Deventer

het is devener hoor!!

Dyslexie is een complexe maar subtiele taalstoornis. Rekenen is niet alleen maar het omgaan met getallen, het is een zeer talige activiteit. Je gebruikt er je talige werkgeheugen voor en je moet bepaalde rekenkennis automatiseren. Daar zit bij dyslectische kinderen vaak het knelpunt. Daardoor zijn ze vaak wat traag bij het rekenen. Soms kun je naast dyslexie ook van dyscalculie spreken.

Bij dyslectische kinderen beperken de problemen zich vaak niet tot het lezen en spellen. Vaak gaat ook het rekenen nogal traag. Omdat dan alle basisvaardigheden (lezen, spellen en rekenen) problemen geven, wordt er door de leerkracht niet zo snel aan dyslexie gedacht.

Dyslexie is echter niet gelijk te stellen met ernstige lees- en spellingproblemen. Dyslexie wordt veroorzaakt door kleine afwijkingen in de taalgebieden van de hersenen. Die taalgebieden zijn van belang voor alle taalactiviteiten: het verstaan en begrijpen van taal, het praten, het onthouden van talige informatie en het lezen en schrijven. Er zijn geen gebieden in de hersenen die zich alleen maar met lezen en schrijven bezig houden!

Dyslexie uit zich daarom niet alleen bij het lezen en spellen. Mensen met dyslexie kunnen er ook last van hebben bij het verstaan van mensen in een wat lawaaiige omgeving. Soms hebben ze wat meer moeite dan anderen om op woorden te komen. En het leren van stampwerk is een bekend probleem. Dat speelt in zekere zin ook bij het rekenen.

automatiseren
Dyslectische kinderen hebben vaak moeite met het automatiseren van de optel- en aftreksommetjes tot tien en tot twintig. Ze moeten die sommetjes nog uitrekenen, terwijl de klasgenootjes de uitkomst al uit het hoofd weten. Dat uitrekenen kost natuurlijk tijd. Hetzelfde geldt voor het leren van de tafels: het duurt (veel) langer voordat ze de tafels redelijk kennen. Soms zijn de problemen zo groot, dat het automatiseren ondanks alle moeite die er voor wordt gedaan, niet lukt. Dan kun je van dyscalculie spreken.

verbaal geheugen
De rekenproblemen van dyslectische kinderen hebben dus meestal niet te maken met het rekenbegrip, maar met het flot cijfermatig toepassen van de rekenbewerkingen. Uit onderzoek blijkt dat dit met het werkgeheugen en met het lange termijngeheugen te maken heeft. Dit zijn beide talige geheugensystemen waar ook een beroep op wordt gedaan bij het lezen en bij het spellen.



behandeling
Om de sommetjes tot twintig en de tafels goed te kunnen leren, moet een kind ze eerst heel goed begrijpen. Het moet een perfect getalinzicht hebben en goed snappen wat optellen, aftrekken en vermenigvuldigen is. Als het begrip goed is, kun je vaak met leuke spelletjes een goede vooruitgang bereiken: bij het optellen kun je Yahtzee en Triomino’s spelen (en het kind zijn eigen punten laten optellen). Maak het kind daarbij ‘handig’, laat ook zien hoe jij die dobbelstenen of punten snel bij elkaar optelt. Voor de tafels heeft de school ook hulpmiddelen zoals Pico Piccolo en Tafelbingo. Zelf kun je ook werken met dobbelstenen of kaartjes maken met een som aan de voorkant en het antwoord aan de achterkant. Ook een leuk en didactisch goed computerprogramma zoals Cijferhaai helpt bij het oefenen.

Als het echt niet lukt met het automatiseren, dan is het belangrijk dat het kind niet blijft steken op een bepaald rekenniveau. Het zou dan de gelegenheid moeten krijgen van hulpmiddelen gebruik te maken, zoals bijvoorbeeld een kaart met de tafels er op, die het op de tafel mag leggen als er gerekend wordt.

zie ook de info over dyscalculie op deze site!





--------------------------------------------------------------------------------