punt is dat jij helemaal niets weet van die ''goeie oude tijd''
Naja niets wou ik dus zelf niet echt zeggen met mijn tekst. Ik weet nu ook wel veel van de housemuziek uit de jaren '80 terwijl ik pas eind jaren 80 mijn eerste houseplaatje hoorde en pas vanaf 1993 echt serieus er mee bezig was. Dus inmiddels zal meneer vaag weten wat destijds wel en niet goed was. Dat is ook niet iets waar ik over val.
Waar ik mij zelf aan erger is die eeuwige ontkenning van veel hardcoreliefhebbers van tegenwoordig. Wel allemaal als een malloot staan springen op happy hardcore deuntjes in 1996, maar nu zeggen dat ze het toen al troep vonden (want zo komt het er in wezen wel elke keer uit). Ik heb de voorlopers van happy hardcore en hakkuh en flippuh (dus eurodance) ook t/m mijn 14e leuk gevonden. Daar schaam ik mij absoluut niet voor. Ik had daar destijds de leeftijd voor.
En ja ik heb veel happy hardcore leuk gevonden. Maar rond de cd happy hardcore 3 werd het mij al helemaal beu (maar ik ga de happy hardcore of die Duitse rave die in 1994 uitkwam totaal niet afkraken, want die vind ik nog zeker tof, ondanks de gabber er toen wel minder hard door werd).
Maar hoe de sfeer op feesten in die tijd etc was, kan ik niet over meepraten of hoe de nog oudere hardcoreliefhebbers dan mij destijds dachten over die dingen van onder andere Davie Forbes en Scott Brown. Ik heb op dat vlak die tijd niet bewust meegemaakt. Alleen maar dat dus de gabber steeds softer werd.
Dat is dus ook waarom ik mij altijd erger dat iemand die iets van 10 jaar (of zelfs meer) jonger dan mij is mij wel even komt te vertellen hoe het toen was. Alsjeblieft zeg...alsof je al serieus met muziek bezig bent als je 7 bent. Dat is maar een enkeling en die doet later meestal een studie aan het consevatorium.