donateur
1. Afghanistan: Er zijn 88 volken in dit land die nog niet met het Evangelie bereikt zijn. Niet-moslims mogen niet bij elkaar vergaderen; openlijk getuigen onder vluchtelingen heeft vaak tot de dood geleid.
2. Algerije: De moslims in Algerije hebben slechte herinneringen aan ’christelijke’ veroveringen uit het verleden. De religieuze en sociale druk in Algerije dwingt christelijke vrouwen er vaak toe om te trouwen met moslims.
3. Azerbeidzjan: De opleving van de islam veroorzaakt haat en wrok jegens het christendom. Armeense kerken, veelal verwoest, blijven gesloten; slechts weinig Armeense christenen zouden een kerkdienst durven bezoeken wanneer ze weer opengingen.
4. Bangladesh: Een van de armste landen ter wereld. Bangladesh kampt met overbevolking, overstromingen en cyclonen. Gelovigen worden door moslimextremisten vaak bij het schaarse water vandaan gehouden. Deze extremisten hebben ook veel riksja’s van christenen vernield, zodat hun enige bron van inkomsten weggevallen is.
5. Bhutan: Boeddhisme is staatgodsdienst. Alle openbare godsdienstbeleving, evangelisatie en activiteiten door andere religies is verboden. Boeddhisten mogen niet van godsdienst veranderen.
6. Brunei: Onder moslims mag niet worden geëvangeliseerd. De regering weert vanouds alle buitenlandse geestelijken uit het land en verbiedt religieus onderwijsmateriaal en Bijbels. Op school mag alleen de islam worden geleerd.
7. China: China kent veruit de ergste vervolging onder christenen. De regering blijft Bijbels en kerkelijke bezittingen in beslag nemen. Zelfs Bijbels die officieel door de overheid zijn gedrukt, worden door de politie afgepakt. Toch groeit de kerk. Het aantal Chinezen dat per dag tot het geloof komt wordt geschat op 3000. (Dit baart de overheid zorgen). Een aantal bekende evangelisten kreeg in 1997 jarenlange gevangenisstraf.
8. Comoren: Elk openlijk getuigenis is verboden in deze islamitische staat. Minder dan 1 procent van de bevolking heeft van Christus gehoord, en degenen die openlijk bijeenkomen worden vervolgd.
9. Cuba: De regering heeft kortgeleden veel huiskerken verwoest en gelovigen bedreigd. Sommigen zijn zelfs gevangen gezet. Door de strenge verboden leeft er op dit afgeschermde eiland een grote honger naar de Bijbel.
10. Cyprus: De weinige zendelingen die werken onder de Griekse bevolking ondervinden veel tegenwerking van de Grieks-Orthodoxe Kerk. Het noorden is bijna volledig moslim; hier zijn openlijke christelijke activiteiten niet toegestaan.
11. Egypte: Islamitische radicalen hebben gemoord onder christenen, politici en toeristen, om de Egyptische regering ten val te brengen. Volwassen moslims die zich tot het christendom bekeren, mogen hun religieuze status niet officieel veranderen, zodat hun kinderen verplicht deel moeten nemen aan islamitische activiteiten.
12. Guinee: Evangelisatie door buitenlanders en registratie van nieuwe kerkelijke denominaties is verboden. Er zijn slechts 25 opgeleide dominees in het land; de meesten van hen zijn beïnvloed door liberale scholing vanuit Kameroen.
13. Indonesië: De regering beperkt de uitbreiding van het aantal christenen en de christelijke invloed op het openbare leven. Moslimextremisten hebben recentelijk veel lndonesische kerken aangevallen en verwoest.
14. Iran: Alle afwijkingen van de staatsreligie sjiitische islam kunnen aanleiding zijn tot hevige vervolging. De pers wordt gecensureerd. Evangelisatie en prediking onder moslims is verboden en onder christelijke groepen bevinden zich spionnen van de regering.
15. Irak: Godsdiensten worden geaccepteerd al naar gelang zij zich loyaal betonen aan het regime van Saddam Hoessein. Christenen mogen niet evangeliseren of diensten organiseren buiten daarvoor aangewezen terrein.
16. Israël: Een aanzienlijk deel van de Knesset ondersteunt een wet die evangelisatie verbiedt. De politie is reeds begonnen met het in beslag nemen van materiaal en bijbelwinkels zijn door orthodoxe Joden bedreigd.
17. Koeweit: Niet-moslims worden in sociaal opzicht gediscrimineerd. Hoewel de Golfoorlog tot iets minder strenge religieuze regels heeft geleidt, is er nog steeds geen gelegenheid voor openbare godsdienstuitoefe ning en getuigenis.
18. Laos: Evangelisatie is ten strengste verboden en het is illegaal om buitenlandse publicaties in te voeren. Het gerucht gaat dat christelijke geestelijken in de gevangenis belanden om hun geloof. Protestantse en rooms-katholieke seminaries blijven gesloten.
19. Libië: Geen enkele vorm van christelijk getuigenis is geoorloofd. Christenen maken slechts 3 procent van de bevolking uit; een handjevol is Libiër, de rest is buitenlands.
20. Maldiven: Alle burgers moeten moslim zijn. Christelijke gebedsplaatsen zijn verboden en openlijk getuigen kan leiden tot ernstige straf. Hierdoor wordt er op de Maldiven nauwelijks geëvangeliseerd.
21. Mauritanië: Alleen soennitische moslims krijgen het burgerschap. Er is maar één christelijke gemeente, waar alleen buitenlanders mogen komen. De constitutionele vrijheid van religie geldt niet voor christenen. Bijna alle christenen zijn buitenlanders.
22. Marokko: Christenen worden gedwongen alleen onder buitenlanders te werken; een moslim van geloof helpen veranderen levert strenge straf van de overheid op.
23. Nigeria: Vervolging van christenen door moslims wordt algemeen genegeerd door de overheid. Veel kerken zijn verwoest en onder christenen in het noorden hebben slachtingen plaatsgevonden.
24. Oman: Alleen buitenlanders mogen hun christelijk geloof in het openbaar belijden. Het beleid van de regering heeft veel christenen het land doen ontvluchten. Er is nog maar één inheemse groep van (twintig) christenen bekend.
25. Pakistan: De door de overheid bevorderde islamisering van de maatschappij ondermijnt de rechten van christenen en andere niet-moslims. De godsdienstwetten in Pakistan veroordelen iedereen die de profeet Mohammed beledigt tot de dood. Deze wet is veelal aanleiding tot arrestaties van vals beschuldigden. Niet zelden zitten zij jaren vast.
26. Quatar: Getuigen onder moslims is verboden en alleen buitenlandse christenen kunnen vergaderen. Slechts de Anglicaanse Kerk heeft een officiële status. Inheemse christenen uit Quatar hebben veel geleden om hun geloof.
27. Saudi-Arabië: Zelfs buitenlandse christenen mogen hier niet samenkomen. Iedereen die getuigt van zijn geloof tegen moslims, wacht de gevangenis, uitzetting of zelfs executie.
28. Somalië: Somalische christenen hebben te maken met sterke tegenstand en moeten in het geheim bijeenkomen.
29. Sri Lanka: Het christendom wordt in dit boeddhistische land beschouwd als een buitenlandse en kolonialistische bedreiging. Vrije beroepskeuze en toegang tot onderwijs zijn ten strengste voorbehouden aan boeddhisten.
30. Sudan: In Sudan beleeft de kerk vervolging die te vergelijken is met de vervolging in de eerste eeuw na Christus. Gehele dorpen worden verwoest, kinderen worden in slavernij verkocht en gelovigen worden gedwongen te vluchten en asiel in andere landen te zoeken. Dagelijks sterven honderden christenen door de hand van moslimextremisten.
31. Tibet: De vrijheid van meningsuiting in Tibet wordt aan banden gelegd door de dominante buur China. Christenen kunnen alleen in het geheim samenkomen.
32. Turkije: Er zijn ernstige beperkingen voor niet-moslims. Verschillende Griekse en Armeense kerken zijn gesloten sinds de jaren zeventig. Christenen in Turkije vinden het moeilijk om door te gaan met religieuze activiteiten. De Syrisch-orthodoxe gemeenschap kreeg oktober 1997 het bevel haar activiteiten stop te zetten.
33. Oezbekistan: De Pinkstergemeente is het verboden zich officieel te laten registreren, evenals de Lutherse Kerk. Christelijke lectuur die in 1997 geconfisqueerd werd, is na zes maanden teruggegeven
