Hier mijn recentie, net gemaakt
Arpanet – Quantum Transposition
![[img width=150 height=150]http://www.discogs.com/image/R-150-498492-1124309239.jpg[/img]](http://www.discogs.com/image/R-150-498492-1124309239.jpg)
De elektronische muziek uit Detroit kenmerkt zich door de grote mate van originaliteit, vooruitstrevende ideeën en een unieke visie op elektronische muziek. Dit nieuwe album van Arpanet, een pseudoniem van Gerald Donald; helft van het legendarische Detroit electro-duo Drexciya, is daar absoluut geen uitzondering op. In tegenstelling tot het debuut album van Arpanet ‘Wireless Internet’ heeft dit album niet de bekende sound van Drexciya, Quantum Transposition getuigt van een vernieuwde abstracte visie op elektronica en technologie van Donald.
Achteraf hadden we de nieuwe weg die Arpanet is ingeslagen enigszins aan kunnen zien komen. Het laatste album van Donald onder zijn ‘Der Zyklus’ pseudoniem was namelijk ook een abstracte creatie. Zoiets dergelijks extreems als dit Quantum Transposition album echter, had ik niet verwacht. Donald heeft zich na zijn Drexciya tijd bezig gehouden met het ontwikkelen van een heel nieuwe visie op elektronische muziek. Deze is duidelijk terug te horen op de volgende drie albums geproduceerd door Donald: Dopplereffekt - Linear Accelerator (2003), Der Zyklus – Biometry (2004) en nu dus Arpanet – Quantum Transposition (2005). Toch verschillen deze albums dermate dat de muzikaliteit van Donald blijft verbazen.
Het album begint met een aantal hele korte ijskoude elektronische soundscapes zonder enige vorm van beat erin. De sfeer voor het album is daarmee gezet en smaakt direct naar meer. Voor de ervaren Drexciya luisteraars wordt meteen duidelijk dat dit album andere inzichten zal geven in de muzikale ontwikkeling van Donald. Vanaf de vijfde track ‘Ionic Crystals’ beginnen de abstracte elektronische klanken steeds meer vorm en ritme te krijgen. Hierna volgen een aantal zeer originele knappe tracks die tegen het experimentele aanhangen. ‘Orbital Wavelenths’ is een track waarbij ik mij in een grote, lege, koude, afgelegen fabriek of loods waan. Het is een surreëel gevoel dat in je wordt opgewekt, bijna om bang van te worden. Mijn persoonlijke favoriete track is numero 10 ‘EPR Effect’. De duistere onheilspellende piano synth voel ik gemakkelijk tot op het bot, de krakende snare en de koude duistere elektronica op de achtergrond voltooien het mooie plaatje van deze track. Weer lijkt het alsof je in je eentje in een lege fabriekshal staat, uit alle hoeken en gaten kunnen gevaarlijke objecten op je af komen. Je moet op je tellen passen. Tot en met de laatste track (15) van het album ‘Variables’ blijft het muzikaal erg origineel en kwalitatief hoogwaardig. Eigenlijk is ‘Variables’ de enige luchtige track op het album, je zou er bijna vrolijk van kunnen worden. De eerste 14 tracks vallen erg zwaar, en hebben mij sferisch erg geïmponeerd.
Het grootste compliment aan de maker vind ik de wijze waarop hij een onwerkelijke sfeer creëert in zijn Arpanet wereldje. Het album creëert een ijskoude, kille, enge, futuristische, onheilspellende, industriële wereld. Tegelijkertijd barst het ook van mooie, meeslepende klanken die je meenemen in de wereld van diepe elektronische muziek. Deze elementen maken dit album voor mij tot een grof juweel. Van begin tot eind is dit album erg interessant om te luisteren, de muziek werkt erg door in je hoofd luistert ook niet erg gemakkelijk weg, het valt nogal zwaar. De muziek wekt automatisch beelden bij je op, je waant je al snel in de abstracte wereld van Arpanet. Het album is weinig toegankelijk, maar voor de liefhebber van experimentele elektronica is dit een absolute aanrader. Ik heb het album een aantal keren moeten luisteren voordat ik deze uitermate grote waardering kon uitspreken.
heb ik dan weleens
).
was echt vet vorige keer 
