Uitspraak van verwijderd op zaterdag 25 februari 2006 om 20:45:
mijn oma die ''vereenzaamde'' ik vind het een stijfkop dat ze zo haar zoon heeft kunnen achterlaten, behalve wat vergeetachtigheid had ze niets! ze had wel over de 90 kunnen worden en ze had overgrootmoeder kunnen worden! mijn kinderen hebben haar nooit gezien en dat spijt me want het hád gekund! de altijd en eeuwig koppige heeft besloten haar mond te sluiten voor eeuwig
Jeetje wat een drama! Dat vrouwtje is gewoon oud. Jouw vader.. heeft zijn moeder heel zijn leven bij hem gehad. Dus ik snap even niet, waarom je zo zielig doet.
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 25 februari 2006 om 20:11:
en trouwens juist die verhalen van wientje laten mij hier zo over denken.
Nou dat is niet echt de bedoeling van mijn verhaal.
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 25 februari 2006 om 20:11:
hoe kun je het als vader goddomme in je hoofd halen!
en dan ook nog van tevoren even bellen, ik vind het onbegrijpelijk.
Wie ben jij, om even jouw oordeel te geven over mijn gezins situatie? Je weet nog niet half, hoe dat is gegaan. Wat er aan vooraf is gegaan. En hoe mijn vader zijn leven er uit zag en hoe hij dacht. Dus hou daar over godverdomme je kutkop dicht.
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 25 februari 2006 om 20:11:
ik zou er niet mee kunnen leven als 1 van mijn ouders zoiets zou doen
ik zou doodgaan van verdriet man! en juist op deze manier denken over zelfmoord!
Wijffie... als het echt zo zou zijn, dat je ouders dat zouden doen. Geloof me.. Dan zou jij NIET zo denken zoals je nu doet.
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 25 februari 2006 om 20:45:
ik heb zelf behoorlijk in een knoop gezeten rond mijn 16e.
Alleen toen? Iedereen heeft 'het moeilijk' in de pubertijd.
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 25 februari 2006 om 20:45:
en natuurlijk was ik nog niet zo diep in de afgrond...
Ah kijk.. het viel nog mee.
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 25 februari 2006 om 20:45:
ik kon nog helder denken!
Mensen die ook echt een poging wagen en niet alleen maar nadenken over het feit dat ze dood willen, kunnen idd niet nadenken. Zij zien alleen hun eigen verdriet. En geloof me, dat is véél verdriet en problemen. Jij geeft zelf aan aan, dat je niet diep in de afgrond zat... Hoe kun jij dan wéten wat die mensen denken? Hoe kun je dan zo je oordeel neer knallen? Dingen roepen over iets, terwijl je er nog niet eens kaas van hebt gegeten. Moet je niet doen.. staat erg dom namelijk.
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 25 februari 2006 om 20:45:
ik pakte haar hand, oma alsjeblieft eet toch wat!
ze opende 1 oog keek me vol haat aan! en duwde pissig mijn hand weer weg!
Mijn om had vorig jaar precies hetzelfde. En weet je wat ik dacht..? Ik zal je missen oma, maar ik kan het OH ZO GOED begrijpen, dat jij moe bent. En dat je al een heel leven vol verdriet en pijn achter je hebt. Iedereen in mn familie dacht zo ook haar kinderen... En ze leeft nog steeds! Ze is weer gaan eten en het gaat super goed met dr. Misschien komt het wel, omdat wij niet 'gemaakt' lief deden in haar gezicht en tegelijkertijd achterlijk dingen denken over haar. Dat valt op namelijk. En dan zou ik ook geen hapje eten van je aanpakken als je dat bij mij zou doen.
Zelfmoord vind ik simpel en zwak omdat 9 van de 10 x wil de persoon in kwestie niet dood maar aandacht.
Jij noemt het aandacht, maar het is eigenlijk gewoon een schreeuw om hulp.
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 25 februari 2006 om 21:50:
je toont pas durf als je doorknokt voor je kinderen, ouders en andere nabestaanden
Tja.. maar dan ziet niemand het. Dát valt niet op voor de mensheid, hoe erg jij knokt in je kop. En word alles maar vanzelfsprekend gevonden voor de mensen.