Koffie
Brazilië is een gigant onder de koffieleveranciers. In dit land groeien ruim 4 Miljoen koffiebomen, 75% van de oogst wordt door de kleinere boeren op de markt gebracht. Door de grote verscheidenheid aan koffiesoorten, rassen en oneidige landerijen is het eigelijk onjuist om van een Braziliaanse koffie te spreken. Op de internationale koffiemarkt wordt de, meestal gewassen en zongedroogde, koffie in "Brazils", "Milds" of "Other Arabics" ingedeeld.
Hoewel in 17 van de 26 Braziliaanse provincies koffie verbouwd wordt, zijn alleen al de provincies; Paraná, São Paulo, Minas Gerais und Espírito Santo goed voor 98% van de "productie" Paraná, in het zuiden van Brazilië is voor de helft hiervan verantwoordelijk.
De plantages in het noordelijk kustgebied, produceert een typische koffie met een ziltachtige smaak. Deze koffie wordt voornamelijk gedronken in Noord-Afrika en het Midden-Oosten.Tot de interessanste soorten hoort ongetwijfeld de Bahia. Helaas is deze koffie erg schaars, omdat veel van de koffie naar de Verenigde Staaten gaat, of vanwege de koffie consuptie in eigen land helemaal niet wordt geexporteerd. Het grootste deel van de export bestaat uit Robusta's in de standaard cunsumtie kwaliteit zoals we die tegug vinden in de supermarkt. Deze Braziliaanse Robusta wordt als Conillon verhandeld.
In Minas Gerais heeft men in de regio Cerrado oude "Bourbon"-varianten herontdekt. Deze soorten worden nu als Plantage-Koffie - bijvoorbeeld als Capin Branco en Vista Allegre - aangeboden. De Capin Branco is milder van smaak dan de kruidigere Vista Allegre. Beiden hebben relatief weinig zuur, maar, zoals bijna alle Braziliaanse koffie kunnen de soorten het best "jong" gedronken worden, omdat bij een te lange opslag de bonen te veel zuur ontwikkelen. In het algemeen worden de ongewassen, zongedroogde bonen als "Brazil" verkocht, om ze van de fijnere "Milds" te onderscheiden. Naast de talrijke Arabica-soorten wordt ook in Conillon, een Robusta-soort verbouwd. De kwaliteit van deze in 1720 ingevoerde Frans-Guyanese planten zijn in het algemeen - doorsnee - met daarbij enige uitschieters. Eigenlijk bieden ze voor ieder wat wils: De medicinaal smakende Rio wordt in het land zelf geconsumeerd. De Noorderlijke, aan zee blootgestelde soorten hebben een sterker slit-aroma.
Niet dus....
