Sparta Rotterdam - Ajax

Sneijder flikt iets en heeft niet eens spijt. Dat is echt schandalig.

Wat ik aan de hele scheldwoordenaffaire een beetje vreemd vind, is dat die teksten van Kenneth Perez pas aan het eind van vorige week nader werden belicht. Daarom krijg ik voor de zoveelste keer het gevoel dat de samenvattingen bij Talpa worden gemanipuleerd door jongens met voorkeuren voor bepaalde clubs. Daarbij valt het me op dat Ajax vaker wordt ontzien dan Feyenoord.

Door dingen bewust weg te laten, zoals laatst de zware overtreding van Heitinga op Cocu, schep je een heel andere waarheid. Ik kan daar slecht tegen. Met Perez ook weer, dat had toch meteen op zondag aangekaart moeten worden, of niet? Ik vind trouwens dat Perez het goed heeft afgehandeld. Hij gaf toe dat het niet door de beugel kon, hij bood zijn oprechte excuses in het openbaar aan en aan zijn medespelers, nou, dan is de kous af. Van mij hoeft de KNVB-aanklager niet meer in actie te komen.

Met Wesley Sneijder ligt dat anders. Tyfushond, blind of wit, tegen scheidsrechter of medespeler, dat woord kan niet. Niemand moet ook zeggen dat zoiets tot de straattaal behoort, dat is onzin. Als ze dat bij mij thuis tegen elkaar durven te roepen, krijgen ze een peer voor hun hoofd.

Dat je in het vuur van het spel een keer tyfushond roept, begrijp ik nog een klein beetje. Maar dat je dat uitgebreid probeert goed te praten, is helemaal schunnig. Daarom vind ik dat Sneijder wél moet worden gestraft. Die flikt iets en heeft er nog niet eens spijt van. Dat is echt schandalig. Ik begrijp zijn woede overigens wel. Hij krijgt elke wedstrijd schoppen en een hoop getreiter te verduren. Dat brengt het nu eenmaal mee als je tot de beste spelers van ons land behoort. Maar zie het dan ook vanuit die situatie. Zie die aanpak als iets dat bij je status hoort en sta er boven. Juist als je niet meer in de war raakt van al dat gedonder om je heen, als je ook niet in de war raakt van een scheidsrechter, dan ben je aan de werkelijke top beland.

Anticiperen is een belangrijke kwaliteit. Ik moest daaraan denken, toen ik Emanuelson bezig zag tegen Sparta Praag. Die krijgt twee keer geel, allebei voor vastpakken, maar niets voor het tussen die twee kaarten door neerschoppen van een tegenstander. Dat zijn nou dingen die je snel moet begrijpen. Je moet weten wat voor scheidsrechter je tegenover je hebt. Dat hoort ook bij het vak. Je weet lang van tevoren wie er fluit, dus je kunt je best verdiepen in zo’n man. Scheelt toch een rode kaart, scheelt toch een overwinning voor je team. Bij ons was dat vroeger vaste prik, dat je aandacht had voor de achtergrond van de arbiter.

Over vroeger gesproken. Voor anderen dat gaan beweren: wij scholden ook. Maar in mijn geval bestookte ik meestal mijn medespelers. Ik heb daar vaak voor op mijn donder gekregen van trainers. Dan paste ik me even aan en ging heel overdreven mensen complimenteren als ze voor de derde keer achter elkaar de bal verkeerd passten. Dat vonden ze geloof ik nog erger dan dat ik ze uitschold. Maar met ziektes strooiden we niet. Die jongens nu worden onophoudelijk geconfronteerd met het leed van kinderen in ziekenhuizen en rolstoelen. Jongens als Wesley Sneijder, ik weet het zeker híj ook, geven die kinderen op gezette tijden veel aandacht. Dan roep je al dat kanker, tyfus en pleuris toch niet meer. Laat Sneijder daar in het openbaar wat over zeggen en dan sluiten we ook deze affaire weer af. Dat is beter dan een schorsing.

Willem van Hanegem