Heb er lately ook weer heel veel last van. Steeds het gevoel flauw te vallen, flitsen voor mn ogen zien, onrust, gejaagd...
ik zie vaak gele vlekken of t beeld verschuift
Het begint met wazig worden, net alsof je niet meer in je lichaam zit. Alsof de geluiden veel langzamer gaan. Soms krijg ik er rare flitsen bij, net alsof je een soort dingen ziet knipperen, soms ziet dat eruit als een soort grote bol. krijg dan het gevoel dat mn hart letterlijk een paar slagen overslaat, alsof er een soort vibrator onder mn huid zit en soms gaan mn handen dan heel raar verkrampen.
indd me lichaam word stijf me handen en armen vooral
net f het licht feller word
en dat rare vibo gevoel haha dat ken ik ja trilling bij me hart en in me buik daar voel ik het meeste rare gevoel me buik blaast ook helemaal op lijkt soms of ik zwanger ben whaha

ben ik niet
zo van aardig strak na bolle buik vol lucht
bang ben om flauw te vallen, of erger, dood te gaan. Duurt echt een half uur voor ik de boel weer een beteje onder controle heb dan. Dan krijg ik vette koppijn, ben helemaal kapot. En dat trekt dan weer weg en na een paar uur komt de onrust weer. Zit ik weer met mn benen te wiebelen, voel ik me weer opgejaagd...verschrikkelijk.
ja indd da opgejaagde gevoel erg vervelend zit je lekker bij vrienden gezellig maar dan krijg je de drang om weg te gaan na je veilige huis of me vriend dan gaat t meestal wel weer maar t kan zeker lang duren het hoogtepunt is korter dan nog van die naweeeen denk wel is dat ik niet eens meer weet wat normaal is
soms heb ik zo energie spurt en voel ik me echt lekker en normaal
maar meestal kijk ik wazig terwijl me ogen perfect zijn

en ben vaak moe terwijl ik nog geen 80 ben hihi
Irritant want ben altijd gejaagd en heb hyperactiviteit, maar tegelijkertijd ben ik dus ook oververmoeid.
ik ben ook heel hyper in me hoofd en als je dat doordraai gevoel hebt flitse er zulke domme dingen en beelden door je kop dat je denkt ik ga nu echt flippe en kan straks niet meer praten of bewegen ofzo en val te pletter

en krijg een psygose daar was en ben ik nog wel bang voor terwijl me verstand altijd nog goed is gelukkig

Ik zou me gewoon wel eens een week normaal willen voelen. Mn lichaam vertrouwen. Niet continu denken dat er iets niet goed is, niet continu stress hebben. Een keer een nacht door kunnen feesten zonder dat ik weer richting EHBO moet omdat ik de drukte en lichten niet meer trek en weer bang ben dat ik nokkie ga.
indd ik denk vaak wat is normaal?
maby denken we ook te veel over wat normaal is en gaan dan juist bang zijn de controle te verliezen over jezelf ja ja ik praat mooi weet van alles maar heb t ook nog hihi ellende t is best heel moeilijk

en feesten ga ik alleen nog in de buurt af en toe zodat ik na huis kan als ik er zat van ben hou t niet meer zo lang vol en t kost me enorme energie om me steeds goed te houden dan is de lol er snel af
Zou het echt zo simpel zijn dat ik verkeerd ademhaal? En hoe ga je dat in hemelsnaam aanpakken, opnieuw leren ademhalen?
ja dat vraag ik me ook af. maby moeten ze ons 2 week in coma laten en dat we dan weer normaal ademen na die tijd haha
Overigens kan ik de aanvallen beter handelen nu ik geen dope meer gebruik. Dacht eerst dat het daardoor ontstaan was maar toen ben ik eens wat verder terug gaan denken.
toen ik stopte 4 jaar terug met zie zooi kreeg ik t juist erger indd denke dat je was blijfe hangen ofzo niet wetend wat t was tot ik er over hoorde en las
Als brugsmurf al weet ik dat ik heel vaak als ik de trap opliep tussen allemaal mensen het gevoel kreeg dat ik mn lijf niet meer voelde. Alsof mn hersens vol lucht zaten ofzo. Dan zakte ik wel eens door mn benen en kreeg dan echt effe van die rare spasmes. Was toen heel bang dat ik epilepsie had ofzo. Deed altijd net alsof ik mn schoen ging dichtmaken of zoiets raars.
als ik nu terug kijk is het begonnen na een joint en waterpijp roken op me 12e toen ben ik zo verkeerd gegaan (dus een zware paniekaanval)
dat ik elke x als het schemerig werd de weken erna ik dat rare gevoel weer kreeg
ik dacht dat het daardoor kwam en kreeg het soms als ik in drukte zat weer maar ging dan een stukkie lopen en ging t wel weer weg vaak ook op de jaren later op me werk last enzo maar gebruikte ondertusse nog wel speed pille ghb in de weekenden ook lang doorhalen vaak 3 dagen enzo dus dacht weer dat het naweeeen waren daarvan gewoon verrot
zijn oververmoeid
Zonder drugs ben ik nog steeds bang om dood te gaan maar dan kan ik tijdens zo'n aanval nog wel tegen mezelf zeggen "tja, als je nu dood gaat kun je daar toch niets aan doen,
ik gebruik sal jaren niet meer en durf nu zelfs niet eens een halve pil te nemen terwijl ik er vroeger zo met gemak 5 of meer opat

en de rest erbij
ik ben erg veranderd na die paniekzooi rustig geworden en mis de oude linda nog best wel is soms denk ik kom op oud wijf haha maar ja t gaat niet meer zo hou t allemaal niet meer zo vol ben zo moe steeds van het jezelf goed houden als je ergens bent
soms gaat t goed en dan geniet ik er ook echt van
Zijn jullie nooti bang wat die jarenlange stress (want die heb ik, en niet te zuinig ook) en angsten met je lichaam doen? Ik ben wel eens bang dat mn hart er ECHT een keer mee kapt omdat ik steeds van die optaters krijg.
ja indd dat je vroeg overlijd door al die stress in je lichaam of dat t echt een x doorslaat
maar ja ik leef nog steeds na jaren dus ja en gek ben ik ook nog steeds niet geworden dus t zal echt wel hyperventelatie paniek zijn
Wel goed eigenlijk dat ik 't er weer eens uitgooi. Lucht wel effe op. Ik schaam me er verder ook niet voor ofzo, denk dat het echt een ziekte van deze maatschappij is waar veel te veel druk op mensen gelegd wordt en leugens en angst de boventoon voeren. Ik wed dat ik er veel minder of helemaal geen last van zou hebben als ik op flopsietopsieland een beetje bikini's zou zitten te breien de hele dag
indd moet je ook niet doen ik dacht ook steeds straks vatten mensen t verkeerd op en denke dat ik gek ben ofzo maar mensen die me kennen die weten dat ik dat niet ben en anders konden we ook niet zo met elkaar praten een baan hebben enzo,,,,
het is iets wat veel mensen hebben en er ook niet over durfen praten bijna schaamte ofzo maar nu ik al een tijd open erover ben hoor ik van mensen waar je het niet van verwacht steeds vaker he dat heb ik ook gehad of heb t nog steeds dus dat is wel relaxd dat je er dan samen over kan hebben
mensen die t niet kennen kunnen er geen voorstelling van maken hoe moeilijk het is om steeds weer positief te zijn en dingen te gaan ondernemen terwijl je er erg veel zin in hebt maar het zoveel energie vreet dat het onwijs moeilijk word steeds die drempel over te gaan en plezier te hebben en houden in de dagelijkse dingen. werken is ook een hele stap ik doe het nog steeds en moet rennen en vliegen zie alles soms hen en weer gaan en voel of ik zo in elkaar stort maar doe het wel

en je mag ook trots zijn op de dingen die je wel lukken het klinkt stom maar als ik een heel eind heb gereden in de auto ben ik weer trots op mezelf en stimuleerd weer voor de volgende x
en we kunnen altijd nog bikinie,s gaan breien met ze allen op een mooi eilad als we t echt niet meer gaan trekken
dus mensen blijf posten met goeie dingen en slechte dingen want het is niet alleen kut
ik had gister avond na t werken weer last en probeerde het hyperfree apperaat maar alles begon nog erger te tintelen haha dus ga t nog een x testen of het wat is
ik krijg binnenkort ook cursess omgaan met paniek en hyperventelaie dus ben benieuwd

tot horens