wil toch even reageren. Jullie kunnen je laten informeren bij een arts en eventueel laten screenen.
Lang niet alle borstkanker is erfelijk (5-10% ). Je zou eerst moeten weten of het om een erfelijke vorm gaat en óf je vriend die ook draagt. Zelfs al heeft je vriend die genen dan is het een kans van 60% (plusminus) dat je kind dat ook krijgt (áls het een dochter wordt).
Dat zijn best wel veel als-en.

Check eens: http://www.levenmetborstkanker.nl/nieuwserfelijkebkfeiten.html

In ieder geval sterke met de situatie natuurlijk

Uitspraak van verwijderd op zondag 1 april 2007 om 15:56:

▶

Nog een misschien stom iets... vraagje voor met name de dames op het forum. Hebben jullie er ook wel eens bij stilgestaan dat de kans groot is dat je kinderen het ook krijgen wanneer het in de familie zit? Kben gek op kinderen maar hij zei ook al dat wanneer ik een dochter krijg het bijna zeker zal zijn dat ze het ook heeft.... Nog 2 zussen van zijn moeder hebben het ook. Ben benieuwd of jullie er wle eens over nagedacht hebben en of het effect heeft op je kinderwens bijvoorbeeld. Zou je om die reden besluiten om geen kinderen te nemen?

Ik heb het bij mezelf nog niet in verband gebracht met kinderen, maar meer bij mezelf eigenlijk... Mn moeder had jong kanker (baarmoederhals) en daardoor heb ik ook geen broers of zussen. Dit beangstigd mij weleens, ik wil heel graag kinderen namelijk, en stel dat ik het heel vroeg zou krijgen en nog geen kinderen heb.... Moet er echt niet aan denken

Baarmoederhals werd verondersteld erfelijk te zijn trouwens, maar nu hoorde ik pas van de dokter dat het veroorzaakt wordt door een virus! In Duitsland willen ze vrouwen er tegen in gaan enten, ik ga toch eens kijken wat dat precies is!

Uitspraak van verwijderd op donderdag 4 januari 2007 om 03:51:

▶

en bij deze wil ik ook iedereen veel sterkte toewensen voor iedereen die het deze tijden moeilijk heeft

heftig dit..

Uitspraak van verwijderd op zondag 1 april 2007 om 22:22:

▶

Ik ben dan wel geen dame maar wil toch even reageren.

Is altijd welkom ging meer om het verhaal van de kinderwens

ontzettend bedankt voor je informatie ik ga het allemaal even lezen

Uitspraak van VS* op zondag 1 april 2007 om 22:59:

▶

Ik heb het bij mezelf nog niet in verband gebracht met kinderen, maar meer bij mezelf eigenlijk... Mn moeder had jong kanker (baarmoederhals) en daardoor heb ik ook geen broers of zussen. Dit beangstigd mij weleens, ik wil heel graag kinderen namelijk, en stel dat ik het heel vroeg zou krijgen en nog geen kinderen heb.... Moet er echt niet aan denken

Kan ik me wel voorstellen! Zou persoonlijk ook niet vroeg mijn kind willen achterlaten... zorgt voor tegenstrijdige wensen zo! Maar kan je je niet laten testen?

Uitspraak van VS* op zondag 1 april 2007 om 22:59:

▶

Baarmoederhals werd verondersteld erfelijk te zijn trouwens, maar nu hoorde ik pas van de dokter dat het veroorzaakt wordt door een virus! In Duitsland willen ze vrouwen er tegen in gaan enten, ik ga toch eens kijken wat dat precies is!

Ik heb dus ook gelezen dat het ook met bacteriën en alles te maken heeft dr is een website over gemaakt die was laatst in het nieuws:

www.beschermjedochter.nl

Misschien heb je er wat aan?

Over baarmoederhalskanker:

'Het humaan papillomavirus is besmettelijk, komt zeer veel voor en veroorzaakt vaak geen klachten. Zowel vrouwen als mannen kunnen door het humaan papillomavirus worden geïnfecteerd. Meer dan 80% van de seksueel actieve mensen zullen ooit tijdens hun leven in contact komen met het virus. Iedereen die seksueel contact heeft gehad, waaronder huid op huid contact in de schaamstreek met iemand die genitale humaan papillomavirus typen bij zich draagt, kan geïnfecteerd raken.

Eenmalig contact met het humaan papillomavirus kan voldoende zijn om geïnfecteerd te raken. Het is aangetoond dat de meeste mensen in contact komen met het humaan papillomavirus als ze jongvolwassen zijn.
Hoewel het humaan papillomavirus veel voorkomt, wordt het gelukkig in 80% van de gevallen door het lichaam zelf opgeruimd. Soms blijft het virus echter in het slijmvlies aanwezig en kan het op de korte, middellange of lange termijn symptomen veroorzaken.'

ik kreeg zondag (op moederdag nog wel) te horen dat mijn moeder kanker heeft.
ze had vocht in de buik, wat een teken is van uitzaaingen is.
de artsen weten zeker dat het kanker is, maar nog niet waar het zit, dat kan zijn de eierstokken of in der darmen.
ze is gelijk opgenomen in het ziekenhuis voor onderzoeken.
ze heeft een punctie gehad om wat vocht uit de buik te halen voor onderzoek. we wachten nog steeds op de uitslag.

inmiddels is mijn moeder weer lekker fijn thuis bij ons. in het ziekenhuis kunnen ze nu toch niks voor haar betekenen.
maandag moet ze weer naar het ziekenhuis want dinsdag krijgt ze een darmonderzoek en waarschijnlijk ook de diagnose.

toen ze gisteren thuis kwam zei ze dat we even moesten praten, want ze ziet het allemaal niet meer zitten en denkt ook dat het allemaal niet meer zolang duurt.
haar moeder is ook overleden aan kanker en mijn moeder heeft haar tot het eind verzorgt ook zag ze dus hoe snel mijn oma achteruit ging en vind dat het bij haar zelf ook te snel gaat.
de gespreken die wij hebben maken mijn bang, ze gaan over de toekomst. ze is niet bang om dood te gaan, maar ze is bang omdat ze niet weet hoe wij (de kinderen) ons leven invullen, zoals kleinkinderen, trouwen, huisje enz. enz.

ik heb geen idee hoe ik mij moet voelen en mijn gevoelens een plek te geven.
ik wil er eigenlijk nog niet aan toegeven. wil ook wachten op de diagnose voordat ik conclussies trek.

mijn opahad hetook die woogop het laatst nog 45kilo,
duurde 4maanden daarna was die dood met zijn 64jaar

@ =­[:::Bunny_­B:::]=

De onzekerheid is het ergste. En bereid je er maar op voor dat dit zo blijft.

Ze kunnen tegenwoordig heel veel doen met behandelingen (chemo/bestralingen) en operaties. Er genezen heel veel mensen van kanker.

Maar je wordt helemaal knettergek van het gewacht op resultaten en de onzekerheid tussen de behandelingen en de doktersbezoeken in.

In ieder geval veel sterkte de komende tijd! En misschien valt het mee maandag..

Uitspraak van ! ! S@MMIE ! ! op maandag 5 maart 2007 om 10:34:

▶

Voor n hoop mensen zal dit wel zweverig gezeik zijn maar voor de mensen die t wel interessant vinden

tis jou topic

het lijkt me echt een rare ervaring als zo'n medium ineens allemaal dingen over je weet te vertellen die ze nooit een keer kon weten

[quote element=message id=31653181]{element is niet toegankelijk}In ieder geval veel sterkte de komende tijd!/quote]
dank je

ik weet er weinig vanaf maar wil je toch veel sterkte wensen

nou me moeder is maar 1 nachtje thuis geweest, omdat ze het allemaal niet meer vol kon houden hebben we haar maar weer naar het ziekenhuis gebracht.
der buik zit zo vol met vocht dat ze wel zwanger lijkt. ze kreeg geen eten meer binnen, terwijl ze juist moet eten om de kracht te houden.

vanmorgen kregen ze te horen dat haar nieren aan het uitvallen zijn. het vocht druk de nieren aan de kant.
het gaat allemaal zo snel dat het haast onmogelijk is om hoop het houden.

ze krijgt nu vocht, eten en morfine door het infuus ook krijgt ze insuline voor der suiker. ze heeft een slangetje uit haar neus die het overtolling vocht (water wat ze drinkt) gelijk weer afvoert naar een fles onder haar bed, omdat als ze water drinkt ze moet spugen en het eten er dan ook weer uitkomt.

me moeder is er niet echt positief over.
ze heeft al aangegeven dat ze niet gereanimeerd wil worden

klinkt inderdaad heel heftig Bunny.... ik wens je sterkte

dank je

Uitspraak van ! ! S@MMIE ! ! op vrijdag 29 juli 2005 om 17:54:

▶

meer mensen die dit mee hebben gemaakt???

mijn vader is al weer 4,5 jaar geleden overleden.... toen ik hoorde dat hij longkanker had dacht ik zo van die word echt wel beter even chemo en hij is weer de oude dit liep even anders en binnen een half jaar was de strijd gedaan hoe langer hij weg is hoe meer het gemis komt! Het is echt een rot ziekte

=­[:::Bunny_­B:::]=­ wat jij nu mee maakt, wens je absoluut nietmand toe. Ik wens jou (en iedereen om je heen) dan ook heel veel sterkte!

Mijne: dank je!
ik wens dit ook echt niemand toe, het is zo slopend

Allereerst =­[:::Bunny_­B:::]=­

heel veel sterkte.

Mijn moeder heeft begin maart weer een zware operatie moeten ondergaan, omdat er voor de 2e keer kanker zat in haar borststreek.
1 borst was vorig jaar weggehaald maar nu bleek er weer kanker te zitten, en nu hadden ze haar van links naar rechts opengehaald en behandeld.
Volgens de artsen hebben ze goed werk verricht en alles 'schoongemaakt' van binnen.

Mijn moeder is nu nog steeds herstellende van de operatie, dmv zware medicatie tegen de aanhoudende pijn.
Afgezien daarvan kan ik zeggen dat het momenteel goed gaat gelukkig.

Ik wil de andere mensen uit dit topic, alle sterkte en gezondheid voor de dierbaren en hun zelf toe wensen.

Take care.

dank je wel

we hebben gisteren de grote klap gehad.
het is te veel uitgezaaid en het kan niet meer genezen,
ze kunnen het wel proberen te rekken maar dan moet de chemo aanslaan

kan me er zo boos om maken in het verzorgingstehuis zitten honderden mensen die wachten op het eind en dan wil HIJ mijn moeder hebben waarom??????

ik leef in een waas, krijg niks meer mee. wil ook niks meer

Bunny, geen woorden voor... ik wens je kracht en sterkte!

ik hoop dat dit topic weer een beetje opgepikt wordt en dat je hier steun zult vinden zoals crazychick dat destijds ook hier vond

Klote nieuws voor je!
Heel veel sterkte met elkaar
in deze moeilijke tijden

En nu begint het afwachten
..of de chemo aanslaat...of ze ziek wordt van de chemo's...

Maar vergeet niet dat dit allebei dingen zijn die ook positief kunnen uitvallen. Dat ze er niet aan geneest wil niet zeggen dat ze de ziekte soms nog heeeeeel lang beheersbaar kunnen houden.

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 mei 2007 om 09:19:

▶

kan me er zo boos om maken in het verzorgingstehuis zitten honderden mensen die wachten op het eind en dan wil HIJ mijn moeder hebben waarom??????

Probeer dat los te laten. Het is een vraag waar je nooit antwoord op krijgt, simpelweg omdat er geen antwoord op is.
Je brengt jezelf ermee in een neerwaartse spiraal, tot je op een gegeven moment alleen nog maar ellende kunt zien.

Je moeder heeft niks aan doemdenkers om zich heen, dat zal ze zelf wel genoeg doen. Mensen om haar heen zijn er juist om af en toe even te zorgen voor een lach, een ongecompliceerd moment en om even flink uit te huilen als ze het niet meer ziet zitten.

Ik bedoel absoluut niet te zeggen dat je niet verdrietig mag zijn of dat je het allemaal maar licht op moet pakken, maar probeer er met elkaar zo goed en zo kwaad van te maken wat er van te maken is, zodat je altijd het idee hebt dat je er alles uit hebt gehaald wat erin zit. En als je het echt niet ziet zitten, zorg dan altijd dat je vrienden om je heen hebt waarbij je zoveel kan huilen als je wilt en die jou er op hun beurt weer bovenop kunnen helpen.

Heel veel sterkte

Uitspraak van verwijderd op woensdag 23 mei 2007 om 09:51:

▶

Bunny, geen woorden voor... ik wens je kracht en sterkte!

inderdaad, geen woorden voor. ik wens je dan ook nogmaals heel veel sterkte.

heel veel sterkte allemaal lieve mensen! Bunny veel sterkte, kracht en liefde toegewenst!

Heel veel sterkte menseN
ick ben self ook iemand kwijt geraakt daar aan
en ut is geen leuke tijd

STERKTE

thanx mensen

de 2 dagen chemo zijn bijna achter de rug
ze zegt: als ik had geweten dat het zo erg zou zijn dan was ik er niet aanbegonnen maar goed ze heeft het wel gedaan, waar ik heel dankbaar voor ben het verschil tussen een paar maanden of een jaar is wel heel groot....

bunny heel veel sterkte meis

Mijn mams d'r chemo slaat niet aan.. Geloof niet dat ik ooit iets heb meegemaakt wat meer pijn doet dan dit. Ik zou alles geven om die kloteziekte uit mijn mams d'r lijf te halen maar helaas.. deze ziekte kent geen onderscheid in leeftijd, geslacht, kleur en of iemand gelukkig is of niet

Door deze situaties leer je wel meer relativeren wat echt belangrijk is en probeer niet de hoop op te geven.. Waar ze vandaag nog geen medicijn voor hebben kunnen ze morgen ontdekken

Kippevel krijg ik van dit topic...
Donderdag is het alweer 7 jaar geleden dat mijn moeder overleed aan kanker...

Chemo heeft mijn moeder nooit gehad, daar was het al te ver voor toen we het ontdekten, ze heeft na de uitslag nog maar 3 weken geleefd...

Wat leef ik met jullie mee zeg! Meiden, heel veel sterkte en kracht toegewenst!!!!!

Uitspraak van verwijderd op dinsdag 29 mei 2007 om 20:20:

▶

Door deze situaties leer je wel meer relativeren wat echt belangrijk is

En dat is nou het gene waar ik me kwaad om kan maken als mensen om je heen weten dat er iemand in je familie is die ernstig ziek is en ze komen dan nog met lul verhalen bij je!! Het klinkt nu zo van: "oh zij is nu ook ineens verstandig" . Maar het is wel zo.. als je zoiets meemaakt lijken andere dingen onbelangrijk en nog kan ik me druk maken om niks! En dan denk ik aan m'n vader en dan denk ik ja wat is er nou erger en dan kan ik het beter los laten...


Schrik alleen wel van alle verhalen dan besef je maar weer hoeveel mensen er om je heen hier mee te maken hebben en hoeveel jonge mensen hun ouders verliezen des te meer redenen voor mij om het te moeten leren accepteren ook al weet ik nog steeds niet hoe?

Hebben mensen hier misschien tips voor over hoe zij dat hebben gedaan? of ja het klinkt zo raar.. tips.. maar misschien is er iets wat mij en anderen kan helpen.

Het is eigenlijk helemaal niks voor mij om dit verhaal zo op partyflock te zetten omdat ik het veels te persoonlijk vind om aan anderen zo te vertellen en hier neer te zetten maar aan de andere kant kijken mensen alleen op dit forum als ze zelf iets hebben meegemaakt en dacht misschien kunnen we elkaar helpen of iets aanreiken waardoor je het beter kan verwerken...

Uitspraak van *BEE* op dinsdag 29 mei 2007 om 22:14:

▶

En dat is nou het gene waar ik me kwaad om kan maken als mensen om je heen weten dat er iemand in je familie is die ernstig ziek is en ze komen dan nog met lul verhalen bij je!! Het klinkt nu zo van oh zij is nu ook ineens verstandig... maar het is wel zo.. als je zoiets meemaakt lijken andere dingen zooooo onbelangrijk en nog kan ik me druk maken om niks!

Ja maar weet je wat het is, voor jou kunnen dingen onbelangrijk zijn, maar voor andere mensen kunnen ze op dat moment wel belangrijk zijn.. Ook al staat het niet in verhouding tot de problemen die wij hebben/gehad hebben! In de tijd dat mijn moeder overleden was had een hond het konijn van het zusje van een vriendin doodgebeten. Dat meisje was verdrietig, maar schaamde zich naar mij toe, zo van ik zit te janken om mn konijn, terwijl jouw moeder er gewoon niet meer is... Maar zo werkt het dus niet, zij mag gewoon verdriet om haar konijn hebben, voor haar is dat op dat moment erg! Is maar een voorbeeld, en ik weet dat het ook maar bij wijze van is wat hierboven gezegd is, maar dat is onze "frustratie" gewoon, dat voor jou de wereld stil staat, terwijl hij voor anderen gewoon doordraait...

Tips zijn lastig te geven denk ik.. Ik vraag mezelf weleens af hoe ik het allemaal gedaan heb, moet zeggen dat die tijd eigenlijk een grote wazige vlek is.. Leefde op de automatische piloot, is heel veel op me afgekomen toen omdat ik enig kind ben en mn ouders samen een zaak hadden.. Ik wist niet eens hoe de wasmachine aan moest!

Probeer in ieder geval te genieten van alle dingen die je nu nog samen mee maakt, en doe waar je jezelf goed bij voelt, dat kan niemand anders voor je bepalen!

Uitspraak van verwijderd op dinsdag 29 mei 2007 om 20:20:

▶

Waar ze vandaag nog geen medicijn voor hebben kunnen ze morgen ontdekken

Dat is zo.

Ik wil je heel veel sterkte wensen.

Ik ben ook zeker blij dat ik dit bericht onder ogen kreeg vd week;

Groep onderzoekers ontdekt nieuwe borstkankergenen

ROTTERDAM - Een internationaal team van onderzoekers heeft vijf genen ontdekt die een rol spelen bij het veroorzaken van borstkanker. Ze deden onderzoek bij 25.000 vrouwen die de kwaal hadden.

De vijf genen werden eerder niet als 'serieuze kandidaten' gezien bij de veroorzaking van borstkanker, aldus het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam. Ook het Leids Universitair Medisch Centrum nam aan het wereldwijde onderzoek deel.



"De risico's zijn per afzonderlijke genvariant laag, maar een samenspel van meerdere genvarianten bij één individu kan de risico's verder verhogen.

De bevindingen verhogen in sterke mate het inzicht in het ontstaan van borstkanker bij een deel van de patiënten", aldus een woordvoerder maandag.

Genvariant

Met behulp van de gevonden genvarianten kan een verklaring worden gevonden voor het familiair voorkomen van borstkanker in veel families.

Maar eerst moet een diagnostische test worden ontwikkeld waarin deze en eerder ontdekte genvarianten worden getest.

Risicofactor

Een belangrijke risicofactor voor het krijgen van borstkanker is erfelijke belasting. Een gezonde vrouw die één of meer verwanten in de eerste graad heeft (moeder, zus of dochter) die aan borstkanker lijden, heeft zelf twee tot drie keer zoveel kans op het ontwikkelen van deze vorm van kanker.



Dankzij de ontdekking kan borstkanker in een eerder stadium worden getraceerd en effectiever worden bestreden.

De resultaten van het onderzoek staan in het wetenschappelijke blad Nature.

Bron: www.nu.nl

Uitspraak van *BEE* op dinsdag 29 mei 2007 om 22:14:

▶

kunnen we elkaar helpen of iets aanreiken waardoor je het beter kan verwerken...

Ik hoop dat het jou alleen al helpt om je verhaal te kunnen doen hier.
Tips kan ik je helaas niet geven....

Wens je ook veel sterkte toe iig.

Valesca en een ieder die ik niet genoemd heb, natuurlijk ook....

Uitspraak van *BEE* op dinsdag 29 mei 2007 om 22:14:

▶

Het is eigenlijk helemaal niks voor mij om dit verhaal zo op partyflock te zetten omdat ik het veels te persoonlijk vind om aan anderen zo te vertellen

BEE: heel goed van je
ben ook erg blij dat je mij benaderd hebt.

mijn moeder is net (vannacht) om 3.45 heen gegaan.
heb er helaas niet bij kunnen zijn, omdat wij ook onze slaap moeten hebben
ben net de hele tijd bij haar geweest en haar vast gehouden.
gekeken hoe ze haar aan het wassen waren en netjes/vredig neer legde..

de klap moet denk ik nog komen, leef nog steeds in dezelfde waas als een week geleden.

r.i.p lieve mama, ik hou van je

Jeetje meid, gecondoleerd...

Om eerlijk te zijn was ik er al een beetje bang voor dat het snel zou gaan, maar zo snel...

Te wereld is oneerlijk soms! Denk aan je (ook al ken ik je niet)!

Dit is wel heel snel gegaan..
Ontzettend veel sterkte de komende tijd en gecondoleerd met je verlies..

Bunny wat erg...

gecondoleerd en heel veel sterkte.

Uitspraak van *BEE* op dinsdag 29 mei 2007 om 22:14:

▶

En dat is nou het gene waar ik me kwaad om kan maken als mensen om je heen weten dat er iemand in je familie is die ernstig ziek is en ze komen dan nog met lul verhalen bij je!! Het klinkt nu zo van: "oh zij is nu ook ineens verstandig" . Maar het is wel zo.. als je zoiets meemaakt lijken andere dingen onbelangrijk en nog kan ik me druk maken om niks! En dan denk ik aan m'n vader en dan denk ik ja wat is er nou erger en dan kan ik het beter los laten...

idd ja ...

Uitspraak van *BEE* op dinsdag 29 mei 2007 om 22:14:

▶

Het is eigenlijk helemaal niks voor mij om dit verhaal zo op partyflock te zetten omdat ik het veels te persoonlijk vind om aan anderen zo te vertellen en hier neer te zetten maar aan de andere kant kijken mensen alleen op dit forum als ze zelf iets hebben meegemaakt en dacht misschien kunnen we elkaar helpen of iets aanreiken waardoor je het beter kan verwerken...laatste aanpassing 29 mei 2007 22:21

sommige hebben er wel wat aan , anderen niet..
maar je ziet wel hoe andere mensen er idd meeomgaan .. dingen waar je zelf niet eens aan denkt

Uitspraak van verwijderd op woensdag 30 mei 2007 om 06:18:

▶

mijn moeder is net (vannacht) om 3.45 heen gegaan.

idd heel erg snel gegaan , gecondoleerd

Gecondoleerd..

Uitspraak van verwijderd op woensdag 30 mei 2007 om 20:28:

▶

idd heel erg snel gegaan , gecondoleerd

Uitspraak van Nadi op woensdag 30 mei 2007 om 20:30:

▶

Gecondoleerd..

dank je

Verschrikkelijk! Gecondoleerd.

Bunny gecondoleerd..

Ik heb het topic een beetje door gelezen en ookal ken ik jullie niet, ik word er toch heel verdrietig van. Ik vind het ook heel knap dat jullie zo sterk kunnen blijven

Sjees Bunny dat had ik toch niet verwacht, zo snel.....

Gecondoleerd...

4weken geleden keer ik te horen dat m'n opa kanker heeft in zijn blaas, 1dag erna hoorde ik dat een oude vriendin van me kanker heeft wat al helemaal is verspreid door haar lichaam en 2dagen daarna kreeg ik te horen dat me stiefmoeder borstkanker heeft.

me opa is 2dagen na de uitslag begonnen met zijn chemo, dat gaat allemaal goed gelukkig!

bij me stiefmoeder hebben ze al een borst weg gehaald, en heeft ze vorige week operatie gehad aan d'r oksleklieren, ze had er uitzaaiingen zitten, en nu onderzoeken ze de rest van haar lichaam als dat allemaal goed is gaan ze beginnen met chemo.

bij die vriendin van me begon het in d'r been, maar ze kwamen er te laat achter
het zit inmiddels ook al in d'r botten en een echte kans van overleven heeft ze niet,
zoals ik hoorde van haar moeder heeft ze 10% overlevingskans.

het is best wel een klap om dit alles in 1week te horen,
maar ik zal hoop houden tot het definitief is dat het niet meer kan worden bestreden.

ik wil ook iedereen veel sterkte wensen die deze ziekte ook om zich heen hebben, het is geen pretje

vandaag was de uitvaart.
was heel raar, leek net of ik er niet bij was weet ook niet meer wie er allemaal geweest zijn er waren er zo veel
kwamen er achter dat wij als gezin veel sterker waren als dat we dachten. heb zelfs geholpen door een schroef dicht te draaien terwijl ik dat zo definitief vond, vond ik het wel fijn om te doen

ik stond in de aula naar mijn moeder te kijken en bevatte het nog steeds niet (nu ook nog steeds niet). je word met de neus op de feiten gedrukt, maar het dringt niet door. ze is gewoon een weekje op vakantie.

de uitvaart was heel mooi, alleen maakte de spreker een paar grove fouten me ouders waren 29 jaar getrouwd en niet 22
moet ik me maar niet zo druk om maken.

mensen bedankt voor al jullie steun

Uitspraak van VS* op dinsdag 29 mei 2007 om 22:26:

▶

Ja maar weet je wat het is, voor jou kunnen dingen onbelangrijk zijn, maar voor andere mensen kunnen ze op dat moment wel belangrijk zijn.. Ook al staat het niet in verhouding tot de problemen die wij hebben/gehad hebben!

Nou net wat je zegt op zulke momenten moet je ook realistisch blijven denken maar het is wel moeilijk. Want het stelt gewoon zo weinig voor in vergelijking met.. je gaat het toch vergelijken hoe slecht het ook is..

Uitspraak van verwijderd op maandag 4 juni 2007 om 20:08:

▶

je word met de neus op de feiten gedrukt, maar het dringt niet door. ze is gewoon een weekje op vakantie.

Het komt nog.. Bij mij duurde het ook zeker 4 weken voordat ik echt dacht ja het is waar, je word niet meer wakker, dit is je leven nu!het is voor jou veels te snel gegaan.. zo snel kan niemand het normaal leren accepteren.. geef het de tijd en neem je tijd alleen ook denk nu aan jezelf en aan je familie natuurlijk maar vooral jezelf! dat staat nu op 1.
Nog bedankt voor je berichtje heel veel sterkte

Uitspraak van verwijderd op maandag 4 juni 2007 om 20:08:

▶

vandaag was de uitvaart.
was heel raar, leek net of ik er niet bij was weet ook niet meer wie er allemaal geweest zijn er waren er zo veel
kwamen er achter dat wij als gezin veel sterker waren als dat we dachten. heb zelfs geholpen door een schroef dicht te draaien terwijl ik dat zo definitief vond, vond ik het wel fijn om te doen

ik stond in de aula naar mijn moeder te kijken en bevatte het nog steeds niet (nu ook nog steeds niet). je word met de neus op de feiten gedrukt, maar het dringt niet door. ze is gewoon een weekje op vakantie.

Heel herkenbaar, ik stond er ook bij en keek erna. Ik was erbij toen mn moeder overleed, en ik gaf ook gewoon geen reactie. Ik ging op de bank zitten en dacht ok, dit was het dan... Als ze het huis in de fik hadden gestoken had ik niet eens gereageerd denk ik, was helemaal lam geslagen.

Uitspraak van *BEE* op maandag 4 juni 2007 om 21:21:

▶

Het komt nog.. Bij mij duurde het ook zeker 4 weken voordat ik echt dacht ja het is waar, je word niet meer wakker, dit is je leven nu!het is voor jou veels te snel gegaan.. zo snel kan niemand het normaal leren accepteren.. geef het de tijd en neem je tijd alleen ook denk nu aan jezelf en aan je familie natuurlijk maar vooral jezelf! dat staat nu op 1.

Klopt wel een beetje, nu leef je op de automatische piloot, je moet zoveel regelen. En je krijgt nog heel veel aandacht, dat wordt over een paar weken allemaal minder.. En hoe je dan reageert is per persoon verschillend, ik persoonlijk heb voor mijn gevoel geen hele grote klap gehad. Beetje kop in het zand steken denk ik, en gewoon door proberen te leven. Snap achteraf niet hoe ik het gedaan heb, maar je kan heel sterk zijn op het moment dat het moet lijkt het wel..

Leven bij de dag op dit moment in ieder geval! Sterkte meis!

jemig..
heel veel sterkte iedereen..
als je hier een maandje niet komt is er zoveel veranderd..
helaas vooral in t negatieve..

bunny..
gecondoleerd en heel veel sterkte..


zelfde geld vor jou little devil..
heel veel sterkte..


en vor de rest natuurljk ook..