....??
Forumonderwerp · 799266
3 volgers · 23888x bekeken
donateur
Ik kreeg vanmorgen te horen dat een bekende van ons zelfmoord had gepleegd. Was zo raar om te horen.
Brrr..
Brrr..
Ik ben zelf nogal positief ingesteld...en heb al veel shit voor mijn kiezen gehad...en ik kan me best voorstellen dat er mensen zijn die geen andere uitweg zien dan zelfmoord.
Veel mensen vinden dat egoistisch..maar ik eigenlijk niet...iedereen heeft zijn eigen leven en maakt zijn eigen keuze's.....die heb je maar te respecteren ookal is dat soms heel moeilijk.....zelfmoord (of een poging tot) doe je niet zomaar...daar gaat een heel "traject" aan vooraf...het is moeilijk te begrijpen voor de nabestaanden...dat geloof ik meteen.....maar als iemand het echt wil dan lukt het wel een keer.......
helemaal mee eens, vooral dat stukje over dat je zelfmoord eigenlijk niet egoistisch vindt. zo zou je het ook van de andere kant kunnen bekijken, als iemand echt nie meer wil leven, is het dan van de omgeving juist nie egoistisch dat je wel wilt dat diegene doorleeft. beetjuh krom gezegt, maar iemand die zelfmoordgedachtes heeft (alleen gedachtes al) heeft het er al ontzettend zwaar mee, laat staan als het op een gegeven moment zo ver gaat dat je het dus als enige uitweg ziet.
ikzelf heb er ook weleens aan gedacht, maar niet zo van "ik wil dood" maar meer als " ik wil een ander leven". en dat vind ik toch al een heel verschil.
Voor die gene zelf misschien maar ze hebben geen idee wat ze anderen aandoen!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Wel eens aan gedacht wat je iemand die zelfmoord plannen heeft aandoet door te zeggen WEL te moeten blijven leven VOOR JOU??
Je kan toch niet voor een ander blijven leven dat moet je voor jezelf doen, als je dat niet meer kan en zelfmoord als enige oplossing ziet is dat egoistisch maar in de ogen van diegene de oplossing. ik heb het meegemaakt met iemand waar ik erg veel van hou/hield en heb altijd achter zijn beslissing gestaan.
Zelfmoord plegen is wel erg gemakkelijk, weglopen voor je problemen en de nabestaanden een hoop verdriet aandoen, hoewel het ook zo kan zijn dat de nabestaanden er geen verdriet van hebben, ik kan het weten.
Zelfmoord is nooit een oplossing.. het is definitief radeloos niet meer weten wat te doen met problemen.
je helpt jezelf niet om sterkter te worden, mwa je zwakte punt te laten zien.
je helpt andere niet want die zitten mss nog met de problemen.
e helpt de nabestaanden niet, je doet ze pijn, terwijl je juist hun hulp en liefde nodig heb waarschijnlijk.
je helpt jezelf niet om sterkter te worden, mwa je zwakte punt te laten zien.
je helpt andere niet want die zitten mss nog met de problemen.
e helpt de nabestaanden niet, je doet ze pijn, terwijl je juist hun hulp en liefde nodig heb waarschijnlijk.
Je moet voor jezelf leven, niet voor andere.. het is niet egoistme waar vele het over hebben.. het is radeloos, vastgelopen.
Ik zelf ben altijd positief ingestelt en help andere daar ook zoveel mogelijk mee.
want onthou
je kan negatief doen, mwa dan word het er niet beter op.
Blijf realisitisch, helder en positief en je komt een heel eind..
ik sta ook nog steeds hier.. terwijl ik al voor mijn leeftijd al teveel gezeik en problemen en shit heb gehad
Ik zelf ben altijd positief ingestelt en help andere daar ook zoveel mogelijk mee.
want onthou
je kan negatief doen, mwa dan word het er niet beter op.
Blijf realisitisch, helder en positief en je komt een heel eind..
ik sta ook nog steeds hier.. terwijl ik al voor mijn leeftijd al teveel gezeik en problemen en shit heb gehad
ik sta ook nog steeds hier.. terwijl ik al voor mijn leeftijd al teveel gezeik en problemen en shit heb gehad
Het zal wel mee vallen niet??
Als je echt in de shit zit denk je niet zo.. en uit de shit komen kom je echt niet met een babbeltje hoor.. je moet eerst met je kop tegen een paal rammen voordat het je pas echt tot je door drinkt
dit is best wel een moeilijk onderwerp voor mij
om dat ik me dan moet open stellen dat is iets wat ik niet gauw doe
maar ik heb best wel een moeilijk jeugd gehad en sloot me zelf helemaaal af (nog steed)probeerde het weg te blowen en dat lukte best goed maar toen ik 20was en thuis ff zat te huilen (dit help de hoogste druk er af tehalen)en een vriendin van mij belde me toen en ik wou het helemaal niet zeggen maar zo goed als ze was kwam ze er meteen aan heb haar toen alles verteld en dus ook dat ik geen zin meer heb in het leven maar dat was niet iets wat zij kon op lossen en ze zij dat ik hulp moest zoeken bij een psygoloog heb toen de docter gebelt en het nummer gevraagt maar nog niet daar heen gebeld (psygoloog)ben simple weg gewoon weer veder gaan blowen kreeg rond die tijd ook een vriendin waar ik een jaar een relatie mee had had haar alles al in het begin verteld daar door kon ik haar makelijk vertrouwen (moest wel want ze wist alles al) maar toen ik dat uit had gemaakt ging het weer berg af waardst
op me 22 waren vrienden van mij elke dag helemaal kort van de ghb coke en pillen en zelf deed ik vrolijk mee hoor maaar ze waren zelfs een keer afgevoerd omdat ze teveel ghb op hadden was toen uit gegaan en dat was niet echt fijn nieuws op de dans vloer
maar fijn tussen kerst en oud en nieuw kon ik niet meer want ik ging al weken janken naar bed sliep pas om 5 uur en werdt om 10 uur weer janken wakker vloede zelf al zo dat ik geen zelf moord meer hoefde te plegen want de pijn aan me hart en de hart kloppingen deden het werk al
uit eindelijk heb ik toen alles tegen me ouders verteld en dat luchten heel erg op voor 3 weken ik sloot me weer af en weer kwamen de gedachtens ben nu wel hulp gaan zoeken bij een psygoloog maar naar een paar testen bleek dat ze me nog niet konden helpen omdat de druk te hoog is (met verwerken wordt het nog hoger)dus nu moet ik naar psychaiter en ben ik meschien pas over ander half jaar er van af
kort ik ben het zat om met me zelf continu in gevecht zijn en kan echt geen gelukkig beeld van me zelf scheppen
daar bij sluit ik me af wantrouw ik iedereen wil alles perfect doen heb las van verlatings angst enz enz
af en toe wou ik dat ik het gewoon gedaan had en geen hulp gezocht want dan heb ik rust maar nu ik er aan begonnen ben maak ik het af dat is denk ik de reden waarom ik nog steed leef
het gaat met ups en downs en zit nu gelukkig in up maar de downs worden steed erger en weet niet of ik het nog aan kan gelukkig heb ik veel vrienden di me steunen
best zin loos stuk maar moest het ff kwijt
om dat ik me dan moet open stellen dat is iets wat ik niet gauw doe
maar ik heb best wel een moeilijk jeugd gehad en sloot me zelf helemaaal af (nog steed)probeerde het weg te blowen en dat lukte best goed maar toen ik 20was en thuis ff zat te huilen (dit help de hoogste druk er af tehalen)en een vriendin van mij belde me toen en ik wou het helemaal niet zeggen maar zo goed als ze was kwam ze er meteen aan heb haar toen alles verteld en dus ook dat ik geen zin meer heb in het leven maar dat was niet iets wat zij kon op lossen en ze zij dat ik hulp moest zoeken bij een psygoloog heb toen de docter gebelt en het nummer gevraagt maar nog niet daar heen gebeld (psygoloog)ben simple weg gewoon weer veder gaan blowen kreeg rond die tijd ook een vriendin waar ik een jaar een relatie mee had had haar alles al in het begin verteld daar door kon ik haar makelijk vertrouwen (moest wel want ze wist alles al) maar toen ik dat uit had gemaakt ging het weer berg af waardst
op me 22 waren vrienden van mij elke dag helemaal kort van de ghb coke en pillen en zelf deed ik vrolijk mee hoor maaar ze waren zelfs een keer afgevoerd omdat ze teveel ghb op hadden was toen uit gegaan en dat was niet echt fijn nieuws op de dans vloer
maar fijn tussen kerst en oud en nieuw kon ik niet meer want ik ging al weken janken naar bed sliep pas om 5 uur en werdt om 10 uur weer janken wakker vloede zelf al zo dat ik geen zelf moord meer hoefde te plegen want de pijn aan me hart en de hart kloppingen deden het werk al
uit eindelijk heb ik toen alles tegen me ouders verteld en dat luchten heel erg op voor 3 weken ik sloot me weer af en weer kwamen de gedachtens ben nu wel hulp gaan zoeken bij een psygoloog maar naar een paar testen bleek dat ze me nog niet konden helpen omdat de druk te hoog is (met verwerken wordt het nog hoger)dus nu moet ik naar psychaiter en ben ik meschien pas over ander half jaar er van af
kort ik ben het zat om met me zelf continu in gevecht zijn en kan echt geen gelukkig beeld van me zelf scheppen
daar bij sluit ik me af wantrouw ik iedereen wil alles perfect doen heb las van verlatings angst enz enz
af en toe wou ik dat ik het gewoon gedaan had en geen hulp gezocht want dan heb ik rust maar nu ik er aan begonnen ben maak ik het af dat is denk ik de reden waarom ik nog steed leef
het gaat met ups en downs en zit nu gelukkig in up maar de downs worden steed erger en weet niet of ik het nog aan kan gelukkig heb ik veel vrienden di me steunen
best zin loos stuk maar moest het ff kwijt
Als je echt in de shit zit denk je niet zo.. en uit de shit komen kom je echt niet met een babbeltje hoor.. je moet eerst met je kop tegen een paal rammen voordat het je pas echt tot je door drinkt
ik heb dat al gehad.. en ben nu zo'n beetje uit de shit..
en dus ik vind niet dat je moet oordelen over iets waar je op dit ogenblik niks vanaf weet
zelfmoord is zonde
zelfmoord is wel het laatste dat ik zou doen..
subjoin:
je hebt het erover dat het misschien nog anderhalf jaar duurt, wat is anderhalf jaar op een mensenleven.. ik kan me donders goed voorstelluh dat je nu denkt: kolere, ik moet nog behoorlijk wat hordes nemuh voor ik er profijt van heb, maar bekijk het niet zo in het grote geheel. ikzelf heb ook een tijd bij een psych gelopuh, en in het begin schaamde ik me er dood voor, d8 ik dat ik gefaald had omdat ik hulp nodig had. maar de 1 verwerkt iets zo, en de ander op een andere manier. dat je hulp hebt gezocht betekent alleen maar dat je jezelf een beter levuh gunt, en dat is dus alleen maar positief!
maar zoals ik zei, stapjuh voor stapjuh, als ik denk aan waar ik 4 jaar terug was, en waar ik nu ben gekomuh.... ik maakte mezelf al bang voor ik ergens aan begonnen was omdat ik (net als jij waarschijnlijk doet) alles op een grote hoop gooide. onderschat jezelf niet maar gun jezelf de tijd om met jezelf te leruh levuh als het ware. benadruk je positieve puntuh en zie de negatieve dinguh als iets waar je aan kunt werkuh.
vooral het laatste stukje wat je schrijft herken ik, dat je in feite als je positief bent of je levuh positief lijkt, je al denkt aan de negatieve dinguh en al bang bent voor de downs die eraan komuh. maar als je down bent denk je juist dat je dur nooit meer uit komt. probeer dat te relativeruh, hoe meer je zegmaar in paniek raakt als je je down voelt en hoe meer je je erteguh verzet, hoe langer het duurt om eruit te komuh. ieder mens heeft zo zuh ups en downs, maar weet dat je er juist van groeit en leert.
misschien dat het nogal betweterig overkomt wat ik tik, maar ik bedoel het juist goed, in de hoop dat je er wat mee kunt, en zo niet, dan niet, dan werkt het voor jou gewoon anders
en trouwuhs, zinloos stuk? waarom? jij moest je ei kwijt, dus lekker doen
je hebt het erover dat het misschien nog anderhalf jaar duurt, wat is anderhalf jaar op een mensenleven.. ik kan me donders goed voorstelluh dat je nu denkt: kolere, ik moet nog behoorlijk wat hordes nemuh voor ik er profijt van heb, maar bekijk het niet zo in het grote geheel. ikzelf heb ook een tijd bij een psych gelopuh, en in het begin schaamde ik me er dood voor, d8 ik dat ik gefaald had omdat ik hulp nodig had. maar de 1 verwerkt iets zo, en de ander op een andere manier. dat je hulp hebt gezocht betekent alleen maar dat je jezelf een beter levuh gunt, en dat is dus alleen maar positief!
maar zoals ik zei, stapjuh voor stapjuh, als ik denk aan waar ik 4 jaar terug was, en waar ik nu ben gekomuh.... ik maakte mezelf al bang voor ik ergens aan begonnen was omdat ik (net als jij waarschijnlijk doet) alles op een grote hoop gooide. onderschat jezelf niet maar gun jezelf de tijd om met jezelf te leruh levuh als het ware. benadruk je positieve puntuh en zie de negatieve dinguh als iets waar je aan kunt werkuh.
vooral het laatste stukje wat je schrijft herken ik, dat je in feite als je positief bent of je levuh positief lijkt, je al denkt aan de negatieve dinguh en al bang bent voor de downs die eraan komuh. maar als je down bent denk je juist dat je dur nooit meer uit komt. probeer dat te relativeruh, hoe meer je zegmaar in paniek raakt als je je down voelt en hoe meer je je erteguh verzet, hoe langer het duurt om eruit te komuh. ieder mens heeft zo zuh ups en downs, maar weet dat je er juist van groeit en leert.
misschien dat het nogal betweterig overkomt wat ik tik, maar ik bedoel het juist goed, in de hoop dat je er wat mee kunt, en zo niet, dan niet, dan werkt het voor jou gewoon anders
en trouwuhs, zinloos stuk? waarom? jij moest je ei kwijt, dus lekker doen
ik kan me best een situatie in denken waarop zelf moord de enige uitweg is...
persoonlijk zou ik het NOOIT doen!
het is gewoon te gemakkelijk om te doen en een heleboel andere mensen met de problemen op te zadelen.
ik ken een aantal mensen wie er met mij over gepraat hebben wie er zelf over aan het denken waren.
het is met hun (godzijdank) allemaal weer goedgekomen.
persoonlijk zou ik het NOOIT doen!
het is gewoon te gemakkelijk om te doen en een heleboel andere mensen met de problemen op te zadelen.
ik ken een aantal mensen wie er met mij over gepraat hebben wie er zelf over aan het denken waren.
het is met hun (godzijdank) allemaal weer goedgekomen.
donateur
deze ''oplossing'' is GEEN oplossing! je leeft maar 1 keer! MAAK ER WAT VAN!
Zelfmoord is triest!
@ Subjoin..
Al gestopt met de drugs??
Die veroorzaken in verloop der tijd ook depressieve klachten als je ze in grote mate gebruikt.
Al gestopt met de drugs??
Die veroorzaken in verloop der tijd ook depressieve klachten als je ze in grote mate gebruikt.
donateur
met blowen al 3maanden 12 dagen de rest al wat langer
Succes man, je bent al hartstikke goed bezig. Je zoekt hulp, verteld je verhaal en bent sterk genoeg om te kappen met die shit, de rest volgt strax vanzelf
Downs zullen heus nog komen, probeer je vast te houden aan de ups, die gaan strax alleen maar langer duren en intenser worden
Soms moet je eerst een stapje terug om weer vooruit te kunnen, maar verlies niet uit het oog waar je het voor doet
Kom op!
Nog zo n mooie one-liner van een vrouw die weet waar ze het over heeft.Bugs heeft me vaker dan eens het gevoel gegeven dat "mijn" gevoelens normaal zijn en dat aan alle ellende ook iets moois gloort!
Wie niet gelukkig is waar hij is....
Zal ook niet gelukkig zijn waar hij heen gaat
Wie niet gelukkig is waar hij is....
Zal ook niet gelukkig zijn waar hij heen gaat
Zelf zou ik ook wel eens zelfmoord willen plegen..Want ik heb gevoel dat niemand me mag..Niemand van me houd..Niemand om me geeft,maar ja..
Soms wil ik wel eens een mes pakken, maar dan komt net me moeder er aan..
Soms wil ik wel eens een mes pakken, maar dan komt net me moeder er aan..
Soms moet je eerst een stapje terug om weer vooruit te kunnen, maar verlies niet uit het oog waar je het voor doet
Wie niet gelukkig is waar hij is....
Zal ook niet gelukkig zijn waar hij heen gaat
Top uitspraken! Echt heel mooi 
soms denken mensen dat zelf, natuurlijk ziet de buitenwereld andere oplossingen, maar vaak zijn die mensen al zo verward dat ze geen energie meer hebben om hulp te vragen, en daardoor zelf die lichtpuntjes niet kunnen zien, zullen heel veel omstanders niks van begrijpen..maar het is wel zo..
denk aan finaciele problemen..waar een groote deel mensen tegenwoordig ECHT niet meer uitkomt..dat kan heel verwarrend zijn..
denk aan finaciele problemen..waar een groote deel mensen tegenwoordig ECHT niet meer uitkomt..dat kan heel verwarrend zijn..
laatste aanpassing
sommige mensen denken blijkbaar van wel... maar ze houden er geen rekening meej dat ze ons daarmee veel pijn doen
Ik zou er niemand mee pijn doen !
Luister,ik heb het van dicht bij "mogen" meemaken en de pijn die ik toen heb gehad is pas naar 2 jaar langzaam aan verdwenen.Je weet niet wat je kunt aanrichten om tot dit soort resolute beslissingen over te gaan.Mijn zwager is niet meer maar ik zal hem nooit vergeten.Voor hem was het DE oplossing voor ons bleef de pijn!!
laatste aanpassing
Luister,ik heb het van dicht bij "mogen" meemaken en de pijn die ik toen heb gehad zijn pas naar 2 jaar langzaam aan verdwenen.Je weet niet wat je kunt aanrichten om tot dit soort resolute beslissingen over te gaan.Mijn zwager is niet meer maar ik zal hem nooit vergeten.Voor hem was het DE oplossing voor ons bleef de pijn!!
Nou, ik zou er ECHT niemand mee pijn doen, want niemand die mag me,geeft om me, houd van me enz.
.. ikzelf heb er ook weleens aan gedacht, maar niet zo van "ik wil dood" maar meer als " ik wil een ander leven". en dat vind ik toch al een heel verschil.
Ik heb hulp gekregen, omdat ik altijd schreeuwde van ik wil dood en zelf denk ik dat nog wel eens, maar doordat ik dat schreeuwde is ergens door gekomen...
Nu ben ik eigenlijk alleen maar bang om dood te gaan, want 's avonds voor dat ik naar bed toe ga,moet ik wel aan me moeder hebben gevraagd of ik niet dood ging, maar soms denk ik van Ach,kan me ook niks schelen als ik dood ga of niet..
Ach,kan me ook niks schelen als ik dood ga of niet..
Er zijn altijd mensen die geven om iemand,dus dat kan het niet zijn.Ik denk dat je schreeuwt om aandacht en die aandacht zal je zeker niet krijgen als je niet meer leeft.Voorla bij jou vind ik het zeer beangstigend omdat je nog maar 13 bent.Mijn zoon is 1 jaar ouder en als hij die gedachte had zou ik van binnen elke dag een beetje doodgaan!
(permanent verbannen)
respect voor allen hier, ik vraag me alleen af of dit nou de juiste site is om zon topic te openen. Je kunt hier aardig wat vervelende reacties krijgen.
respect voor allen hier, ik vraag me alleen af of dit nou de juiste site is om zon topic te openen. Je kunt hier aardig wat vervelende reacties krijgen.
Vervelende reacties krijg je overal en nergens.Dat hoort er blijkbaar bij.Het gaat er meer om om mensen eens na te laten denken over het leven en wat voor moois het kan bieden.
Ik zeg altijd maar zo: Het leven is zo mooi zoals je hetzelf maakt.Je krijgt niks geschonken!
laatste aanpassing
Er zijn altijd mensen die geven om iemand,dus dat kan het niet zijn.Ik denk dat je schreeuwt om aandacht en die aandacht zal je zeker niet krijgen als je niet meer leeft.Voorla bij jou vind ik het zeer beangstigend omdat je nog maar 13 bent.Mijn zoon is 1 jaar ouder en als hij die gedachte had zou ik van binnen elke dag een beetje doodgaan!
Nee,echt ik schreeuwde niet om aandacht, maar omdat ik zoveel pijn had vanwege de kiespijn, maar als nog..
Ennuh ik ben 12 !!
..Nog geen 13..donateur
Met de stenen die je in de weg worden gelegd,
Kun je iets moois bouwen.
Wie niet gelukkig is waar hij is....
Zal ook niet gelukkig zijn waar hij heen gaat
Niet zelf bedacht hoor, maar ze raken me omdat er zoveel hoop, wijsheid en waarheid in zit
respect voor allen hier, ik vraag me alleen af of dit nou de juiste site is om zon topic te openen. Je kunt hier aardig wat vervelende reacties krijgen
Ik denk het wel
genoeg serieuze mensen hier die naast party-minded zich ook bezighouden met de moeilijke en vervelende dingen
Het taboe rond zelfmoord zou gewoon eens doorbroken moeten worden. Juist door de negativiteit, door de veroordelingen, door de hele sfeer rondom zelfmoord, lijdensdruk etc.
gebeurt het zo vaak. wat is er nou vreselijker om in je lijden ontkend, genegeerd en voor gek verklaard te worden?
Ik ben ervan overtuigd dat als mensen wat meer open zouden staan voor anderen, eens écht naast zich zouden durven kijken, en écht interesse in de ander zou hebben. dat zelfmoord veel minder zou voorkomen. dat er veel eerder ingegrepen zou kunnen worden.
Dat geld heus niet in alle gevallen
Maar ieder leven dat weer zin kan krijgen is de moeite waard om je over te buigen Elk leven is het waard om geleefd te worden.Het is makkelijk voor ons om te (ver)oordelen op basis van wat zinnetjes of uitspraken.
Met uitlatingen van jou BUGS kan ik wat mee.Het geeft mijn kijk op bepaalde dingen weer glans.Ben blij dat er zulke mensen bestaan.Het is gewoon super dat een meid van die leeftijd kan feesten en half naakt kan rondlopen maar toch op een forum kan discussieren zoals het een vrouw betaamt.Alle hulde voor jou schat
Met uitlatingen van jou BUGS kan ik wat mee.Het geeft mijn kijk op bepaalde dingen weer glans.Ben blij dat er zulke mensen bestaan.Het is gewoon super dat een meid van die leeftijd kan feesten en half naakt kan rondlopen maar toch op een forum kan discussieren zoals het een vrouw betaamt.Alle hulde voor jou schat
laatste aanpassing
donateur
Het is gewoon super dat een meid van die leeftijd kan feesten en half naakt kan rondlopen maar toch op een forum kan discussieren zoals het een vrowu betaamt.Alle hulde voor jou
whahaha oké dan
Geen verkeerd woord over je billen bloot op een feest hé?
donateur
ik kan m best voorstellen dat sommige mensen het niet meer zien zitten, maar het ligt niet echt in mijn aard om dat ooit te doen, ik ben meer een vechter...
hier ben ik het helemaal mee eens
Het taboe rond zelfmoord zou gewoon eens doorbroken moeten worden. Juist door de negativiteit, door de veroordelingen, door de hele sfeer rondom zelfmoord, lijdensdruk etc.
gebeurt het zo vaak. wat is er nou vreselijker om in je lijden ontkend, genegeerd en voor gek verklaard te worden?
Ik ben ervan overtuigd dat als mensen wat meer open zouden staan voor anderen, eens écht naast zich zouden durven kijken, en écht interesse in de ander zou hebben. dat zelfmoord veel minder zou voorkomen. dat er veel eerder ingegrepen zou kunnen worden.
hier ben ik het helemaal mee eens
Mensen die dat willen of doen, moetten is nadenken wat de gevolgen er van zijn!!!
donateur
Er zijn veel sterke vechters maar er zijn ook mensen die door elke tegenslag iets zachter worden.Ooit hoort dat sterke eens op!
nou als je een echte vechter bent, word je van elke tegenslag nog eens sterker...
en verder vind ik zelfmoord een niet noodzakelijk kwaad (overigens wel begrijpelijk als je sommige verhalen hoort, maar toch)... er is heus wel iemand waar je hulp kunt zoeken of die om je geeft, dan wil je het diegenen toch niet aandoen om zelfmoord te plegen?
laatste aanpassing
nou als je een echte vechter bent, word je van elke tegenslag nog eens sterker...
Wat als je alles geprobeerd hebt wat in je macht ligt dat je het vechten moe bent.Wat als opname niet meer helpt?Wat als medicamenten niet meer de goeie uitwerking hebben??Wie het weet mag het zeggen!
Mensen die dat willen of doen, moetten is nadenken wat de gevolgen er van zijn!!!
Het is pas egoistisch om te blijven leven voor iemand anders!
donateur
alsof alle mensen die zelfmoord plegen in een inrichting zitten en antidepressiva slikken
alsof alle mensen die zelfmoord plegen in een inrichting zitten en antidepressiva slikken
Ik praat niet voor de meerderheid lieverd.Spreek alleen over mijn zwager en een paar van mijn vrienden.Allemaal zijn ze er niet meer en geloof me nu maar dat ze gevochten hebben om in dit leven verder te komen dan waar ze ge-eindigt zijn.
nogmaals:Het is pas egoistisch om te blijven leven voor iemand anders!