Ken je dat? Soms heb je van die momenten van realisatie. Dat je het opeens allemaal door hebt. 'Heldere momenten' noemen we het wel eens. Laatst had ik zo'n moment over de dood. Ik stond gewoon heel rustig bij de bushalte te wachten, mijn sigaretje was al bijna op. Ik probeerde de filter tevergeefs in een put te mikken, en ineens, ineens schoten er beelden door m'n hoofd. Ik zag me daar al liggen. Helemaal alleen. En ik wist het. Ik ging dood.
Hoe ik me voelde op dat moment? Ik kan het moeilijk beschrijven. Je weet dat het gaat gebeuren. Het is spannend, mooi en tragisch tegelijk, net als in de film. Er vliegen zoveel emoties door je kop maar tegelijkertijd ben je de rust zelf. Want je weet, ik kan vechten wat ik wil, ik kan schreeuwen en proberen weg te rennen en te vluchten, maar de dood rent net zo hard met me mee. Dus blijf maar liggen, laat het over je heen komen.
Heel het leven draait eigenlijk om de dood. We proberen het constant uit de weg te gaan en zolang mogelijk rekken voordat de dood ons komt halen. We eten, drinken, betalen geld voor onze ziektekosten, zodat we gezond blijven. We werken en verdienen geld, eigenlijk alleen maar zodat we in leven blijven. We doneren geld, voedsel, en onderdak aan minderbedeelden, zodat zij kunnen leven, zodat zij niet hoeven te sterven. We houden van elkaar, geven om elkaar om ons leven betekenis te geven. Allemaal excuses om de dood uit de weg te gaan.
Ook stellen wij constant vragen over de dood. Waar gaan we heen? Doet het pijn? Wat voel je, wat zie je als je dood gaat? We zijn er allemaal erg nieuwsgierig naar maar toch ook bang. Omdat het zo onbekend is. En de enige manier om al onze vragen betreft de dood te beantwoorden, is om het zelf te ondergaan, om zelf dood te gaan.
De dood fascineerd me, niet omdat ik een labiel suicidaal persoon ben, maar omdat de dood is waar het leven om draait.
Wat zijn jouw ervaringen met de dood? Ben je het zelf bijna geweest? Heb je er over gedroomd of gefantaseerd en hoe denk je erover? Zie jij de dood als iets negatiefs of als iets positiefs?
Hoe ik me voelde op dat moment? Ik kan het moeilijk beschrijven. Je weet dat het gaat gebeuren. Het is spannend, mooi en tragisch tegelijk, net als in de film. Er vliegen zoveel emoties door je kop maar tegelijkertijd ben je de rust zelf. Want je weet, ik kan vechten wat ik wil, ik kan schreeuwen en proberen weg te rennen en te vluchten, maar de dood rent net zo hard met me mee. Dus blijf maar liggen, laat het over je heen komen.
Heel het leven draait eigenlijk om de dood. We proberen het constant uit de weg te gaan en zolang mogelijk rekken voordat de dood ons komt halen. We eten, drinken, betalen geld voor onze ziektekosten, zodat we gezond blijven. We werken en verdienen geld, eigenlijk alleen maar zodat we in leven blijven. We doneren geld, voedsel, en onderdak aan minderbedeelden, zodat zij kunnen leven, zodat zij niet hoeven te sterven. We houden van elkaar, geven om elkaar om ons leven betekenis te geven. Allemaal excuses om de dood uit de weg te gaan.
Ook stellen wij constant vragen over de dood. Waar gaan we heen? Doet het pijn? Wat voel je, wat zie je als je dood gaat? We zijn er allemaal erg nieuwsgierig naar maar toch ook bang. Omdat het zo onbekend is. En de enige manier om al onze vragen betreft de dood te beantwoorden, is om het zelf te ondergaan, om zelf dood te gaan.
De dood fascineerd me, niet omdat ik een labiel suicidaal persoon ben, maar omdat de dood is waar het leven om draait.
Wat zijn jouw ervaringen met de dood? Ben je het zelf bijna geweest? Heb je er over gedroomd of gefantaseerd en hoe denk je erover? Zie jij de dood als iets negatiefs of als iets positiefs?
laatste aanpassing
![:\](https://static.partyflock.nl/smiley/hmmzz_streep.png ":\"){kind=small}
