De gouden kooi

De Gouden KooiEen droomvilla. Vrijstaand, met een tuin zo groot als twee voetbalvelden. Een state-of-the art keuken, luxe badkamers. Alles er op en er aan. Dit is het toneel waar het programma 'De Gouden Kooi' zich komend najaar zal afspelen. Het landgoed ligt op een afgelegen plek in Eemnes, vlakbij Hilversum. Ver weg van naaste buren, maar met eigen bos, vijvers, paardenstallen en een verwarmd zwembad.

Komend najaar nemen tien deelnemers aan het Talpa-programma ‘De Gouden Kooi’ hun intrek in deze prachtige villa. De deelnemers zijn allen potentiële eigenaren van het landhuis. Immers, de uiteindelijke winnaar van het programma hoeft er nooit meer weg. Hij of zij krijgt het landgoed ter waarde van ongeveer 2 miljoen euro plus een spaarpot die afhankelijk van de duur van het programma kan oplopen tot miljoenen euro's.

Bij 'De Gouden Kooi' is winnen een kwestie van blijven zitten waar je zit. Want de belangrijkste regel luidt dat de voordeur altijd open staat, maar dat je de drempel niet over mag. En zet je toch ook maar één voet buitenshuis? Dan lig je eruit. Winnen is volhouden. Ook al heb je heimwee. Ook al dreigt je partner de relatie te verbreken. Ook al trouwt je broer of krijgt je zus een kind. En dat minstens een jaar lang…

Inmiddels hebben reeds duizenden kandidaten – uit alle lagen van de bevolking - zich via www.degoudenkooi.tv aangemeld voor dit spraakmakende programma. Het hebben van volledige financiële vrijheid spreekt blijkbaar bij velen tot de verbeelding. De motieven zijn uiteenlopend: van de man die van zijn torenhoge schulden af wil komen tot de moeder die een mooie financiële toekomst voor haar kinderen zeker wil stellen. Of simpel gesteld: rijk worden. Maar hoeveel vrijheid is men uiteindelijk bereid op te geven…om de ultieme vrijheid te winnen?

De Gouden Regels* De deelnemer die als laatste bewoner overblijft wint de kapitale villa – hypotheekvrij – en de megaspaarpot. Voorwaarde is dat hij of zij minimaal 1 jaar in de villa moet hebben gewoond.

* De kandidaat die zonder toestemming één stap buiten de villa zet, is gediskwalificeerd.

* Deelnemers aan De Gouden Kooi betalen een borgsom van 10.000 euro. Iedereen die minimaal 1 jaar in De Gouden Kooi blijft, krijgt die borgsom volledig terug. Stapt een kandidaat echter binnen een jaar uit het programma, dan is hij of zij die borgsom kwijt. Dit geld gaat naar een goed doel.
Alléén als iemand op medische gronden vroegtijdig moet uitstappen, geldt deze regel niet.

* Omdat deelnemers hun baan moeten opzeggen om mee te kunnen doen, ontvangen hun gezinnen tijdens hun afwezigheid een bedrag per maand om in hun vaste lasten te kunnen voorzien.

* Elke dag wordt 1.000 euro in een beleggingsfonds gestort.
Omdat de duur van De Gouden Kooi onbepaald is (maar minimaal 1 jaar), heeft ook het prijzengeld geen limiet en kan die spaarpot oplopen tot miljoenen euro’s. Deze spaarpot is voor de winnaar.

* De bewoners mogen onbeperkt post ontvangen van familie en vrienden. Elk ander contact moet worden verdiend. Elke dag vinden dan ook duels tussen de bewoners plaats waarmee zogenaamde ‘contactpunten’ kunnen worden gewonnen; met die punten kan het recht worden ‘gekocht’ om te bellen of bezoek te mogen ontvangen.

* Drie keer per jaar mag één bewoner de villa gedurende 12 uur verlaten. Bijvoorbeeld om een begrafenis of een huwelijk bij te wonen, of zich medisch te kunnen laten behandelen. De bewoner die op zo’n bijzonder verlof wil, moet dat verzoek bij de andere bewoners neerleggen. Die bepalen met meerderheid van stemmen of het verlof wordt toegestaan.


* De bewoners van de villa hebben de beschikking over een riant weekbudget. Daarmee kunnen ze niet alleen eten en drinken in overvloed bestellen, maar ook fitnesstrainers, kappers, masseurs, pedicures et cetera. Zelfs de dokter en de tandarts doen visites aan huis.

* Voor elke beslissing die de bewoners moeten nemen geldt dat die met meerderheid van stemmen moet worden genomen.

Ik deels ze alleen maar uit, zo simpel zit ik inelkaar.

Sylvia heeft het even gehad. Ze spreekt haar twijfels uit over haar verblijf in De Gouden Kooi. Huub biedt een luisterend oor en probeert haar te laten blijven.
Vrij onverwachts spreekt Sylvia uit dat ze niet meer gelukkig is in de Villa en liever de buitenwereld weer intrekt. Huub weet niet wat hij hoort. “Als mijn gevoel zegt dat ik hier niet moet zijn, dan kan ik niet blijven. Ook niet voor jou”, legt ze uit. “Maar ik wil je niet kwijt!”, probeert Huub. “Ik wilde eerst rustig met je praten…”, gaat Sylvia verder. “Ik denk er al een tijdje aan.” Huub wil weten of het iets aantoonbaars is. Dat is niet het geval. “Het is puur mijn gevoel”, legt Sylvia uit. “Ik schrik er nogal van. Was je hier gelukkig?”, vraagt de Oldenzaler. “Ja, maar nu niet meer”, antwoordt Sylvia. “En ik heb altijd gedacht, als ik niet meer gelukkig ben, dan moet ik weg.” “Ik wil dat je blijft”, blijft Huub proberen.
Sylvia probeert haar gevoel duidelijk te maken: “Ik heb het laatste jaar veel mensen verloren, onder andere mijn vader.
En ik heb zoiets van, je moet eruit halen wat erin zit. Hij is maar 62 jaar geworden!” “Je moet doen wat je gelukkig maakt”, vindt Huub, maar erg blij klinkt hij niet. “Wat als je spijt krijgt?”, gaat hij verder. Sylvia zegt daarover nagedacht te hebben, maar denkt dat het de goede beslissing zal zijn: “In Barcelona kon ik van bijna niets leven en ik was nog nooit zo gelukkig. Dus vanwege het geld ben ik niet bang.”
“Dan moet iemand anders mijn maatje worden”, zegt Huub op een trieste toon. “Ik weet het. Ik laat je niet zomaar in de steek. Je bent wel je back-up kwijt… De enige die je echt kan vertrouwen”, beseft Sylvia. “Het zal niet voelen als ‘in de steek laten’”, stelt Huub haar gerust. “Misschien leef ik straks wel in een hutje op de heide, maar dan ben ik wel gelukkig!”, sluit Sylvia af. Huub doet nog een poging: “Kan je nog van gedachten veranderen?” “Ja, dat kan wel. Ik ben niet zomaar weg!”
Oef, liet Sylvia ons toch behoorlijk schrikken!