
donateur
Al zeven uur achter elkaar zat hij achter het stuur. Hij was toe aan een pauze. Gelukkig duurde het niet lang voor de eerste afslag naar een parkeerplaats zich aandiende. Hij minderde vaart en manoeuvreerde zijn auto in één van de parkeervakken op de verlaten parking. Daar stapte hij uit om zijn benen te strekken. Hij sloot de wagen af en liep op zijn gemak naar de rand van de parking waar die aan een bos grensde. Ter hoogte van een flinke berk bleef hij staan en ritste hij zijn broek open. Een warme straal klaterde naar beneden toen hij zijn blaas ledigde.
Achter zijn rug hoorde hij een andere auto aanrijden. Een portier sloeg dicht, waarna de auto met brullende motor optrok en weer wegreed. Hij vroeg zich af wat die auto op de verlaten parking kon hebben afgeleverd.
Toen de jongeman was uitgeplast, draaide hij zich om en liep weer in de richting van zijn wagen. Hij zuchtte, want eigenlijk zag hij er tegenop om de laatste vijftig kilometers die hem van zijn woning scheidden, nog verder alleen af te leggen. Op een paar meter afstand van zijn auto bleef hij plotseling staan. Een jonge meid leunde tegen zijn wagen aan, alsof ze op hem stond te wachten. Zijn ogen gleden over haar lichaam. Ze was slank, had een goed figuur. Haar voeten staken in een paar hoge, witte pumps en haar lange benen zaten gevangen in verleidelijke netkousen. Amper bedekte haar rokje wat ze in huis had, haar bloedrode topje kwam tot net boven haar navel en paste naadloos rond een stel stevige, ronde borsten. Ze droeg een aardige verzameling ringen en in haar oren schitterden twee helderblauwe steentjes. Haar haren oogden wild maar verzorgd, en ze keek hem uitdagend aan.
“Ik ben op weg naar Brugge,” riep ze hem toe. “Kan jij me misschien een stukje verder helpen?” Ze plaatste haar benen uit elkaar. “Ik heb geen geld, maar wil wel met iets anders betalen. Zeker aan zo’n mooie jongen als jij.”
Hij ademde zachtjes uit. Hij probeerde zo kalm mogelijk te antwoorden, maar zijn stem trilde van de ingehouden spanning, die hij tot in zijn broek voelde.
“Ik moet nog een stukje voor ik thuis ben. Je kan meerijden.”
“Voor een overnachting en een maaltijd kan je nog wat extra verwachten…” knipoogde het meisje. Hij drukte op de ontgrendeling van de auto en ze opende de deur om in de wagen te stappen. Hij haastte zich naar de andere kant en kroop achter het stuur. Een paar tellen later scheurden ze de parking af.
“Ik ben in Aarlen vertrokken.”
Onderweg kletsten ze over koetjes en kalfjes. Ben voelde zich opgelaten omdat het meisje zo ongegeneerd flirtte. Toch was hij benieuwd wat haar bewoog zich zo aan te bieden, dus hij besloot zich gewoon over te geven. Na een half uurtje waren ze aangekomen bij de villa die zijn vader voor hem had laten bouwen. Liever dan hun zoon met zijn onstilbare honger naar vrouwen in hun buurt te houden, hadden ze hem op een aardige afstand in een villa gestoken. Hier zou hij hun goede naam niet kunnen besmeuren, dachten ze. Hij hield de deur voor haar open en loodste haar binnen.
Ze leek danig onder de indruk. “Wow… hier zou ik het best wat langer dan één nacht naar mijn zin kunnen hebben,” giechelde ze. Hij knipoogde en ging haar voor naar de keuken. Aangezien ze geen verstand hadden van koken, viste Ben twee diepvriesmaaltijden uit de vriezer en duwde ze in de magnetron.
“Het duurt een paar minuten voor ze klaar zijn,” mompelde hij beetje geilig, terwijl hij een fles wijn uit de koelkast tevoorschijn haalde. “Zin?” Hij stak de fles omhoog en ze knikte. “Achter je, in die kast, staan glazen,” wees hij.
Ze draaide zich om, trok de kastdeur open en reikte naar een paar wijnglazen. Terwijl ze dat deed kroop haar rokje een stukje omhoog en kreeg hij zicht op haar prachtige billen. Hij zuchtte. Ze draaide zich grinnikend om. Ze zette de glazen op het keukeneiland en deed een paar passen achteruit. Ze liet de pumps van haar voeten glijden en liet haar handen over haar borsten glijden.
“Het is hier best wel warm,” mompelde ze samenzweerderig. “Vind je het erg als ik iets uit trek?”
Hij schudde woordeloos zijn hoofd. Ze trok handig het topje over haar hoofd en liet het achteloos op de grond vallen. De zwarte, kanten beha paste haar als gegoten. Ze draaide zich met haar rug naar hem toe, stak haar kontje iets naar achter en wurmde zich langzaam uit haar rokje. Nu stond ze daar, aan de andere kant van het keukeneiland, in haar beha en netkousen. Ze draaide voor hem om en hij bemerkte het open kruisje. Het zicht maakte hem meteen botergeil, maar hij liet er niets van merken. Even later klonken ze hun glazen tegen elkaar en nipten voorzichtig van de goudkleurige wijn. Een tel later piepte de magnetron ten teken dat hun eten klaar was. Hij zette de schoteltjes tussen hen in en rommelde in de besteklade.
Na het eten ruimde hij de keuken op, terwijl zij even van het toilet gebruik maakte. Hij had haar evenwel doen beloven dat ze niets aan of uit zou trekken. Met een lachje had ze daarin toegestemd. Hij ging op de barkruk zitten en schonk de glazen nog een keer vol, terwijl hij op het meisje wachtte. Al snel stond ze voor zijn neus. Hij wilde zich van de kruk laten glijden, maar zij plaatste een hand op zijn borst en duwde hem weer neer.
“Ik wil die stoere borstkas van jou wel eens bewonderen,” fluisterde ze dicht bij zijn oor. Haar vingers grepen naar de knoopjes van zijn hemd. In een wip had ze ze los gemaakt en trok ze het hemd van zijn lijf. Haar koele vingers gleden over zijn warme huid. “Jij bent behoorlijk heet, niet waar?” lachte ze plagerig, met een blik op zijn broek. “Zal ik hem bevrijden of doe jij eerst nog iets bij mij uit?”
Gretig tastte hij naar de sluiting van haar beha. Hij kreeg het dingetje moeiteloos open en het stukje textiel schoof langs haar armen naar beneden. Ze liet het bij haar andere kleren op de grond vallen en spreidde haar armen. Hij likte voorzichtig langs zijn lippen toen hij zijn handen om haar borsten vouwde. Ze wreef met haar tepels cirkeltjes in zijn handpalmen, tot hij meer druk uitoefende en zachtjes in haar borsten kneep. Ze wierp haar hoofd naar achteren en schudde haar haren los.
“Je doet het niet slecht,” hijgde ze, toen ze zijn handen opzij duwde en zich naar zijn broek boog. “Nu zul je even rechtop moeten staan.”
Hij liet het zich geen twee keer zeggen. Ze opende zijn broek en trok die, terwijl ze voor hem hurkte, met een ruk naar beneden. Haar hoofd kwam net ter hoogte van zijn grijze boxershort, waarin hij duidelijk op springen stond.
Plagerig liet ze haar vingers over zijn benen naar boven wandelen, tot bij de rand van zijn boxer. Ze keek met een guitige blik naar hem op en terwijl ze hem in de ogen bleef kijken, trok ze hem zijn laatste kledingstuk uit. Zijn pik sprong trots steigerend tevoorschijn. Zonder hem verder aan te raken, deed ze haar mond open en plooide haar lippen om de eikel. Hij kreunde toen ze langzaam rondjes met haar tong draaide en hem diep in en uit haar mondje liet schuiven. Hij zou het niet veel langer kunnen houden.
Ze stopte net voor hij zou komen en trok zich helemaal terug. Hij keek haar gekweld aan en wilde met zijn eigen handen het werk afmaken zodat hij haar onder kon spuiten, maar ze hield hem tegen.
“Je weet toch waar dat vocht hoort…” fluisterde ze. “Niet in mijn mondje…”
Ze kwam overeind en keek hem uitdagend aan, alsof het nu zijn beurt was om te beslissen wat er gebeurde. Lang hoefde hij daar niet over na te denken. Hij sloeg zijn armen om haar heen, tilde haar op en zette haar boven op het keukeneiland. Ze zette haar handen achter zich en leunde achterover. Hij duwde ruw haar benen uit elkaar en trok haar tot op het uiterste randje van het eiland. Hij stelde zich voor haar op en stuurde met zijn hand zijn gereedschap in de goede richting. Ze kreunde toen hij diep in haar binnendrong. Zijn handen zochten haar tepels en knepen er ritmisch in, tegelijk met zijn stoten. Na een paar keer kwam hij diep in haar klaar. Hij stootte nog een paar keer na, en trok zich terug. Zijn staaf glinsterde van hun vocht.
Ze liet zich van het eiland glijden en nestelde zich tegen hem aan. “Dit was maar een voorproefje,” fluisterde ze hem toe. “Ik wil vannacht geen oog dicht doen.”
Hij keek haar hunkerend aan. “Dat zal niet gebeuren, meisje.”