....??
Forumonderwerp · 799266
3 volgers · 22856x bekeken
@ Tinkerbell: Alsof je iemand van gedachten kan laten veranderen. Je kan een persoon helpen, maar er is ergens een grens waar de hulp eindigt.....
Als ze het willen, doen ze het echt wel!
Niemand kan hun op andere gedachten brengen!
Niemand kan hun op andere gedachten brengen!
De Waarom vraag heeft mij ook heel lang bezig gehouden en ook het feit dat hij totaal geen spijt had van hetgeen hij gedaan had! Geen geweten! Maar daarom juist heb ik hem ook vergeven! Hij is een jonge ziel zonder geweten die nog heel veel moet leren! Ik heb zelfs medelijden met hem omdat ik nu denk wat ben je als mens toch arm wanneer je geen geweten hebt.
Kijk eens om je heen soms ontmoet je mensen die op het zelfde emotionele niveau zitten als jij maar je ontmoet ook mensen die daarin ver van je af staan! De aarde is zo kleurrijk om dat er jonge en oude zielen rondlopen! Ik zie onwetende mensen dan ook vaak als kinderen die nog veel moeten leren! Daarom kan ik ook niet boos op ze zijn! Ze moeten allemaal hun eigen les leren en tja sommige mensen hebben daar langer voor nodig dan andere mensen!
Ik kan me daar trouwens heel goed in vinden. Woede is ene emotie waar je alleen jezelf maar mee in de weg zit. Ik heb gelukkig niet zulke heftige dingen meegemaakt als moord maar wel andere shit in het verleden en ben ook heel lang kwaad geweest op wat bepaalde mensen me geflikt hadden. Je vraagt je af "waarom?".Maar op een gegeven moment realiseer je je dat je toch nooit antwoord zult krijgen. En al krijg je het, dan snap je het nog niet. Mensen maken fouten. De een krijgt daat berouw van en de ander niet. De een wordt dus al gestraft door dat berouw en de ander zal de verstandelijke en emotionele capaciteiten wellicht niet hebben zoals je beschreef.
Je kunt het je leven laten kapotmaken of je kunt zorgen dat je er idd sterker uitkomt. Vind het heel knap dat jij voor het laatste gekozen hebt en dat jiju op deze manier in het leven staat.
Helaas is niet iedereen zo sterk en zijn er nog altijd veel mensen die geen uitweg meer zien omdat ze volzitten met woede en verdriet.
Hier geloof ik niet in...Al zijn sommige mensen echt wel het spoor helemaal bijster...En laten wij met zijn allen, dus ook de hulpverlening soms verstek gaan...
Zoiets kunnen we ons allemaal zelf aanrekenen. Niet op signalen gelet, enz...
Ik ben het tot op bepaalde hoogte ZEKER met je eens. Aan de geestelijke gezondheidszorg mankeert nog genoeg in nederland. Lange wachtlijsten, veel mensen die op de verkeerde plaatsen terecht komen...en in de maatschappij ook heel veel onbegrip. Je moet eens zien hoe makkelijk mensen dingen roepen. Ik vind dit forum daar een heel mooi voorbeeld van. Soms opent een jong meisje een topic omdat het uit is met haar vriendje en als je ziet hoe denigrerend er dan gereageerd wordt...of opmerkingen onder foto's...in mij zou het nog niet opkomen. Ik weet hoe kapot zulke dingen je kunnen maken als je toch al labiel bent.
Het is zo makkelijk om een masker op te zetten en je omgeving te laten geloven dat alles goed met je gaat. Maar ook als je wel laat merken dat je erdoor heen zit krijg je nog vaak te horen "hup, kop op, schouders eronder".
Suicide is nog steeds ene taboe en het wordt tijd dat dat eens opengebroken wordt en er over gepraat kan worden zonder direct die veroordeling danwel het proberen iemand eruit te praten. Enkel een luisterend oor en het begrip is vaak al voldoende.
Het is zo makkelijk om een masker op te zetten en je omgeving te laten geloven dat alles goed met je gaat. Maar ook als je wel laat merken dat je erdoor heen zit krijg je nog vaak te horen "hup, kop op, schouders eronder".
Wat zou jij doen in zo'n situatie? Is het jou wel eens gebeurd dat er iemand naar je toe kwam die er zo doorheen zat? Wat doe jij in zo'n geval? Ben daar wel benieuwd naar eigelijk....
Wat zou jij doen in zo'n situatie? Is het jou wel eens gebeurd dat er iemand naar je toe kwam die er zo doorheen zat? Wat doe jij in zo'n geval? Ben daar wel benieuwd naar eigelijk....
Regelmatig komen mensen bij me met hun verhaal. Het belangrijkste daarin vind ik altijd dat mensen helemaal zichzelf mogen zijn.
Iemand mag zich bij mij kapot voelen en dan kom ik niet aanzetten met opbeurende praat! Ik bied een schouder, een luisterend oor, een liefdevol gebaar en veel warmte!Ik ga geen goedbedoelde adviezen geven als ik weet dat iemand daar nog niet aan toe is! Verder zal ik nooit iemand veroordelen!
Toen ik nog vol zat met haat gingen mensen mij vertellen hoe fout ik wel niet was en dat ik bijna net zo slecht was als de dader etc. Dat zijn woorden waar je op dat moment met intens verdriet niet veel aan hebt! Al die mensen die het zogenaamd allemaal beter weten! Het is goed bedoeld natuurlijk maar daar gaan je nekharen van overeind staan!
Het hoort ook bij je rouwproces die woede en mensen moet je daarvoor ook de ruimte geven! Je mag boos zijn, je mag verdriet hebben dat is niet raar!
Wat zou jij doen in zo'n situatie? Is het jou wel eens gebeurd dat er iemand naar je toe kwam die er zo doorheen zat? Wat doe jij in zo'n geval? Ben daar wel benieuwd naar eigelijk....
Daar is niet echt een sluitend antwoord op. Er zijn zoveel verschillende redenen waarom mensen zelfmoord plegen en er zijn zoveel verschillenden mensen..wat bij de een werkt werkt voor een ander averechts.
Het is gewoon een ingewikkeld verhaal. Ik weet hoe het voelt als je eigenlijk niet meer wilt maar heb zelf nooit de daadwerkelijke gedachte gehad "en nu kap ik ermee". Simpelweg omdat er ergens in mij nog altijd een vuurtje is blijven branden en een stemmetje in mn hoofd dat zei "nu is het kut maar het kan nog komen". Ook al zijn er tijden geweest dat ik hoopte dat ik gewoon een hartstilstand zou krijgen, het echt DOEN vergt juist zoveel lef en durf...Wat maakt dat je je nog nuttelozer gaat voelen want zelfs dat kan je niet.
Ik kan geen advies geven wat je kunt doen om bij iemand, wiens vuurtje gedoofd is, ervoor te zorgen dat dat weer gaat branden. Er zijn mensen die ermee willen kappen en die ineens een aflevering van Oprah zien en dan een keerpunt meemaken. En anderen zijn zo resoluut dat er niets meer ana te veranderen is.
Wat wel een feit is is dat je heel vroeg al invloed kunt uitoefenen. Zelfmoord bij jonge kinderen is vaak gerelateerd aan pesten bijvoorbeeld. Ik was geen pestkop, ik werd gepest vroeger. Omdat ik weet hoe dat voelt en omdat ik weet dat je voor de rest van je leven een onzekerheid opbouwt waar je nooit meer helemaal van af komt, zal het in mij niet opkomen mensen openbaar te gaan afkatten met hun uiterlijk. En als ik zie dat het wel gebeurt, dan stuur ik die mensen wel eens een berichtje ofzo. Ik probeer gewoon mn ogen open te houden. En verder hoop ik op beroepsmatig gebied dat ik ooit in de toekomst iets kan gaan doen op dit gebied. Nu nog niet hoor, heb nog lang niet genoeg levenservaring daarvoor en ook nog niet voldoende stabiliteit, je moet zulke dingen wel van je kunnen afzetten (en tegelijkertijd toch betrokken blijven).
Nu kan ik alleen maar blij zijn dat de paar goede vriend(inn)en die ik heb allemaal in stabiel vaarwater terecht zijn gekomen en dat we elkaar zo goed kennen dat alles bespreekbaar is. Ook deze dingen en dat heeft in het verleden heel erg geholpen.
De een wil een luisterend oor en begrip, de ander wil oplossingen, een derde is geholpen met financiele middelen...iedereen is anders en dat maakt het ook zo complex.
Ik kan geen advies geven wat je kunt doen om bij iemand, wiens vuurtje gedoofd is, ervoor te zorgen dat dat weer gaat branden. Er zijn mensen die ermee willen kappen en die ineens een aflevering van Oprah zien en dan een keerpunt meemaken. En anderen zijn zo resoluut dat er niets meer ana te veranderen is.
Daar heb je helemaal gelijk in! Iemand moet zelf een lichtpuntje willen zien! Je kan mensen een helpende hand reiken maar wanneer ze niet geholpen willen worden dan houdt het echt op! Dat is een eigen keuze die we allemaal maar te respecteren hebben!
mooi gesproken WJ.....zit heel wat waarheden in. Zo zie ik het zelf ook wel. Ik stel alleen mijn vraagtekens nog bij de beroepsmatige kant van het hele verhaal. Ik heb (nog) niet zo'n vertrouwen in psychologen en de hele rataplan. Het komt me over alsof het een massa behandeling is en dat 'patienten' al snel volgestopt worden met verschillende medicijnen waardoor ze veranderen in halve kasplantjes. Of bekijk ik dat nu erg zwart-wit?
mooi gesproken WJ.....zit heel wat waarheden in. Zo zie ik het zelf ook wel. Ik stel alleen mijn vraagtekens nog bij de beroepsmatige kant van het hele verhaal. Ik heb (nog) niet zo'n vertrouwen in psychologen en de hele rataplan. Het komt me over alsof het een massa behandeling is en dat 'patienten' al snel volgestopt worden met verschillende medicijnen waardoor ze veranderen in halve kasplantjes. Of bekijk ik dat nu erg zwart-wit?
Dat denk ik wel ja. Ten eerste mag een psycholoog niet eens medicijnen voorschrijven dus daar zit je er al naast.
Ten tweede heeft medicatie wel degelijk nut, omdat er vaak ook sprake is van een chemische dysfunctie in de hersenen. Maar goed, zoals gezegd, niet iedere zelfmoordenaar is per defnitie depressief. Ik denk zelfs dat die medicatie zelfs zelfmoorden voorkomt als je het bijv. over psychoses of schizofrenie hebt. Ook kan medicatie nut hebben bij bijv. eetstoornissen.
En dan nog...er plegen ook hele jonge kinderen zelfmoord. Hangt vaak samen met pesten. Daarin is ook al een taak weggelegd voor de onderwijzers, die het vaak niet eens in de gaten hebben. Is ook een stukje psychologie.
Blijft ene moeilijk en complex verschijnsel dit.
Denk vooral niet voor mij ,en de analyse kun je ook achterwege laten.
Ik heb een afkeer tegen zelfmoord , omdat ik het een laffe manier vind om om te gaan met problemen waarbij je ook nog eens een hoop mensen met veel verdriet en vragen achterlaat.
Dat heeft niets met bang zijn te maken , maar met mijn eigen instelling
Laat ik overigens wel stellen , dat ik zwaar geestelijk zieke mensen , met bijv een psygose,waanbeelden etcetera een uitzondering vind.
Omdat die mensen niet toerekeningsvatbaar zijn.
Ik heb genoeg van het leven gezien om te weten dat er je meer dan zat ellende ten deel kan vallen , ookal zul jij vinden dat ik een broekie ben.
Na elke dal komt een piek en vice versa , ga je bij de pakken neer zitten dan blijf je op den duur in dezelfde negatieve spiraal zitten.
Met positief denken en jezelf hard inzetten kom je een heel eind , Ik weiger (en ga niet gelijk met stoer gooien) om een einde aan mijn leven te maken omdat het niet gaat zoals het hoort.
Onkruid vergaat niet is het spreekwoord, en ik durf volmondig te verkondigen dat ik maar op 1 manier zal gaan , en dat is een natuurlijke dood.
Als je je hoofd erbij houd , moet je praktisch elke situatie de baas kunnen.
Ik heb een afkeer tegen zelfmoord , omdat ik het een laffe manier vind om om te gaan met problemen waarbij je ook nog eens een hoop mensen met veel verdriet en vragen achterlaat.
Dat heeft niets met bang zijn te maken , maar met mijn eigen instelling
Laat ik overigens wel stellen , dat ik zwaar geestelijk zieke mensen , met bijv een psygose,waanbeelden etcetera een uitzondering vind.
Omdat die mensen niet toerekeningsvatbaar zijn.
Ik heb genoeg van het leven gezien om te weten dat er je meer dan zat ellende ten deel kan vallen , ookal zul jij vinden dat ik een broekie ben.
Na elke dal komt een piek en vice versa , ga je bij de pakken neer zitten dan blijf je op den duur in dezelfde negatieve spiraal zitten.
Met positief denken en jezelf hard inzetten kom je een heel eind , Ik weiger (en ga niet gelijk met stoer gooien) om een einde aan mijn leven te maken omdat het niet gaat zoals het hoort.
Onkruid vergaat niet is het spreekwoord, en ik durf volmondig te verkondigen dat ik maar op 1 manier zal gaan , en dat is een natuurlijke dood.
Als je je hoofd erbij houd , moet je praktisch elke situatie de baas kunnen.
Stel nou eens hè... Je bent homo...en je kan daar geen vrede mee vinden...je haat jezelf er door, en je schaamt je dood tegenover anderen daarvoor, en altijd weer word het er in gevreven wanneer je contact zoekt met je medemens (denk aan werk/school bijvoorbeeld) ... waarvoor zou je dan nog willen blijven leven?? Er valt immers toch never nooit iets aan te doen...maar er mee leren leven lukt je ook niet, daar is het gewoon tè erg voor...
wat dan??
Wackyjackie, jij hebt echt een persoonlijkheid waar je best heel erg trots op mag zijn! Ik denk dat veel mensen echt iets aan jou kunnen hebben. Ga voor je doelen, en probeer idd ook daadwerkelijk in de toekomst iets te kunnen beteken voor mensen d.m.v je studie/toekomstige beroep!
Goudlokje, voor jou hetzelfde! Jij hebt ook een prachtig karakter als je posts zo eens lees. Respect voor jullie!
Wat zou het toch mooi zijn als iedereen er zulke gedachtes op na hield, en zo open-minded en taboeloos was. Dan zal de wereld een paradijs zijn!
Nogmaals, respect voor mensen zoals jullie!
Goudlokje, voor jou hetzelfde! Jij hebt ook een prachtig karakter als je posts zo eens lees. Respect voor jullie!
Wat zou het toch mooi zijn als iedereen er zulke gedachtes op na hield, en zo open-minded en taboeloos was. Dan zal de wereld een paradijs zijn!
Nogmaals, respect voor mensen zoals jullie!
Ik buig met je mee Pro Action
ja pro action er zijn zeker nog mensen met een hart van goud en de hersenen op de goede plek!!!
wat een psycholoog betreft of een psychiater die hebben het regelmatig bij het verkeerde eind,of ze plaatsen het verhaal wat de patient verteld in het verkeerde hokje(ja zij maken ook fouten)Wat wackyjackie al zei ja medicijnen zijn in veel gevallen wel degelijk heel erg belangrijk om even rust in het hoofd te hebben.Maar ik vind wel dat dat niet de oplossing is voor de problemen,vaak krijgen de patienten een verschrikkelijke terugslag en moet de dosis worden verhoogd (maar er word in die zin niet aan het probleem gewerkt)
En dan ineens moeten ze gaan minderen met de medicijnen(afkicken)waardoor ze in een cirkel terecht komen van negatieve gevoelens dat is verschrikkelijk pijnlijk voor die mensen.Want ze zien zichzelf als zwak,laf niks waard etc etc alleen maar omdat ze die medicatie gebruiken en dat ze dan het gevoel hebben niet meer zonder te kunnen.En dan komen de sessies van praten praten en nog eens praten.zeggen wat je voelt en hoe het komt en heb je alles op tafel dan moet de oplossing komen(denken velen)maar nee je moet het helemaal zelf doen en willen.heb je die kracht niet en kan je het niet alleen daarmee word niet gezegd dat je gek bent of een hoop ellende bent maar dat betekend alleen dat je zo graag zou willen dat iemand je eens begrijpt(wat goudlokje zei :luisterend oor en zeggen ik ben er voor je huil maar uit ik snap je)
Ik kijk zelf ook altijd heel erg goed om meheen en let goed op mijn medemens.Ik zal zelfs mn grootste vijand niet weg laten kwijnen in de goot.
En je kan als mens oordelen wat je wilt maar daarmee help je diegene niet door te zeggen ik vind het laf en egoistisch en zwak in plaats daarvan moet je er voor ze zijn en naar ze luisteren.Want stel nou dat je beste vriend(in) zegt ik kanniet meer ik ben helemaal op ik wil er een eind aan maken of grof gezegd ik wil DOOD.zeg je dan ook jeetje wat ben jij zwak ik vind jou echt laf en zielig.Daarmee help je ze niet.Met die woorden duw je ze alleen maar verder de afgrond in.En als iedereen jou beste vriend(in) zo behandeld en niet naar hem of haar luisterd en hij of zij al meerdere malen een hulp kreet heeft gedaan bij instanties en niemand doet wat of de psycholoog of hulpverlener zegt kom over 6 weken maar op intake gesprek.Dan kun je erop wachten maar dan breng je hem of haar zometeen naar de laatste rustplek en dan voel je je zo schuldig en verdrietig en zeker boos en had je gewild dat je eerder naar je vriend(in)had geluisterd en niet je laatste woorden laf en zwak waren geweest maar juist ik hou van je en ik begrijp je en we gaan er alles aan doen om je weer helemaal up to date te krijgen .
Je hebt ook mensen die zelfmoord hebben gepleegd(die het eigelijk diep in hun hart niet wilde laten lukken)maar doordat niemand diegene begreep wat diegene voelde het als wanhoops daad hebben gedaan en geen briefje nalaten.Dus vergeten wat de daadwerkelijke risico`s er van waren en om hulp schreeuwen .maar ja en dan ben je dr niet meer omdat niemand er voor je was en niemand je begreep.Dat is pas afschuwlijk en niet laf nee alleen maar een schreeuw om aandacht!!!!!!!!!!!!!
wat een psycholoog betreft of een psychiater die hebben het regelmatig bij het verkeerde eind,of ze plaatsen het verhaal wat de patient verteld in het verkeerde hokje(ja zij maken ook fouten)Wat wackyjackie al zei ja medicijnen zijn in veel gevallen wel degelijk heel erg belangrijk om even rust in het hoofd te hebben.Maar ik vind wel dat dat niet de oplossing is voor de problemen,vaak krijgen de patienten een verschrikkelijke terugslag en moet de dosis worden verhoogd (maar er word in die zin niet aan het probleem gewerkt)
En dan ineens moeten ze gaan minderen met de medicijnen(afkicken)waardoor ze in een cirkel terecht komen van negatieve gevoelens dat is verschrikkelijk pijnlijk voor die mensen.Want ze zien zichzelf als zwak,laf niks waard etc etc alleen maar omdat ze die medicatie gebruiken en dat ze dan het gevoel hebben niet meer zonder te kunnen.En dan komen de sessies van praten praten en nog eens praten.zeggen wat je voelt en hoe het komt en heb je alles op tafel dan moet de oplossing komen(denken velen)maar nee je moet het helemaal zelf doen en willen.heb je die kracht niet en kan je het niet alleen daarmee word niet gezegd dat je gek bent of een hoop ellende bent maar dat betekend alleen dat je zo graag zou willen dat iemand je eens begrijpt(wat goudlokje zei :luisterend oor en zeggen ik ben er voor je huil maar uit ik snap je)
Ik kijk zelf ook altijd heel erg goed om meheen en let goed op mijn medemens.Ik zal zelfs mn grootste vijand niet weg laten kwijnen in de goot.
En je kan als mens oordelen wat je wilt maar daarmee help je diegene niet door te zeggen ik vind het laf en egoistisch en zwak in plaats daarvan moet je er voor ze zijn en naar ze luisteren.Want stel nou dat je beste vriend(in) zegt ik kanniet meer ik ben helemaal op ik wil er een eind aan maken of grof gezegd ik wil DOOD.zeg je dan ook jeetje wat ben jij zwak ik vind jou echt laf en zielig.Daarmee help je ze niet.Met die woorden duw je ze alleen maar verder de afgrond in.En als iedereen jou beste vriend(in) zo behandeld en niet naar hem of haar luisterd en hij of zij al meerdere malen een hulp kreet heeft gedaan bij instanties en niemand doet wat of de psycholoog of hulpverlener zegt kom over 6 weken maar op intake gesprek.Dan kun je erop wachten maar dan breng je hem of haar zometeen naar de laatste rustplek en dan voel je je zo schuldig en verdrietig en zeker boos en had je gewild dat je eerder naar je vriend(in)had geluisterd en niet je laatste woorden laf en zwak waren geweest maar juist ik hou van je en ik begrijp je en we gaan er alles aan doen om je weer helemaal up to date te krijgen .
Je hebt ook mensen die zelfmoord hebben gepleegd(die het eigelijk diep in hun hart niet wilde laten lukken)maar doordat niemand diegene begreep wat diegene voelde het als wanhoops daad hebben gedaan en geen briefje nalaten.Dus vergeten wat de daadwerkelijke risico`s er van waren en om hulp schreeuwen .maar ja en dan ben je dr niet meer omdat niemand er voor je was en niemand je begreep.Dat is pas afschuwlijk en niet laf nee alleen maar een schreeuw om aandacht!!!!!!!!!!!!!
laatste aanpassing
Ik denk ook dat het voor een hoop mensen moeilijk voor te stellen is hoe iemand zich voelt die zichzelf van het leven wil beroven. Ik kan me echt moeilijk voorstellen dat er zoveel problemen in iemands leven zijn, dat die persoon dood wil gaan om maar geen problemen te hebben. Ik heb nooit in die positie verkeerd en ik denk met mij vele anderen.
Dat maakt het ook zo moeilijk voor de persoon met de problemen. Er zijn maar weinig mensen die het begrijpen. Die die doodswens snappen. Een luisterend oor is idd het enige wat ik zou kunnen aanbieden. (goed bedoeld) advies ook. Maar niet iedere persoon kan wat met dat advies doen. Je helpt waar je kan, maar je zal altijd het gevoel blijven houden "had ik maar wat meer kunnen doen" als het daadwerkelijk gebeurd.
Wat WJ ook zegt...het onderwijs moet wellicht meer op signalen gaan letten. Echter hebben deze mensen een gigantische werkdruk met de grote klassen van tegenwoordig. Ouders zijn vaak aan het werk en hebben het te druk (daar gaan we weer) om die signalen te kunnen zien of er iets daadwerkelijk mee kunnen doen. Het blijft lastige materie om een oplossing te vinden...om hulp te bieden aan degene die het nodig heeft.
Dat maakt het ook zo moeilijk voor de persoon met de problemen. Er zijn maar weinig mensen die het begrijpen. Die die doodswens snappen. Een luisterend oor is idd het enige wat ik zou kunnen aanbieden. (goed bedoeld) advies ook. Maar niet iedere persoon kan wat met dat advies doen. Je helpt waar je kan, maar je zal altijd het gevoel blijven houden "had ik maar wat meer kunnen doen" als het daadwerkelijk gebeurd.
Wat WJ ook zegt...het onderwijs moet wellicht meer op signalen gaan letten. Echter hebben deze mensen een gigantische werkdruk met de grote klassen van tegenwoordig. Ouders zijn vaak aan het werk en hebben het te druk (daar gaan we weer) om die signalen te kunnen zien of er iets daadwerkelijk mee kunnen doen. Het blijft lastige materie om een oplossing te vinden...om hulp te bieden aan degene die het nodig heeft.
Mooie reacties hier
Ik weet weinig van dit onderwerp maar heb er wel mijn ideeen over. In het algemeen althans. Ik zie zelfmoord gedachtes als een gevolg van het verlies van een bepaald toekomstbeeld. Iedereen heeft een toekomstbeeld over zichzelf. Als dit toekomstbeeld in duigen valt en wegvalt komen mensen in de problemen met zichzelf. Iemand die ze verteld dat er altijd een oplossing is vergeet dan dat die oplossingen misschien niet de oplossingen zijn voor die persoon. Het toekomstbeeld is weg en een andere toekomst is niet wat ze zoeken. De toekomst die ze hadden willen ze terug. Niets kan dat toekomstbeeld meer vervangen.
Zelfmoord is niet zozeer egoistisch of laf. Het is voor mij echter geen excuus om te praten over 'het is mijn leven dus mag ik ermee doen wat ik wil'. Iedereen heeft verantwoordelijkheden naar jezelf en naar anderen (helaas maar wel een fact of life). Een motto zoals dit vind ik triest. Het laat zien dat mensen individualistisch zijn en daardoor het recht hebben om verantwoordelijkheid te ontlopen. Al heb je problemen geeft het je nog niet het recht om jezelf van kant te maken! Zelfmoord is geen recht dat iedereen heeft. Zelfmoord is een gevolg van problemen die iemand heeft en een wanhoopsdaad of signaal naar de samenleving. Het motto laat veel zien van wat er mis is met de samenleving.
Een vriend van mij heeft ook eens aangegeven dat hij zelfmoordgedachtes had. Ik kon hem daar niet bij helpen. Ik kon zijn problemen niet oplossen. Ik heb naar hem geluisterd maar het werd steeds erger. Zijn toekomstbeeld was totaal weggeslagen. Ik weet ook niet of hij het meende. Maar dat doet er helemaal niet toe. Het aangeven ervan is al een signaal dat iemand hulp wil. Uiteindelijk werd ik zo kwaad dat ik hem voor alles wat mooi en lelijk was heb uitgemaakt. Ik heb hem verteld dat als hij een poging zou doen ik hem niet meer zou beschouwen als een vriend. Met zelfmoord zou hij mij verdriet doen en kwetsen. Ik heb hem duidelijk gemaakt dat echte vrienden mij niet zouden kwetsen. Erg egoistisch van mij misschien maar op dat moment probeer je alles. Hij heeft het uiteindelijk niet gedaan en alles is goed gekomen. Waarschijnlijk niet door mij maar als ik ook maar een klein beetje heb bijgedragen aan het veranderen van zijn toekomstbeeld en hem hoop heb gegeven onder dwang ben ik al tevreden. Soms hebben mensen een luisterend oor nodig maar soms ook een schop onder hun reet.
Ik weet weinig van dit onderwerp maar heb er wel mijn ideeen over. In het algemeen althans. Ik zie zelfmoord gedachtes als een gevolg van het verlies van een bepaald toekomstbeeld. Iedereen heeft een toekomstbeeld over zichzelf. Als dit toekomstbeeld in duigen valt en wegvalt komen mensen in de problemen met zichzelf. Iemand die ze verteld dat er altijd een oplossing is vergeet dan dat die oplossingen misschien niet de oplossingen zijn voor die persoon. Het toekomstbeeld is weg en een andere toekomst is niet wat ze zoeken. De toekomst die ze hadden willen ze terug. Niets kan dat toekomstbeeld meer vervangen.
Zelfmoord is niet zozeer egoistisch of laf. Het is voor mij echter geen excuus om te praten over 'het is mijn leven dus mag ik ermee doen wat ik wil'. Iedereen heeft verantwoordelijkheden naar jezelf en naar anderen (helaas maar wel een fact of life). Een motto zoals dit vind ik triest. Het laat zien dat mensen individualistisch zijn en daardoor het recht hebben om verantwoordelijkheid te ontlopen. Al heb je problemen geeft het je nog niet het recht om jezelf van kant te maken! Zelfmoord is geen recht dat iedereen heeft. Zelfmoord is een gevolg van problemen die iemand heeft en een wanhoopsdaad of signaal naar de samenleving. Het motto laat veel zien van wat er mis is met de samenleving.
Een vriend van mij heeft ook eens aangegeven dat hij zelfmoordgedachtes had. Ik kon hem daar niet bij helpen. Ik kon zijn problemen niet oplossen. Ik heb naar hem geluisterd maar het werd steeds erger. Zijn toekomstbeeld was totaal weggeslagen. Ik weet ook niet of hij het meende. Maar dat doet er helemaal niet toe. Het aangeven ervan is al een signaal dat iemand hulp wil. Uiteindelijk werd ik zo kwaad dat ik hem voor alles wat mooi en lelijk was heb uitgemaakt. Ik heb hem verteld dat als hij een poging zou doen ik hem niet meer zou beschouwen als een vriend. Met zelfmoord zou hij mij verdriet doen en kwetsen. Ik heb hem duidelijk gemaakt dat echte vrienden mij niet zouden kwetsen. Erg egoistisch van mij misschien maar op dat moment probeer je alles. Hij heeft het uiteindelijk niet gedaan en alles is goed gekomen. Waarschijnlijk niet door mij maar als ik ook maar een klein beetje heb bijgedragen aan het veranderen van zijn toekomstbeeld en hem hoop heb gegeven onder dwang ben ik al tevreden. Soms hebben mensen een luisterend oor nodig maar soms ook een schop onder hun reet.
Je hebt ook mensen die zelfmoord hebben gepleegd(die het eigelijk diep in hun hart niet wilde laten lukken)maar doordat niemand diegene begreep wat diegene voelde het als wanhoops daad hebben gedaan en geen briefje nalaten.Dus vergeten wat de daadwerkelijke risico`s er van waren en om hulp schreeuwen .maar ja en dan ben je dr niet meer omdat niemand er voor je was en niemand je begreep.Dat is pas afschuwlijk en niet laf nee alleen maar een schreeuw om aandacht!!!!!!!!!!!!!
Nou je kan mij heel wat wijs maken!
Maar dat iemand zelfmoord pleegd om aandacht,
dat toch echt niet! Je moet er wel heel erg
doorheen zitten om niet meer te willen leven!
Maar om er ook echt een eind aan te maken.. voor AANDACHT?
Alsjeblieft zeg dat gaat toch wel heel erg ver!
En wat heeft diegene nu aan die aandacht?
Denk ff na zeg!
Lees ff goed Sanne...ik denk dat ze bedoelt dat een zelfmoordpoging ook een schreeuw om aandacht kan zijn. En dat die mensen er niet stil bij staan dat die poging ook daadwerkelijk gaat lukken....
ik denk dat ze bedoelt dat een zelfmoordpoging ook een schreeuw om aandacht kan zijn
Ja als het mislukt, dan heb je kans dat het een schreeuw
om aandacht is!
Want als ze echt niet meer willen, dan lukt het ze
gelijk de 1e x wel..
Nou je kan mij heel wat wijs maken!
Maar dat iemand zelfmoord pleegd om aandacht,
dat toch echt niet! Je moet er wel heel erg
doorheen zitten om niet meer te willen leven!
Maar om er ook echt een eind aan te maken.. voor AANDACHT?
Alsjeblieft zeg dat gaat toch wel heel erg ver!
En wat heeft diegene nu aan die aandacht?
Denk ff na zeg!
wat weet jij daar nou van als je mij gaat beoordelen op dat ik zeg dat veel mensen die dat gevoel hebben alleen maar een schreeuw om hulp doen.
ik heb zel persoonlijk in die situatie gezeten ik heb een zelfmoordpoging gedaan is niet gelukt doordat er gelukkig op tijd iemand kwam die mij die hulp gaf en letterlijk mijn leven heeft gered van het stomste wat ik ooit had kunnen doen!!!!!!!!!!!! ik heb bijna 2 kinderen achter gelaten en een vriend met een hart van goud ik heb er mn familie en vrienden en zels artsen verschrikkelijk veel verdriet mee gedaan!!!!maar al helemaal mezelf !!!ik was er bijna niet meer wat was er dan met mn kinderen gebeurd.het enigste wat ik wilde op dat moment was dat iemand mijn verdriet begreep ik wilde hulp dat heet aandacht dus niet aandacht van in de picture staan dus lees eerst iets voor dat je een reactie geeft EN DENK ZELF EFFE NA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ja als het mislukt, dan heb je kans dat het een schreeuw
om aandacht is!
Want als ze echt niet meer willen, dan lukt het ze
gelijk de 1e x wel..
Ja als het mislukt, dan heb je kans dat het een schreeuw
om aandacht is!
Want als ze echt niet meer willen, dan lukt het ze
gelijk de 1e x wel..
en nee dat klopt ook niet ik wilde op dat moment zo graag niet meer leven zo graag rust en niet meer die pijn voelen !!!!als mijn beste maatje niet binnen was komen stappen of 5 min later dan had ik dit hier niet neer kunnen zetten en nee daardoor ben ik nog geen slechte moeder o wat iedereen ook van mij mag denken mijn kids zijn mijn alles ik wilde ze juist alleen maar het leven vol verdriet besparen(althans dat dacht op dat moment)want ik kon niet meer lachen terwijl ik altijd een persoon ben geweest met een super vrolijk karakter niemand had het dus ook verwacht en ik kan zeggen dat mijn vrienden en familie mij allemaal zijn blijven steunen en dat ik nu eindelijk de zon weer zie schijnen na al die regen!!!!!!
Soms hebben mensen een luisterend oor nodig maar soms ook een schop onder hun reet.
Mensen zullen die schop onder hun reet alleen als goed bedoeld ervaren wanneer ze zelf inzien dat er nog een lichtpuntje is! Het kan ze echter ook verder van je af duwen! In jou geval kan het zo zijn dat deze reactie jou vriend wel degelijk heeft wakker geschud! Dat hij inzag dat hij nog zoveel van zijn vrienden en het leven hield om te blijven leven! Maar het kan ook anders werken hoor! Iemand kan jou wel als laatste strohalm hebben gezien en wanneer jij dan heel boos wordt kan het heel anders aflopen! Stel nou dat hij wel zelfmoord had gepleegd? Dan had jij je toch heel verrot gevoeld! Schuldig ook! Want je zegt dingen uit frustratie en onmacht terwijl je eigenlijk heel veel om je vriend geeft! Gelukkig zag je vriend dat zelf ook in! Hij had zich ook veroordeeld en onbegrepen kunnen voelen en daarom er een einde aan kunnen maken! Gelukkig voor hem en voor jou is het goed afgelopen!
Ik ben ervan overtuigd dat liefde en onvoorwaardelijke warmte de enige manier is om je medemens het lichtpuntje weer te laten zien! Om hen de ogen weer te openen!
Het leven is niet makkelijk mensen gaan soms door diepe dalen! Mensen moeten vaak helemaal aan de grond zitten alvorens ze uit dat dal kunnen klimmen! Hoe diep dat dal is bepalen ze helemaal zelf! Kijk naar alcohol verslaafden! Vaak zijn ze alles kwijt hun partner, hun kinderen, hun gezondheid gaat achteruit en hun huis is uitgewoond! Soms raken ze dakloos! De enige vriend die dan overblijft is de drankfles! Maar ze zijn pas te helpen wanneer ze zelf tot het inzicht komen dat ze niet goed bezig zijn! Dat moment bepalen ze helemaal zelf! Soms komt dat inzicht nooit en soms komt dat inzicht wel!
Als dat inzicht wel komt dan hoop ik dat deze beste man/vrouw nog steeds weet dat mijn deur wel voor hem open staat! Dat ik hem niet veroordeeld heb! Dat ik hem geen slecht mens vind! Dat ik hem zal helpen!
Als dat inzicht niet komt en deze man of vrouw zal de dood vinden door de drank en zich letterlijk dood zuipen dan zal ik hem nog niet veroordelen en hoop ik dat hij hierboven de rust en de vrede zal vinden die hij hier op aarde niet kon vinden!
Verslavingen zijn ook een vlucht! Ook een vorm van zelfdoding!
Kunnen wij hierover oordelen? Nee we mogen er niet over oordelen want dat is niet aan ons!
laatste aanpassing
en nee dat klopt ook niet ik wilde op dat moment zo graag niet meer leven zo graag rust en niet meer die pijn voelen !!!!als mijn beste maatje niet binnen was komen stappen of 5 min later dan had ik dit hier niet neer kunnen zetten en nee daardoor ben ik nog geen slechte moeder o wat iedereen ook van mij mag denken mijn kids zijn mijn alles ik wilde ze juist alleen maar het leven vol verdriet besparen(althans dat dacht op dat moment)want ik kon niet meer lachen terwijl ik altijd een persoon ben geweest met een super vrolijk karakter niemand had het dus ook verwacht en ik kan zeggen dat mijn vrienden en familie mij allemaal zijn blijven steunen en dat ik nu eindelijk de zon weer zie schijnen na al die regen!!!!!!
Wijfie: je bent geen slechte moeder maar juist een gevoelig en emotioneel mens met een hart op de juiste plek!
Door dat diepe dal waar je zelf uitgeklommen bent weet je nu dat je daar nooit meer wilt belanden! Het heeft je sterk gemaakt!
Mensen zullen die schop onder hun reet alleen als goed bedoeld ervaren wanneer ze zelf inzien dat er nog een lichtpuntje is! Het kan ze echter ook verder van je af duwen!
Helemaal gelijk. Ik deed het ook uit wanhoop. Ik had eerst geluisterd maar daarmee ging hij alleen maar meer op in zijn eigen problemen. Op het punt dat iemand er zo over heeft nagedacht dat een ander toekomstbeeld onmogelijk wordt ben je al te laat. Uit boosheid liet ik hem zien dat zijn leven niet totaal nutteloos is ook al komt het voort uit egoisme van mij. Zijn eigen toekomst kan ik niet voor hem bepalen. Hij moest zelf dat lichtpuntje vinden. Het is goed afgelopen en ik denk niet dat ik diegene was die hem dat lichtpuntje gaf. Ik luister maar als het mij te ver gaat neem ik drastische maatregelen of hij dat nu leuk vind of niet. Ik wil die verantwoordelijkheid nemen om hem te beschermen tegen zichzelf. Als het luisterend oor niet helpt dan ga ik over op de aanval. Goedschiks of kwaadschiks maakt me niet uit. Iemand die echt zelfmoord pleegt heeft alle toekomst al opgegeven. Gelukkig gaat daar meestal (niet altijd) een heel proces aan vooraf waarin er nog hoop is. Dan moet je alle middelen inzetten om die persoon zover te krijgen dat hij op zoek gaat naar dat lichtpuntje. Als het goedschiks niet werkt dan maar kwaadschiks.
Ikzelf heb dat ook. Soms zit alles tegen en is je toekomstbeeld vernield. Dan heb ik iemand nodig die tegen mij zegt dat ik een klootzak en een zeikerd ben. Dat ik mijn problemen moet oplossen en niet over moet gaan treuren omdat dat geen enkele zin heeft. Hard misschien maar voor veel mensen werkt dat wel. Een lang gesprek is voor even goed omdat je je dan begrepen voelt. Maar als je weer thuis bent en weer gaat denken aan je problemen verdwijnt die begrepenheid als sneeuw voor de zon. Althans dat is zoals ik het ervaar.
Maar als je weer thuis bent en weer gaat denken aan je problemen verdwijnt die begrepenheid als sneeuw voor de zon
Tenzij je zo omhoog bent gepraat dat je boven de sneeuwgrens bent...dan blijft er altijd wel wat sneeuw liggen
Tenzij je zo omhoog bent gepraat dat je boven de sneeuwgrens bent...dan blijft er altijd wel wat sneeuw liggen
Dat is te hopen ja
Maar bij mij werkt dat niet zo. Daar ben ik te koppig voor.laatste aanpassing
Wijfie: je bent geen slechte moeder maar juist een gevoelig en emotioneel mens met een hart op de juiste plek!
Door dat diepe dal waar je zelf uitgeklommen bent weet je nu dat je daar nooit meer wilt belanden! Het heeft je sterk gemaakt
dank jewel dat je mij begrijpt,en ja ik lijk mischien heel hard maar ik ben zeker van binnen heel gevoelig en emotioneel en ja het heeft me heel erg sterk gemaakt.ik ben heel erg gaan beseffen wat er voor moois in het leven is.als ik s`ochtends wakker word en mn kereltjes staan met een bick smile aan mn bed om te vragen of ze een boterham mogen en mn oudste zoon zegt hoe veel die van me houd ja dan weet ik weer voor wat ik leef.En goudlokje jij bent echt iemand die de wereld begrijpt(met of zonder veel levens ervaring)je heb zelf ook je hart op de goeie plek zitten een heel groot hart.en RT3067 jij ook want je moet niet het gevoel hebben dat je je steentje er niet aan bij hebt gedragen dat heb je zeker omdat je je ogen er niet voor dicht deed maar juist je emoties hebt geuit tegenover je maatje.dit onderwerp is voor mij best wel moeilijk en als ik sommige reacties lees ja dan biggelen de tranen me wel eens over me wangen en dat alleen maar omdat ik weet hoe het voelt als je in zo`n situatie zit en dat je niet meer weet hoe je naar boven moet komen om eindelijk weer eens normaal adum te kunnen halen.en niet meer elke avond en nachten lang wakker bent en je verdrinkt in je eige tranen.nadat het gebeurt was zei mijn vriend ik wou dat mijn geluk wat ik met jou voel aan jou kon geven zodat er weer een lach op je gezicht komt.nou toen hij dat zei en net als wat goudlokje zei dan ga je huilen van geluk!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
laatste aanpassing
Goed dat je dat zo neerzet daantjuh! 
Ik heb vandaag echt ff zo'n dag dat ik me weer keihard afvraag wat ik hier eigenlijk doen..
Ik heb vandaag echt ff zo'n dag dat ik me weer keihard afvraag wat ik hier eigenlijk doen..
Goed dat je dat zo neerzet daantjuh!
Ik heb vandaag echt ff zo'n dag dat ik me weer keihard afvraag wat ik hier eigenlijk doen..
ach lieverd dat hebben we allemaal en weet je ik kan het weten na regen komt zeker zonneschijn.hoe moeilijk je het ook hebt maar er komt een dag dat je denkt hoe heb ik ooit zo kunnen denken of waarom ik heb alles wat me gelukkig maakt
Dat is dat is ook helemaal waar natuurlijk... Maar soms is het moeilijk om dat echt te zien..
Het valt af en toe gewoon niet mee, hier om in deze maatschappij mee te doen..
soms zou ik wel eens willen dat ik lekker een onbewoond eiland voor mezelf had
Thnxs trouwens
Het valt af en toe gewoon niet mee, hier om in deze maatschappij mee te doen..
soms zou ik wel eens willen dat ik lekker een onbewoond eiland voor mezelf had
Thnxs trouwens
voor elk probleem is wel een oplossing 
t heeft gewoon tijd nodig.. en sjah sommige hebben blijkbaar geen zin om daar zo lang op te wachte
t heeft gewoon tijd nodig.. en sjah sommige hebben blijkbaar geen zin om daar zo lang op te wachte
niet voor elk probleem is zomaar een oplossing te vinden!
Je zal er mee moeten leren leven als er geen oplossing voor is. Maar wat nou als je dat niet kan?
Je zal er mee moeten leren leven als er geen oplossing voor is. Maar wat nou als je dat niet kan?
hulp inschakelen ?
donateur
Als je dood ziek ben wel jah.
Een luisterend oor is heel belangrijk. Zolang je nog kan praten over je problemen, worden dingen steeds duidelijker. De mist in je hoofd wordt door praten deels opgelost. Toch blijft de twijfel overheersen. Het blijft een lastig dilemma. Goed luisteren naar jezelf.
Een luisterend oor is heel belangrijk. Zolang je nog kan praten over je problemen, worden dingen steeds duidelijker.
Mensen moeten ook willen praten
Zelfmoord is voor afhakers , voor mensen znonder ruggengraat en drang om te overleven
Ik juich vooral toe , Want mocht een eventuele poging mislukken of besluit je net op tijd wat anders.
Dan eindig je waarschijnlijk toch als een of ander psygotisch wrak bij iemamd die naar je MOET luisteren
Lekker kort door de bocht , maar ik walg gewoon van mensen die het opgeven.
Jeugd word tegenwoordig te lang de hand boven het hoofd gehouden waardoor je zelf geen problemen hoeft op te lossen.
Totdat de dag komt dat je dat wel moet , en dan is het kleinste probleem 't grootste obstakel
donateur
Ik vind het een kortzichtihe mening. Ik denk niet dat jij daadwerkelijk een idee hebt van wat een hel het leven soms kan zijn...
Het leven is niet verplicht...het word je niet gevraagd voor je geboren word...
Als het echt helemaal niks voor je is het leven...waarom zou je jezelf dan blijven kwellen ermee?? Waarom leven als het echt niks voor je is??
Als er echt geen uitweg meer is, vind ik dat iedereen het recht heeft eruit te stappen wanneer diegene dat wil...het is een keuze wat je maar te accepteren hebt... Het gaat misschien wat ver voor sommigen, maar ik ben daar heel openmined in, en ik weet hoe erg het leven voor sommige mensen kan zijn.
Het leven is niet verplicht...het word je niet gevraagd voor je geboren word...
Als het echt helemaal niks voor je is het leven...waarom zou je jezelf dan blijven kwellen ermee?? Waarom leven als het echt niks voor je is??
Als er echt geen uitweg meer is, vind ik dat iedereen het recht heeft eruit te stappen wanneer diegene dat wil...het is een keuze wat je maar te accepteren hebt... Het gaat misschien wat ver voor sommigen, maar ik ben daar heel openmined in, en ik weet hoe erg het leven voor sommige mensen kan zijn.
Heb jij het over stellingen of over het leven????
Ik vind het een kortzichtihe mening. Ik denk niet dat jij daadwerkelijk een idee hebt van wat een hel het leven soms kan zijn...
Het leven is niet verplicht...het word je niet gevraagd voor je geboren word...
Als het echt helemaal niks voor je is het leven...waarom zou je jezelf dan blijven kwellen ermee?? Waarom leven als het echt niks voor je is??
Als er echt geen uitweg meer is, vind ik dat iedereen het recht heeft eruit te stappen wanneer diegene dat wil...het is een keuze wat je maar te accepteren hebt... Het gaat misschien wat ver voor sommigen, maar ik ben daar heel openmined in, en ik weet hoe erg het leven voor sommige mensen kan zijn.
Het leven kan inderdaad voor mensen heel vervelend zijn ja. Dat zal ook niemand ontkennen, maar er zijn nog een heleboel mogelijkheden om het leven wel aangenamer te maken. Alleen hebben sommige mensen daar hulp bij nodig. Pas als blijkt dat voor een persoon niks helpt en het leven onaangenaam blijft, ja dan moet iemand de kans krijgen om eruit te stappen, maar daarvoor moet je het leven nog een kans geven vind ik
Go To HeLL...
Or Burnnnnnnnn in HeLL....
Niet lief
Maar mensen die zo denken....
Medelij metzichzelf en de rest van onze aardkloot.....
Zonde
Waarom???
Kwestie van Hallo zeggen denk ik....
Begin daar mee
Or Burnnnnnnnn in HeLL....
Niet lief
Maar mensen die zo denken
....Medelij metzichzelf en de rest van onze aardkloot.....
Zonde
Waarom???
Kwestie van Hallo zeggen denk ik....
Begin daar mee
Mensen moeten ook willen praten
Zelfmoord is voor afhakers , voor mensen znonder ruggengraat en drang om te overleven
Ik juich vooral toe , Want mocht een eventuele poging mislukken of besluit je net op tijd wat anders.
Dan eindig je waarschijnlijk toch als een of ander psygotisch wrak bij iemamd die naar je MOET luisteren
Lekker kort door de bocht , maar ik walg gewoon van mensen die het opgeven.
Jeugd word tegenwoordig te lang de hand boven het hoofd gehouden waardoor je zelf geen problemen hoeft op te lossen.
Totdat de dag komt dat je dat wel moet , en dan is het kleinste probleem 't grootste obstakel
tssssssssssssss wat loserige opmerking echt voor iemand die geen verstand in zn donder heeft.............
Ik denk dat ik meer ruggengraat in mn donder heb dan jij ooit van je leven zult hebben en ik ben niet geeindigd als een psygotisch wrak echt niet.pffffff ben er alleen maar tien keer sterker uitgekomen.en dat kan niemand mij afpakken ik slik geen medicijnen ik ik zit niet bij een hulpinstantie ik heb genoeg aan mijn vrienden familie en mijn gezin.want stel dat jij dit niet geweten had van mij en je was mij ergens tegen gekomen dan had je het er niet van af kunnen lezen dus oordeel nietzo snel en gaan zelf effe..................
laatste aanpassing
en btw dit is niet iets om jou af te zeiken hoor maar alleen maar dat ik hoop dat je je ogen opend en niet zulke personen over 1 kam smeert
zelfmoord is een optie
Daantje2320, ik kan me goed voorstellen dat iemand zo denkt. Zeker iemand die net de puberteit is uitgerold en nog amper levenservaring heeft opgedaan.
Terwijl hij wel een punt heeft dat de 'jeugd van tegenwoordig' vaak het hand boven het hoofd gehouden wordt. En let's face it....daar heeft hij gelijk in. De kids van nu is 1 en al slappe hap zonder enkele ruggegraat, zonder enig respect voor een ander. Grappig om te zien dat juist een 20 jarige dat zegt.
Neemt niet weg dat ik zijn mening ook wat te zwart-wit vind. Zelfmoord heeft vele redenen...niet altijd zijn het mensen zonder ruggegraat. Of wil je zeggen dat bv Kurt Cobain geen ruggegraat had....of Michael Hutchence van INXS....of Marilyn Monroe.....of Herman Brood....om maar een paar te noemen. Kijk...en dan komt zelfmoord in ene dichtbij he?
Terwijl hij wel een punt heeft dat de 'jeugd van tegenwoordig' vaak het hand boven het hoofd gehouden wordt. En let's face it....daar heeft hij gelijk in. De kids van nu is 1 en al slappe hap zonder enkele ruggegraat, zonder enig respect voor een ander. Grappig om te zien dat juist een 20 jarige dat zegt.
Neemt niet weg dat ik zijn mening ook wat te zwart-wit vind. Zelfmoord heeft vele redenen...niet altijd zijn het mensen zonder ruggegraat. Of wil je zeggen dat bv Kurt Cobain geen ruggegraat had....of Michael Hutchence van INXS....of Marilyn Monroe.....of Herman Brood....om maar een paar te noemen. Kijk...en dan komt zelfmoord in ene dichtbij he?
Het is idd EEN oplossing 
MAAR
Er zijn tal van andere en veel betere oplossingen
Enige wat je moet doen is zoeken naar andere oplossingen en om hulp vragen is verstandig sommige dingen kan je gwoon niet alleen en heb je een zetje in de juiste richting nodig.
je ouders hebben je niet jarenlang opgevoed, zodat jij ff op je 20ste bv je zelfophangt, omdat het allemaal ff tegenzit
MAAR
Er zijn tal van andere en veel betere oplossingen
Enige wat je moet doen is zoeken naar andere oplossingen en om hulp vragen is verstandig sommige dingen kan je gwoon niet alleen en heb je een zetje in de juiste richting nodig.
maar ik vind dat je het wel in eigen hand mag hebben om er een einde aan te maken.
je ouders hebben je niet jarenlang opgevoed, zodat jij ff op je 20ste bv je zelfophangt, omdat het allemaal ff tegenzit
Terwijl hij wel een punt heeft dat de 'jeugd van tegenwoordig' vaak het hand boven het hoofd gehouden wordt. En let's face it....daar heeft hij gelijk in. De kids van nu is 1 en al slappe hap zonder enkele ruggegraat, zonder enig respect voor een ander. Grappig om te zien dat juist een 20 jarige dat zegt.
daar heb je helemaal gelijk in dat tegenwoordig kinderen veel te veel het handje bover het hoofd word gehouden,ik stond bijv al heel jong op eige benen en moest het zelf maar uitzoeken en dan kom je de verkeerde mensen tegen ja en die kunnen je echt verkloten.kijk ik ben ook moeder van 2 kids maar leer ze absoluut wel wat er in het leven is en wat er allemaal op de wereld gebeurd ,kijk eigelijk moet je zo`n aditute hebben van heb scheit aan alles en iedereen maar helaas is dat niet rieel.maar leer je kinderen juist normen en waarden en help ze om die ruggengraat op te bouwen
je ouders hebben je niet jarenlang opgevoed, zodat jij ff op je 20ste bv je zelfophangt, omdat het allemaal ff tegenzit
en daar heb jij helemaal gelijk,maar stel wat ik al eerder in deze opmerking zet dat je er al heel vroeg alleen voor stond en nog amper weet wat links o rechts is tja daar heet opvoeding niks mee te maken(helaas)je probeerd je kinderen nou eenmaal te beschermen voor al die onzin hier op de wereld en dat is niet altijd de juiste oplossing laat ze maar een keer goed hun kop stoten dan leer je pas wat
maar stel wat ik al eerder in deze opmerking zet dat je er al heel vroeg alleen voor stond
Sta je er ook werkelijk alleen voor of accepteert diegene geen hulp?
Dat gebeurd vaak dat mensen zich schamen om hulp te zoeken/accepteren.
Ik heb zelf suepr ouders gehad en heb veel
voor ze en meer van ze dan menig mens kan En toch heb ik enige tijd ged8 dat zelfmoord alles zou oplossen.
Nou 7 jaar verder en heb alles op een rijtje en de ged8 dat ik mijn ouders niet mag aandoen is de reden dat ik nog rondloop
En als je geen opvoeding gehad hebt, omdat je ouders dat niet konden geven om wat voor reden dan ook.
Dan zou ik denken dat die persoon sterker is dan ik bv, omdat diegene alels zelf heeft moeten doen.
Mjahhh om nou te zeggen dat suicide laf is
nee je kan je niet verplaatsen in die persoon en je weet niet hoeveel 
of hoe moeilijk diegene het heeft.WIst je dat in China de hoogste zelfmoord is onder de pubers, omdat ze niet aan de eisen voldoen van hun ouders
WIst je dat in China de hoogste zelfmoord is onder de pubers, omdat ze niet aan de eisen voldoen van hun ouders
ja in landen als China en japan komt zelfmoord heel veel voor onder jongeren. de druk is daar enorm hoog. Je moet echt overal goed in zijn en presteren.
Maar er zijn ook jaren geweest dat het hoogste zelfmoordpercentage in Zweden lag. Daar zijn heel veel onderzoeken naar gedaan. Schijnt ook iets te maken te hebben met de invloed van zonlicht (in Zweden heb je het noorderlicvht en is het maandenlang donker). En daar peelt het individualisem ook mee, mensne vragen niet zo gemakkelijk hulp.
Zoals ik al zei, er zijn zoveel oorzaken aan te wijzen voor zelfmoord. Het enige wat je kunt doen denk ik is zelf proberen niet te snel te oordelen en niet te hoge eisen te stellen. Je maakt al een klein begin naar een betere wereld om bijv. op PF niet overal klakkeloos je mening neer te knallen. Soms is het beter om dingen te denken ipv ze te zeggen. En voor ouders is het taak om ervoor te zorgen dat je je kinderen in de gaten houdt. Dat ze geen pestkoppen worden, of juist als ze gepest worden op tijd ingrijpen. Ik zeg niet dat je er altijd grip op hebt maar toch, een betere wereld begint bij jezelf.
Sta je er ook werkelijk alleen voor of accepteert diegene geen hulp?
Dat gebeurd vaak dat mensen zich schamen om hulp te zoeken/accepteren.
Ik heb zelf suepr ouders gehad en heb veel voor ze en meer van ze dan menig mens kan
En toch heb ik enige tijd ged8 dat zelfmoord alles zou oplossen.
Nou 7 jaar verder en heb alles op een rijtje en de ged8 dat ik mijn ouders niet mag aandoen is de reden dat ik nog rondloop
En als je geen opvoeding gehad hebt, omdat je ouders dat niet konden geven om wat voor reden dan ook.
Dan zou ik denken dat die persoon sterker is dan ik bv, omdat diegene alels zelf heeft moeten doen.
Mjahhh om nou te zeggen dat suicide laf is nee je kan je niet verplaatsen in die persoon en je weet niet hoeveel of hoe moeilijk diegene het heeft.
WIst je dat in China de hoogste zelfmoord is onder de pubers, omdat ze niet aan de eisen voldoen van hun ouders
ja je hebt weer gelijk,kijk mijn ouders zijn ook alles voor mij heb ook giga veel respect voor die mensen en wat ze van mij en mn broers en zusje hebben gemaakt,maar het is zo dat als je negen van de tien keer je zo kut voelt omdat je denkt nooit goed genoeg te kunnen zijn en bang bent te falen niks heeft te maken hoe sterk je bent maar juist dat mensen is een keer respect voor jou tonen dat vind ik heel erg er mee te maken hebben.kijk als mensen mij over straat zien lopen of ze denken mij te kennen maar ze kijken alleen naar de buitenkant dan ben ik een enorme keiharde bitch(kan het wel zijn daar niet van)maar van binnen ben ik gewoon net als ieder ander mens en dat heb ik vooral gemerkt toen ik die grote FOUT maakte.Ik heb juist respect voor mensen die zo diep in de put hebben gezeten net als jijdan eigelijk er zo goed uit zijn gekomen ja dat noem ik klasse.ze hadden ook beter een andere naam aan dit forum kunnen geven zo van is zelfmoord FOUT of NIET.en dan nog die keuze kan alleen jij als persoon maken wat andere er ook van vinden of gelijk hun oordeel over klaar hebben van wat laf bla bla bla je kan mij niet vertellen dat bij elk persoon nooit de gedachten ik kan niet meer of ik wou dat ik er niet was door het hoofd is gegaan(dan is dat ook laf)maar voor de mensen die een poging hebben gedaan o waar het bij gelukt is die waren dus wel degelijk onwijs sterk (bij die daad dan he)want de gene die het roepen durven niet en dat heeft niks te maken van o wat stoer nee er is juist heel wat aan vooraf gegaan in die hoofden en in hun leven(het gaat niet zomaar om 1000 euro rood staan of om een ruzie)nee die hebben gewoon al jaren lang probleem na probleem gehad en nooit geen oplossing gekregen.
En voor ouders is het taak om ervoor te zorgen dat je je kinderen in de gaten houdt. Dat ze geen pestkoppen worden, of juist als ze gepest worden op tijd ingrijpen. Ik zeg niet dat je er altijd grip op hebt maar toch, een betere wereld begint bij jezelf.
juistttttttttt!!!!!!!!!