....??
Forumonderwerp · 799266
3 volgers · 22936x bekeken
na slechte tijden komen altijd weer goede tijden 
zelfmoord is geen oplossing.je ontwijkt er alleen iets mee..maar het komt in je latere leven allemaal weer terug..dus zorg dat je het oplost
Ik vertelde zoiets een paar weken terug nog tegen iemand die ik tegenkwam, in niet al te beste toestand en al meerdere pogingen gedaan had vertelde hij.
Gister hoor ik dat die persoon ong 300 pillen had opgevreten en t weer overleefd heb.
hij mag gewoon niet dood blijkbaar, echt een ware kwelling voor die persoon maar ik geloof dat je toch niet eerder weg mag ook als je dood bent voordat je eigelijke reis er op zit en dan lijdt je nog meer zonder t vleselijke lichaam.
Als je echt niet meer weet wat je moet doen is het indd de beste oplossing (in jou ogen dan)
Ik heb een poging gedaan toen ik 18 was, mijn 2 moeder was overleden en daar heb ik het nu ook nog steeds heel erg moeilijk mee.
Ik dacht dat als ik zelfmoord zou plegen we weer bij elkaar konden zijn.
Mijn vader slikt anti depressivia, ik heb 4 doosjes ingenomen en paracetamolletjes.
na nog geen 10 min voelde ik me duf en viel ik in een slaap.
Me moeder vond me en belde een ambulance, het enige wat ik nog weet is dat er een dikke slang in mijn klee ging en een fles norrit.
En ja ik had naderhand spijt, het heeft toch wel iets met egoisme te maken want je denkt niet na hoeveel pijn je anderen doet je denkt alleen hoe jij het zal vinden.
Nog geen 5 mand erna was ik zwanger, het is bij 1 keer gebleven en dat zal zo blijven ik heb een kind om voor te zorgen hij heeft ze moede rnodig!
Je denkt op dat moment aan je zelf
Ik heb een poging gedaan toen ik 18 was, mijn 2 moeder was overleden en daar heb ik het nu ook nog steeds heel erg moeilijk mee.
Ik dacht dat als ik zelfmoord zou plegen we weer bij elkaar konden zijn.
Mijn vader slikt anti depressivia, ik heb 4 doosjes ingenomen en paracetamolletjes.
na nog geen 10 min voelde ik me duf en viel ik in een slaap.
Me moeder vond me en belde een ambulance, het enige wat ik nog weet is dat er een dikke slang in mijn klee ging en een fles norrit.
En ja ik had naderhand spijt, het heeft toch wel iets met egoisme te maken want je denkt niet na hoeveel pijn je anderen doet je denkt alleen hoe jij het zal vinden.
Nog geen 5 mand erna was ik zwanger, het is bij 1 keer gebleven en dat zal zo blijven ik heb een kind om voor te zorgen hij heeft ze moede rnodig!
Je denkt op dat moment aan je zelf
zelfmoord is nooit een oplossing 
There's life after death, so why quit? 
life
lifeJe merkt gewoon heel erg dat mensen bij dit soort onderwerpen geneigd zijn alleen vanuit zichzelf te denken en te denken dat hun ideeen over wat goed en slecht is, over hoe het hoort te lopen in dit leven, als een soort waarheden gezien worden.
Uitspraken als "voor een beter leven moet je vechten"...hoezo dat woordje "moeten"? Wie bepaald wat hoort en wat niet? Wie bepaalt dat ieder mens maar gelukkig moet proberen te worden?
Ik vind sowieso dat dat er veel te veel wordt ingestampt, dat "gelukkig worden". Ik ben grotendeels gelukkig, maar ook vaak genoeg niet. En pas sinds ik dat ben gaan accepteren en er vrede mee heb, voel ik me beter. Altijd maar dat streven naar meer, beter, gelukkiger...daar kun je juist heel erg ongelukkig van worden.
Ik denk echt dat er veel te veel druk op mensen ligt in deze maatschappij. Mensen die met zelfmoordgedachten kampen kunnen die druk vaak niet meer aan. Ze willen ook "beter" en denken misschien dat ze dat ergens anders kunnen halen.
Net als dat het door de maatschappij wordt opgelegd dat zulke gedachtes "abnormaal" zijn. Dat je ervan moet genezen. Dat het niet hoort. Maar nogmaals, wie bepaalt dat nou helemaal?
Uitspraken als "voor een beter leven moet je vechten"...hoezo dat woordje "moeten"? Wie bepaald wat hoort en wat niet? Wie bepaalt dat ieder mens maar gelukkig moet proberen te worden?
Ik vind sowieso dat dat er veel te veel wordt ingestampt, dat "gelukkig worden". Ik ben grotendeels gelukkig, maar ook vaak genoeg niet. En pas sinds ik dat ben gaan accepteren en er vrede mee heb, voel ik me beter. Altijd maar dat streven naar meer, beter, gelukkiger...daar kun je juist heel erg ongelukkig van worden.
Ik denk echt dat er veel te veel druk op mensen ligt in deze maatschappij. Mensen die met zelfmoordgedachten kampen kunnen die druk vaak niet meer aan. Ze willen ook "beter" en denken misschien dat ze dat ergens anders kunnen halen.
Net als dat het door de maatschappij wordt opgelegd dat zulke gedachtes "abnormaal" zijn. Dat je ervan moet genezen. Dat het niet hoort. Maar nogmaals, wie bepaalt dat nou helemaal?
donateur
HelemHelemaal mee eens 
Het stuit me zowieso steeds meer tegen de borst dat mensen altijd maar vergelijken, dingen op zichzelf betrekken, wijzen naar anderen. Sla eerst de vuist tegen eigen borst en wees blij dat het bij jou schijnbaar niet zo werkt.
Ben blij dat jij hier soms nog huist WackyJacky
Het stuit me zowieso steeds meer tegen de borst dat mensen altijd maar vergelijken, dingen op zichzelf betrekken, wijzen naar anderen. Sla eerst de vuist tegen eigen borst en wees blij dat het bij jou schijnbaar niet zo werkt.
Ben blij dat jij hier soms nog huist WackyJacky
Weet je dat sommige mensen soms ook expres zoveel pijn en verdriet in mensen hun leven veroorzaken om iemand volledig af te breken? ( nee, ik heb het niet zo speciaal over mijn ex)
het gebeurt echt...
En doelbewust iemand proberen zo ver te drijven?
het gebeurt echt...
En doelbewust iemand proberen zo ver te drijven?
laatste aanpassing
Ik ben grotendeels gelukkig, maar ook vaak genoeg niet. En pas sinds ik dat ben gaan accepteren en er vrede mee heb, voel ik me beter. Altijd maar dat streven naar meer, beter, gelukkiger...daar kun je juist heel erg ongelukkig van worden.
Het ligt er ook aan aan welke voorwaarden geluk voor jou moet voldoen. Stel je hoge eisen aan geluk of juist niet. Er zijn mensen die zeggen ik voel me pas gelukkig als ik dit en dit heb en dat ben, terwijl iemand anders gelukkig is als hij groeit. Groeien in de zin van leren.
Uitspraken als "voor een beter leven moet je vechten"...hoezo dat woordje "moeten"? Wie bepaald wat hoort en wat niet? Wie bepaalt dat ieder mens maar gelukkig moet proberen te worden?
Hierin heb je gelijk het moet niet. Niemand bepaald voor jezelf wat je moet doen. Dat is jouw keuze, het is jouw leven.
Net als dat het door de maatschappij wordt opgelegd dat zulke gedachtes "abnormaal" zijn.
Ook hiermee ben ik het eens met je, zo'n gedachtes zijn niet abnormaal. Mensen zitten in een bepaalde slechte geestestoestand en daar volgen slechte gedachten op uit, en soms ook daden.
soms is zelfmoord de enige oplossing??
Oplossing voor wat?
Het is een oplossing om in korte tijd je lichamelijk/geestelijk lijden te laten stoppen (in dit leven althans)
Verder vind ik het absoluut geen (goede) oplossing
Ik vind het meer een uitvlucht, al kan ik me dan ook wel weer voorstellen, dat mensen met die gedachte spelen...
Net als dat het door de maatschappij wordt opgelegd dat zulke gedachtes "abnormaal" zijn. Dat je ervan moet genezen. Dat het niet hoort. Maar nogmaals, wie bepaalt dat nou helemaal?
idd ik word echt niet gelukkig van dat waar anderen voor leven. was altijd thrillseeker en behoorlijk destructief, doordat ik t maar niet vond en onbegrepen door anderen.
T is juist goed als je niet gelukkig word van wat deze wereld te bieden heeft, aangezien men met lege handen aankomt en zo ook weer vertrekt.
als men de juiste weg eindelijk gevonden heeft is t nog steeds geen rozengeur en manenschijn en af en toe nog wel eens pijnlijk maar als je begrijpt waarom, maakt dat alles goed.
t leven als mens is gewoon pijnlijk en nadat je t menslijk niveau gepasseerd bent, wil je hier echt niet blijven en kan ik me nu echt nix bedenken wat ik nou nog zonodig moet of verlang dan wel moet bewijzen.
Ik zie anderen om mij heen, beheerst door sentimentaliteit en emoties verloren in ilusie die er helemaal nix van snappen waarom ze leven en wat de zin ervan is.
De oplossing is vlak voor hun neus, gratis en voor nix.
Maar dat is wel de moeilijkste weg die er is, met de grootste beloning.
Maar dit is een kwestie van verlichtings kwaliteit en doorzettingskracht.
Have to like hardships as joy!
Cultivate!
idd ik word echt niet gelukkig van dat waar anderen voor leven. was altijd thrillseeker en behoorlijk destructief, doordat ik t maar niet vond en onbegrepen door anderen.
T is juist goed als je niet gelukkig word van wat deze wereld te bieden heeft, aangezien men met lege handen aankomt en zo ook weer vertrekt.
als men de juiste weg eindelijk gevonden heeft is t nog steeds geen rozengeur en manenschijn en af en toe nog wel eens pijnlijk maar als je begrijpt waarom, maakt dat alles goed.
t leven als mens is gewoon pijnlijk en nadat je t menslijk niveau gepasseerd bent, wil je hier echt niet blijven en kan ik me nu echt nix bedenken wat ik nou nog zonodig moet of verlang dan wel moet bewijzen.
Ik zie anderen om mij heen, beheerst door sentimentaliteit en emoties verloren in ilusie die er helemaal nix van snappen waarom ze leven en wat de zin ervan is.
De oplossing is vlak voor hun neus, gratis en voor nix.
Maar dat is wel de moeilijkste weg die er is, met de grootste beloning.
Maar dit is een kwestie van verlichtings kwaliteit en doorzettingskracht.
Have to like hardships as joy!
Cultivate!
Mooie reply. Heb al vaker replies van jou gelezen.
Toch denk ik ook in dit geval: Dit is hoe jij het leven en alles wat daarna komt ziet. Voor jou is dit de zekerheid die je hebt en voor jou is dit hoe het is. Het is echter niet waar ik in geloof. Niet omdat ik niet the hard way durf te kiezen want dat doe ik wel degelijk. Maar mijn intuitie heeft me gewoon nog nooit gezegd dat er hierna nog iets is.
Ik ben daar te nuchter voor denk ik. Het "voelt" gewoon niet zo. Als Jackie dood is, is ze dood. Waarmee ik niet zeg dat ik anderen niet geloof als zij het anders zien. Integendeel. Als het voor een ander nog zo voelt dat mensen die zijn weggevallen er nog zijn, dan zijn ze er nog.
Soms is het moeilijk om zo te denken, wat je ziet een dag die kut is verlopen als snel echt als verloren dag. Soms denk ik wel eens "waarom kan ik dan niet ECHT genieten, niet ECHT iets bereiken, ik ben bijna 30 en had zoveel dingen kunnen bereiken"...
Maar daar heb je het alweer. Wie zegt dat ik niet al heel veel bereikt heb? Misschien nog niet in de ogen van de maatschappij, maar wellicht voor mezelf wel. En wie zegt dat je dag verloren is als je je kut gevoeld hebt? Of de hele dag in bed hebt gelegen? Dat had ik op dat moment blijkbaar nodig.
Aan de andere kant ben ik juist wel blij geweest dat ik altijd al zo gedacht heb, dat er geen hiernamaals is. Daarom weet ik dat ik bepaalde gedachten nooit in daden zou omzetten. Want dan ben ik echt weg.
Ik ken het gevoel om dood te willen maar al te goed, maar de wil om te leven is nog veel groter.
Weet je dat sommige mensen soms ook expres zoveel pijn en verdriet in mensen hun leven veroorzaken om iemand volledig af te breken? ( nee, ik heb het niet zo speciaal over mijn ex)
het gebeurt echt...
En doelbewust iemand proberen zo ver te drijven?laatste aanpassing 20 juni 2006 20:50
Dat bedoel ik. JIJ laat het toe. Een ander kan nog zover gaan, jij bent degene die het laat gebeuren.
Als ik me kut voel omdat ik het gevoel heb waardeloos te zijn, dan lukt het me om daarna te denken "hoezo waardeloos? Omdat ik mn studie maar niet afgemaakt krijg, geen hoogstaande baan heb, geen mooi huis en ene dikke kar"? Laat anderen het maar kansloos vinden dat ik andere dingen doe die voor mij WEL waarde hebben. Het tikken van deze reply bijvoorbeeld. Al is er maar 1 iemand die daar wat aan heeft, dan heb ik ook wat bereikt. Plus dat ik mezelf er beter door voel soms wat van me af te schrijven.
Hetzelfde geldt als ik soms mezelf oerlelijk vind. Dan kan ik daarna ook denken "boeien dat je dunnetjes bent, boeien dat je neus groot is en je tanden scheef staan. Je bent mooi om wie je bent en aan dat belachelijke schoonheidsideaal kun je toch nooit voldoen." Hoe minder waarde ik er zelf aan ga hechten, hoe beter ik me voel.
Idem met mensen die je dissen. Of je verschrikkelijke dingen aandoen. het beeld bestaat nog altijd dat kinderen per definitie helemaal naar de klote gaan als ze erge dingen meemaken in hun jeugd. of dat je zelf als volwassene helemaal kapot moet zijn als je iemand verliest of genaaid wordt of wat dan ook. Het zijn de denkbeelden van de maatschappij die als norm zijn opgelegd. Maar je kunt dat veranderen. Kinderen zijn flexibel. En volwassenen hebben veel meer logisch denkvermogen.
Ik heb egwoon geleerd mn emoties toe te laten. De maatschappij werkt me al jarenlang tegen hoor, want ik moet dit afvlakken en dat, ik moet hier maar snel overheen komen en me daar juist heel rot over voelen...ik rpobeer daar schijt aan te hebben. Ik doe het op mijn manier, probeer in mezelf te geloven en ik laat me niet langer door anderen leven.
En als je die instelling te pakken weet te krijgen, dan zullen het slechts flarden van gedachten zijn die af en toe op zwakke momenten nog door je kop spoken. Maar dat is dan niet meer erg. Juist daardoor ga je het leven alleen maar meer waarderen.
Zo, hehe, effe ene ouderwets lappie tekst
Dat bedoel ik. JIJ laat het toe
Ik laat helemaal niets toe... Ik laat mij niet kapot maken door niemand... Nee hoor, ik niet. Dat zal niemand zover krijgen...Maar er zijn mensen die het proberen en wel ver gaan om zover te krijgen...Of het ze lukt dat is een 2de.
En daar hoort een heel erg lang verhaal bij. Dit heeft niets met een relatie met een ex te maken...
Je hebt ook heel machtige mensen of instanties die als je heel erg schadelijk voor ze kan zijn proberen je compleet te verruineren...Omdat je dan bijv. hun naam zou kunnen schaden of nog veel meer zou kunnen schaden. De fout ligt dan niet zo zeer bij jou maar bij hen. Je word niet als mens gezien maar als bedreiging en dat kan heel ver gaan.
Om die fouten niet te laten uitkomen of toegeven proberen ze je te veruineren...Echt ziekelijk!!!!
En alleen maar omdat deze mensen over een heleboel geld beschikken kunnen zij een heleboel mensen met zich mee krijgen ook
laatste aanpassing
Ik laat helemaal niets toe...Anders was het allang gebeurd. Ik laat mij niet kapot maken door niemand... Nee hoor, ik niet..Maar er zijn mensen die het proberen en wel ver gaan om zover te krijgen...Of het ze lukt dat is een 2de.
En daar hoort een heel erg lang verhaal bij. Dit heeft niets met een relatie met een ex te maken...
Nou ik doelde niet specifiek op jou, maar op de mensen die het echt zo zien. Misschien een beetje ongelukkig uitgedrukt.
Weet je wat het is met zelf moord vaak is het een klein probleem meestal heefd het met werk te maken.
of met dat iemand een doel moet bereiken.
als iemand dat doel niet bereikt maakt die gene er een einde aan.
dan kan je makkelijk lullen als je zelf gelukkig bent.
maar stel je voor.
je verdient geen ene flikker
je hebt geen vrienden
en voeld je eenzaam alleen in de steek gelaten.
wat zou jij dan doen.
of met dat iemand een doel moet bereiken.
als iemand dat doel niet bereikt maakt die gene er een einde aan.
dan kan je makkelijk lullen als je zelf gelukkig bent.
maar stel je voor.
je verdient geen ene flikker
je hebt geen vrienden
en voeld je eenzaam alleen in de steek gelaten.
wat zou jij dan doen.
donateur
....??
ja??
nou dan ga ik maar voor de trein staan
ben echt gaar van t feesten, en niks helpt ertegen
misschien dus wel de beste oplossing
Weet je wat het is met zelf moord vaak is het een klein probleem meestal heefd het met werk te maken.
of met dat iemand een doel moet bereiken.
als iemand dat doel niet bereikt maakt die gene er een einde aan.
dan kan je makkelijk lullen als je zelf gelukkig bent.
maar stel je voor.
je verdient geen ene flikker
je hebt geen vrienden
en voeld je eenzaam alleen in de steek gelaten.
wat zou jij dan doen.
denk vooral dat het laatste een rol speelt eenzaamheid maakt mensen gek..en zo uiteindelijk omdat ze tog niemand meer hebben om voor te vechten maken ze maar een einde aan hun leven..
Weet je dat sommige mensen soms ook expres zoveel pijn en verdriet in mensen hun leven veroorzaken om iemand volledig af te breken? ( nee, ik heb het niet zo speciaal over mijn ex)
het gebeurt echt...
En doelbewust iemand proberen zo ver te drijven?laatste aanpassing 20 juni 2006 20:50
vertel mij wat...
Joh, er is altijd nog wel een sprankeltje hoop.
Ik vind zelfmoord geen optie, alleen al niet voor je nabestaande die je met vele vragen achterlaat.
En tuurlijk heeft het bijna door elk mens z'n hoofd welleens gespookt. "zo van joh was ik maar dood, dan zou het lijden stoppen"
Maar zoals een hele goede vriendin van me altijd zeg: "achter de wolken schijnt de zon"
Wat ook vaak helpt is om gevoelens van je af te schrijven zet ze op papier.
Maar voor elk probleem is een oplossing, en ik vind persoonlijk dat zelfmoord niet tot die opties behoort
Ik vind zelfmoord geen optie, alleen al niet voor je nabestaande die je met vele vragen achterlaat.
En tuurlijk heeft het bijna door elk mens z'n hoofd welleens gespookt. "zo van joh was ik maar dood, dan zou het lijden stoppen"
Maar zoals een hele goede vriendin van me altijd zeg: "achter de wolken schijnt de zon"
Wat ook vaak helpt is om gevoelens van je af te schrijven zet ze op papier.
Maar voor elk probleem is een oplossing, en ik vind persoonlijk dat zelfmoord niet tot die opties behoort
Ik heb er soms mee te maken op mijn werk..
En in sommige gevallen kan ik me er wel in vinden, sommige mensen hebben zoveel meegemaakt...er is zoveel kapot...hebben zoveel therapie gehad en medicijnen geslikt..
Soms is er gewoon geen uitweg...
Sommige mensen hebben gewoon echt niks en niemand meer...en in die gevallen kan ik me soms voorstellen dat mensen kiezen voor rust...
Ben ik het helemaal mee eens
het is niet een oplossingen het is je problemen uit de weg lopen als je dat doet.
veel problemen zijn makkelijker opgelost dan dat je soms denkt.
nee ik zwets niet uit men nek ik heb zelf veel mee gemaakt.
en mezelf daardoor pijn gedaan op verkeerde manieren.
maar je moet er doorheen
en als je je dat niet doet komt het niet goed.
hou je vast aan het standpunt.
ik ben wie ik ben ik doe wat ik doe en als het je niet bevalt fock you
veel problemen zijn makkelijker opgelost dan dat je soms denkt.
nee ik zwets niet uit men nek ik heb zelf veel mee gemaakt.
en mezelf daardoor pijn gedaan op verkeerde manieren.
maar je moet er doorheen
en als je je dat niet doet komt het niet goed.
hou je vast aan het standpunt.
ik ben wie ik ben ik doe wat ik doe en als het je niet bevalt fock you
Als pijn de middelen om het te bestijden overheerst is dat vaak nog de enige oplossing.
Zo ondraaglijk als Atlas met een last op je schouders van hier tot aan Tokyo.
Zo ondraaglijk als Atlas met een last op je schouders van hier tot aan Tokyo.
donateur
Ik vind zelfmoord geen optie, alleen al niet voor je nabestaande die je met vele vragen achterlaat.
En tuurlijk heeft het bijna door elk mens z'n hoofd welleens gespookt. "zo van joh was ik maar dood, dan zou het lijden stoppen"
Maar zoals een hele goede vriendin van me altijd zeg: "achter de wolken schijnt de zon"
Wat ook vaak helpt is om gevoelens van je af te schrijven zet ze op papier.
Maar voor elk probleem is een oplossing, en ik vind persoonlijk dat zelfmoord niet tot die opties behoort
Moet je tegen een chronisch depressief iemand zeggen "achter de wolken schijnt de zon"
En voor elk probleem een oplossing? Ik denk niet dat je gelijk hebt
niet alles is op te lossen en niet iedere oplossing is voor de ander een redmiddel
Moet je tegen een chronisch depressief iemand zeggen "achter de wolken schijnt de zon"
En voor elk probleem een oplossing? Ik denk niet dat je gelijk hebt
niet alles is op te lossen en niet iedere oplossing is voor de ander een redmiddel
nee precies..
maar wat te doen als iemand echt geen vrienden hebt..
dat je alleen gebeld word als iemand echt niemand kan vinden om iets mee te doen (dus dat je bij iedereen als nummer 100 op de lijst staat)
je altijd ruzie hebt met je familie
en dat je echt alleen op jezelf bent aangewezen..
dat contact leggen je niet lukt, niemand met je wilt praten omdat ze je niet interessant genoeg vinden...
sommige mensen zijn zo verlegen dat ze de hele dag thuis in hun bed liggen te huilen...dat echt in de ergste gevallen gebeld worden om wat mee te gaan doen. Dat niemand voor ze klaarstaat, dat het niet boeit wat er in hun hoofd omgaat..
En je kan echt niet zeggen, ja je kan altijd wel vrienden maken: wat als je verlegen bent, er niet standaard uitziet en je niet op iemand durft af te stappen??
Soms hebben mensen zoveel problemen in hun hoofd, dat t gewoon niet anders kan en zeker als je toch niemand achterlaat die om je geeft!
Dan is zelfmoord weldegelijk de enige oplossing!
Ligt er maar net aan hoe je denkt over morgen!
Iedereen moet het zelf weten maar ik vind het geen oplossing, mensen die om jouw geven laat je zo maar achter met hun gevoel.
Maar goed, iedereen voor zich natuurlijk.
Er zijn zoveel situaties waar een buitenstaander niet over kan oordelen. Dus niemand weet wat hij/zij in bepaalde situaties zelf zou doen toch?
Iedereen moet het zelf weten maar ik vind het geen oplossing, mensen die om jouw geven laat je zo maar achter met hun gevoel.
Maar goed, iedereen voor zich natuurlijk.
Er zijn zoveel situaties waar een buitenstaander niet over kan oordelen. Dus niemand weet wat hij/zij in bepaalde situaties zelf zou doen toch?
laatste aanpassing
de uitweg
als hun dat zo vinden..
wat kan jij er dna nog van zeggen..
behalve als ze ontoerekeningsvatbaar
wat kan jij er dna nog van zeggen..
behalve als ze ontoerekeningsvatbaar
zijn
zelfmoord is voor trieste en zwakke mense het is gewoon iets wat je jezelf aan praat. vind je het gek dat je nergens meer zin in heb als je je de heledag zo kut gaat voelen.
Schrok al van wat je zei, maar ben blij dat je zelf inziet dat dat niet erg netjes geformuleerd is.
Hmmm ben het hier absoluut niet mee eens....
Maar goed misschien heb je er weinig tot nooit mee te maken gehad...
Gelukkig
Maar goed misschien heb je er weinig tot nooit mee te maken gehad...
Gelukkig
Idd ik denk door ervaring dat je er anders tegenaan gaat kijken. Dat ben ik ook gaan doen, sinds een van de maatjes uit onze groep zelfmoord pleegde
Ik vraag me altijd af hoe bepaalde mensen hier denken te kunnen oordelen over een diversiteit aan situaties waarover geen informatie wordt gegeven. Zij reageren enkel op het woord "zelfmoord". Nogal kortzichtig. Je moest eens weten wat er allemaal achter kan zitten.
You're damn right!
Ik heb zelf dingen meegemaakt m.b.t. dit onderwerp en in de psychiatrie gewerkt...Mensen die zo dom oordelen over dit onderwerp, ontbreekt het aan een emphatisch vermogen om zich ook maar überhaupt te kunnen voorstellen wat er aan vooraf kan gaan voordat iemand dat doet.
nee man ,je leeft maar 1 keer waarom er een eind aan breie , ik zou al me geld pinne wat ik had ,naar schiphol gaan tikect kope naar australie ofzo en eerst is ff lekker tot mezelf kome en de boel verwerken en mischien daar wel iets nieuws starten maar zelfmoord
maar zelfmoord Of dat een oplossing voor iemand kan zijn, weet alleen diegene en niemand anders!!!!
Of dat een oplossing voor iemand kan zijn, weet alleen diegene en niemand anders
juist!
iedereen voelt het anders aan...
maar als je in zo'n situatie terecht komt denk je er waarschijnlijk heel anders over, dan wat je nu als mening hebt...
vond t vroeger namelijk ook echt iets van..nee geen oplossing...je hebt er niets aan..je raakt iedereen kwijt etc etc
vind t egoistisch!
.....??
succes
doeiof leef je nog?
laatste aanpassing
Dat zijn ego trippers !!!!!!
door mijn werk ben ik er anders tegenaan gaan kijken.
En met name door de verhalen van leraren die in de psychiatrie gewerkt hebben.
Het is een illusie om te denken dat je iemand met zelfmoordneigingen kunt helpen. Uiteindelijk lukt het toch wel..als ze echt willen en het geen noodkreet is of zoiets..
Maar de omstandigheden maken het er soms naar, of als die persoon onder invloed is. Vind het nogal een zwaar onderwerp. Maar snap zulke mensen wel..het leven kan soms zo verrot zijn dat je geen uitweg meer ziet.
Enne techno angel ik vind het geen egotrippers..je zelf van kant maken doe je echt niet zomaar..
En met name door de verhalen van leraren die in de psychiatrie gewerkt hebben.
Het is een illusie om te denken dat je iemand met zelfmoordneigingen kunt helpen. Uiteindelijk lukt het toch wel..als ze echt willen en het geen noodkreet is of zoiets..
Maar de omstandigheden maken het er soms naar, of als die persoon onder invloed is. Vind het nogal een zwaar onderwerp. Maar snap zulke mensen wel..het leven kan soms zo verrot zijn dat je geen uitweg meer ziet.
Enne techno angel ik vind het geen egotrippers..je zelf van kant maken doe je echt niet zomaar..
vind t egoistisch!
Dat zijn ego trippers !!!!!!
Triest dat jullie zo kort door de bocht reageren en dan ook nog eens zonder enkele vorm van inhoud.Je mag god op je knieen danken dat je een normaal leven hebt en niet "ziek" in je hoofd bent om deze wereld te weerstaan.
Was het maar allemaal zo makkelijk,zoals jullie beweren ,met die cliche berichtjes van achter de wolken schijnt de zon etc....
Nee heb de andere kant gezien van de medaille en geloof me dat was niet prettig.
Deze mensen hebben waarschijnlijk elke vorm van hulp aanvaard en toch bleef er een bepaalde leegte open die geen pshychiater of doktor kon opvullen.Zelfmoord pleeg je niet in een fractie van een gedachte.Er gaat zoveel aan vooraf.Er word eerst eens aan de nabestaande gedacht en geloof me dat heeft mijn zwager wel degelijk gedaan.Zijn laatste woorden waren niet voor niks:Sorry maat maar ik heb je zus niks te bieden.
Als de drang naar het hiernamaals sterker is dan in het heden te leven dan heb jij mijn zegen.Mensen moeten dus in jullie gedachte liever kiezen voor de nabestaande dan voor hunzelf??
MAAK HET NU FF!!
laatste aanpassing
donateur
Gisteren een gesprek gehad met een vriendin die vorig jaar een zware zelfmoordpoging heeft gedaan, geheel onverwachts, en het is een wonder dat ze het heeft overleefd.
Zat met zóveel vragen, en aangezien ze nu behandeld wordt, waar ik werk, was het tijd om echt te praten denk ik.
Maar man, hoevaak ik het ook over dit onderwerp heb, hoe theoretisch ik het kan verklaren, hoe goed ik het kan relativeren, als het een dierbare betreft is het allemaal zoooo anders.
Theoretisch gezien snap ik haar ook wel, maar gevoelsmatig begrijpen zal ik het nooit. Wel een goed gesprek gehad gelukkig, waar we allebei veel hebben kunnen zeggen, maar het hout me erg bezig op het moment
en ik ben er dan ook van overtuigd dat we állemaal een keer aan de beurt zijn, niet dat we er állemaal voor kiezen om eruit te stappen
maar het is en blijft een gegeven dat 1 op de 4 mensen te maken krijgt met een psychiatrische aandoening in je leven.
Zat met zóveel vragen, en aangezien ze nu behandeld wordt, waar ik werk, was het tijd om echt te praten denk ik.
Maar man, hoevaak ik het ook over dit onderwerp heb, hoe theoretisch ik het kan verklaren, hoe goed ik het kan relativeren, als het een dierbare betreft is het allemaal zoooo anders.
Theoretisch gezien snap ik haar ook wel, maar gevoelsmatig begrijpen zal ik het nooit. Wel een goed gesprek gehad gelukkig, waar we allebei veel hebben kunnen zeggen, maar het hout me erg bezig op het moment
en ik ben er dan ook van overtuigd dat we állemaal een keer aan de beurt zijn, niet dat we er állemaal voor kiezen om eruit te stappen
maar het is en blijft een gegeven dat 1 op de 4 mensen te maken krijgt met een psychiatrische aandoening in je leven.
maar het is en blijft een gegeven dat 1 op de 4 mensen te maken krijgt met een psychiatrische aandoening in je leven.
en dan kom het inderdaad aan op
hoe theoretisch ik het kan verklaren, hoe goed ik het kan relativeren,
nooit!!!
echt niet!!
juist als je het té goed kan relativeren en verklaren vanuit theoretisch oogpunt ben je JUIST kwetsbaar voor zoiets.
Te goed relativeren is dus niet goed relativeren
Er zijn voor elke situatie ontelbaar perspectieven \
Het wordt gevaarlijk als de negative situaties opstapelen of erger, met elkaar te maken hebben.
Dan is het moeilijk om een heldere geest te houden.
Wat belangerijk is, is dat je 1 ding tegelijk aanpakt/oplost whatever je problemen zijn. Probeer je prioriteiten op een rij te zetten en ga aan de slag.
Zelfmoord is voor mietjes!