DE HUNKERING was als een kever die aan Jays hersenen knaagde. Het beest moest gevoed worden. Na twee jaar meth eiste hij een ons per week, een dosis die een beginner kan doden. Jay verkocht zijn auto, zijn cd's en zijn stereo. Uiteindelijk verkocht hij zijn dierbaarste bezit: zijn gitaar. Nu kon hij zichzelf niet meer wijsmaken dat hij meth gebruikte om beter te spelen. Hij kon nu nog enkel air guitar spelen.
Toen, op een nacht, gebeurde het onvermijdelijke: de laatste kristal smolt weg. Jay had geen geld en geen meth meer. Hij dacht: dit is het einde. Hij overdreef. Het was enkel het begin van het einde.
Jays huid jeukte onophoudelijk, alsof er insecten overheen renden. De kever in zijn schedel stampvoette ongeduldig. 'Ik hield het niet uit. Ik besloot om te stelen in een groot warenhuis en de buit te verkopen. Maar ik kon het niet, ik had het gevoel dat iedereen naar me keek. Mijn gezicht was grauw en ingevallen, mijn ogen bloeddoorlopen. Mijn kleren hingen aan mijn uitgemergelde lichaam. Ik was duidelijk hypernerveus.
Uiteindelijk braken een collega-tweaker (meth-verslaafde) en ik 's(nachts in een winkel in. Zo kon ik weer een dosis kopen. Mijn hart barstte bijna van vreugde toen ik mijn pijp weer kon aansteken. Maar daarna werd het erger. Overal zag ik politie, op elke straathoek. Rationeel begreep ik dat dit paranoia was, maar emotioneel was het echt. Je bent gek aan het worden, zei ik tegen mezelf. Het was toen dat ik naar het ontwenningscentrum ging.'
Idd behoorlijk ziek ja
