Uitspraak van verwijderd op donderdag 17 augustus 2006 om 20:51:
Wat mag van jullie imammie wel,
Dit is wat moslims wel mogen
Van de Muslims wordt verwacht:
"En strijd tegen hen tot er geen fitnah meer is en de gehele godsdienst God toebehoort." (Koran:8:39)
De betekenis van het Arabisch woord fitnah is: test, bedreiging, burgeroorlog, tumult, enz. In Koranische zin is het een bedreiging voor (het voortbestaan van) het geloof. In authentieke geschriften wordt uitgelegd wat in dit vers bedoeld wordt met "strijd tot er geen fitnah meer is":
Muhammad bin Ishaq zei dat hij door Az-Zuhri, `Urwah bin Az-Zubayr en andere geleerden geïnformeerd was dat "tot er geen Fitnah meer is", betekent: tot geen Muslim nog vervolgd wordt zodat hij zijn godsdienst opgeeft.
In dit vers wordt met andere woorden gesteld dat Muslims moeten strijden voor het verwerven van godsdienstvrijheid! En is dat nu niet precies het tegendeel van wat de Islamofoben er proberen van maken?
Over het gedeelte "en [tot] de gehele godsdienst God toebehoort", waar Islamofoben van maken dat Muslims hier opgedragen wordt te "vechten" tot heel de wereld Islamitisch is, stellen de overleveringen:
Ad-Dahhak meldde dat Ibn `Abbas over God's woorden (en de gehele godsdienst God toebehoort) zei: "Zodat Tawhid beoefend wordt in oprechtheid met God. "
Al-Hasan, Qatadah en Ibn Jurayj zeiden (zodat de gehele godsdienst alleen voor God zal zijn) "zodat La ilaha illa-llah verkondigd wordt".
Muhammad bin Ishaq gaf ook commentaar bij dit vers, "Zodat Tawhid beoefend wordt in oprechtheid met God, zonder Shirk, onderwijl alle rivalen schuwend (die) naast God (aanbeden worden)".
`Abdur-Rahman bin Zayd bin Aslam zei over (en dat de gehele godsdienst God toebehoort) "Zodat er geen Kufr (ongeloof) meer in uw godsdienst overblijft".
Wat staat hier met andere woorden? Dat Muslims moeten strijden tot de hele wereld Muslim is? Natuurlijk niet. Het gaat hier niet om wat er met de wereld gebeurt, wel om wat er gebeurt tussen de (prille) Muslimgemeenschap en diegenen die hen vervolgen. En wat Muslims hier opgedragen wordt, is dat ze moeten strijden voor hun godsdienstvrijheid, voor een situatie waarin ze zelf hun Islam kunnen beleven, en wel zodanig dat ze niet verplicht worden gebruiken aan te houden die tegen de Islam ingaan. In de vroege jaren had Mohamed maar een paar honderd volgelingen. In die periode, moest zo snel mogelijk de grondslag van de hele Islam gelegd worden - daar had men geen paar honderd jaar tijd voor, hooguit een jaar of 20, tot de Profeet zou overlijden. Daarom was het belangrijk in de strijd tegen de Quraish die het voortbestaan van de Islam voortdurend bedreigde, uiteindelijk te gaan tot op het punt dat er een akkoord over volledige godsdienstvrijheid zou komen die het de Muslims mogelijk zou maken hun Islam ten volle te definiëren en te beleven - tot hun eigen geloof helemaal God toebehoort. Stel dat de Quraish zouden voorstellen de strijd te staken op voorwaarde dat de Muslims één van hun afgoden zouden aanbidden, zo'n situatie wordt door dit vers onaanvaardbaar gemaakt. Muslims wordt hier dus voorgeschreven een situatie na te streven waarin ze hun geloof vrij van Shirk en Kufr konden beleven. Het gaat om het nastreven van een situatie waarin ze hun eigen geloofsbeleving kunnen ontdoen van alle vormen van Shirk en Kufr, om een uitzuiveren van de eigen Islam. Dat heeft helemaal niets te maken met het doden van alle ongelovigen omwille van hun ongeloof - het heeft niets te maken met de ongelovigen tout court. Het gaat om hoe de Muslims hun geloof beleven.
Tegelijk draagt de Koran als regel van de krijgswet op dat zodra de vijand vrede voorstelt, men daarin meegaan. Zolang het Muslims niet verplicht tegen hun geloof in te gaan (vers 8:39), is het in orde.