Uitspraak van verwijderd op dinsdag 30 mei 2006 om 15:46:
ik denk dat het in eerste instantie wel beter is om er vanuit te gaan dat het kind een trauma heeft dan te denken dat het kind nix mankeert..
juist niet, want zo
veroorzaak je juist trauma's... kinderen maken konstant dingen mee die ze vervelend vinden en het is de taak van de ouder om die dingen zo te leiden dat een kind er GEEN trauma's van overhoudt
je moet een kind dus nooit vertellen dat iets dat ze zelf alleen maar als "vervelend" hebben geclassificeerd, het ergste is dat ze had kunnen overkomen als ze dat zelf niet zo hebben ervaren (NB. ik heb het hier natuurlijk bog steeds over de niet-gewelddadige ervaringen)
tis geen klein iets wat iemand meemaakt hoor
omdat wij er dat van máken... waarom zouden wij een kind moeten leren dat iets erger was dan ze het zelf ervaren hebben?
maar goed.. hoe moet de omgeving dan reageren?
stel ik heb later een dochter en mijn dochter komt naar me toe dat ze gesekst heeft met een oude man.. wat moet ik doen? ik mag niet boos worden, ik mag het niet vieren.. ik mag haar niet uitleggen dat zoiets fout is.. allemaal omdat ze dan een trauma zou kunnen krijgen..
hangt er vanaf hoe oud die dochter is... als t echt nog een kind is en geen weet heeft van sex, moet je reageren op hoe het kind het zelf heeft meegemaakt... als ze het niet als "verschikkelijk" heeft meegemaakt, moet je dat er ook niet van máken
je moet altijd uitgaan van wat het kind vindt en niet wat je vind dat het kind volgens jou zou moeten vinden
en ja, het voorkomen van trauma's is in zo'n geval iets behoorlijk moeilijks, vandaar dat het al een heleboel zou schelen als we allemaal wat meer op de hoogte waren van feiten en onderzoeken en niet alleen van napraatsels