
Groningen Uit
Het was in de middag verzamelen in de Bloopers. We zouden daar een biertje drinken en de laatste dingen bespreken. De opkomst viel zwaar tegen. We zaten daar met misschien 15 man. Tuurlijk hadden sommige hun reden, maar toch. Tegen half 5 vertrokken we naar het station waar we de trein richting Zwolle namen. Ik had contact met de bus en een paar andere hadden dat ook. In de trein was de sfeer goed ondanks de kleine opkomst en het bier ging er lekker in. De reis verliep goed op een kotspartijtje na en Groningen kwam dichterbij. We kwamen er al snel achter. Dat met een treingroep en een busgroep werkt voor geen meter!
Wij waren al dicht in de buurt van Groningen en de bus was net voorbij Zwolle. We kregen telefoon vanuit de bus. Er scheen een grote groep Grunn te staan. Het zou om zo’n 80 tot 100 man gaan. Lekker als je met 15 bent! Dus de casual kleren werden maar een beetje weggestopt. Ik pakte me plu stevig in me hand en me tas met bier natuurlijk, die ik niet achter kon laten. Op Groningen Centraal aangekomen stond er niks. Snel de trein uit. Er stonden wel wat agenten die ons op een manier aankeken die niet goed was. Maar lekker belangrijk, het was tenslotte evv dus waarom niet lekker op je gemakje doorlopen. Buiten, voor Groningen Centraal zagen we ook niks. Toen waren we natuurlijk al 20 keer gespot, maarja, je denkt daar niet zo snel aan.
We zochten een rustig plekje op, dichtbij het station. Een politie auto met hond reed ff achter ons aan maar was ook snel weer weg. We kwamen aan bij een groot Z-side logo, een graffiti op de muur. Natuurlijk even een mooie foto maken, maar het was te donker, jammer dan. Er werd gestraald, gebeld en gedronken. Wat moet je doen in een vreemde stad die je totaal niet kent!? De sfeer in ons groepje was goed. Alleen was het even van…wat nu? Ik denk dat het maar een paar minuten heeft geduurd. Er was een tunneltje dat niemand echt in de gaten hield. Foute boel dus, want na die paar minuten hebben we de schrik van ons leven gehad. Onder luid geschreeuw kwam daar ff 80 man uit de tunnel gestormd. Nouja, wat je dan doet. Rennen! Zo hard als je maar kan. Ik had op de olympische spelen misschien wel een medaille gewonnen. Die tas met bier heb ik al snel weggegooid, wat ik overigens niet snel doe, maarja, je hebt van die momenten heh, dat je zelfs Apeldoorn niet meer kan bellen Toch petje af voor de mooie groep die Groningen op de been had!. Ik ben daarna samen met iemand van onze groep een soort kiosk ingedoken waar we gingen zitten aan een tafeltje.
Om ons heen stormden buiten die groep van groningen langs ons en ja, het was een behoorlijke groep. De ME reed er een beetje hopeloos achteraan. Er was er nog 1 van ons in de kiosk, dus er werd verder gekeken. Bellen kwam later wel. Buiten was iedereen weg van grunn. En buiten kwamen we er nog 1 tegen van ons, die had een sjaal buitgemaakt van een Groninger die ons achterna had gerend. Mooie actie! De volgende stap was dan de wedstrijd. Want ja, daarvoor kom je ook wel een beetje naar Groningen toe. We hebben toen met zn 4en een taxi gepakt en naar het stadion gereden. Toen we daar uitstapten was het ook ff goed om je heen kijken en luisteren. Want ja, veilig was je nog steeds niet. Je hoorde overal om je heen de verhalen van wat er gebeurd was met die 15 man in het centrum. Leuk dus, we moesten zo snel mogelijk naar het bezoekersvak gaan, want het was niet echt meer leuk. Buiten werd de politie nog even hard aangevallen door de Groningers en wij vonden het vak. Eenmaal binnen was de opluchting groot. De busgroep was er al een tijdje. De politie had de bus dus ingesloten en naar het stadion gereden. Tja, verzamelen in de stad…Doen we dus ook nooit meer!
De volgende keer met z’n allen in de trein, of een extra bus erbij, maar dit niet meer! In het vak vonden we een deel van onze treingroep. We hoorden dat de rest naar Zwolle was gereden met de trein en daar met nog wat andere jongens van ons de kroeg hadden opgezocht. Iedereen was dus veilig! Dat was goed om te horen. De wedstrijd hoef ik niet uit te leggen, boeit ook niet. De volgende vraag was, hoe komen we hier weg. Buiten heb je dan dat park. Ik kreeg te horen dat er een bus voor ons geregeld zou worden die ons veilig naar het station zou rijden. Dus na het eindsignaal van de scheids werd de bus opgezocht. Wij de stadsbus in. De overige supporters op evv moesten ook mee, terwijl ze de auto bij het stadion hadden staan. Beetje raar, want ze moesten dus later weer terug naar de auto. Je had volgens mij het best die mensen lekker in het vak kunnen laten staan, want het ging om ons, niet om de pet en sjaals enzo. Als dan wij weg waren, zou de groep van Grunn ook naar huis gaan en zou de rest gewoon naar de auto kunnen. Zouden ze dit ook niet mee hoeven te maken.
Maarja, iedereen werd die stadsbus ingeflikkerd. De overgebleven jongens van ons groepje ging bij de ramen staan aan de parkzijde want ja, de kon het al wel ruiken dat het niet goed was. Buiten stonden dan ook maar 4 paarden. Daarmee wou je dus de supporters tegenhouden. Nou, de meesten kennen het verhaal wel. De Groningers vielen ons aan en door ons toedoen in de bus sneuvelde er een ruit. Vervolgens sneuvelde er nog een ruit door een steen, gegooid door Groningers. Er zou dan flink gegild zijn, een kapot hoofd door een steen enzo. Nou dat valt wel mee, er is niks bekend daarvan. Maar goed, het is en blijft natuurlijk niet leuk dat er pet en sjaals in de bus zaten hier niet op te wachten zaten. Kinderen met vaders. Kijk dat is allemaal zwaar slecht natuurlijk, maar Grunn wist dat de treingroep in die bus zat dus werd de aanval daarop vol ingezet. Ook de RFA bus werd ondervuur genomen. Daar sneuvelde een buitenruit. Met een vaartje van zo’n 20 km per uur kregen we een rondreis door de Oosterparkwijk dat ook niet echt leuk is. Ondanks dat er buiten een paar jongens van Grunn flink door de ME werden aangepakt, had de politie hun eigen supporters niet in de hand. Er waren Groningers bij die vrolijk met onze bus mee renden. Wat konden wij doen? Weinig! Ja een paraplu gooien naar buiten, dat was het dan ook. Na de chaotische aanval van de Groningers begon de rust te keren. Mensen waren niet van de schrik bekomen en een vrouw die ik van tevoren bij de ramen had weggestuurd stond te trillen op haar benen. Waarom is dit gebeurd riepen vele! Ik heb er een paar kunnen uitleggen wat er gebeurd was eerder die dag en waarom dit dus was gebeurd. Bij het station konden we de bus uit, onder begeleiding van plotseling wel heel erg veel ME.
We moesten haasten om de trein te halen en na een bijna uit de hand gelopen stoei partij van mij en een maat omdat andere er mee gingen bemoeien werd de trein gehaald. Ik pakte de eerste beste stoel en plofte daar neer. In Zwolle vonden we de rest van de groep en werd er nog een kroeg opgezocht. Daarna was het op huis aan en kwam iedereen weer thuis aan ondanks dat ik me laatste trein/bus had gemist.
Dat was het hele dagje dan. Een mooie, leerzame, angstige, opgefokte, adrealine-volle dag!
Verslag 4e generatie vitesse