Hardcore Impact

whahaha was dat dan Hardcore Impact in dinghuis Venray afgelast???? whahahaa d8 ut ook neej



dikkuh feesie bouwuh pan z'n verjaardag

met

ijsjuhhhhssss

cool

en ijskoud

ijs topic

ja zullen we een ijstopic openen voor ons 2en dan?
Misschien kunnen we wel weer een ijsklontjes gevecht doen net als eerst

hahaha dat ging erop
maar een topic lijkt me slim ja
eerst slapen

truste.

truste

laatste aanpassing 15 juni 2005 01:02

laatste aanpassing 15 juni 2005 09:22

brrrrrrrrrrrrrrrrrrzzzzzwaaaaaaaaaaaaaaaahahahaa (3x)

dat was snel

4x wheheheee

trouwens.......pas wel op voor het ijsmonster!!!

janneke?

hahahahahaha

Uitspraak van .Richard. op woensdag 15 juni 2005 om 10:53:

▶

janneke?

nu je het zegt

gheheh

Het ijsmonster

De voorbije nacht is er weer een nieuwe, verse laag sneeuw neergevallen. Richard’s ogen fonkelen bij het zien van al dat moois. Het lijkt wel een landschap uit een sprookje. Alles schittert en blinkt prachtig. Hij herinnert zich het verhaaltje dat zijn moeder hem gisteren voor het slapengaan verteld heeft. Dat sprookje ging over een moedige tovenaar die bergen van ijs beklom om een mooie prinses te redden van een lelijk sneeuwmonster. Terwijl hij hier aan dacht begonnen er weer dikke, witte vlokken sneeuw uit de lucht te vallen.
Richard’s moeder, Mama Engels, staat achter hem en staart van het schouwspel buiten naar haar zoon die met een stralende glimlach naar buiten wijst. Schrik staat in haar ogen en er loopt een rilling over haar rug. Ze heeft nooit van sneeuw gehouden. Ze weet niet waar die angst vandaan komt maar sneeuw geeft haar een eng gevoel. Die witte, koude massa die alles verandert en die van wegen ijsbanen maakt. Mama Engels haat sneeuw in tegenstelling tot haar zoon die sneeuw fantastisch vindt. Hij wil iedere dag sneeuw, liefst zo veel mogelijk.
Mama Engels draagt 5 truien over elkaar . Ze doet een poging om er een zesde over te krijgen. Richard staat naar zijn mening al uren voor de deur. Hij kijkt naar het prikbord naast de deur waar talrijke tekeningen van hem pronken. Met drukletters heeft hij er overal met een echte pen ‘voor de liefste mama’ opgeschreven. Hij is zeer trots op zijn tekeningen. Ondertussen heeft Mama Engels haar strijd met de zesde trui opgegeven en doet haar jas dan maar aan. Richard vindt dat zijn moeder er net als een eskimo uitziet als ze ook nog een witte muts opzet.
Hij bewonderd zijn nieuwe handschoenen, die hij van zijn liefste mama gekregen heeft, waarop ‘Mickey the Mouse’ hem lachend aankijkt. Zijn moeder is eindelijk klaar. Ze hurkt voor hem neer en trekt hier en daar iets aan. Vervolgens komt ze nog aandraven met een reuze sjaal, waaronder Richard’s hoofd bijna volledig verdwijnt .Mama Engels lijkt tevreden en opent de deur waar een nieuwe wereld op hen wacht.
Richard huppelt al voorop maar wacht enkele passen verder op zijn moeder. Mama Engels staart als verdoofd naar het besneeuwde paadje voor haar.Voorzichtig zet ze haar rechtervoet op het witte, schijnbaar, zachte tapijt. Haar voet zakt er een beetje in weg . Haar tweede volgt langzaam. Na enkele seconden op haar voeten te staren is Mama Engels er zeker van dat de sneeuw haar voeten niet gaat verslinden en loopt ze naar Richard. Het was al jaren geleden dat er zo veel sneeuw was gevallen. De mensen in hun klein dorpje noemde het een echt wonder. Zelfs het meertje achter hun huis was verdwenen onder een dikke laag sneeuw . Richard graait met zijn kleine handjes in de sneeuw . Hij neemt het op en laat het terug uit zijn handen vallen. Hij kijkt tevreden naar zijn handschoenen die hun werk uitstekend doen en waarmee hij nu zijn moeders hand vasthoudt. Daar lopen ze hand in hand over de sneeuw met ieder zijn eigen gedachten .
Ze houden halt aan het meertje. Mama Engels ziet de mensen die ze al zo lang kent en begroet hen beleeft. Maar in haar hoofd heeft ze andere gedachten. Ze denkt terug aan vroegere tijden. Aan het moment toen zij en haar man gingen scheiden. Het is moeilijk om iets geheim te houden in zo een klein dorp en dit nieuwtje sloeg dan ook aan als een bom. Ze was ook jong en moest na de scheiding alleen een kind opvoeden. Hoewel dit al meer dan 3 jaar geleden is, voelt ze nog altijd hun blikken op haar rug, wanneer ze door het warenhuis loopt.
‘Mooi weertje vind je niet’ roept haar buurman, Bassie, haar met zijn charmantste glimlach toe. Hij komt hand in hand met zijn dochtertje Janneke aangelopen. Mama Engels is blij hem te zien. Ze kunnen redelijk goed met elkaar opschieten en hebben allebei een kind van dezelfde leeftijd. Richard en Janneke zijn in feiten onafscheidelijk . Ze lopen elkaar al lachend achterna en gaan bij een groepje kinderen op het ijs staan . Maar Mama Engels haar aandacht is niet meer op haar zoontje gevestigd maar op de knappe man voor haar.
Richard vertelt Janneke het verhaaltje dat zijn moeder hem gisteren verteld heeft. ‘Jij mag de prinses zijn en ik ben de tovenaar. Goed’ zegt hij. Janneke knikt verlegen. Ze lopen vol plezier achter elkaar aan genietend van het magische landschap dat hun spel levensecht doet lijken. Richard is blij dat hij de tovenaar is, hij voelt zich groot en machtig. Hij gaat Janneke de prinses redden van het reusachtige ijsmonster. Zijn prinses staat een eindje verder op het bevroren meertje hem glunderend aan te kijken. Hij gluurt even naar zijn moeder die lachend en pratend bij de papa van Janneke staat . Ze heeft rode blosjes op haar wangen . Hij vindt dat ze er grappig uitziet met de vele truien en dikke jas . Als ze dadelijk terug thuis zijn ga ik weer een tekening maken denkt Richard. Hij gaat zijn eskimo –mama tekenen en er met grote drukletters ‘voor de liefste mama’ onder schrijven. Ja, dat gaat hij doen maar eerst moet hij de prinses redden.
Kijk daar loopt de grote tovenaar over het ijs naar de prinses toe. Hij lijkt wel te zweven maar voor hij Janneke kan vastgrijpen en redden hoort hij opeens iets kraken. Janneke de prinses kijkt met grote ogen toe hoe Richard de tovenaar naar beneden zakt . Ze kijken elkaar aan.’Richard’ brengt ze hees uit. Maar Richard kan niks zeggen hij voelt alleen de koude die hem naar beneden trekt. Angstig dringt het tot hem door dat het ijsmonster hem te pakken heeft.

laat het niet waar zijn..

lees!!!!!!!!

sterf!!

is nog wel zo'n mooi verhaaltje...

hahah met zo'n generator dingetje gemaakt zeker

neeeeeeeeeeeeeeeej

zelf getypt zeker aka geen leven

aka stage en nix te doen hebben

ctrl + H

Zou jij blauwe mayonaise kopen als de normale er naast staat?

zou jij dennis heten als je ouders je tom genoemd hadden?

nee, zo heet mijn broer al

vet stoer

dat zedde gei joah,...

dennis blijf eens van die pilletjes af

zetpil

marionette?

wafels

lantaarnpaal

BIEEEEEEEEEEErrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr­rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

aai over de bollllllllllllllllllll

miauw

beetje dood hier ?

beetje..?