Het Mokum topic
laatste aanpassing door een beheerder
Forumonderwerp · 725813
9 volgers · 945955x bekeken
| Betreft: | stad: Amsterdam |
joehoeeeeeeee
(permanent verbannen)
(permanent verbannen)
Alles oka?
(permanent verbannen)
Mooi
(permanent verbannen)
(permanent verbannen)
donateur
wordt ernog geluld of wat???
dood zooitje hier.....smilies de gekste!!
dood zooitje hier.....smilies de gekste!!
(permanent verbannen)
Nou renee vertel eens wat
Het moest over en uit zijn. Het systeem had genoeg met zijn voeten gerammeld. Harry was lelijk, dat besefte hij zelf, maar dat de samenleving hem ronduit uitlachte, was er teveel aan. Lang genoeg had hij zijn nagels afgekloven. Lang genoeg had hij zijn woede verbeten. Dik was de eelt op zijn ziel en op zijn handen.
Vastbesloten eindelijk zijn eigen lot in handen te nemen opende hij het portier van zijn Golf GTI. Hij had de nodige afspraken gemaakt, eerst via internet, dan via de telefoon. Haar Engels was niet veel soeps maar hij had duidelijk gemaakt wat hij van haar wilde. Dat was het voornaamste geweest, dat zij op dezelfde golflengte zaten. Harry keek in de achteruitkijkspiegel, haalde tegelijk zijn kam uit de achterzak van zijn Levi 501 en gebruikte lange halen om zijn sluik haar in de plooi te krijgen. Ja, Harry was klaar voor de lange rit.
Ergens in Duitsland, het begon reeds te schemeren, dacht Harry dat het wel eens een goed idee zou zijn om in een motelletje te stoppen en een hoertje te bestellen. Nu hij de vrijheid nog had moest hij er optimaal van profiteren. Het eerste het beste motelletje was goed genoeg, waar hij zich ergens bevond ontging hem volkomen.
De parkeerplaats lag er verlaten bij. Tegen de muur van het motel leunde een damesfiets met een dikke ketting rond het achterwiel en het frame. Boven de ingang flikkerde een neonlicht dat de naam van het motel verlichtte: Der Henker. Harry besteedde er geen aandacht aan, evenmin aan de draaideuren die piepten toen hij er zijn volle honderd en tien kilo tegenaan smeet. De balie van het hotel was onverzorgd en dat was nog voorzichtig uitgedrukt. Propjes papier troepten samen in een hoek. Papierclips lagen her en der verspreid en vingerdik stof bekleedde de enige twee boeken die er lagen. Een vrouw van middelbare leeftijd stond stokstijf Harry op te wachten. Of zij hem kon helpen? Harry keek haar in de ogen voor zover mogelijk want op haar neus prijkte een bril van voor de oorlog, toen de glazen nog vuistdik waren en de monturen van gewapend beton. In één oogopslag had hij haar getaxeerd: uitgeblust mens. Dat kwam hem net goed uit.
Of zij een kamer ter beschikking had? Dat vormde geen enkel probleem, het was stilletjes de laatste tijd. Harry kreeg een papier ter ondertekening nadat zij zijn pas had gevraagd en gekregen plus de sleutel van kamer 6 en een knipoog. Dat laatste zag hij niet eens. Hij tekende, nam de sleutel aan en maakte aanstalten om te vertrekken. Aan de draaideur hield hij halt en keek om. De vrouw had weer dezelfde houding aangenomen als bij zijn aankomst. Harry vond dat zij verrekte veel weg had van een strijkplank. Laat maar, dacht hij, en hij wandelde naar zijn kamer. Daarvoor moest hij door de draaideur, onmiddellijk naar links. Het was de derde deur. Aan de andere kant van de draaideur bevonden zich ongetwijfeld de onpare nummers.
Typisch Duits, dacht Harry, ordelijk en net: een opgemaakt eenspersoonsbed, een wastafeltje, een kleerkast. Maar toen dacht hij terug aan de wanorde aan de balie en hij wreef zich over de stoppelbaard. Hij ijsbeerde naar de spiegel waar hij gebiologeerd naar zijn gezicht bleef kijken. Goh, wat was hij lelijk. Een haakneus scherp genoeg om een vis te villen, couperosevlekken op zijn wangen en voorhoofd en fletse groene ogen. Hij glimlachte. Ja, de glimlach maakte veel goed. Hij was beslist innemender als hij lachte.
Er werd op de deur gebonkt net toen Harry met z’n gsm inlichtingen wilde opbellen. Die hadden hem ongetwijfeld de nummer van het dichtsbijzijnde escortbureau kunnen geven. Alleen wist hij niet waar precies hij zich bevond. Hij wilde het kwijtschrift onderzoeken dat de vrouw aan de balie hem gegeven had. Daar zou het adres van dit kleremotel wel opstaan. Maar Harry opende eerst de deur.
Voor hem stond de vrouw van de balie, maar dan nauwelijks herkenbaar. Zij droeg een ultrakort rokje waaronder de goddelijkste benen staken. In een citroengeel topje tekenden zich twee van de grootste joekels van tepels af die Harry ooit in zijn leven had gezien. Het oorspronkelijke knotje was veranderd in een haarval die tot haar kont reikte. En zij had de aartslelijke bril niet meer op. Of zij hem nog van dienst kon zijn? Haar shift zat er zo meteen op.
“Wel euh”, stamelde Harry, “ik heb wat last van spanningen.”
“Welk soort spanningen?” vroeg zij met een slaapkamerstemmetje.
“Voorhuwelijkse spanningen.”
“Ga je trouwen? Wat leuk!” Zij kirde waarbij zij haar ene knieschijf tegen de andere drukte en haar verrukkelijke kin in een schelpje van haar handen legde.
Dit allerbeminnelijkst schepseltje is een dubbelgangster van Marilyn, dacht Harry, die Monroe steeds had verafgood. Thuis had hij stapels foto’s van de filmster liggen in alle mogelijke poses.
“Trouwen, ’t is te zeggen, ik heb haar nog niet ontmoet. Ik ken mijn aanstaande enkel via internet en via de telefoon. Maar natuurlijk gaat het huwelijk niet door mocht blijken dat wij lichamelijk niet compatibel zouden zijn, begrijp je? Het is belangrijk dat ik geen kat in een zak koop.”
“Ik begrijp het” Zij keek verlegen naar zijn voeten, of was het naar zijn lid?
Harry bloosde. Gelukkig was het pikdonker. Het was koud voor de tijd van het jaar en zij huppelde van de ene voet op de andere om warm te blijven, sloeg haar armen rond zichzelf en blies warmte in haar handen.
“Kom toch binnen” zei Harry eindelijk.
Ze bedankte hem met een kusje op de wang en sloop vlug naar binnen waar zij onmiddellijk een convector op de hoogste stand draaide. Zij ging zitten op de rand van het bed met haar handen boven de warmeluchtblazer.
Harry wist niet goed wat doen. Moest hij haar vragen of zij iets wilde drinken zoals in de film? Ja, dat zou hij doen. Dat was beslist een goede ijsbreker.
“Lust je Gin? Cognac? Whisky?”
Ze draaide haar hoofd naar hem toe en sloeg het aanbod af.
“Cola? Fanta? Sprite?”
Weer knikte zij van nee.
Dus geld binnenrijven voor dit motel was niet haar bedoeling. Wat haar betrof mocht de minibar intact blijven. Harry vond het een hele geruststelling. Misschien was zij op persoonlijk gewin uit? Alhoewel, zij sprak Engels met een Duits accent dus moest zij wel hier in de buurt wonen en dus was zij waarschijnlijk helemaal niet arm. Toch even controleren.
Hij goot twee flesjes cognac in een glas en voegde er ijsklontjes bij. Harry liet het ijs klingelen in het glas. Zij zat nog steeds op de rand van het bed met de armen gestrekt en de handpalmen naar de convector gericht. Harry gluurde onder haar oksel naar haar goddelijke benen. Concentreren, Harry, dacht hij, hoe kom je te weten of zij bemiddeld is of niet? De beste taktiek was babbelen, hoewel hij praatjes haatte. Het liefst had hij haar gewoon willen bespringen.
“Dus, euh, je woont hier in de buurt?”
“Nee,” zei zij zonder zich om te draaien deze keer “ik ben van heel ver hier vandaan”
“Je meent het?”
Ze zweeg. Harry nam een fikse slok.
“Van zover ben je toch niet? Je spreekt met een Duits accent.”
“Ik ben van ver genoeg om jou te intrigeren en van dichtbij genoeg om vertrouwd aan te voelen.”
Verdomme, een meid met hersenen, ook dat nog, dacht Harry. Hij haatte vrouwen die slimmer waren dan hijzelf. Dan had hij het gevoel in een bodemloze put te schieten. Schieten zou hij hoe dan ook, het wijf had zichzelf klem gereden door bij hem op de kamer te komen. Door zijn lies pompte het bloed als gek. Hij keek op haar rug. Nog nooit had een rug hem zo opgewonden. Door het topje kon hij de sluiting van de bh en het bandje zien en het maakte hem zo hitsig dat hij het topje van zijn neus even tegen de ijsblokjes in zijn glas liet rusten.
Hij sipte nog eens van z’n bel en plaatste het glas op het nachtkastje. Daarna ging hij op het bed liggen. Links van hem zat zij, heel dichtbij nu, grabbelklaar.
“Heb je geen zin om wat uit te rusten?” vroeg hij en hij streelde haar voorzichtig over de rug.
Zij gooide het hoofd in de nek. Haar lange haren roken naar viooltje en kietelden zijn maankratergezicht.
“Je wilt een Poolse. Je hebt met haar gechat en haar verleid. Je hebt aas uitgeworpen, ze heeft gebeten en nu ga je je buit ophalen, is het niet?”
Het was nu Harry’s beurt om te verstijven. Hoewel het warm, zelfs heet in de kamer begon te worden, kreeg Harry kippevlees. Hoe kon zij het in godsnaam raden?
“Je slaat de nagel op de kop” gaf hij toe.
Nu draaide zij zich naar hem toe en begon hem te strelen, eerst door zijn haar, dan over zijn afzichtelijke neus.
“Je hoeft je niet te schamen. Velen hebben jou voorgegaan. Je bent de eerste niet.”
Harry sloot de ogen en zoog haar woorden op. Het was lange tijd geleden dat hij zich zo ontspannen had gevoeld, ook al bonkte een knoert van een erektie in z’n slip. Geborgen voelde hij zich. Haar stem had iets moederlijks. Zo moet Marilyn geklonken hebben, dacht hij. I want to be loved by you, just youoeoe, poepoepidoe.
Haar handen gleden af naar zijn t-shirt en dan begerig naar zijn broeksriem. Behendig opende zij de gesp. Harry durfde zich niet te verroeren. Achteraf zou hij niets tegen zijn toekomstige vrouw zeggen, dat nam hij zich voor. Wat er tussen haar en hem was, was pure liefde. Daar wist deze slet waarschijnlijk niets van af. De hoeveelste verovering was hij niet voor haar? Plots dacht hij aan geld, en opende de ogen.
“Hoeveel?” vroeg hij.
“Hoe bedoel je?” Zij keek hem strak aan.
Harry slikte wat speeksel door. Welke flater had hij nu weer begaan? Waarom kon hij nu eens niet aannemen dat iemand voor hem viel? Zomaar? Zonder dat centen meetelden?
“Niets” stamelde hij “ga verder, alsjeblief. Ik sta op springen.”
Zij bleef hem aanstaren, gekrenkt en boos. Toch hernam zij haar activiteiten. Al vlug nam zij zijn kloppende fallus in haar mond en begon hem met lange halen op te zuigen. Harry kwam bijna direct met een kleine kreun. Nog had hij niet genoeg. Zij wipte als een kat bovenop hem, schoof haar natte slipje terzijde en nam hem diep in zich op. Daarbij kreunde zij zachtjes en wierp het hoofd in de nek. Hij grabbelde onder haar topje naar haar volle borsten die hij stevig begon te masseren.
In Harry’s buik wirwarrelden ontelbare vlinders en in zijn hoofd ontploften sterretjes. Dit was een superdeluxe partij, zo goed had Harry nooit geneukt. Met een oerschreeuw stootte hij zijn zaad in haar terwijl hij haar stevig bij het bekken omhoog tilde. Zijn kont trilde nog na toen zij plots demonisch begon te lachen. Harry verschrompelde, haar lach ging door merg en been.
“Ontelbaren zijn jou voorgegaan” zei zij toen haar lach eindelijk uitstierf “en elke klootzak heeft van mij een cadeautje ontvangen. En jij, jij hebt wel een kat in een zak, alleen heb je er niet voor hoeven te betalen. You lucky bastard!” Opnieuw sneed haar lach hem in een ziljoen stukken.
“Een cadeautje?” Zijn wangen waren zo bleek als een fles melk.
“Aids,” sprak zij met een metaalachtige stem “gespuis als jullie verdient het dubbel en dik.”
Vastbesloten eindelijk zijn eigen lot in handen te nemen opende hij het portier van zijn Golf GTI. Hij had de nodige afspraken gemaakt, eerst via internet, dan via de telefoon. Haar Engels was niet veel soeps maar hij had duidelijk gemaakt wat hij van haar wilde. Dat was het voornaamste geweest, dat zij op dezelfde golflengte zaten. Harry keek in de achteruitkijkspiegel, haalde tegelijk zijn kam uit de achterzak van zijn Levi 501 en gebruikte lange halen om zijn sluik haar in de plooi te krijgen. Ja, Harry was klaar voor de lange rit.
Ergens in Duitsland, het begon reeds te schemeren, dacht Harry dat het wel eens een goed idee zou zijn om in een motelletje te stoppen en een hoertje te bestellen. Nu hij de vrijheid nog had moest hij er optimaal van profiteren. Het eerste het beste motelletje was goed genoeg, waar hij zich ergens bevond ontging hem volkomen.
De parkeerplaats lag er verlaten bij. Tegen de muur van het motel leunde een damesfiets met een dikke ketting rond het achterwiel en het frame. Boven de ingang flikkerde een neonlicht dat de naam van het motel verlichtte: Der Henker. Harry besteedde er geen aandacht aan, evenmin aan de draaideuren die piepten toen hij er zijn volle honderd en tien kilo tegenaan smeet. De balie van het hotel was onverzorgd en dat was nog voorzichtig uitgedrukt. Propjes papier troepten samen in een hoek. Papierclips lagen her en der verspreid en vingerdik stof bekleedde de enige twee boeken die er lagen. Een vrouw van middelbare leeftijd stond stokstijf Harry op te wachten. Of zij hem kon helpen? Harry keek haar in de ogen voor zover mogelijk want op haar neus prijkte een bril van voor de oorlog, toen de glazen nog vuistdik waren en de monturen van gewapend beton. In één oogopslag had hij haar getaxeerd: uitgeblust mens. Dat kwam hem net goed uit.
Of zij een kamer ter beschikking had? Dat vormde geen enkel probleem, het was stilletjes de laatste tijd. Harry kreeg een papier ter ondertekening nadat zij zijn pas had gevraagd en gekregen plus de sleutel van kamer 6 en een knipoog. Dat laatste zag hij niet eens. Hij tekende, nam de sleutel aan en maakte aanstalten om te vertrekken. Aan de draaideur hield hij halt en keek om. De vrouw had weer dezelfde houding aangenomen als bij zijn aankomst. Harry vond dat zij verrekte veel weg had van een strijkplank. Laat maar, dacht hij, en hij wandelde naar zijn kamer. Daarvoor moest hij door de draaideur, onmiddellijk naar links. Het was de derde deur. Aan de andere kant van de draaideur bevonden zich ongetwijfeld de onpare nummers.
Typisch Duits, dacht Harry, ordelijk en net: een opgemaakt eenspersoonsbed, een wastafeltje, een kleerkast. Maar toen dacht hij terug aan de wanorde aan de balie en hij wreef zich over de stoppelbaard. Hij ijsbeerde naar de spiegel waar hij gebiologeerd naar zijn gezicht bleef kijken. Goh, wat was hij lelijk. Een haakneus scherp genoeg om een vis te villen, couperosevlekken op zijn wangen en voorhoofd en fletse groene ogen. Hij glimlachte. Ja, de glimlach maakte veel goed. Hij was beslist innemender als hij lachte.
Er werd op de deur gebonkt net toen Harry met z’n gsm inlichtingen wilde opbellen. Die hadden hem ongetwijfeld de nummer van het dichtsbijzijnde escortbureau kunnen geven. Alleen wist hij niet waar precies hij zich bevond. Hij wilde het kwijtschrift onderzoeken dat de vrouw aan de balie hem gegeven had. Daar zou het adres van dit kleremotel wel opstaan. Maar Harry opende eerst de deur.
Voor hem stond de vrouw van de balie, maar dan nauwelijks herkenbaar. Zij droeg een ultrakort rokje waaronder de goddelijkste benen staken. In een citroengeel topje tekenden zich twee van de grootste joekels van tepels af die Harry ooit in zijn leven had gezien. Het oorspronkelijke knotje was veranderd in een haarval die tot haar kont reikte. En zij had de aartslelijke bril niet meer op. Of zij hem nog van dienst kon zijn? Haar shift zat er zo meteen op.
“Wel euh”, stamelde Harry, “ik heb wat last van spanningen.”
“Welk soort spanningen?” vroeg zij met een slaapkamerstemmetje.
“Voorhuwelijkse spanningen.”
“Ga je trouwen? Wat leuk!” Zij kirde waarbij zij haar ene knieschijf tegen de andere drukte en haar verrukkelijke kin in een schelpje van haar handen legde.
Dit allerbeminnelijkst schepseltje is een dubbelgangster van Marilyn, dacht Harry, die Monroe steeds had verafgood. Thuis had hij stapels foto’s van de filmster liggen in alle mogelijke poses.
“Trouwen, ’t is te zeggen, ik heb haar nog niet ontmoet. Ik ken mijn aanstaande enkel via internet en via de telefoon. Maar natuurlijk gaat het huwelijk niet door mocht blijken dat wij lichamelijk niet compatibel zouden zijn, begrijp je? Het is belangrijk dat ik geen kat in een zak koop.”
“Ik begrijp het” Zij keek verlegen naar zijn voeten, of was het naar zijn lid?
Harry bloosde. Gelukkig was het pikdonker. Het was koud voor de tijd van het jaar en zij huppelde van de ene voet op de andere om warm te blijven, sloeg haar armen rond zichzelf en blies warmte in haar handen.
“Kom toch binnen” zei Harry eindelijk.
Ze bedankte hem met een kusje op de wang en sloop vlug naar binnen waar zij onmiddellijk een convector op de hoogste stand draaide. Zij ging zitten op de rand van het bed met haar handen boven de warmeluchtblazer.
Harry wist niet goed wat doen. Moest hij haar vragen of zij iets wilde drinken zoals in de film? Ja, dat zou hij doen. Dat was beslist een goede ijsbreker.
“Lust je Gin? Cognac? Whisky?”
Ze draaide haar hoofd naar hem toe en sloeg het aanbod af.
“Cola? Fanta? Sprite?”
Weer knikte zij van nee.
Dus geld binnenrijven voor dit motel was niet haar bedoeling. Wat haar betrof mocht de minibar intact blijven. Harry vond het een hele geruststelling. Misschien was zij op persoonlijk gewin uit? Alhoewel, zij sprak Engels met een Duits accent dus moest zij wel hier in de buurt wonen en dus was zij waarschijnlijk helemaal niet arm. Toch even controleren.
Hij goot twee flesjes cognac in een glas en voegde er ijsklontjes bij. Harry liet het ijs klingelen in het glas. Zij zat nog steeds op de rand van het bed met de armen gestrekt en de handpalmen naar de convector gericht. Harry gluurde onder haar oksel naar haar goddelijke benen. Concentreren, Harry, dacht hij, hoe kom je te weten of zij bemiddeld is of niet? De beste taktiek was babbelen, hoewel hij praatjes haatte. Het liefst had hij haar gewoon willen bespringen.
“Dus, euh, je woont hier in de buurt?”
“Nee,” zei zij zonder zich om te draaien deze keer “ik ben van heel ver hier vandaan”
“Je meent het?”
Ze zweeg. Harry nam een fikse slok.
“Van zover ben je toch niet? Je spreekt met een Duits accent.”
“Ik ben van ver genoeg om jou te intrigeren en van dichtbij genoeg om vertrouwd aan te voelen.”
Verdomme, een meid met hersenen, ook dat nog, dacht Harry. Hij haatte vrouwen die slimmer waren dan hijzelf. Dan had hij het gevoel in een bodemloze put te schieten. Schieten zou hij hoe dan ook, het wijf had zichzelf klem gereden door bij hem op de kamer te komen. Door zijn lies pompte het bloed als gek. Hij keek op haar rug. Nog nooit had een rug hem zo opgewonden. Door het topje kon hij de sluiting van de bh en het bandje zien en het maakte hem zo hitsig dat hij het topje van zijn neus even tegen de ijsblokjes in zijn glas liet rusten.
Hij sipte nog eens van z’n bel en plaatste het glas op het nachtkastje. Daarna ging hij op het bed liggen. Links van hem zat zij, heel dichtbij nu, grabbelklaar.
“Heb je geen zin om wat uit te rusten?” vroeg hij en hij streelde haar voorzichtig over de rug.
Zij gooide het hoofd in de nek. Haar lange haren roken naar viooltje en kietelden zijn maankratergezicht.
“Je wilt een Poolse. Je hebt met haar gechat en haar verleid. Je hebt aas uitgeworpen, ze heeft gebeten en nu ga je je buit ophalen, is het niet?”
Het was nu Harry’s beurt om te verstijven. Hoewel het warm, zelfs heet in de kamer begon te worden, kreeg Harry kippevlees. Hoe kon zij het in godsnaam raden?
“Je slaat de nagel op de kop” gaf hij toe.
Nu draaide zij zich naar hem toe en begon hem te strelen, eerst door zijn haar, dan over zijn afzichtelijke neus.
“Je hoeft je niet te schamen. Velen hebben jou voorgegaan. Je bent de eerste niet.”
Harry sloot de ogen en zoog haar woorden op. Het was lange tijd geleden dat hij zich zo ontspannen had gevoeld, ook al bonkte een knoert van een erektie in z’n slip. Geborgen voelde hij zich. Haar stem had iets moederlijks. Zo moet Marilyn geklonken hebben, dacht hij. I want to be loved by you, just youoeoe, poepoepidoe.
Haar handen gleden af naar zijn t-shirt en dan begerig naar zijn broeksriem. Behendig opende zij de gesp. Harry durfde zich niet te verroeren. Achteraf zou hij niets tegen zijn toekomstige vrouw zeggen, dat nam hij zich voor. Wat er tussen haar en hem was, was pure liefde. Daar wist deze slet waarschijnlijk niets van af. De hoeveelste verovering was hij niet voor haar? Plots dacht hij aan geld, en opende de ogen.
“Hoeveel?” vroeg hij.
“Hoe bedoel je?” Zij keek hem strak aan.
Harry slikte wat speeksel door. Welke flater had hij nu weer begaan? Waarom kon hij nu eens niet aannemen dat iemand voor hem viel? Zomaar? Zonder dat centen meetelden?
“Niets” stamelde hij “ga verder, alsjeblief. Ik sta op springen.”
Zij bleef hem aanstaren, gekrenkt en boos. Toch hernam zij haar activiteiten. Al vlug nam zij zijn kloppende fallus in haar mond en begon hem met lange halen op te zuigen. Harry kwam bijna direct met een kleine kreun. Nog had hij niet genoeg. Zij wipte als een kat bovenop hem, schoof haar natte slipje terzijde en nam hem diep in zich op. Daarbij kreunde zij zachtjes en wierp het hoofd in de nek. Hij grabbelde onder haar topje naar haar volle borsten die hij stevig begon te masseren.
In Harry’s buik wirwarrelden ontelbare vlinders en in zijn hoofd ontploften sterretjes. Dit was een superdeluxe partij, zo goed had Harry nooit geneukt. Met een oerschreeuw stootte hij zijn zaad in haar terwijl hij haar stevig bij het bekken omhoog tilde. Zijn kont trilde nog na toen zij plots demonisch begon te lachen. Harry verschrompelde, haar lach ging door merg en been.
“Ontelbaren zijn jou voorgegaan” zei zij toen haar lach eindelijk uitstierf “en elke klootzak heeft van mij een cadeautje ontvangen. En jij, jij hebt wel een kat in een zak, alleen heb je er niet voor hoeven te betalen. You lucky bastard!” Opnieuw sneed haar lach hem in een ziljoen stukken.
“Een cadeautje?” Zijn wangen waren zo bleek als een fles melk.
“Aids,” sprak zij met een metaalachtige stem “gespuis als jullie verdient het dubbel en dik.”
zo ik heb wat verteld
helemaal zelf verzonnen zeker
ik zei toch dat ik het zelf heb verzonnen
donateur
jaja
(permanent verbannen)
Was het een groene golf gti?
donateur
(permanent verbannen)
En blij met het kado
welk kado??
ging niet door 
ook lullig