Het is 14.03.
De PC zoemt,
mijn vader is aan het bellen,
en mijn stiefmoeder ligt ziek in bed, en stikt bijna in der eigen hoest. Voor mij ligt de PSP die ik al verschillende keren aan en uit heb gedaan. Mijn msn status staat op afwezig en kennelijk blijkt dat te helpen want niemand spreekt mij aan.
Door mijn eigen verveling tegen te gaan ben ik al een aantal keer naar beneden geweest om zo naar 5 minuten weer exact op dezelfde stoel achter dezelfde pc te gaan zitten, omdat het beneden even stil is als boven.
Mijn ouders verzoeken iets anders te gaan doen dan de hele dag achter de computer te zitten, en ik snap dat heel goed.
Noodgedwongen dwing ik mijzelf om op msn te gaan kijken of er misschien mensen zijn die tot iets doen in staat zijn.
De ene heflt heeft geen tijd, of is er niet. En de andere helft is gewoon niet interessant genoeg om wat mee af te spreken. Dat begint al goed.
Als ik buiten naar het weer kijk, word ik ook niet echt vrolijk.
Bewolking en een graadje of 8, 9. Niet echt ideaal weer om met je kameraden es lekker in je korte broekie door het zwembad te struinen.
Ondertussen tikt de klok 14.18 en besef ik dat er vandaag niet veel meer inzit dan toch maar een beetje achter de pc te zitten, schyzofrenisch achter de PSP te gaan zitten, of het driftelijke gezeur van mijn ouders aan te moeten horen. En om mijn gezondheid op peil te houden, loop ik af en toe eens naar de tuin om frisse lucht te scheppen. Want van 2 zieke ouders stijgt je weerstand niet zo vreselijk snel.
Deze bijwerking van een schoolvakantie zullen deze verdere dagen waarschijnlijk cruciaal toenemen.
Leve de voorjaarsvakantie .
