Dat dit topic goed loopt snap ik wel. Goddamn wat een onzinbullshittopics worden hier tegenwoordig geopend zeg. Ik was hier een half jaar geleden nog Admin maar had toen al moeite de boel aan te harken en het lijkt alleen maar nog erger geworden.
Er zijn best wat dingen waar ik het over zou willen hebben of dingen die ik wil vragen maar ik begin er niet eens meer aan op PF. Jammer maar helaas, het forum is veranderd. Maar goed, d'r zijn meer manieren om mn dingen van me af te schrijven...ik verklap nog niks, wordt over een maandje wel duidelijk wat ik bedoel.
Maar goed, gelukkig kan het in dit topic WEL.
Manon: ik snap precies wat je bedoelt, dat zal je ook niets verbazen. Denk dat ik in veel dingen hetzelfde ben als jij. Maar ook dat trekt allemaal bij en raakt wat meer in balans naarmate je ouder wordt.
Ik ben ook pas net begonnen man, zie er ergens wel naar uit dat ik over een paar jaar 30 wordt.
Tenminste...ik merk gewoon dat je wat rustiger wordt. Wat minder gekke impulsieve dingen doet. Wat beter met jezelf leert omgaan en kje ook meer gaat realiseren dat je het ook alleen zult moeten kunnen.
Echt, geloof me, het komt helemaal goed met jou.
je loopt vanzelf een leuke vent tegen het lijf. Maar niet zolang jij je er teveel mee bezig houdt en het te graag wil denk ik.
Liefde kun je niet plannen of in banen leiden, het overkomt je.
Weet je, het is idd de manier waarop je denkt. En ik weet hoe moeilijk het is om je gedachten om te buigen,echt.
Voorbeeldje over mezelf. Er is een knul die ik heel erg leuk vind. Althans...ik ken 'm niet eens. Maar mail wel eens wat over en weer, ik weet hoe hij eruit ziet van foto's en ik krijg kriebels in mn buik van 'm. Het grote nadeel is dat 'ie een vriendin is en daar volgens mij ook onzettend happy mee is. Nu zou ik heel verdrietig kunnen worden. Denken "waarom heb ik toch altijd pech"...
Weet je wat ik denk? Waty heb ik toch een GELUK! Dat ik zulke lekkere kriebels in mn buik heb. Joh, wie zegt dat het zou werken? Het is toch heerlijk om je gewoon zo happy te voelen, waarom moet ik daar perse wat mee doen? Dit voedt mij al genoeg, ik word er happy van in plaats van te gaan balen.
Dat is wat ik zeggen wil. Ik geniet van mn gevoel en denk gewoon niet teveel na.
TOT er sprake is van daden. Want juist DAN heb ik geleerd WEL naar mn verstand te luisteren. Heb me al veel te vaak laten meesleuren als ik weer eens wat voelde. Nu gaat het knopje gewoon om. Ik vertrouw niet zomaar iemand meer en ik duik ook nergens vol in. Why the haste?
Ben zelf heel blij met die balans, het is eindelijk zoals het zou moeten. Dat heeft lang geduurd maar het is gewoon ok zo.
