De dood

1 van de minder leuke onderwerpen....maar goed.

Wat voor idee heb jij over een begrafenis of crematie ?

Persoonlijk heb ik meegemaakt dat bijv. mijn Overgrootoma onder grote belangstelling is gecremeerd.
Dit was een mooie dienst....
Maar ik heb persoonlijk ervaren dat dit nog heel erg lang in mijn geheugen is blijven steken...waardoor ik eigenlijk nog meer verdriet heb gehad...

Mijn Opa daarentegen is gecremeerd zonder dienst of wat dan ook.
Mijn Opa's instelling was altijd: als ze me willen bezoeken/zien dan doen ze het maar zolang ik leef, niet janken bij mijn grafkist.
Gezien het mijn Opa is kan ik daar begrip en respect voor opbrengen.
Het klinkt hard....maar aan de ene kant kan ik hem er geen ongelijk in geven.

Ik kijk natuurlijk ook naar de keerzijde: dat je iedereen de gelegenheid 'moet' kunnen bieden om afscheid van een dierbare te nemen.

Bij mijn Opa kreeg ik hier niet echt de kans voor...hij was overleden...de kist ging dicht en het was over.
Bij mijn overgrootoma was er nog de gelegenheid om 'persoonlijk' afscheid te nemen.

Wat is jouw idee of persoonlijke ervaring hiermee ?

ik ben nu 16 vraag het over 50 jaar nog een keer ofzow

Heb binnen 4 jaar tijd 2 opa's en 1 oma verloren... Zij zijn allemaal begraven op dezelfde begraafplaats...

Heb ze echter nooit meer willen zien na hun dood en ga ook niet meer naar de begraafplaats toe... Ik herinner ze op de manier zoals ze waren, door bijvoorbeeld foto's... En niet het beeld van iemand die in mooi aangekleed en opgemaakt in een kist ligt...

lijkt me toch wel mooi als al je dierbaren er zijn!!!!

muziek gedraaid word die voor jou een passie was/heel mooi vond/je levensmotto was..

en als er dan daarboven wat is dat je alles kan zien

tot nu toe is alleen mn oma overleden
en k heb toen niet in de kist gekeken
ze heeft lang zorg gehad dus we konden lange tijd afscheid van dr nemen
en alsk mocht overlijden moeten ze zelf weten of ze in de kist kijken of niet
k denk zelf dat je het beter niet kan doen en idd gewoon voor je kan houden doe ze waren

In de kist kijken is idd nooit prettig. Toen mijn oma dit jaar was overleden heb ik er nog in d'r eigen bedje zien liggen. Mooi rustig in d'r slaap gestorven met een glimlach op d'r gezicht.

Toen ik bij het condoleren in de kist keek leek ze totaal niet meer op m'n oma.

Voor wat mezelf betreft wil ik in ieder geval gecremeerd worden. Aan het eind van de middag met een borrel na afloop. Die koffie en cake is niets voor mij. Qua muziek moet er in ieder geval 'Music' van John Miles gedraaid worden.

En als alles achter de rug is wil ik dat m'n as uitgestrooid wordt in Bretagne.

Iedereen moet voor zichzelf beslissen hoe hij afscheid neemt van iemand.
Hoe je het ook doet, het blijft altijd moeilijk!

Degene die is overleden, moet je een speciaal plekje in je hart en gedachten geven! Zo blijven ze toch altijd een beetje bij je!

Mn opa is vorig jaar overleden, plotseling. Wel klote maar ja, niet ziek en geen pijn gehad en al ruim over de 90. Liever niet dat ie dood gaat maar ja, beter op zo'n manier dan veel pijn... Mn moeder kan er vanaf nu elk moment niet meer zijn. 2 jaaar heeft ze al darmkanker en sinds eind september is ze opgegeven. Afgelopen wkd is de morfne er aan te pas gekomen en nu gaat ze zo hard achter uit. Best raar als je weet dat iemand snel zal gaan, alleen je weet niet precies wanneer...

Dat zijn idd de moeilijke dingen van het leven!!!
Het enige wat je kunt doen is nu nog genieten en toch proberen leuke dingen te doen met elkaar!

Denk dat het heel persoonlijk een begravenis.
De een heeft meer behoefte aan afscheid nemen.
Wel vind ik het mooi als een begravenis helemaal bij iemand past, zoals bij jou opa.
Toen ik (nu bijna 2 jaar geleden) mijn allerbeste vriendin verloor kon ik niet bij de begravenis zijn. Zij werd in het buitenland begraven. Ik vond dat heel erg jammer, maar heb toen op mijn eigen manier afscheid genomen. Dat geeft je toch een berustend gevoel.

waarom kon je er niet bij zijn dan??

kan toch naar het buitenland gaan....

De dood is een vast gegeven, al bij het begin van een nieuw leven

2 M&M: Als je een dag voor de begravenis hoort dat ze is overleden, omdat de familie "vergeten" is het je te vertellen is het toch wel erg kort dag in Amerika te komen...

2 PappaBlanca: idd je kunt er niet voor wegrennen of zeggen kom over 50 jaar terug want ik ben nu nog maar 16 het kan je zo overkomen...

das idd een kutstreek ja

Ik denk er wel eens overna maar nog niet echt serieus moet ik zeggen!
Mijn ouders weten wel ongeveer hoe ik gecremeert wil worden..
Ik ben van plan het een keer op te schrijven en op een plek te leggen waar mijn ouders het kunnen vinden..

Ik wil dus apsoluut niet begraven worden en dat m'n kist dan open staat en iedereen er een keer in kan gapen en dat ik dan onder de grond gedouwt wordt (want zo zie ik het)..
Ik wil ook apsoluut niet van die kerkmuziek op me crematie..
Het liefste zou ik Hardcore op me crematie willen omdat dat gewoon mijn muziek is, daar ben ik mee geboren en daar wil ik ook mee dood gaan!!
Maar dat mag helaas niet ik kerken enzo
Verder kunnen me ouders, vrienden, familie en kennisen iets moois over me zeggen en dan is het afgelopen..
Wil geen koffietafel of hoe dat ook heet..
Ze kunnen naar mijn huis gaan (als ik nog thuis woon naar mijn ouders dus of als ik samen woon naar "ons" huis)
Daar kunnen ze wat eten en drinken ofzo en wat na babbelen.
En dan is het afgelopen..
Het leven gaat door dus zou het liefste willen dat ze verder niet stil bleven staan omdat ik dood ben.. Is makelijker gezegt dan gedaan maar zo wil ik het en hoop dat ze het ook doen!

Dat is mijn (laatste) wens

hmm.. kben zelf nog nooit op een begrafenis geweest.. ma weet wel dat ik geen saaie begrafenis wil met alleen maar zielige muziek..

Ik heb er verder geen id van dat laat ik dan aan me nabestaanden over..

Linny,

Je ouder weten hoe denk jij eerder te sterven dan je ouder dan?

Denk er verder nooit over, zie het later wel.

Idd ]![E'][' Moet ook geen zielige begrafenis hebben met zielige muziek en al dat gedoe...Champange in ieder geval op me begrafenis...

Ik heb laatst begrafenis gehad van een vriend (MARCEL AARDEN) wij hebben helaas helemaal geen afscheid kunnen nemen ik heb hem om 4 uur nog een hand gegeven op Raving Nightmare the Battle en ben toen naar huis gegaan hij lachte me nog uit omdat ik al ging!en 3 uur later was hij al vermist toen hebben we met z'n allen 1 week lang overal naar hem gezocht maar zonder resultaat en toen werd hij gevonden in de maas daarom konden we beter niet gaan kijken volgens de politie hier heb ik wel hendig spijt van nu zal ik nooit te weten komen of het nu 1 ongeluk of een misdrijf was want wat de politie zegt daar geloof ik geen fuck van!! weer 1 weeek later was de mis en de crematie en dat was akelig "mooi" het was echt super druk op de mis bijna alleen maar jongeren het was zo druk dat de mensen moesten staan langs de kant en voor de rest was het ook allemaal mooi gedaan daar mooie stukken voorgelezen in de kerk door Broer,Zus,Vader,Coll­ega,Vrienden en natuurlijk hebben ze HARDCORE gedraaid want hij was hardcore en blijft hardcore!!! we hebben met z'n allen een rood wit blauwe f van feyenoord laten maken die was echt vet groot!!!! enzijn vaste vrienden kring hadden een rood wit blauw hart laten maken deze 2 stukken hebben we na de crematie meegenomen naar de platte zaal om het daar zo lang mogelijk nog te laten staan maar dat hebben ze nu helaas wegehaald alleen de tekst staat ernog:MARCEL AARDEN HARDCORE 4 LIFE!!!!!

bezig kerel

idd kut dat je niet weet wat er gebeurd is,moet naar mijn menig misdrijf zijn
als je in sloot flikkert kom je er wel uit hoor als je echt wil..

maar ja je hebt er zo weinig aan,sterkte

ja is ook wel zo maar volgens mij als je zat in de maas valt krijg je echt wel een hartstilstand denk ik want het was echt super koud die avond!! mmar je kan gewoon niet zomaar daarin lopen zonder dat iemand iets ziet dat maak je mij niet wijs en de politie zegt gewoon het was een ongeluk maar volgens mij weten ze wel meer maar zeggen ze nix bang voor wraak acties ofzo ik weet het ook niet het blijft een raadsel jammer genoeg!!!

ik hou me nog ni bezig met de dood

die hard motherfucker

idd ik heb vroeger ook iets in die geest mee gemaakt en als de politie niet veel weet,zeggen ze niks en laten ze het langzaam weg rusten

in plaats van alles op alles te zetten GVD!!

ja precies ze zijn nu nog op zoek naar zijn leren jas maar begin maar eens naar eeen driekwart leren jas te zoeken daar lopen er honderden van rond ik hoop dat ooit iemand komt met de verlossende tip ofzo je weet maar nooit maar ik ga er niet van uit!

nee moet je ook niet doen,kan het alleen maar tegenvallen....

maar goed,ik weet hoe het is,KUT

suc6 ermee jongen

Nee tuurlijk niet, maar alles kan..
Ik heb het er ook over als ik NU dood ga..
Voor de domme mensen: NU= voor mijn ouders dus door een ongeluk of what ever!
Ik riep eerst ook altijd: Pfff ik wordt zeker 80!!
Maar heb nu al een paar keer mee gemaakt dat het leven binnen 5 min gedaan kan zijn dus...
En als ik dus voor mijn ouders dood ga (wat ik niet hoop voor HUN) weten hun wat ik wil met mijn begrafenis!
Snap je het nu?

mijn hele begrafenis staat al op papier welke platen kleur kist enz!!! al mijn vrienden weten precies hoe ik het wil want ieder moment kan het laatste zijn!!!

@ die hard:

Inderdaad, hoe vaag of erg het kan klinken, ieder moment kan je laatste zijn Dus als ej nog kunt genieten, doe da en wacht er niet mee !

Die hard goede beslissing heb daar zelf nog niet aan gedacht en ik weet toevallig dat je een vriend van marcel was dus dan ga je daar toch heel anders over nadenken en veel serieuzer ik geef je groot gelijk

trouwens die hard als ik ooit wat nog zou kunnen doen of zo dan moet je het zeggen het enigste wat ik toen heb gedaan was flyers ophangen in kerkrade was het enigste wat ik kon doen samen met een vriendin

Heb nog geen afscheid gehad.........gelukk­ig

Hardcorekirchroa> ik vind het allang vet dat je die dingen opgehangen hebt veel meer kun je toch niet doen op zo'n moment dat zoeken wat wij gedaan hebben dat was gewoon voor ons gevoel om iets te doen je weet toch niet wie of wat of waar is gewoon klote!! zoeken naar een speld in een hooiberg!!! maar toch nog bedankt kerel!!! trouwens ken ik jou eigenlijk? was je ook in de courage toen met dat feest voor marcel?

De dood....we weten allemaal dat er een dag komt waarmee we met de dood geconfronteerd worden, en proberen het toch zo lang als mogelijk uit te stellen...........da­ar ben je een levend wezen voor....
Geen afscheid kunnen nemen, om wat voor reden dan ook, doet zeer heel erg zeer............

Flyers ophangen was ook het enige wat je kon doen als buitenstander..
Ik kon Marcel ook niet maar heb evengoed die flyer van hem opgehangen hier in Weert.. Je weet maar nooit, Weert is ten slotte niet zo heel ver van Maastricht!
Ik ben ook oven naar zijn gedenkplaats gegaan.. Gewoon om vrienden sterkte te wensen enzo..
Heb een roosje neer gelegd en ben weer gegaan!
Maar vond het ontzetten mooi daar, je kon goed zien dat Marcel ECHTE vrienden had/heeft!!

ja ik was idd daar ja wel maar 1,5 uurtje moest nog ergens anders had ik afgesproken maar omdat supreme hardcore werd opgedragen aan marcel heb ik nog wat tijd vrijgemaakt vond dat gewoon moest

Ja duidelijk

Klopt wel wat je zegt over "ineens"

Ach je toont voor de laatste keer je respect voor de overledene en voor de familie van de overledene, en neemt afscheid. Ik vind het eigenlijk niet echt belangrijk, al die getreurde koppen, ik heb liever dat men een feest houd. Want is wat ik ben en was wat ik ben

helaas zijn mijn oma's al een tijd dood en mijn opa's waren al dood voordat ik op de wereld kwam. en ik heb pas ook de begrafenis van marcel meegemaakt kon hem 7/8jaar. ze hebben gezegd dat je beter niet kon kijken. nou ik wou kijken maar iedereen vond me een idioot, ik heb wel enorme spijt ervan, had ik maar niet naar die andere geluisterd, nu zit ik hier met spijt dat ik niet was gaan kijken. ik was ook naar mijn oma's gaan kijken die zagen er gewoon uit.hij zal inderdaad niet normaal uit hebben gezien. ze zeggen dat je beter iemand in gedachte kunt houden zoals die was. als ik terug denk aan mijn oma's denk ik ook niet hoe ze in de kist lagen maar hoe ze gewoon thuis waren. en met marcel als ik met een vriend of vriendin erheen was gegaan en hij zag echt erg uit dan hadden we er samen over kunnen praten en de herinningen ophalen hoe die was na een tijd denk je toch alleen aan de leuke dingen en denk je echt niet meer hoe die in de kist lag, wel dan? ik heb zo'n spijt want nu heb ik hem niet echt dood gezien dus is het gewoon moeilijk voor me om het af te sluiten en dat zal me ook niet meer lukken denk ik.
dus een tip aan iedereen, als je wil gaan kijken en ze raden het je af, ga gewoon als je het ECHT wil, want anders krijg je je hele leven er spijt van.
xxxx

Heb veel meegemaakt wat betreft begravenissen ed. En iedereen doet het op zijn/haar manier, denk dat iedereen zich bij het besluit moet neer leggen van die persoon... Ik heb het nooit echt leuk gevonden om in een kist te kijken na iemand..die is overleden, je kunt hem/haar maar beter herinneren hoe zij/hij was. Ik denk dat dit alles een hele persoonlijke belevenis is...Voor mensen die zit "eng" vinden, zou ik het wel 1 maal kijken, dan weet je gelijk de volgende keer ( want die komt ooit wel ) dat je het niet weer wilt....Het is inderdaad een soort afscheid..en dat doet iedereen op zijn of haar manier..

Eh... ik wil gewoon niet dood.

Eerlijk gezegd denk ik ook dat de manier van afscheid belangrijker is voor degenen die achterblijven dan voor mij op dat moment. Dus zij moeten maar doen waar zij zich het meest getroost bij voelen.

inderdaad iedereen moet op z'n eigen manier afscheid nemen. dus als ze zeggen dat je beter niet kan gaan kijken ofzo en je wil het toch heel graag dan moet je het doen.als je dat echt wil.

Ik houd me er ook niet mee bezig. Ik heb het gevoel dat het me ook niet kan boeien, ben er zelf toch niet meer bij. Ze zoeken het lekker maar uit en ik neem aan dat ze me niet bij het groot huisvuil aande weg zetten.

Ik durf nooit in kisten te kijken

dan moet je dat niet doen. maar eng is het niet je ziet gewoon iemand "slapen". 1 ding durf ik ook niet en dat is ze aanraken.

Ik heb daar echt een soort fobie voor ontwikkeld. De tante van mijn vriend overleed net 5 minuten voordat wij bij het ziekenhuis aankwamen. Haar dochters waren er al wel. Natuurlijk harstikke chaotische en verdrietige sfeer toen wij daar binnen kwamen. Die tante was nog niet afgelegd en iedereen was afscheid van haar aan het nemen. Haar zus (de moeder van mijn vriend) zei huilend dat ik ook afscheid kon nemen. In die situatie kon ik naar mijn idee niet anders dan wat de rest had gedaan, namelijk haar een kus geven. Ik heb er echt maanden over gedroomd.

Nu ben ik dus niet meer bepaald fan van lijken zeg maar. Toen mijn oma deze zomer is overleden durfde ik ook niet bij haar te kijken bij de wake. Ik liep daar binnen maar ben weer naar buiten gesneld en was er helemaal ziek van.

precies mijn gedachte...

cremeren die handel dus, maar als ik met een glimlach sterf dan mogen ze nog wel ff naar me koekeloeren voor de kist dicht gaat

hey klein beesje,
wat naar voor je. heb je er nu geen sptijt van dat je je oma niet heb gezien? ik zou een "lijk" ook nooit een kus geven of weet ik wat. het is zeker raar om ze zien te liggen zo stil. ik hoop dat ik het een hele tijd niet hoef te zien.

x....iloontje....x: ik heb er niet echt spijt van dat ik m'n oma niet heb gezien. Ik herinner me haar ook liever hoe ze was. Het ergste met die kus was dat ze nog niet afgelegd was. Ze had haar ogen nog open, was helemaal groen aangelopen, doodsangst in haar ogen. Geen prettig gezicht.

nou dan kan ik begrijpen dat je niet meer een lijk wil zien maar als ze afgelegd zijn dan zien ze gewoon uit. ik herinner mijn oma's oo niet zoals ze in een kist lagen maar gewoon toen ze nog leefde. dus maarja ik kan je wel begrijpen

Natuurlijk kun je overledenen ook herinneren hoe ze waren als je ze wél hebt gezien na het overlijden, maar iedereen neemt afscheid op zijn of haar eigen manier. Ik heb afscheid van haar genomen net voor ze is gestorven en daarna nog bij een hele mooie mis en de begrafenis. Dat vond ik voor mezelf voldoende.

Op de één of andere manier vind ik mensen nooit meer "zichzelf" als ze overleden zijn. Het leven is er letterlijk en figuurlijk uit. Ik heb het niet nodig om dat te zien om afscheid te nemen.

Ik moet wel zeggen dat dat kan veranderen. Als het dichter bij me zou zijn zou ik het misschien wel willen zien, als het bijvoorbeeld m'n ouders, broer, vriend etc. zouden zijn. Maar ik had ook niet zo'n enorm hechte band met m'n oma dus dat maakt natuurlijk ook verschil.

ze zien er inderdaad wel raar uit dan normaal.
je hebt gelijk iedereen moet op z'n eigen manier afscheid nemen.