Je werkt naar confrontaties toe, hè, je bereidt je erop voor. Ik kreeg uren van tevoren geen hap meer door mijn keel. Ook bij de anderen zag je de spanning toenemen : in de auto werd het almaar stiller naarmate we dieper doordrongen op vijandig grondgebied. Als je eenmaal ter plaatse bent, moet je vooral rustig blijven, geen domme dingen doen. Een compacte groep vormen, bijvoorbeeld, dicht bij elkaar blijven staan. Want je weet : bij een gevecht gaan de voorste rijen met elkaar in de clinch - de backup moet goed zijn. Je mag ook niet te vroeg aanvallen, anders krijg je een langgerekte groep, vallen er gaten en ben je kwetsbaar. Tijdens het gevecht heb je oogkleppen op : je focust helemaal op wat er zich voor je afspeelt. Je weet zelfs niet wie er naast je staat.
Uiteindelijk beslissen een handvol onverzettelijke jongens over winst of verlies. Looks spelen geen enkele rol. Een kaalgeschoren kerel van 2 meter kan een lafaard zijn, een schlemielig mannetje een gevaarlijke vechtmachine. Kijk maar eens naar de misdaadpagina's in de krant : hoeveel moordenaars zien er ook uit als moordenaars ?
Het mooiste is het gevoel achteraf, als je gewonnen hebt. De ontlading. Iedereen is in feeststemming."
komt me bekend voor, mooie tekst!