Ok, mijn probleem met termen als het oosten en het westen staat bekend als mijn onevenredige termentheorie. Waar gaat het om. In het kort gaat het erom dat, in tegenstelling tot het noorden en het zuiden, het oosten en het westen naaiers zijn. Het oosten en het westen staan voor kwaad en egoïsme, het noorden en het zuiden staan voor vriendschap en het elkaar gunnen te bestaan.
De uitleg: Stel, wij zetten onze neus richting het noorden en gaan lopen. We blijven lopen en blijven lopen telkens maar in de richting van het noorden. Op een gegeven moment komt het punt dat we niet langer richting het noorden lopen maar dat we richting het zuiden lopen. Het meest noordelijke punt zijn we gepasseerd en hebben we het noorden de rug toegedraaid. Nu lopen we richting het zuiden. Op een gegeven moment zal ook hier het verschijnsel zich voordoen dat we niet langer richting het zuiden lopen maar dat we weer richting het noorden lopen. Dit noem ik de vriendschap en het elkaar gunnen te bestaan.
Nu komt het: stel we zetten onze neus richting het oosten. We gaan lopen en blijven lopen telkens maar richting het oosten. Er zal nooit een punt komen waarin we ineens richting het westen lopen. Hoe ver we ook doorlopen we zullen altijd richting het oosten blijven lopen. Dit geldt omgekeerd ook als we richting het westen zouden lopen. Dit betekent dus dat het oosten en het westen egoïstisch zijn en elkaar het bestaan niet gunnen. Daarom staan het oosten en het westen voor mij voor het kwaad en het egoïsme.
Dit is het probleem dat ik heb met de termen oosten en westen. Daarom ben ik er ook altijd trots op te mogen vermelden dat ik uit het noorden kom
